Кіріспе
Италиялық джаз пианині және әншісі Стефано Боллани (5 желтоқсан 1972 жылы туған) – итальян композиторы, пианині және әншісі, сонымен қатар жазушы және тележүргізуші ретінде жұмыс істейді. Ол Гато Барбиери, Чик Кореа, Билл Фриселл, Сол Габетта, Ричард Галлиано, Трилок Гурту, Чуко Вальдес, Эгберто Гисмонти, Ли Кониц, Бобби Макферрин, Пат Метеньи, Каэтано Велозо, Фил Вудс, Гектор Зазу сияқты музыканттармен бірлесіп жұмыс істеген, және трубашы Энрико Равамен 15-тен астам альбом жазған. Боллани бірнеше симфониялық оркестрлермен (Filarmonica della Scala, Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Leipzig Gewandhaus Orchestra, Royal Concertgebouw Orchestra, Orchestre de Paris, Toronto Symphony Orchestra және тағы да басқалар) және Риккардо Чайли, Дэниел Хардинг, Кристиан Ярви, Зубин Мехта, Джанандреа Носеда және Антонио Паппано сияқты дирижерлермен өнер көрсеткен. Ол сондай-ақ итальяндық поп-рок әртістерімен де ойнаған, теле- және радиошоуларға қатысып, жүргізіп келген. Қазіргі таңда 49 альбом шығарды (оның 31-і студиялық).
Stefano Bollani (born 5 December 1972) is an Italian composer, pianist and singer, also active as a writer and a television presenter. He has worked with such musicians as Gato Barbieri, Chick Corea, Bill Frisell, Sol Gabetta, Richard Galliano, Trilok Gurtu, Chuco Valdes, Egberto Gismonti, Lee Konitz, Bobby McFerrin, Pat Metheny, Caetano Veloso, Phil Woods, Hector Zazou and has recorded more than 15 albums with trumpeter Enrico Rava. Bollani has performed with several symphonic orchestras (Filarmonica della Scala, Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Leipzig Gewandhaus Orchestra, Royal Concertgebouw Orchestra, Orchestre de Paris, Toronto Symphony Orchestra, among others) and with directors such as Riccardo Chailly, Daniel Harding, Kristjan Järvi, Zubin Mehta, Gianandrea Noseda and Antonio Pappano. He has also played with Italian pop rock artists and has participated in and hosted TV and radio shows. Currently, he has published 49 albums alone (31 studio).
Ерте өмір
Миланда Ломбардиялық Роберто Боллани мен Ровиголық венециялық анасы Маддаленаның ұлы болып дүниеге келді, оның Пьемонт штатының Альба қаласында туған Мануэла деген қарындасы бар. Ол Флоренцияда өсті, 6 жасында Луиджи Черубини консерваториясында оқуға түсті және 1993 жылы Маэстро Антонио Каггиуланың басшылығымен бітірді. 15 жасында ол кәсіби музыкант ретінде өнер көрсетуді бастады. Поп-артист ретінде қысқа гастрольдік турдан және La Forma поп-рок тобында ойнағаннан кейін, тоқсан ортасынан бастап джаз сахнасында бекінді.
1990 жылдар
Болланидің мансабындағы шешуші оқиға – 1996 жылы ол ойнай бастаған Энрико Равамен танысуы болды. Олар бірге жүздеген концерттерде өнер көрсетіп, 15-тен астам альбом жазды, олардың алғашқылары – Certi angoli segreti (1998), Rava Plays Rava және Shades of Chet (1999). Осы жылдары Боллани Италияның ең белгілі джаз орындаушыларымен де бірге ойнай бастады: Паоло Фресу, Роберто Гатто және Энцо Пиетропаоли. 1998 жылы ол Fosco Maraini өлеңдеріне негізделген, әнші-күйші Массимо Альтомарэмен бірге өзінің алғашқы альбомын – Gnòsi delle fànfole жазды. Сол жылы ол алғаш рет америкалық саксофонист Ли Коницпен «TenderLee for Chet» жобасында өнер көрсетіп, итальяндық Musica Jazz журналының «Жылдың ең жақсы жаңа таланты» сыйлығын жеңіп алды. 1999 жылы тағы екі альбом жарық көрді: оның ең жақын серіктестерінің бірі – контрабасшы Арес Таволаццимен бірге жазылған Mambo Italiano және альбомға атын берген оркестрмен бірге жазылған L'orchestra del Titanic (Антонелло Салис, Риккардо Онофри, Рафаэлло Парети және Уолтер Паоли, сондай-ақ Болланидің өзі). Ол сонымен қатар француз аккордеоншысы Ричард Галлианоның «Passatori» шығармасына Тоскана оркестрінің солистерімен бірге қатысты.
2000 жылдар
Болланидің алғашқы жылдарындағы ынтымақтастығы тек джазбен ғана шектелмей, Элио, Айрин Гранди, Марко Паренте, Пеппе Сервильо, Бобо Ронделли, Banda Osiris, Bandabardò, Массимо Раниери сияқты итальяндық поп-артистермен жұмыс істеуін қамтыды. Осы аралықта Энрико Равамен серіктестік гүлдене берді және олар бірлесіп Montréal Diary/B (2001), Tati (2005), The Third Man (2007) және New York Days (2009) шығарды. Сонымен қатар, Боллани бірнеше альбомдарда және халықаралық гастрольдерде Джанни Бассо, Джанлука Петрелла, Джон Аберкромби, Джефф Баллард, Ларри Гренадиер, Пол Мотиан, Марк Тернер, Фил Вудс, Гато Барбиери және Пат Метень сияқты музыканттармен бірге орындады. 2003 жылы екі маңызды ынтымақтастық болды: бірі ресейлік әнші Сайнхо Намчилакпен («Кім аспанды ұрлады?»), екіншісі Гектор Зазумен, ол Болланиді «Қуатты ағымдар» (басқа қонақтар Лори Андерсон, Джейн Биркин және Рюичи Сакамото) жобасына шақырды. 2002 мен 2006 жылдар аралығында Боллани француздық Label Bleu лейблі үшін алты альбом жазды. Серия Raymond Queneau романынан шабыттанған Les Fleurs bleues (2002) альбомымен басталды, оны Scott Colley және Clarence Pennмен бірге жазды, содан кейін ағылшын журналы Mojo жылдың үздік альбомдарының бірі деп атаған Småt Småt (2003) жарық көрді. 2004 жылы Боллани симфониялық оркестрмен жазған алғашқы альбомы Concertone шықты – бұл альбом Paolo Silvestri жетекшілігімен Orchestra della Toscana оркестрімен жазылды, оның негізінде хореограф Mauro Bigonzetti Stuttgart Ballet үшін балет қойды. Сол жылы Боллани жапондық Swing Journal журналы алғаш рет АҚШ-тан тыс музыкантқа берген «Жаңа жұлдыз» сыйлығын жеңіп алды. Төрт альбомның соңғысы 2006 жылы I visionari деген атпен шықты, оны Mirko Guerrini, Nico Gori, Ferruccio Spinetti және Cristiano Calcagnile құрамындағы бір аттас топпен, сондай-ақ Mark Feldman, Paolo Fresu және Petra Magoni (сол кезде оның әйелі) қатысымен жазды. Осы жылдары жапондық Venus Records лейблі Арес Таволацци контрабаста және Walter Paoli барабанда ойнаған «Stefano Bollani Trio» тобының төрт альбомын шығарды: Black and Tan Fantasy (2002), Volare (2002), Falando de amor (2003), Ma l'amore no (2004) және I'm in the Mood for Love (2007). Сонымен қатар Боллани контрабасшы Jesper Bodilsen және барабаншы Morten Lundпен тығыз жұмыс істей бастады, олармен бірге «Даниялық трио» құрды. Stunt лейблі үш жылдың ішінде Mi ritorni in mente (2003), Close to You (2004, Дания әншісі Katrine Madsen қатысымен) және Gleda: Songs from Scandinavia (2005) шығарды. Соңында, 2009 жылы ECM Stone in the Water альбомын жариялады. 2006 жылы Piano Solo шықты, ал итальяндық Musica Jazz журналы оны жылдың үздік альбомы деп танып, Болланиді жылдың үздік итальян музыканты номинациясына ұсынды. Келесі жылы Боллани классикалық репертуарды Жан Латам Кенигтің жетекшілігімен Турин Театры Реджиосының Filarmonica '900 оркестрімен Концерт шампестер, Les Animaux Modèles және Francis Poulencтің 13 және 15-ші импровизацияларын жазды. Бірнеше айдан кейін бразилиялық маңызды музыканттармен бірлесіп жазылған BollaniCarioca альбомы жарық көрді. 2007 жылы Рио-де-Жанейроның фавеласында фортепианода орындады – бұрын мұндайды тек Антонио Карлос Жобим ғана жасаған. Сол жылы ол 2007 жылдың ең үздік еуропалық музыканты ретінде Hans Koller European Jazz сыйлығын жеңіп алды және американдық All About Jazz сайты Дэйв Брубек, Орнет Коулман, Чарльз Мингус және Сонни Роллинспен бірге жылдың бес маңызды музыкантының қатарына енді. Осы кезеңде Боллани итальяндық поп-музыка сахнасына қайта оралды, бірақ ең маңызды ынтымақтастық 2009 жылы джаз пианині Чик Кореамен басталды, олармен бірге Боллани Италияның әртүрлі қалаларында гастрольдеп, жаңа дуэттік өнерді көрсетті. Орвието концерттік альбомы осы өнер көрсетімдеріне негізделген.
2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2010 жылдың 15 шілдесінде Боллани Беркли музыка колледжінен құрметті доктор дәрежесін алды. 14 қыркүйекте марапат Италияның Перуджа қаласында өткен Умбрия джаз фестивалінің бас сахнасында, Берклидің академиялық мәселелер жөніндегі бұрынғы вице-президенті Ларри Монро арқылы табыс етілді. Сол жылы «Rhapsody in Blue – Concerto in F» альбомы жарық көрді. Альбомға Риккардо Чайлидің жетекшілігімен Лейпциг Гевандхаус оркестрі орындаған Джордж Гершвиннің үш классикалық туындысы енді: «Rhapsody in Blue» (Пол Уайтменнің фортепиано және джаз тобымен жасалған нұсқасы), F тональностьдағы фортепиано концерті және «Rialto Ripples». Альбом поп-чарттарда сегізінші орынға ие болып, Италиядағы топ-10-ға енген тұңғыш классикалық музыка альбомы атанды. Ол сондай-ақ, жетпіс мың дана сатылғаннан кейін «Платиналық» сыйлықты жеңіп алды. 2012 жылы Боллани мен Чайли Лейпциг Гевандхаус оркестрімен бірлесіп «30-шы жылдардың үні» атты туындыны жазды. Онда 30-шы жылдардың классикалық шығармалары кірді: Морис Равельдің G мажордағы фортепиано концерті, Игорь Стравинскийдің тангосы, «The Threepenny Opera» операсынан Танго балладасы, Курт Вайльдің «Happy End» мюзиклінен «Surabaya Johnny» және Виктор де Сабатаның «Мың бір түні». Олар Париждегі Orchestre de Paris және Миландағы Filarmonica della Scala оркестрлерімен де бірге орындады. Милан концерті 2012 жылдың 21 сәуірінде 20 елдің кинотеатрларында тікелей эфирде көрсетілді және «Live at La Scala» (2013) DVD-сіне жазылды. Бұл DVD-де Джордж Гершвиннің («Catfish Row», «An American in Paris», «Concerto in F», «Rialto Ripples»), Скотт Джоплиннің («Maple Leaf Rag») және Джозеф Косманың («Autumn Leaves») шығармалары бар. Симфониялық оркестрлермен өткен көптеген концерттер – Дэниел Хардинг, Кристиан Ярви, Зубин Мехта, Джанандреа Носеда және Антонио Паппано сияқты дирижерлермен бірге – Болланиді басқа әртістермен бірлесіп түрлі альбомдар жазудан алға тартпады. Мысалы, 2011 жылы норвеж саксофонисі Гейр Лисне жетекшілігімен Гамбургтағы NDR Bigband оркестрімен «Big Band!» альбомын, 2012 жылы Ирене Гранди және Стефано Болланимен бірлескен альбомын, 2013 жылы Гамильтон де Холандамен «O que será» альбомын, 2014 жылы Фрэнк Заппаның музыкасына арналған «Sheik Yer Zappa» альбомын жазды. Сондай-ақ 2014 жылы Боллани даниялық триомен бірлесіп Марк Тернер мен Билл Фриселлдің қатысуымен «Joy in Spite of Everything» альбомын шығарды, ол Musica Jazz журналының «Жылдың үздік альбомы» сыйлығына ие болды. 26 қыркүйекте Боллани тағы бір халықаралық сыйлыққа – JTI Trier Jazz Award сыйлығына ие болды. 2015 жылы Боллани әнші-күйші ретінде алғашқы альбомын – «Arivano gli alieni» альбомын жазды. Келесі жылы «Live from Mars» жаңа альбомы жарық көрді және «Napoli Trip» жобасы басталды: Боллани Даниэле Сепе, Нико Гори, Ману Катче және Ян Бангпен бірге, сондай-ақ Арье Хенриксен, Аудун Кливе және Гамильтон де Холандамен бірге неаполитан музыкасына құрмет көрсетті. 2016 жылы Боллани Гамильтон де Холанданың «Samba de chico» альбомын жазуға қатысты және Чико Буаркемен «Vai trabalhar vagabundo» әнін орындады. 2017 жылы ол Берлин филармониясында Джеспер Бодилсен, Мортен Лунд, француз аккордеонисі Винсент Пейрани және Берлин филармониясының 14 мүшесімен бірге Монтеверди, Леонкавалло, Пуччини, Россини, Рота және Морриконе сияқты итальян композиторларына арналған концерт берді. Гейр Лисне жетекшілігімен және аранжировкасымен өткен концерт «Mediterraneo» альбомына айналды. 2018 жылдың мамырында Боллани өзінің «Alobar» лейблінен «Que Bom» альбомын шығарды. Бұл альбом жаңа әндерден тұрады және толығымен Рио-де-Жанейрода жазылған. Онда Каэтано Велосо, Жоао Боско, Жакус Мореленбаум және Гамильтон де Холанда сияқты әртістер қатысты. Оның соңғы альбомдарының қатарында Эндрю Ллойд Веббер мен Тим Райстың рок-операсының 50 жылдығына арналған «Jesus Christ Superstar» операсының фортепианолық вариациялары және Эксэкиел Мантега жетекшілігімен Буэнос-Айрестегі «Orquesta Sin Fin» оркестрімен тікелей жазылған «El Chakracanta» альбомдары бар.
Басқа жобалар
Боллани әр түрлі итальяндық радио және телешоуларды жазды және жүргізді: Il Dottor Djembè (Радио Rai 3, 2006–2012), Sostiene Bollani (Rai 3, 2001 және 2013), L'importante è avere un piano (Rai 1, 2016) және Via dei Matti nº0 (Rai 3, 2021–2022). Боллани театр саласында да музыкант-актер және композитор ретінде жұмыс істеді. 2015/2016 маусымда ол өзінің әріптесі Валентина Ценнимен бірге «La regina Dada» спектаклін жазды, режиссерлік етіп, актерлік рольде ойнады. Боллани бірнеше кітап жариялады, оның ішінде «Бронтоло синдромы» романы (2006) және музыка әлеміне арналған үш еңбек: «Л'Америка ди Ренато Карозоне» (2004), «Парлиамо ди Музика» (2013) және «Иль Монелло, ил Гуру, л'Альхимист және музыканттар туралы басқа да әңгімелер» (2015). Сонымен қатар, Болланиге негізделген Паперефано Болеттта есімді мультфильм кейіпкері бар, ол алғаш рет 2009 жылдың 22 қыркүйегінде Дисней журналының итальяндық нұсқасында, «Дональд Дак» кескін кітаптарында (Тополино) пайда болды.
Басшы ретінде
Жыл жазылғанАтау белгісіПерсонал/Ескертулер1998Gnòsi delle fanfoleSonicaМассимо Алтомаре (вокал, гитара), Беатриче Бьянки (скрипка), Мирко Геррини (саксофон, флейта, кларнет), Риккардо Онори (гитара), Милко Амброджини (бас), Вальтер Паоли (барабан, перкуссия), Эми Берти және Риккардо Пангалло (вокал)1999L'orchestra del TitanicVia Veneto JazzАнтонелло Салис (аккордеон), Риккардо Онори (гитара) Раффаэлло Парети (бас), Вальтер Паоли (барабан)1999Mambo ItalianoPhilologyАрес Таволацци (бас)2000The Macerata ConcertPhilologyДуэт, Франко Д'Андреамен (фортепиано)2000Abbassa la tua radioErmitageМассимо Алтомаре, Симона Бенчини, Эми Берти, Стефано Боллани, Барбара Касини, Моника Демуру, Элио, Ирене Гранди, Марко Паренте, Пеппе Сервилло (вокал), Елена Галлафрио (скрипка), Роберто Гатто (барабан), Хавьер Жиротто, Мирко Геррини (саксофон), Раффаэлло Парети, Арес Таволацци (бас), Джанлука Петрелла (тромбон), Дамиано Пулити (виолончель), Энрико Рава (труба)2001Il cielo da quaggiùVia Veneto JazzКөптеген тректерде Антонелло Салис (аккордеон), Риккардо Онори (гитара) Лелло Парети (бас), Вальтер Паоли (барабан); үш тректе Петра Магони (вокал) қосылған2002Black and Tan FantasyVenusТрио, Арес Таволацци (бас), Вальтер Паоли (барабан)2002Les fleurs bleuesLabel BleuТрио, Скотт Колли (бас), Кларенс Пенн (барабан)2002VolareVenusТрио, Арес Таволацци (бас), Вальтер Паоли (барабан)2003Falando de amorVenusТрио, Арес Таволацци (бас), Вальтер Паоли (барабан)2003Småt SmåtLabel BleuФортепиано, аккордеон, вокал2003Suite for PaoloPhilology Дуэт, Ли Кониц (саксофон)2004ConcertoneLabel BleuТоскана Оркестрімен2004Ma l'amore noVenusТрио, Арес Таволацци (бас), Вальтер Паоли (барабан)2004Mi ritorni in menteStuntТрио, Йеспер Бодилсен (бас), Мортен Лунд (барабан)2005GledaStuntТрио, Йеспер Бодилсен (бас), Мортен Лунд (барабан)2006I VisionariLabel BleuКөптеген тректерде квинтет, Мирко Геррини (саксофондар, флейта), Нико Гори (кларнет), Федерико Спинетти (бас), Кристиано Калканиле (барабан) кейбір тректерде Паоло Фресу (труба), Марк Фельдман (скрипка) немесе Петра Магони (вокал) қосылған2006Piano SoloECMФортепиано2007BollaniCariocaUniversalМарко Перейра (гитара), Жорже Хелдер (бас), Журим Морейра (барабан), Армандо Марсал "Marçalzinho" (перкуссия), Зе Ногейра (сопрано саксофон), Нико Гори (кларнет, бас кларнет), Мирко Геррини (тенор саксофон); Зе Ренато және Моника Салмасо (вокал) әрқайсысы бір тректе қосылған2007Francis Poulenc: Les Animaux modèles; Concert champêtre; Improvisations 13, 15AvieФилармоника '900 del Teatro Regio di Torinoмен2007I'm in the Mood for LoveVenusТрио, Арес Таволацци (бас), Вальтер Паоли (барабан)2008Stone in the WaterECMТрио, Йеспер Бодилсен (бас), Мортен Лунд (барабан)2010Gershwin: Rhapsody in Blue, Concerto in FDeccaGewandhaus Orchestraмен2010OrvietoECMDуэт, Чик Кореамен (фортепиано); концертте2011Big Band!VerveNDR Bigbandпен; концертте2012Sounds of the 30sDecca2012Irene Grandi & Stefano BollaniCaroselloДуэт, Ирене Гранди (вокал)2013O que seràECMDуэт, Хэмилтон де Холандамен (бандолин); концертте2014Joy in Spite of EverythingECMМарк Тернер (тенор саксофон), Билл Фриселл (гитара), Йеспер Бодилсен (бас), Мортен Лунд (барабан)2014Sheik Yer ZappaDeccaДжейсон Адашевич (вибрафон), Джош Роузман (тромбон), Ларри Гренадье (бас), Джим Блэк (барабан)2015Arrivano gli alieniDeccaБоллани вокал, фортепиано және Fender Rhodes-та ойнайды2016Live from MarsGruppo Editoriale L'Espresso2016Napoli TripDeccaДаниеле Сепе (саксофон, флейта), Нико Гори (кларнет), Ману Катше (барабан)2017MediterraneoACTЙеспер Бодилсен (бас), Мортен Лунд (барабан), Винсент Пейрани (аккордеон, аккордина), Берлин Филармониясы; концертте2018Que BomAlobarЖорже Хелдер, Журим Морейра, Армандо Марсал, Тиаго да Серринья, Каэтано Велосо, Жоао Боско, Жакес Мореленбаум, Хэмилтон де Холанда қатысқан2019The Music of Sasha Argov (Live in Tel Aviv)AlobarЙеспер Бодилсен (контрабас), Нико Гори (кларнет), Мортен Лунд (барабан), Антонелло Салис (аккордеон, қол шапалақтау, дауыс)2020Piano Variations on Jesus Christ SuperstarAlobar2021El Chakracanta (Live in Buenos Aires)AlobarOrquesta Sin Fin оркестрімен, Эксэкиль Мантеганың жетекшілігімен2022Via dei Matti nº0Sony MusicВалентина Ценнимен2023BloomingSony Music