Кіріспе

Жүрек қақпақшаларының дисплазиясы – аорталық, өкпелік, митральдық және трикуспидтік жүрек қақпақшаларына әсер ететін туа біткен жүрек ақаулығы. Митральдық және трикуспидтік қақпақшалардың дисплазиясы қанның кері ағуына немесе стенозға алып келуі мүмкін. Митральдық және трикуспидтік қақпақшалардың дисплазиясы, сондай-ақ атриовентрикулярлық (АВ) қақпақшалар, қалың, қысқарған немесе ойылып кеткен қақпақшалар түрінде көрінуі мүмкін. Жүрекше тістері бірігіп кеткен немесе қалыңдаған болуы мүмкін. Папилляр бұлшық еттері үлкейген немесе әлсіреген болуы мүмкін. Себебі белгісіз, бірақ генетикалық факторлар маңызды рөл атқарады. Трикуспидтік қақпақша дисплазиясы бар иттің және мысықтың көбінесе овалдық тесігі ашық, қарын аралық пердедегі ақаулар немесе оң жүрекше эпикардиінің қабынуы болады. Иттерде трикуспидтік қақпақша дисплазиясы адамдардағы Эбштейн аномалиясына ұқсас болуы мүмкін. Митральдық қақпақша стенозы – мысықтардағы ең көп кездесетін туа біткен жүрек ақауларының бірі. Иттерде бұл көбінесе Ұлы Даниялық, Неміс шопандары, Бультерьерлер, Алтын ретриверлер, Ньюфаундлендтер және Мастифтерде кездеседі. Трикуспидтік қақпақша дисплазиясы ең көп таралғаны – Ескі Англиялық қойшы иті, Неміс қойшы иті, Веймаранер, Лабрадор ретривері, Ұлы Пиреней итінде кездеседі.

Қақпақшалардың зақымдануы жүрек ұлғаюына, аритмияға және жүрек жеткіліксіздігіне әкеледі. Жүрек қақпақшаларының дисплазиясы жылдар бойы байқалуы мүмкін немесе өмірдің бірінші жылында жүрек жеткіліксіздігіне дейін прогрессиялауы мүмкін. Диагноз эхокардиография арқылы қойылады. Жүрек айтарлықтай ұлғайған жағдайда, емделу барысы нашар.