Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Эдмунд Антробус, 3-ші баронет, (3 қыркүйек 1818 – 1 сәуір 1899) – британдық саясаткер, ол алты жыл бойы консерватор партиясынан Суррейдің шығыс округінің парламент мүшесі, ал 22 жыл бойы виг/либерал партиясынан Уилтон округінің депутаты болды. Сэр Эдмунд, 2-ші баронет сэр Эдмунд Антробустың және Анн Линдсейдің үлкен ұлы болды. Ол Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінде білім алған. Үлкен сэр Эдмунд құл иесі болған, оның Ямайка, Британ Гвианасы және Сент-Китс аралдарында қант плантациялары болды. 1830 жылдардағы азат ету кезінде британ үкіметі оған Вест-Индиядағы сегіз иеліктегі 500-ден астам құлдың иелігі үшін өтемақы төледі. Жас Эдмунд 1847 жылдың 11 ақпанында Марианна Джорджиана Дэшвудқа үйленді, олардан алты бала дүниеге келді: Луиза Эмма, ол 1874 жылы Алгернон Хенеджге тұрмысқа шықты; Эдмунд (4-ші баронет), Роберт Линдсей, Космо (5-ші баронет) және тағы екі қызы болды. Уилтширдегі Антробус иелігінде ежелгі Стонхендж ескерткіші орналасқан. Өмірі бойында Антробус ежелгі ескерткіштерді сақтаумен айналысатын мемлекеттік агенттіктің мүлкіне тіпті қарауға да рұқсат бермеді. Бір анонимді сатып алушы тастарды сатып алып, Америка Құрама Штаттарына апармақ болды деген қауесет тарады. Егер Антробус бұл ұсынысты қабылдағанда, ешкім оны тоқтата алмас еді. Оның портретін жануарларды суреттеуші Уильям Барро салған, ол оны Суррейдегі Аддингтон қаласындағы Олд Суррей Фокс Хаундтарымен аң аулап жүрген күйін бейнелеген. Антробус 1841 жылы Шығыс Суррей округінен екі депутаттың бірі болып сайланды және бір рет қайта сайланды, содан кейін 1847 жылы екі депутаттың орнын либералды кандидаттар басып алды. 1855 жылдың наурыз айында Уилтон округінде өткен қосымша сайлауда ол Пилиттің мүшесі ретінде қарсылықсыз сайланды, сол партиядан арнайы комиссар болып қызмет ету үшін орнынан бас тарған Чарльз А'Кортты алмастырды. Ол 1857 жылы Пилиттің мүшесі, ал 1859, 1865, 1868 және 1874 жылдары либералдық партиядан қайта сайланды. Ол барлық сайлауларда қарсылықсыз жеңіске жетті. 1877 жылы ол депутаттықтан бас тарды, нәтижесінде 1877 жылғы Уилтон округіндегі қосымша сайлау өтті, онда консерваторлар орын алды. 1870 жылдың 4 мамырында әкесі қайтыс болғаннан кейін ол баронеттік атақты мұраға алды. 1880 жылы Уилтширдің жоғары шерифі болды. Ол қайтыс болғаннан кейін баронеттік атағы оның үлкен ұлы және осы атты иеленген, 4-ші баронет сэр Эдмунд Антробусқа өтті.
Sir Edmund Antrobus, 3rd Baronet, (3 September 1818 – 1 April 1899) was a British politician who sat as Member of Parliament for Surrey Eastern for six years as a Conservative, and Wilton for 22 years as a Whig/Liberal. Sir Edmund was the eldest son of Sir Edmund Antrobus, 2nd Baronet, and Anne Lindsay of Antrobus Hall (Cheshire) and Amesbury Abbey (Wiltshire). He was educated at St John's College, Cambridge. The elder Sir Edmund was a slave owner, who had a number of sugar plantations in Jamaica, British Guiana and St Kitts. At the time of emancipation in the 1830s, the British government compensated him for the ownership of over 500 slaves on eight estates in the West Indies. The younger Edmund married Marianne Georgiana Dashwood on 11 February 1847, and with her had six children: Louisa Emma, who in 1874 married Algernon Heneage; Edmund (4th Baronet), Robert Lindsay, Cosmo (5th Baronet), and two other daughters. The Antrobus estate in Wiltshire included the ancient monument of Stonehenge. During his lifetime, Antrobus refused to allow the government agency for the preservation of ancient monuments to even look at the property. It was rumoured that an anonymous buyer wanted to buy the stones and take them to the United States; if Antrobus had accepted the offer, no one could have stopped him. His portrait was painted by animal painter William Barraud, who showed him hunting with the Old Surrey Fox Hounds at Addington, Surrey. Antrobus was elected as one of two Members for East Surrey in 1841, and won one re election, then in 1847 both MPs were unseated by Liberal candidates. At a by election at Wilton in March 1855, he was elected unopposed as a Peelite, replacing an incumbent from the same party, Charles A'Court, who had stood down to serve as a Special Commissioner in Ireland. He was re elected as a Peelite in 1857 and as a Liberal in 1859, 1865, and 1868, and 1874, again being unopposed at all these elections. In 1877 he stood down, prompting the 1877 Wilton by election, at which the Conservatives gained the seat. He succeeded to the Baronetcy upon the death of his father on 4 May 1870. He was High Sheriff of Wiltshire in 1880. On his death the Baronetcy passed to his eldest son and namesake, Sir Edmund Antrobus, 4th Baronet.