Кіріспе
Surfabout – 1974-1991 жылдар аралығында Австралияның Сидней қаласында жыл сайын өткізілетін серфинг жарысы. Оны Coca-Cola және 2SM радиостанциясы демеушілік еткендіктен, оны Coke Surfabout немесе Coke/2SM Surfabout деп атады. Жарыс күздің соңында, Пасхадан кейін, Bells Beach Classic жарысынан соң өтті. 1978 жылы 2SM бағдарлама директоры Барри Чэпман жарысты 9-шы арнаға көшірді және сол кездегі спорт директоры Дэвид Хиллді Surfabout-тың керемет телешоу болатынына көндірді. Coca-Cola бөтелкелерін Сиднейде жарнамалау және маркетинг жөніндегі менеджер Колин Геллинг оқиғаны теледидардан көрсетуге мұрындық болды және атқарушы продюсер болды. Осы сериал сол жылы «Ең үздік спорттық оқиға» номинациясында Алтын Логи сыйлығын жеңіп алды. Surfabout-та күту кезеңі болды және ол жылдам болатын, сондықтан Сиднейдің солтүстік жағалауларындағы ең жақсы толқындарға бара алатын. Бұрынғысы, 1977 жылы Бёрли Хедс, Квинслендте өткен Stubbies жарысы үшін Питер Друин ойлап тапқан «адамға қарсы адам» форматы да қолданылды, бұл жарысқа қатысушылар мен теледидар көрермендері үшін қызығушылықты арттырды. 1979 жылы жартылай финалға дейін Сиднейде толыққанды тыныштық орнады және жақсарудың белгісі көрінбеді. Жарыс пен телешоу қауіп төңкерілгенде, Surfabout «жылдам» жарыстың қаншалықты жылдам болатынын көрсетті. Чэпман мен Хилл жарыс директоры Холмспен (Tracks журналының редакторы) ақылдасып, соңғы 16 қатысушыны, жарыс қызметкерлерін және телеарна ұжымын қалған кезеңдер үшін 600 миль қашықтықтағы Bells Beach-тегі үлкен, суық толқындарға ұшыру туралы шешім қабылдады. Алты жеңіл ұшақ Bells Beach үстінен ұшып өтіп, Point Rincon жанынан келіп тұрған 8 футтық әдемі толқынды тапты. Шейн Хоран осы қайталанбас керемет жарыстың жеңімпазы атанды. 1991 жылы Coca-Cola «ең жақсы толқынды таңдау» телешоуының жеңімпазына Surfabout-та қатысу мүмкіндігін беретін акция өткізді. Бұл кәсіби серфингшілер арасында дау тудырды, себебі бұл сол кездегі әлемдік турдағы екінші ең жоғары сыйлық қорына ие болған жарысқа диванда отырып, ештеңе істемейтін адамды енгізуге мүмкіндік беретін еді. Марк Ричардс оларды қорғап: «Coca-Cola болмаса, Австралияда кәсіби серфинг деген нәрсе жоқ» деді. Бұл идеяның мақсаты жарнама болуы мүмкін, бірақ Австралия серфингінің белгілі бір тұлғасынан осындай қолдау келгеннен кейін даулар тоқтатылды.
In 1979 down to the round of 16, Sydney went completely flat and showed no signs of improving. With the contest and television program series at risk, Surfabout showed just how mobile a "mobile" contest can be when Chapman and Hill after discussion with Contest Director Holmes (Tracks magazine Editor) took the decision a great cost to the sponsors to fly the final 16 contestants, contest officials and television crew 600 miles to big cold waves at Bells Beach for the remaining rounds. Six light aircraft flew over Bells Beach to find a beautiful 8 ft swell lined up off Point Rincon. Cheyne Horan was the winner of this never to be repeated spectacular. In 1991 Coke ran a promotion giving the winner of a "pick the best wave" television competition a spot competing in the Surfabout. This was controversial among professional surfers because it would put some couch potato into a contest which had, at the time, the second highest prize money on the world tour. Mark Richards defended them, saying "without Coke there is no such thing as professional surfing in Australia". The idea might have been a stunt, but with an endorsement like that from one of the big names in Australian surfing the controversy evaporated.