Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас К. Дональдсон (1944-2006) – математик және криониканың белгілі жақтаушысы. Ол АҚШ-тың Кентукки штатында дүниеге келді және 1969 жылы Чикаго университетінде философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды. Ол сондай-ақ Калифорния штатының Саннивейл қаласында және көп жылдар бойы Австралияның Канберра қаласында тұрды, онда Австралия Ұлттық университетінде математика пәнінен сабақ берді. Ол Австралия крионика қауымдастығын және ми тіндерін криосақтау саласындағы жаңа зерттеулерді қаржыландыратын Нейрокриобиология институтын құрды.
Thomas K. Donaldson (19442006) was a mathematician and well known cryonics advocate. He was born in the state of Kentucky in the United States, and took his Ph. D. from the University of Chicago in 1969. He also lived in Sunnyvale, California, and for many years in Canberra, Australia, where he taught mathematics at Australian National University. He founded both the Cryonics Association of Australia and the Institute for Neural Cryobiology, which has funded ground breaking research in cryopreservation of brain tissue.
Жазбалар
1974 жылы оның «Бөлшек дифференциалдық операторлар үшін Лаплас трансформациясының есептеуі» атты монографиясы Америка математикалық қоғамынан жарық көрді. 1976 жылы Дональдсон криониканы қолдайтын ғылыми әдебиеттердің алғашқы қысқаша шолуы болған «Крионикаға ғылыми кіріспе» жариялады. Ол көп жыл бойы Alcor Life Extension Foundation-ның ақпараттық бюлетені «Cryonics» журналына тұрақты автор болды. Сонымен қатар, ол «Периастрон» атты жеке басылым шығарды, онда крионикамен байланысты нейробиологиялық мәселелер талқыланды. Дональдсон жасушаларды жөндеу технологиялары бойынша алғашқы идеяларды ұсынды, оларды табиғи биологияның дамуы ретінде қарастырды, бірақ төмен температурада жұмыс істеу үшін судың орнына жаңа ферменттер мен еріткіштерді пайдалануды ұсынды. Эрик Дрекслердің молекулалық нанотехнология туралы идеялары 1980-ші жылдардың ортасында крионикалық ой-пікірге басымдық берген кезде, ол бұрынғы биологиялық тәсілдерді ескермей, жаңа молекулалық-механикалық жөндеу үлгісіне тым көп сенім артуы мүмкін екеніне қатысты алаңдаушылық білдірді. Дональдсонның болашақ медицина туралы көзқарасын «24 ғасыр медицинасы» атты 1988 жылғы эссесі көрнекті түрде баяндады.
In 1974 his monograph A Laplace Transform Calculus for Partial Differential Operators was published by the American Mathematical Society. In 1976 Donaldson published A Brief Scientific Introduction to Cryonics, the first concise review of scientific literature supporting the practice of cryonics. He was a regular contributor to Cryonics magazine, the newsletter of the Alcor Life Extension Foundation, for many years. He also published his own periodical, Periastron, which discussed neuroscience issues as they pertain to cryonics. Donaldson proposed some of the earliest ideas for cell repair technologies, seeing such technologies as extensions of natural biology, but using new enzymes and solvents other than water for low temperature operation. When Eric Drexler’s ideas about molecular nanotechnology came to dominate cryonics thinking in the mid 1980s, he frequently expressed concern that too much reliance was being placed on the new molecular mechanical repair paradigm to the exclusion of earlier biological approaches. Donaldson’s seminal exposition of his vision of future medicine was his 1988 essay, 24th Century Medicine.
Өлімнің анықтамасы
Дональдсонның өлім туралы пікірлері криология стандарттары бойынша да кең ауқымды болды. Дональдсонның сөзінше, ми қандай да бір жөндеуге болатын күйде сақталғанда, "өлім" – оның ішіндегі естелік пен тұлғалық ақпаратқа қазіргі технология жетпегенін көрсететін белгі ғана еді. Криониканың жақтаушыларының бәрі осымен келісері хақ, бірақ Дональдсон одан да әрі барып, "жетілген нанотехнология" бір күні криоконсервацияланған пациенттердің ақпараттық тұрғыдан өлі ме екеніне нақты жауап береді деп күтудің орнына, жарақат алған мидың бастапқы ақпараттық мазмұнын анықтаудың әрқашан күрделене түсетін әдістері табыла беретінін айтты. Ол болашақ медицинаның маңызды бөлігі ретінде "нейрон археологиясы" туралы жазды. Оның пікірінше, мидың белгілі бір зардаптарын емдеу мүмкін болатындығы мәселесі болашақта да ашық күйінде қалатындықтан, криониканың қандай да бір түрі әрқашан қажет болады. Дональдсон сонымен қатар биомедициналық геронтологияға да қызығушылық танытып, 1994 жылы "Жастыру препараттарына нұсқаулық" атты кітабын өз қаржатымен шығарды. Осы қызығушылығына қарамастан, ол адам өмірін ұзартудың жақын арадағы перспективаларына пессимистік көзқарас танытты. 1986 жылы ол криониканың қажеттілігін болдырмауға мүмкіндік беретін жаңалықтарды көруге шамасы жеткені тек кішкентай балалар ғана екенін мәлімдеді. 2005 жылдың соңында "Cryonics" журналында былай деп жазды: "Біз криоконсервация арқылы қартаю процесін кері қайтаруға және тоқтатуға болатын уақытқа жетуді мақсат етеміз. Мүмкін, криоконсервация – қазір тірі адамдардың осы мақсатқа жетуінің жалғыз мүмкіндігі".
The views expressed by Donaldson on the subject of death were far reaching even by cryonics standards. According to Donaldson, as long as the brain continues to exist in some kind of repairable form, “death” was merely a label indicating that the memory and personality information within it were beyond reach of current technology. While all cryonics proponents would agree with that where today’s technology is concerned, Donaldson went further. Instead of expecting a plateau of “mature nanotechnology” to someday clearly answer whether cryopreserved patients are information theoretically dead, he suggested that increasingly sophisticated methods for decrypting the original information content of injured brains would always keep coming. He wrote of "neural archaeology" as an important part of future medicine. He said cryonics in some form would always be necessary because whether certain brain injuries were ultimately repairable would always remain an open question for the future. Donaldson also maintained an avid interest in biomedical gerontology, self publishing the book "A Guide to Anti aging Drugs" in 1994. Despite this interest, he was pessimistic about near term prospects for extension of human lifespan. In 1986 he stated that only small children might live long enough to see advances allowing them to avoid the need for cryonics. In late 2005, he wrote in Cryonics magazine, "We aim, by cryopreservation, to reach a time when aging can be reversed and abolished. Cryopreservation may well turn out to be the only way that anyone (now living) has any chance of doing that."
Ми ісігі
1988 жылы Дональдсонға II дәрежелі астроцитома, яғни қатерлі ми ісігі деген диагноз қойылды. Сәулелік терапияға қарамастан, оның ұзақ мерзімдік болжамы жағымсыз болды. 1990 жылы ол Калифорния штатының бас прокурорына қарсы іс қозғап, миын ісіктен сақтау үшін сайыпқырылып сақтау құқығын алуға тырысты, бұл жайт халықаралық деңгейде кеңінен танылды. "Л.А. Заңы" теледрамасының бір эпизоды оның тағдырына негізделген. Ол болашақтағы белгісіз өмір үшін қазіргі өмірін құрбан етуге тырысқаны үшін сынға ұшыраса да, сотқа жүгіну мақсаты – ісігі қайта өсе бастаған жағдайда ғана сайыпқырылып сақталу құқығын алу еді, дереу сайыпқырылып сақталуды қалау емес. 2006 жылдың басында оның досы Стив Бридж Cryonet электрондық пошта тізіміне Дональдсонның ісігі қайта оралғанын және ол Австралиядан АҚШ-қа ауыр халде қайтып келе жатқанын хабарлады. Ол Alcor Life Extension Foundation ұйымында сайыпқырылып сақталған; оның өмірбаяны 2006 жылғы көктемгі Cryonics Magazine журналында сипатталған A 1097 науқасының сипаттамасына сәйкес келеді, ол 2006 жылдың 19 қаңтарында ерекше сапалы сайыпқырылып сақталған.
In 1988, Donaldson was diagnosed with grade II astrocytoma, a type of malignant brain tumor. Despite radiation therapy, his long term prognosis was poor. In 1990 he received international attention when he unsuccessfully sued the Attorney General of the State of California for the right to an elective cryopreservation to prevent the tumor from destroying his brain. An episode of the television drama L. A. Law was based on his story. Although he was criticized for wanting to sacrifice life today for uncertain life in the future, the intent of his lawsuit was to obtain the right to cryopreservation should his tumor begin regrowing, not a desire for immediate cryopreservation. In early 2006, his friend Steve Bridge posted a message to the Cryonet email list indicating that Donaldson’s cancer had returned, and that he was returning from Australia to the United States in serious condition. He is cryopreserved at the Alcor Life Extension Foundation; his biography matches the description of patient A 1097, described in the Spring 2006 issue Cryonics Magazine, who received an unusually smooth cryopreservation on January 19, 2006.