Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гоар (390 жылға дейін туған, 446-450 жылдар аралығында қайтыс болған) – 5 ғасырдағы Галлиядағы аландардың басшысы. Шамамен 405 немесе 406 жылы вандалдар мен Респендиал басқарып келген аландар Рейн өзенін кесіп өткен кезде, Гоардың аландары римдіктерге жылдам қосылып, кейіннен Галлияның ішкі саясатында маңызды рөл атқарды.
Goar (born before 390, died between 446 and 450) was a leader of the Alans in 5th century Gaul. Around the time that the Vandals and other Alans under Respendial crossed the Rhine in 405 or 406, Goar's band of Alans quickly joined the Romans, and subsequently played a role in the internal politics of Gaul.
Римдіктерге қосылу
Гоар алғаш рет 'Гоар' деп Фригерид фрагментінде еске алынады,#tag:ref|"Біз бұрын айтқан Ренатус Профутурус Фригерид, готтардың Римді басып алуы және қиратуы туралы баяндамасында былай дейді: "Гоар римдіктерге өткен соң, аламан патшасы Респендиал өз халқының әскерін Рейннен бұрып, вандалдар франктармен соғыста жеңіліске ұшырап, патшасы Годегизилді және шамамен 20 000 әскерін жоғалтқандықтан, аламан әскері уақтылы көмекке келмегенде барлық вандалдар құрыла жаздаған еді". Бізге қызық, ол [=Фригерид] басқа ұлттардың патшаларын атағанда франк патшасын да атамайды". – Грей Грейдің (Франктар тарихы, II кітап, 9-тарау) Фригеридтен келтірген сөзі. Фригеридтің айтуынша, римдіктермен одақтас франктар вандалдарға бірнеше шайқаста ауыр шығын келтіріп, 20 000 вандал жауынгерін және олардың патшасы Годигизелді өлтірді, тайпаны жоюға айналды. Осы сәтте – Макдоуоллдың (2016) пікірінше, шамамен 406 жылдың жазында немесе күзінде – тағы бір аландар патшасы Респендиал вандалдарға көмекке келіп, франктерді жеңді. Бұл топтардың қайдан шыққандығы нақты айтылмаған, бірақ көптеген тарихшылар осы аландарды шамамен 380 жылы Грациан Панонияға қоныстандырған аландармен байланыстырады.
Goar is first mentioned as 'Goare' in the Frigeridus fragment,#tag:ref|"Renatus Profuturus Frigeridus, whom we have already mentioned, in his story of the capture and destruction of Rome by the Goths, says: "Meantime when Goare had gone over to the Romans, Respendial, king of the Alamanni, turned the army of his people from the Rhine, since the Vandals were getting the worse of the war with the Franks, having lost their king Godegisil, and about 20,000 of the army, and all the Vandals would have been exterminated if the army of the Alamanni [note: Alamanni for Alani] had not come to their aid in time." It is surprising to us that when he [=Frigeridus] names the kings of the other nations he does not name the king of the Franks as well." – Gregory of Tours quoting Frigeridus (the Frigeridus fragment) in History of the Franks (Book II, Chapter 9). According to Frigeridus, the Roman allied Franks were inflicting heavy casualties on the Vandals over the course of probably several battles, killing 20,000 Vandal warriors and their king Godigisel, and were on the verge of exterminating the tribe. At that point – according to MacDowall (2016) probably in the summer or autumn of 406 – another Alan king, Respendial, came to the Vandals' rescue and defeated the Franks, It is not stated where these groups originated, although most historians identify these Alans with those settled by Gratian in Pannonia c. 380.
Жовинус патшалығын басып алу
Гоар 411 жылы тағы да пайда болады, ол Бургундия патшасы Гундахармен бірге галло-рим сенаторы Жовинді Майнц қаласында Рим императоры етіп қойды (Тебалық Олимпиодордың баяндамасы бойынша). Осы кезде Арльде тағы бір узурпатор, Константин III, болашақ император Констанций III-тің әскерлерімен қоршауда болды. Константиннің солтүстік Галлиядағы қолдаушылары Жовинусқа көшті, бұл Константиннің жеңілісіне ықпал етті. Содан кейін Жовинус Константинге "бургундтар, алеманндар, франктар, аландар және оның барлық әскерімен" (деген жорамал бойынша Гоар да олардың арасында болды) қауіптендірді. Алайда Жовинустың билікті басып алуы екі жылдан кейін, визиготтар өткен жылы Римді тонап алғаннан кейін Галлияға кірген кезде тоқтатылды. Визиготтардың патшасы Атаулф, бірқатар ойланғаннан кейін, Равеннадағы Гонорий үкіметінің жағына шығып, Валентияда Жовинусты жеңді. Осы жеңіліске аландар мен бургундтардың реакциясы туралы мәліметтер сақталмаған.
Goar next appears in 411, when he and Gundahar, king of the Burgundians, joined in setting up the Gallo Roman senator Jovinus as Roman Emperor at Mainz (as described by Olympiodorus of Thebes). At the time, another usurping emperor, Constantine III, was being besieged at Arles by Honorius' general, the future emperor Constantius III. Constantine's supporters in northern Gaul defected to Jovinus, contributing to Constantine's defeat. Jovinus then threatened Constantius with "Burgundians, Alamanni, Franks, Alans, and all his army" (presumably including Goar). Jovinus' usurpation was put down two years later, however, when the Visigoths entered Gaul after their sack of Rome the previous year. The Visigothic king Athaulf, after a period of indecision, sided with the government of Honorius in Ravenna and defeated Jovinus at Valentia. The Alan and Burgundian response to this defeat is not recorded.
Базастың қоршауы
Жовиноны жеңгеннен кейін вестготтар Онориймен қайтадан қақтығысқа түсті; бұл қақтығыс 414 жылы База қаласын қоршаумен аяқталды. Сол кезде қоршауда болғандардың арасында болған Пеллалық Паулиннің сөзіне қарағанда, вестготтарды аландардың бір тобы қолдаған (олардың патшасын сипаттаған, бірақ есімін атамаған). Бұрын Алан патшасымен достық қарым-қатынас орнатқан Паулин оны готтармен байланысын үзіп, қаланы қорғап тұрған римдіктердің жағына өтуге көндірді. Алан басшысы оның сөзін тыңдап, әйелі мен ұлын кепіл ретінде римдіктерге тапсырды. Содан кейін вестготтар Базадан шығып, Испанияға шегінді, ал аландар римдіктердің одақтастары ретінде қоныстанды. Тарихшылар Паулиннің аты аталмаған Алан патшасын Гоармен немесе басқа бір, бұрын белгілі болмаған Алан басшысымен байланыстыруға бола ма, жоқ па, деген мәселеде келіспейді. Бірінші болжам Гоардың готтар Жовиноны жеңгеннен кейін Атаулфпен одақтасқанын көрсетеді; екінші гипотеза осы уақыттан бастап Галлияда Гоардан өзге, екінші, бөлек Алан тобы болғанын ұсынады.
After defeating Jovinus, the Visigoths came into renewed conflict with Honorius; this conflict culminated with the siege of Bazas in 414. According to Paulinus of Pella, who was among the besieged at the time, the Visigoths were supported by a group of Alans (whose king he describes, but does not name). Paulinus, who had previously established a friendship with the Alan king, persuaded him to break with the Goths and side with the Roman defenders of the city. The Alan leader did so, turning over his wife and son to the Romans as hostages. The Visigoths thereupon withdrew from Bazas and retreated to Spain, while the Alans were settled as Roman allies. Historians are divided as to whether Paulinus' unnamed Alan king should be identified with Goar, or with some other Alan leader—otherwise unknown—who might have been accompanying the Visigoths since Italy or before. The former identification would imply that Goar had allied himself with Athaulf after the Goths' defeat of Jovinus; the latter hypothesis would imply that from this time on there was a second, distinct group of Alans in Gaul, in addition to those of Goar.
Осеррдің епископы Герман
Лиондық Констанций өзінің "Германның өмірі" еңбегінде шамамен 446 жылы Герман мен Алан патшасы арасындағы қақтығысты сипаттайды. Бұл патшаға Этий Арморикадағы Багаудтардың көтерілісін басуды бұйырған еді, бірақ Герман оны Италиядағы императордан бұйрықтарды растағанша шабуылды тоқтатуға көндірді. Констанций осы патшаның атын "Еохар" деп атайды, бірақ көптеген тарихшылар мұны "Гохар" деп жазу қатесі деп санайды (өйткені Гоардың аты кейбір деректерде осы түрде кездеседі). Басқа тарихшылар бұл сәйкестендіруге қарсы шығады, себебі бұл Гоардың Алан тайпасының басшысы ретіндегі мансабы қырық жылдан астам уақытқа созылғандығын білдіретін болар еді. Сонымен қатар, 452 жылғы "Галлия шежіресі" Самбида атты тағы бір Алан басшысына 440 жылы Валентия маңындағы жерлер берілгенін хабарлайды, бұл Германның Аланмен болған қақтығысынан бірнеше жыл бұрын болған. Егер Галлияда Аланның бір ғана мемлекеті болған деп есептесек, бұл Гоар 440 жылға дейін Самбидамен ауыстырылған, ал Самбида кейін Эохармен ауыстырылған дегенді білдіреді. Егер екі мемлекет болған деп қарастырылса, Эохар Гоардың өзі болуы мүмкін, немесе Гоардың, немесе Самбиданың ізбасары болуы мүмкін. "Галлия шежіресі" екі жылдан кейін (442) Этийдің Аландарға жер беруін сипаттайды, онда сол жерді басып алған римдіктер бұл шешімге қарсылық білдіріп, күшпен шығарылып жіберілген. Бұл Алан тайпасының басшысы да, жердің орналасқан жері де "Галлия шежіресінде" көрсетілмейді, бірақ көптеген тарихшылар бұл оқиғаны Гоармен байланыстырады. Қалай болғанда да, Гоардың Алан тайпасы 451 жылы Аттиланың шапқыншылығын тойтаруға көмектескен Орлеан Аландарымен теңестіріледі, сол кезде оларға Сангибан басшылық еткен. Егер Эохармен сәйкестендіру қабылданса, Гоардың билігінің соңы 446 және 450 жылдар аралығында болған.
In his Life of St. Germanus of Auxerre, Constantius of Lyon describes a confrontation between Germanus and a king of the Alans c. 446. This king had been ordered by Aetius to put down a revolt of Bagaudae in Armorica, but Germanus persuaded him to hold off his attack while he got confirmation of the orders from the emperor in Italy. Constantius gives the name of this king as "Eochar", but many historians see this as a scribal error for "Gochar" (since Goar's name appears in some sources in this form). Other historians object to this identification, since it would imply that Goar's career as leader of the Alans lasted over forty years. Also, the Chronica Gallica of 452 reports that another Alan leader, Sambida, was given land around Valentia in 440, several years before Germanus' confrontation with the Alans. If only one kingdom of Alans is assumed to have existed in Gaul, this would imply that Goar had already been succeeded by Sambida before 440, and that Sambida was then succeeded by Eochar. If, on the other hand, two kingdoms are assumed, Eochar could be identical to Goar, a successor of Goar, or a successor of Sambida. The Chronica Gallica describes another grant of land to Alans by Aetius two years later (442), in which the Romans occupying the land opposed the grant and had to be driven out by force. Neither the leader of these Alans, nor the location of the land, is mentioned in the Chronica; but many historians associate this event with Goar as well. In any case, Goar's Alans are universally identified with the Alans of Orléans, who helped repel Attila's invasion in 451, and who were led at that time by Sangiban—putting the end of Goar's reign, if the identification with Eochar is accepted, somewhere between 446 and 450.