Альфонсо Феррабоско: Англия мен Италия арасындағы композитор және виола шебері
Alfonso Ferrabosco the younger
Англия композиторы, Альфонсо Феррабоско кіші (1575-1628) – итальяндық тегі бар виола шебері. Ренессанс пен барокко дәуірлерінің арасындағы шығармашылық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын композиторы және виола шебері (шамамен 1575-1628 жж.)
English composer and viol player (c1575 1628)
Жас Альфонсо Феррабоско (шамамен 1575 – 1628 ж. наурыз) – итальян тегіндес ағылшын композиторы және виола шебері. Ол Ренессанс және Барокко дәуірлерінің арасындағы кезеңде өмір сүрді.
Alfonso Ferrabosco the younger (c. 1575 – March 1628) was an English composer and viol player of Italian descent. He straddles the line between the Renaissance and Baroque eras.
Өмірбаян
Феррабоско Гринвичте итальян композиторы Альфонсо Феррабоско ағаның заңсыз ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасы, кейін Альфонсо ағаның әйелі болған Сусанна Саймонс болған болуы мүмкін. Феррабоско кіші Гринвичте, Елизавета I патшайымының сарайының мүшесі Гомер ван Аустервиктің қамқорлығында қалды. Альфонсо аға әйелімен бірге Италияға көшіп кеткенімен, жас Альфонсоны өзіне жіберуді сұрады, бірақ патшайым оның Англияда қалуын талап етті. Феррабоско 1592 жылға дейін Гомер ван Аустервик күтімінде болды, одан кейін ол сарай музыканты ретінде ұзақ мансабын бастады. Корольдік бірігуден кейін ол ханзада Генридің жеке музыка мұғалімі және жеке палатаның қызметшісі болды, оның жалақысы 50 фунт стерлинг құрады. Феррабоскоға Анна Данияның маскарады, "Он екі құдайдың көрінісі" үшін "әндер жасағаны" үшін ақы төленді, ол 1604 жылдың қаңтарында қойылды. Феррабоско Бен Джонсонмен бірнеше жобада, соның ішінде "The Masque of Blackness" (1605) жобасында ынтымақтастық жасады және басқа да бірнеше маскаларға музыка жазды. Оның музыкасын Джон Браун 1609 жылы жариялады, онда Джон Донн мен Томас Кэмппионның өлеңдеріне қойылған бірнеше пьесалар, сондай-ақ лютня мен виола музыкасы кірді. Ол көбінесе жаңа барокко стилінде шығармалар жазды және Италияға бармаса да, қазіргі итальян музыкасын жақсы білді. Феррабоско кішінің беделі көбінесе виола орындаушысы ретіндегі шеберлігіне, тіпті одан да көп виола ансамблі үшін жазған шығармаларына негізделген. Бұл өте ерекше, көптеген бөлімдері мен виртуоздық партиялары бар туындылар еді. Ол сондай-ақ көптеген "In Nomines" шығармаларын жазды, олар осы танымал жанрдың керемет үлгілері болды, кейінірек көптеген "In Nomines" туындыларында кездесетін педантикалық еңбек жоқ еді. Феррабоско Копрариомен бірге лира виоласы үшін таблатурада музыка жазған алғашқылардың бірі болды және лира виоласы үшін пьесалар жинағын жазды. Феррабоско үнемі қарыздық қиындықтарға тап болды және Темза өзеніндегі әртүрлі құқықтарға қатысты сәтсіз жобаға қатысты, оның ішінде оны құрғату және оған кедергі келтіргендерге айыппұл салу. Ол 1628 жылдың наурыз айында қайтыс болды және сол айдың 11-і күні туған ауылы Гринвичтегі Сент-Альфеж шіркеуіне жерленді.
Ferrabosco was born at Greenwich, the illegitimate son of the Italian composer Alfonso Ferrabosco the elder. His mother might have been Susanna Symons, whom Alfonso the elder later married. Ferrabosco the younger was left under the guardianship of Gomer van Awsterwyke, a member of Queen Elizabeth I's court. Although Alfonso the elder asked for Alfonso the younger to be sent to him in Italy, where he had moved with his wife, the Queen insisted that he stay in England. Ferrabosco remained in Gomer van Awsterwyke's care until Awsterwyke's death in 1592. At this time he started a long career as a court musician. After the Union of the Crowns he became the private music tutor of Prince Henry and a groom of privy chamber, with a salary of £50. Ferrabosco was paid for "making the songs" for Anne of Denmark's masque, The Vision of the Twelve Goddesses, performed in January 1604. Ferrabosco collaborated with Ben Jonson on several projects, including The Masque of Blackness (1605), and wrote music for several other masques besides. His music was published by John Browne in 1609, including a number of settings of poems by John Donne and Thomas Campion, as well as lute and viol music. He frequently wrote in the new declamatory Baroque style, and although he never went to Italy, he was well aware of contemporary Italian music. Ferrabosco the younger's reputation was built largely on his prowess as a viol player, and even more so his compositions for viol consort. These were highly idiomatic works, with many divisions, and virtuosic lines. He also wrote many In Nomines, which were great examples of that popular genre, without the pedantic bent many later In nomines possessed. Ferrabosco was also one of the first to write lyra viol music in tablature, along with Coprario, and wrote a book of Lessons for the lyra viol. Ferrabosco continually had difficulty with debts, and was involved in an unsuccessful scheme involving various rights on the River Thames, including dredging it for gravel, and imposing fines on people who caused a nuisance on it. He died in March 1628 and was buried at St Alfege Church on the 11th of that month, in his home village of Greenwich.
Отбасы
1612 жылдың қаңтар айында Феррабоско кіші Еленге үйленді (1638 жылы қайтыс болды) (Николас Ланьедің қызы (шамамен 1523–1612 жж.) және оның екінші әйелі Лукреция). Олардың үш танымал ұлы болды: Альфонсо Феррабоско (1652 жылы қайтыс болды), Генри Феррабоско (шамамен 1658 жылы қайтыс болды) және Джон Феррабоско (1626 жылы крещениеден өтті, 1682 жылы қайтыс болды) – бәрі де музыканттар. Оның екі қызы музыканттарға үйленгені белгілі: Елизавета Джордж Банклиге, ал Кэтрин Эдвард Коулманға үйленді. Коулман Реставрациядан кейін сарай музыканты болды. Олар Сэмюэл Пепстің достары болды және екеуі де театрлық қойылымдарда ән салғандары мәлім.
In January 1612 Ferrabosco the younger married Ellen (died 1638) (daughter of Nicholas Lanier (c. 1523–1612) and his second wife Lucretia). they had three notable sons: Alfonso Ferrabosco (died 1652), Henry Ferrabosco (died c. 1658), and John Ferrabosco (baptised 1626, died 1682) all of whom were musicians. Two of his daughters are known to have married musicians: Elizabeth married George Bunckley, and Catherine married Edward Coleman. Coleman was a court musician after the Restoration. They were friends of Samuel Pepys and both of them are known to have sung in theatre productions.