Павлоград – Украинаның Днепропетровск облысындағы қала. Тарихы 17 ғасырға дейін барып жетеді, 20 мектеп пен 1 лицей бар. Өзендері: Вовча, Гніздка, Кочерга.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Днепропетровск облысындағы қала, Украина.
City in Dnipropetrovsk Oblast, Ukraine
Павлоград (Павлоград) – Украинаның орталық-шығысындағы қала және муниципалитет, Днепропетровск облысына қарасты. Павлоград ауданының әкімшілік орталығы болып табылады. Халық саны шамамен құрайды.
Pavlohrad (Павлоград, ) is a city and municipality in central east Ukraine, located within the Dnipropetrovsk Oblast. It serves as the administrative center of Pavlohrad Raion. Its population is approximately
Вовча (қала арқылы Самара өзеніне қарай ағады), Хниздака және Кочерха өзендері Павлоград қаласынан өтеді. Қаланың аумағы – . Қала ішінде 20 мектеп және 1 лицей бар.
The rivers of Vovcha (runs through the city towards the Samara River), Hnizdka , Kocherha flow through Pavlohrad. The area of the city is There are 20 schools and 1 lyceum in the city.
Тарих
Днепропетровск облысындағы ең көне қазіргі елді мекендердің бірі – Павлоград 17 ғасырға қатысты құжаттарда айтылады. 1770-ші жылдардың басында Запорожье казағы Матвій Хижняк қыстақ салған, ол тез арада Матвіївка (Матвиївка, lang ru) болып белгілі болды. 1779 жылы Матвіївка Луганскіге аты өзгертілді, себебі ол М. И. Голинищев-Кутузов басқарған Луганск атқыштар полкінің штабына айналды. 1783 жылы Екатеринослав вице-корольдігі құрылғанда, болашақ император Павел І құрметіне аты қайта Павлоград болып берілді және бұл әкімшілік бірліктің аудандық орталығына айналды. 1784 жылы Павлоградқа қала мәртебесі берілді. 18 ғасырдың соңында қалада 426 үй және 2419 тұрғын болды. Павлоград тұрғындары саман үйлерде тұрған. Алғашқы тас ғимарат – Соборная алаңындағы (ағылш. : cathedral square) Свято-Вознесенский кафедральдық соборы. Қаланың алғашқы елтаңбасы 29 шілде 1811 жылы, екіншісі 26 қыркүйек 1979 жылы бекітілді. Алғашқы тұрғындары – Самар және Калмиус Паланкасының казақтары мен әскерден босатылғандар. Шотланд сәулетшісі У. Гесте жасаған қала жоспары 31 шілде 1831 жылы император Николай І бекітті. 1871 жылы жергілікті саудагер А. К. Шалин қаланың алғашқы басшысы болып сайланды. Орталық көше оның құрметіне аталды (Шалинская көшесі, (ағылш. : Shalinsky street), кейін Ленин көшесі (ағылш. : Lenin street) болып өзгертілді). (2015 жылы Украина үкіметі коммунистік символдар мен көше аттарын заңсыз деп жариялаған заңдар қабылдады.) Қазіргі кезде көше Соборная деп аталады. 1892 жылы ІІ гильдия саудагері А. В. Пермякин қала әкімі болып сайланды. Оның басшылығымен қала қарқынды дамыды: бірнеше шіркеулер, ғибадатханалар, казармалар, гимназиялар, зауыттар мен фабрикалар салынды. 1870-ші жылдары Санкт-Петербург пен Симферопольді байланыстыратын теміржол Павлоград арқылы өтті. 1896 жылы Голенищев-Кутузовтар отбасы "Граф театрын" салған. 1930 жылы Павлоградта кеңес үкіметіне қарсы көтеріліс болды. 1780 жылдан 1941 жылға дейін қалада үлкен еврей қауымы өмір сүрді. Холокостқа дейінгі еврей халқының саны шамамен 4000 адамды құрады. 1941 жылы нацистік басқыншылық кезінде қала қиратылды. Холокост кезінде неміс оккупациялық әскерлері Павлоградта концлагерь (Дулаг 111) және еврей геттосын ұйымдастырды. Қауымның көп бөлігі соғыс кезінде және жаппай ату кезінде қаза тапты. Павлоградтағы еврей зиратында еврейлер ғана емес, христиандар да жерленген, бұл туралы 1995 жылы жергілікті еврей қауымының басшылары келісімге келді. 2011 жылдың 22 мамырында белгісіз біреулер қаладағы зиратты қиратқандығы туралы хабар тарады – мазарлар бұзылып, аударылып кеткен, бұл антисемиттік акт деп саналды. 2020 жылдың 18 шілдесіне дейін Павлоград облыстық маңызы бар қала ретінде тіркелді және Павлоград ауданының әкімшілік орталығы болды, бірақ аудан құрамына кірмеді. 2020 жылдың шілдесінде Украинаның әкімшілік реформасы аясында Днепропетровск облысының аудандарының саны жетіге дейін азайтылды, Павлоград қаласы Павлоград ауданына қосылды. 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруі кезінде маңызды теміржол торабы болған Павлоград Ресейдің шабуылдарына ұшырады. 22 наурызда зымыран соққысы нәтижесінде қаладағы Pavlohrad 2 теміржол станциясы қирады, кем дегенде бір адам қаза тапты. "Украинада Ресей империялық саясатын айыптау және үгіт-насихатты тыйым салу және топонимиканы деколонизациялау туралы" заңға (2023 жылдың сәуір айында президент Владимир Зеленский қол қойған) сәйкес қаланың атын өзгерту қажет. Заң бойынша бұл өзгерту 2024 жылдың 27 қаңтарына дейін жүзеге асырылуы керек. Атын өзгерту туралы түпкілікті шешім дауыс беруден кейін ғана қабылданады.
Pavlohrad, one of the oldest modern settlements in the Dnipropetrovsk oblast appears in documents from the 17th century. At the beginning of the 1770s, Zaporozhian Cossack Matvii Khizhnyak built winter quarters, which soon became known as sloboda Matviivka (Матвіївка, lang ru ). In 1779, Matviivka was renamed to Luhanske, as the latter became headquarters of the Luhansk pikemen regiment headed by M. I. Golinishchev Kutuzov. With the establishment of Yekaterinoslav Viceroyalty in 1783, Pavlohrad, re named in honor of the future Emperor Paul І , became a part of this administrative unit as a district town. In 1784, Pavlohrad received city status. There were 426 homes and 2419 inhabitants in the city at the end of 18th century. The citizens of Pavlohrad lived in wattle and daub huts. The first stone building was the Svyato Vosnesensky Cathedral on Soborna ploshcha (Eng. : cathedral square). The first coat of arms of the city was affirmed on July 29, 1811, the second one on September 26, 1979. The first citizens were Cossacks of Samarsky and Kalmiussky Palanki and demobilized military. The city plan by Scottish architect W. Geste was affirmed by emperor Nicholas I on July 31, 1831. In 1871, local merchant A. K. Shalin was elected the first head of the city. The central street was named after him (ul. Shalinskaya, (eng: Shalinsky street) later renamed ul. Lenina, (eng. : Lenin street)). (In 2015, the Ukrainian government approved laws that outlawed communist symbols and street names.) the street is named "Soborna". Merchant of ІІ Guild A. V. Permanin was elected as city governor in 1892. Under his leadership the city started to develop rapidly: several churches, temples, barracks, gymnasiums, factories and plants were built. In the 1870s, a railway connecting St. Petersburg and Simferopol passed through Pavlohrad. In 1896, the Golenishchev Kutuzov family built the "Earl's Theatre". In 1930, an uprising against Soviet rule took place in Pavlohrad. From 1780 to 1941, a significant Jewish community existed in the city. The pre Holocaust Jewish population was approximately 4,000. The city was destroyed in 1941 during the Nazi occupation. During the Holocaust the German occupying forces operated a concentration camp (Dulag 111) and a Jewish ghetto in Pavlohrad. A large part of the community died during the war and during the mass executions. The Pavlohrad Jewish cemetery contains not only Jewish, but also Christian burials, which the leaders of the local Jewish community agreed to in 1995. On May 22, 2011, it was reported that unknown persons had desecrated the cemetery in the town tombstones were turned over and broken in an apparently anti Semitic act. Until 18 July 2020, Pavlohrad was incorporated as a city of oblast significance and served as the administrative center of Pavlohrad Raion though it did not belong to the raion. In July 2020, as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Dnipropetrovsk Oblast to seven, the city of Pavlohrad was merged into Pavlohrad Raion. During the 2022 Russian invasion of Ukraine, Pavlohrad — an important railway transportation hub — was subjected to Russian attacks. On 22 March, a missile strike destroyed the Pavlohrad 2 train station in the city, killing at least one person. Due to the law "On the Condemnation and Prohibition of Propaganda of Russian Imperial Policy in Ukraine and the Decolonization of Toponymy" (in April 2023 signed by President Volodymyr Zelenskyy) the city needs to be renamed. According to law this renaming has to take place before 27 January 2024, The ultimate decision on the renaming will be made only after a vote.
Халық саны
2001 жылғы Украина халық санағы мәліметтері бойынша, қаланың халқы 119 672 адамды құрады. Халықтың 72,3%-ы украиндер, ал 25%-ы – орыстар болды. Халықтың 59,2%-ы украин тілін ана тілі ретінде, ал 39,8%-ы – орыс тілін атап көрсетті.
According to the 2001 Ukrainian census, the city's population was 119,672. Ukrainians accounted for 72.3% of the population and Russians for 25%. Ukrainian was the native language for 59.2% of the population, and Russian for 39.8%.
Павлоград механика зауыты
Қалада 1963 жылғы желтоқсанда №586 зауыттың (қазіргі "Пивденмаш" өндірістік бірлестігі) мамандандырылған өндірістік нысаны ретінде құрылған Павлоград механикалық зауыты орналасқан. PMZ – қатты отынмен жұмыс істейтін зымыран қозғалтқыштары мен зымырандарды құрастыруға, жетілдіруге және өндіруге арналған зауыт. 1975 жылға қарай PMZ КСРО-ның Жалпы машина жасау министрлігіне қарасты ең ірі қатты отынды зымыран зауытына айналды. PMZ күшейткіш зымырандарға арналған жанармай бактерілерін және ICBM зымыран қозғалтқыштарының пластикалық корпустарын, сондай-ақ аэроғарыш жүйелерін өндіруге қажетті бөлшектерді, компоненттерді және жиынтықтарды жасады. 2023 жылдың 30 сәуірінде Павлоградқа жасалған ресейлік шабуыл салдарынан бірнеше күшті жарылыс пен өрт орын алып, кем дегенде 34 азамат жарақаттанды. Украиналық дереккөздердің хабарлауынша, шабуыл совет кезеңіндегі зымырандарға арналған қатты отын өндіретін зауытқа жасалған, және тоқтатылуы күтіліп жатқан бірнеше қозғалтқыш та сол жерде болған. Ресейлік дереккөздер бұл шабуыл украин әскерлері үшін оқ-дәрі, қару-жарақ және әскери техника өндірісін тоқтатқанын мәлімдеді.
The city is home to Pavlohrad Mechanical Plant (PMZ) that was established in December 1963 as a specialized production facility of the Plant no. 586 (now Pivdenmash Production Association). PMZ is a factory dedicated to assembly, perfection and production of solid fueled rocket engines and missiles. By 1975 PMZ became the largest solid rocket factory within the Ministry of General Machine Building of USSR. PMZ made fuel tanks for booster rockets and plastic ICBM rocket motor casings; parts, components, and assemblies for aerospace systems manufacturing. On 30th April 2023, a Russian attack on Pavlohrad caused a series of large explosions and fires, injuring at least 34 civilians. Ukrainian sources reported that a plant was hit that produced solid fuel for Soviet era rockets, and had a number of motors awaiting decommissioning. Russian sources claimed that this attack disrupted the production of ammunition, weapons and military equipment for Ukrainian troops.