Жылдам өсетін иттердегі сүйек ауруы – гипертрофиялық остеодистрофия (HOD). Белгілері, себептері, көрінісі және ең көп ұшырасатын тұқымдар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гипертрофиялық остеодистрофия (ГОД) – тез өсетін ірі және алып тұқымды иттерде ең көп кездесетін сүйек ауруы; алайда, ол Австралиялық шопан сияқты орташа тұқымды жануарларға да әсер етеді. Бұл ауру кейде метафизельдік остеопатия деп аталады және әдетте 2-ден 7 ай аралығында бірінші рет көрінеді. HOD метафизға (буынға жақын сүйектің бөлігіне) қан ағынының төмендеуімен сипатталады, бұл сүйек тінінің (остеогенез) қалыптасуының бұзылуына, некрозға және губкалы сүйектің қабынуына алып келеді. Ауру көбінесе екі жақты аяқ сүйектерінде, әсіресе дистальды радиус, күрек және тібік сүйектерінде кездеседі. Ветеринариялық әдебиетте веймаранер, ирландтық сеттер, боксер, неміс шопандары және ұлы дандар ГОД жағдайларында жиі кездеседі, бірақ симптомдардың ауырлығы және этиологиясы тұқымдар арасында өзгеше болуы мүмкін. Мысалы, веймаранерде аурудың отбасылық шоғырлануы анықталған, бірақ басқа тұқымдарда жоқ. Веймаранерлер мен ирландтық сеттердегі ауру айқын ауыр болуы мүмкін, емделмеген иттерде өлім-жітім жоғары деңгейде байқалады. Аурудың басталуы әдетте 8-16 апталық жаста болады, еркек және ұрғылар бірдей дәрежеде зардап шегеді.
Hypertrophic Osteodystrophy (HOD) is a bone disease that occurs most often in fast growing large and giant breed dogs; however, it also affects medium breed animals like the Australian Shepherd. The disorder is sometimes referred to as metaphyseal osteopathy, and typically first presents between the ages of 2 and 7 months. HOD is characterized by decreased blood flow to the metaphysis (the part of the bone adjacent to the joint) leading to a failure of ossification (bone formation) and necrosis and inflammation of cancellous bone. The disease is usually bilateral in the limb bones, especially the distal radius, ulna, and tibia. The Weimaraner, Irish Setter, Boxer, German Shepherd, and Great Dane breeds are heavily represented in case reports of HOD in the veterinary literature, but the severity of symptoms and possible etiology may be different across the breeds. For example, familial clustering of the disease has been documented in the Weimaraner, but not in other breeds. The disease in the Weimaraner and Irish Setter can be particularly severe, with significant mortality observed in untreated dogs. The classical age of onset is typically 8 to 16 weeks of age, with males and females equally affected.
HOD-тің болжамды себептері
Себептері ретінде С витаминінің сіңуінің төмендеуі, С витаминінен (С витаминінен басқа) және минералдардың сіңуінің жоғарылауы, сондай-ақ иттің тұмауы (CDV) вирусымен жұғу қарастырылған. С витаминінің сіңуінің төмендеуі себеп ретінде жоққа шығарылды, бірақ кальцийді артық мөлшерде беру мүмкіндігі әлі де сақталған. Артық тамақтандырудың маңызды себеп екеніне дәлелдер жоқ. Веймаранерлерде жақында модификацияланған тірі вакцинамен вакцинациялау күдік тудырды, өйткені HOD көбінесе вакцинациядан кейін дереу пайда болады және бұл аурудың аутоиммундық табиғатымен байланысты. Әсіресе, иттің тұмауына қарсы вакцинация себептік фактор ретінде қарастырылды, себебі жүйелі түрде зардап шеккен HOD күшіктері мен тұмауға шалдыққан иттің арасында көптеген ортақ симптомдар байқалды, бірақ бүгінгі күнге дейін нақты байланыс анықталған жоқ. Иттің HOD-ының себебі көбінесе белгісіз болып қалады. Дегенмен, отбасылық жиналуына байланысты, Веймаранердегі HOD генетикалық немесе жартылай генетикалық тегі бар деп саналады.
Causes have been speculated to include decreased Vitamin C uptake, increased vitamin (other than C) and mineral uptake, and infection with canine distemper virus(CDV). Decreased Vitamin C uptake has been dismissed as a cause, but excessive calcium supplementation remains a possibility. There is no evidence over feeding is a significant cause. In Weimaraners, recent vaccination with a modified live vaccine has been a suspected cause, partly because HOD often presents immediately after a vaccination, and partly because of the autoimmune nature of the disorder. The canine distemper vaccination in particular has been a suspected causal factor due to the significant number of overlapping symptoms observed between systemically affected HOD puppies and dogs suffering from distemper, but to date, no definitive linkage has been demonstrated. The cause of canine HOD largely remains unknown. However, because of the familial clustering, HOD in the Weimaraner is suspected to have a genetic, or partly genetic, origin.
Клиникалық белгілері
Бұл жағдайдың басты ерекшелігі – сал болу. Бұл көбінесе ұзын сүйектердің метафизісінің ісінуінен туындайды. Басқа сүйектер де зардап шегуі мүмкін, әсіресе қабырғалар, метакарпаль сүйектері, төменгі жақ сүйегі және иық сүйегі. Сал болу жеңілдеп ақсау түрінде немесе қаттырақ, тұруға құлшынбау немесе тұра алмау түрінде көрінеді. Кейбір тұқымдарда және/немесе жеке тұлғаларда HOD шағылының арт жағынан қарағандағы қалыпы кейде "сиыр тізелі" деп сипатталады. Аяқ-қолдардың дірілдеуі және алдыңғы аяқтарына толық салмақ салудан тартыншақтық жиі байқалады. Кейде шағылы тұрғанда омыртқаның ерекше дөңгестеуі немесе иілуі байқалады (2-суретті қараңыз). Сал болуға зардап шеккен сүйектерге басса отырғандағы ауырсыну, аяқтағы жылу сезімі (клиницистің білегінің ішкі жағымен), жалбырлық және тәбет жоғалтуы ілеседі. Аяқ-қолдардың зардап шегуі көбінесе екі жақты болады, әдетте радиус және шыбық сүйектерін қамтиды және эпизодтық болуы мүмкін. Көптеген иттер бір эпизодтан кейін жазылып кетеді деген деректер бар, бірақ кейбіреулері қайтадан ауырады. Ерте диагноз клиникалық белгілерге негізделуі керек болғандықтан, мүмкіндігінше басқа ауруларды (мысалы, тамақтанудың сүйек аурулары және остеохондроз) жоққа шығару қажет.
A primary characteristics of the condition is lameness. This is generally due to the swelling of the metaphysis of the long bones that is observed. Other bones may be affected, particularly the ribs, the metacarpal bones, the mandible, and the scapula. Lameness may present as mild limping or more severely as a reluctance or inability to stand. In some breeds and/or individuals, the stance of an HOD puppy as observed from behind has sometimes been described as “cow hocked.” Shaking of limbs and a reluctance to put full body weight on the front legs is often observed. Sometimes the puppy will exhibit a characteristic “roaching” or arching of the spine when standing (see Figure 2). Lameness is accompanied by pain upon palpation of affected bones, warmth in the limb as felt by the inside of the clinician's wrist, depression, and loss of appetite. Limb involvement is usually bilateral, typically involves the distal radius and ulna, and may be episodic. There is evidence to suggest that most dogs recover after one episode, but some relapse. Because early diagnosis must be based on clinical signs, to the extent possible, other disorders should be ruled out (e. g., nutritional bone disease, and osteochondrosis).
Рентгендік сипаттамалар
Диагноз клиникалық белгілерге және метафиздің рентгенографиялық суреттеріндегі ерекше өзгерістерге негізделеді. Сүйек өзгерістерін рентген суретінде байқауға болады, ал бұл ауру аяқ-қолдың бұрыштық деформациясына дейін прогрессірлеуі мүмкін. Аурудың бастапқы кезеңінде рентген сәулесіндегі метафиз аймағында физиске параллель, біркелкі емес, сәуле өткізбейтін аймақ және физиске тікелей жанасқан, сәуле өткізгіштігі жоғары жұқа жолақ байқалады. Рентгенографиялық өзгерістердің бастапқы кезеңі кейде "көбелек жегендей" көрініспен сипатталады (3-суретті қараңыз). Ауру прогрессірлеген сайын, сәуле өткізбейтін жол жоғалуы мүмкін, ал зақымдалған аймақта сәуле өткізгіштік артады, себебі организм зақымды қалпына келтіруге тырысады. Қайталаулар жаңа сәуле өткізбейтін жолдардың пайда болуына әкелуі мүмкін. Бұл аймақтан кейін көбінесе метафизде қараңғы жол байқалады, ол осы аймақтың сыртында жаңа сүйек өсуіне дейін прогрессірлеуі мүмкін. Бұл аймақ метафиздегі микрожарықтарды және periosteum-дағы дефектіні жабу үшін сүйек пролиферациясын көрсетеді. Ерте танылмаған және емделмеген ауыр жағдайлар көбінесе тамыр ішіне салынатын сұйықтықтар, электролиттер, қоректік қолдау және сәтті нәтижелерге қол жеткізу үшін күтімді қажет етеді. AKC ата-аналар клубтары HOD-тің генетикалық себептерін зерттеуді қолдады және осы протоколды қолдану арқылы көптеген күшіктерді қажетсіз азаптан, деформациядан және өлімнен сақтап, жақсы нәтижелерге жеткенін хабарлады. ЕСКЕРТУ: Қандағы кальций деңгейінің жоғарылауына байланысты, ауруды нашарлататындықтан, С витаминін толықтыруға рұқсат етілмейді.
Diagnosis relies on clinical signs and characteristic changes in radiographic images of the metaphyses. Bone changes can be observed on radiograph, and the disorder may progress to actual angular limb deformity. In the early stage of the illness, the metaphyseal area on X ray may be observed to have an uneven radiolucent zone parallel to the physis with a thin band of increased radiodensity directly bordering the physis. Early stage radiographic changes have sometimes been described as having a "moth eaten" appearance (see Figure 3). As the disease progresses, the radiolucent line may disappear and radiodensity may increase in the affected area as the body attempts to repair damage. Relapses can cause new radiolucent lines. This area is often followed by a dark line at the metaphysis, which may progress to new bone growth on the outside of that area. This area represents microfractures in the metaphysis and bone proliferation to bridge the defect in the periosteum. More severe cases that are not recognized and treated early often require IV fluids, electrolytes, nutritional support, and significant nursing care to achieve successful results. AKC parent clubs have supported research into the genetic causes of HOD, and have reported fairly good success using this protocol, saving many puppies from unnecessary suffering, deformity, and death. NOTE: Supplementation of Vitamin C is contraindicated due to an increase in calcium levels in the blood, possibly worsening the disease.