Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Азор бұқашағы (Pyrrhula murina), сондай-ақ Сан-Мигель бұқашағы немесе жергілікті португал тілінде приоло деп аталатын, нақты бұқашақтар тұқымдасына жататын сирек кездесетін қос қанатты. Ол Солтүстік Атлант мұхитындағы Макаронезия аймағындағы Азор аралдарының Сан-Мигель аралына ендемик.
The Azores bullfinch (Pyrrhula murina), also known as the São Miguel bullfinch, or locally in Portuguese as the priolo, is a threatened passerine bird in the true finch family. It is endemic to São Miguel Island, in the Azores archipelago of Macaronesia in the North Atlantic Ocean.
Таксономия
Азориялық бульфинкті алғаш рет 1866 жылы британдық орнитолог Фредерик Годман сипаттаған. Бұрын ол Еуразиялық бұқашақтың (Pyrrhula pyrrhula) түршесі саналған, бірақ 1993 жылы жеке түр деп бөлінді.
The Azores bullfinch was first described in 1866 by British ornithologist Frederick Godman. It was formerly regarded as a subspecies of the Eurasian bullfinch (Pyrrhula pyrrhula), but was split off in 1993.
Сипаттама
Азориялық бұқаның ұзындығы және салмағы шамамен 16-19 см және 24-32 грамм, аталықтары аналықтарынан сәл үлкен. Отбасындағы басқа құстарға қарағанда, ол толыпты денелі, қанаты қысқа және құйрығы ұзын. Қауырсын пішіні еуразиялық бұқаға ұқсас, бірақ түсі күңгірт, ашық қызғылт түсті құрсақ бөлігі жоқ. Басы, беті, қанаттары мен құйрығы қара; қалған бөлігі сұр немесе ақшыл сұр қоңыр. Оның дауысы ерекше, қысқа, флейтаға ұқсас, көңілді көңілсіз сыбызғыға естіледі. Сан-Мигельдің шығыс жағындағы туатас орманында, теңіз деңгейінен 500-1500 метр биіктікте, негізінен Серра-да-Тронкейра тауларындағы Пико-да-Вара төңірегінде қоныстанады, сондай-ақ қыркүйектен желтоқсанға дейін таудың батысындағы Сальто-ду-Кавало аймағында да кездеседі. Бұл соңғы топ, жас құстардың ұшқаннан кейін таралуынан пайда болған болуы мүмкін. Бұл түр аралдың батыс жағынан тіркелген емес. Азориялық бұқаның қалпына келтіруі үшін Макаронезия архипелагының солтүстігіндегі оның экологиялық ортасын қалпына келтіру қажет. Түрлердің азаю процесі, Азор флорасының көптеген эндемикалық түрлері де зардап шегіп жатқан құбылыс, инвазивті шетелдік өсімдіктердің таралуымен байланысты. Азориялық бұқаны сақтауға бағытталған жобаларға Сан-Мигельдің шығыс Монтеверде аймағындағы туатас орманының бастапқы мекенін қалпына келтіру кіреді.
The Azores bullfinch has a length of and a weight of about , with males being slightly larger than females. Relative to most other finches in its family it is plump, with shorter wings and a longer tail. The plumage pattern is similar to that of the Eurasian bullfinch, though colouration is more sombre, lacking its bright pink underparts. It has a black cap, face, wings and tail; the rest being greyish or pale grey brown. The contact call is a distinctive short, flute like, melancholic whistle.) of native laurisilva forest at the eastern end of São Miguel, asl (above sea level), mainly centred on Pico da Vara in the Serra da Tronqueira range, but also seasonally (September to December) around Salto do Cavalo, further westwards in the range. The latter population probably comprises juveniles following post fledging dispersal. The species has never been recorded from the western end of the island. Necessary for the recovery of the Azores bullfinch is to restore its available ecological enclaves in the northern archipelago of Macaronesia. The process of species decline, which a significant portion of other endemic Azorean flora is also suffering, is favored by the expansion of invasive alien plants. Projects dedicated to saving the Azores bullfinch include the restoration of original laurel forest habitat in the eastern monteverde of São Miguel.
Өсіру
Ұрықтандыру маусымның ортасынан тамыз айының соңына дейін жүзеге асырылады. Ұялар лавр орманындағы тығыз өсімдіктер арасында салынады, екі ұясы жерден жоғары орналасқан және еуразиялық бұқашақтардың ұяларына ұқсас. Ұялар екі қабаттан тұрады: сыртқы қабаты бұтақтардан, ал ішкі қабаты шөптерден, тамыршалардан және мүктерден жасалған. Жұмыртқа саны белгісіз. Жас құстар шілде айының ортасынан бастап ұша бастайды, ал ересектер қыркүйектен бастап қауырсындайды. Бұл құстар жыл бойында тамаққа қолжетімділікке қарай биік және төмен жылжып отырады. Бұл – ең көп қауіп төніп тұрған сайрақ. Түрдің бүкіл ареалы Еуропалық Одақтың заңнамасына сәйкес, Арнайы қорғау аймағы – Pico da Vara / Ribeira do Guilherme SPA (Natura 2000 учаскесі) ретінде қорғалады. Түрді сақтаудың басты жолы – қауіп төндірілген туаған жер лавр ормандарының өсімдіктерін қорғау және қайта жаңарту.
Breeding takes place from mid June to late August. Nests are built in dense vegetation in laurel forest, with two nests recorded as being above the ground, and are similar to those of the Eurasian bullfinch. Nests are double layered with an outer layer of twigs and an inner one of grass, rootlets and moss. The clutch size is unknown. Young birds fledge from mid July, with the adults moulting from September onwards. The bullfinches move up and downslope through their range according to food availability during the year. It is the most threatened passerine bird The entire range of the species is protected as a Special Protection Area, the Pico da Vara / Ribeira do Guilherme SPA (a Natura 2000 site), under European Union legislation. The main approach to conserving the species is the protection and restoration of threatened native laurel forest vegetation.