Васил Радославов: Булгар премьер-министрінің өмірі мен саясаты
Vasil Radoslavov
Васил Радославов – Бұлғарияның екі мәрте премьер-министрі, либерал саясатшы. Бірінші дүниелік соғыс кезеңінде елді басқарды. Өмірбаяны, саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Болгарияның премьер-министрі (1854–1929)
Prime Minister of Bulgaria (1854–1929)
Васил Христов Радославов (27 шілде 1854 – 21 қазан 1929) – екі рет премьер-министр қызметін атқарған көрнекті болгар либерал саясаткері. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігінде ел басшысы болды.
Vasil Hristov Radoslavov (27 July 1854 – 21 October 1929) was a leading Bulgarian liberal politician who twice served as Prime Minister. He was Premier of the country throughout most of World War I.
Өмірбаян
Ловеч қаласында туған Радославов Гейдельбергте заң оқыды және содан бастап Германияның қолдаушысы болды. Ол 1884 жылы Петко Каравелов кабинетінде Әділет министрі болып тағайындалғаннан кейін саяси қайраткерге айналды, сондай-ақ архиепископ Климент Турновский басшылығымен де қызмет етті. 1886 жылы Каравеловтың орнын басып, 32 жасында Болгарияның премьер-министрі болған ең жас адам атанды. Ол сонымен қатар Қаржы министрі де болды. Оның қысқа мерзімді билеуі жемқорлықпен дағыды және ақырында Либералдық партияның жарылуына әкелді, нәтижесінде 1887 жылы оңшыл либералдардың тобы ретінде Радославов либералдық партиясы құрылды. Радославов Австрия-Мажарстанмен достық қарым-қатынасты ынталандырғанымен белгілі болды. Ол 1899 жылы Тодор Иванхов үкіметінде Ішкі істер министрі ретінде үкіметке қайта оралды, бірақ одан кейін 1913 жылға дейін премьер-министр болып қайта келгенге дейін кеңседе болған жоқ. Оның Ресейге қарсы риторикасы Фердинандқа ұнады, ол Радославовпен тығыз жұмыс істеп, сыртқы саясатты қалыптастырды. 1914 жылдың шілдесінде Германия мен Австрия-Мажарстаннан ірі қарыз алды, бірақ сонымен қатар Болгарияның соғысқа қатысуын кейкелді. Болгария ресми түрде соғысқа кіргеннен кейін оның беделі төмендеді, себебі ақша мен ресурстар енді толығымен соғысқа жұмсалды. Премьер-министр ретінде ол 1916 жылы неміс генерал Август фон Маккенсеннің көмегімен Оңтүстік Добруджаны босатуға және Солтүстік Добруджаны басып алуға жетекшілік етті, бірақ бұл қадам неміс үкіметінен қолдау алмады, өйткені олар аумақтың бір бөлігін өздеріне қалаған. Оның үкіметі 1918 жылдың маусымына дейін кеңседе қалды, одан кейін Александр Малинов қайта шақырылды, себебі одан тиімді бейбіт келісімге қол жеткізуді үміттенеді. Радославов Бухарест шартында Солтүстік Добруджаны толық бақылауға алудағы Болгарияның сәтсіздігіне кінәланды (Солтүстік Добруджаның оңтүстік бөлігі Болгарияға берілді, ал аймақтың солтүстік бөлігі болгар, түрік, неміс және австриялық-венгр әкімшіліктеріне тапсырылды). Осы кезде Радославов үкіметі жемқорлық пен Германияға бағынудың символына айналды. 21 қазанда Веймар Республикасының Берлин қаласында дүниеден өтті. 3 қарашада Софияда жерленді.
Born in Lovech, Radoslavov studied law at Heidelberg and became a supporter of Germany from then on. He became a political figure in 1884 when he was appointed Minister of Justice in the cabinet of Petko Karavelov, also holding the position under Archbishop Kliment Turnovski. He succeeded Karavelov as Prime Minister in 1886 and being aged 32 years, was the youngest person to have ever been Prime Minister of Bulgaria. Additionally he was the Minister of Finance. His brief reign was marked by corruption and ultimately led to a split in the Liberal Party, with a Radoslav Liberal Party formed in 1887 as a grouping for right wing liberals. Radoslavov was noted for his strong support for friendship with Austria Hungary. He returned to government in 1899 as Minister for Internal Affairs in the government of Todor Ivanchov, although after this he remained out of office until 1913 when he returned as Prime Minister. His anti Russian rhetoric impressed Ferdinand who worked closely with Radoslavov in shaping foreign policy. He secured a large loan from Germany and Austria Hungary in July 1914 but also managed to delay Bulgarian entry into the War. His popularity fell after Bulgaria officially entered the War, however, with money and resources now directed fully to the war effort. As Prime Minister he oversaw the liberation of Southern Dobruja and the occupation of Northern Dobruja in 1916 with the aid of German General August von Mackensen, although the move lost him some support from the German government as they wanted some of the territory for themselves. His government remained in office until June 1918, when the more moderate Aleksandar Malinov was recalled in the hope of brokering a favourable peace deal, with Radoslavov blamed for the failure of Bulgaria to gain full control of Northern Dobruja in the Treaty of Bucharest (the southern part of Northern Dobruja was ceded to Bulgaria, while the northern part of the region was placed under joint Bulgarian, Turkish, German and Austrian Hungarian administration). By this point the Radoslavov government had become a by word for corruption and subservience to Germany. in Berlin, Weimar Republic, on 21 October. On 3 November, he was buried in Sofia.