Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық армия офицері және саясаткер Уильям Далримпл (1736 – 16 ақпан 1807) Ұлыбритания және Ирландия парламенттерінде отырған британдық армия офицері және саясаткер болған. Ол Джордж Далримплдің ұлы, Джон Далримплдің, 5-ші Стейр графының інісі. Джон Далримплдің, 7-ші Стейр графының әкесі.
British Army officer and politician
William Dalrymple (1736 – 16 February 1807) was a British Army officer and politician who sat in the Parliament of Great Britain and the Parliament of Ireland. He was the son of George Dalrymple, a brother of John Dalrymple, 5th Earl of Stair. Father of John Dalrymple, 7th Earl of Stair.
Өмір
Ол Глазго университетінде білім алып, 1749 жылы тәмамдады. 1752 жылы 52-ші жаяу полкінің прапорщигі болып, Британ армиясына қосылды. 1759 жылы лейтенант, ал 1760 жылдан бастап капитан (91-ші жаяу полкі) болды. 1762 жылы майор дәрежесіне көтеріліп, Португалияға испандықтардың шапқыншылығына қарсы науқанда қызмет етті (1762). 1763 жылы жартылай жалақымен болғаннан кейін, 1764 жылы 14-ші жаяу полкіне тағайындалды. 1765 жылы подполковник болып тағайындалды. 1766 және 1768 жылдар аралығында Далримпл Новая Шотландияның Галифакс қаласында болды. 1768 жылы ол екі полктан құралған отрядқа қолбасшылық етіп, Бостонға, Массачусетс штатына, халыққа ұнамайтын Тауншенд заңдарын күшіне енгізуде қиындыққа тап болған патшалық шенеуніктерге көмек көрсету үшін жіберілді. Оның басқаруындағы әскерлер (бірақ ол тікелей қатыспаған) Бостон қырғынына қатысты, онда сарбаздар тобымен қақтығыс кезінде бес бостондық қаза тапты. Жағдайдың шиеленісіп тұрған кезінде Далримпл, әрекеттік губернатор Томас Хатчинсонның өтінішімен, әскерін Бостон портындағы Вильям қамалына, аралдық бекініске көшірді. 1772-1773 жылдары Далримпл генерал-майор болып тағайындалды және Батыс Үндістанның Сент-Винсент аралын басып алған күштерге басшылық етті. 1773 жылы Ұлыбританияға оралды. Бостондағы американдық лоялист достарымен байланысын сақтап қалды. Бостон шай партиясы оны ренжітті, бірақ таң қалдырмады. 1775 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғаннан кейін, Далримпл Солтүстік Америкаға қайта оралды. 1779-1783 жылдары генерал-квартирмейстер қызметін атқарды. Ол бригадир генерал (1779) және кейін генерал-майор (1782) болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Далримпл жемқорлыққа қатысты деген айыптауларға ұшырады, бірақ генерал Уильям Хоу бұрынғы бағыныстысын қорғады және айыптаулар алынып тасталды. Содан кейін Далримпл саясатқа қатысты. 1784 жылдан 1790 жылға дейін Ұлыбритания парламентінде Вигтаун округін өкілдік етті. 1796 және 1798 жылдар аралығында Ирландия парламентінің Төменгі палатасында Дулик округі үшін отырды. Далримпл 1793 жылы генерал-лейтенант, 1798 жылы генерал болып тағайындалды. 22 наурыз 1798 жылдан 2 сәуір 1804 жылға дейін және 19 қазан 1804 жылдан өліміне дейін Корольдік госпиталінің басқарушысы болды. 1794 жылдан өліміне дейін 47-ші (Ланкашир) жаяу полкінің полковнигі болды.
He was educated at Glasgow University, graduating in 1749. In 1752 he joined the British Army, becoming an ensign in the 52nd Regiment of Foot. He became a lieutenant in 1759 and a captain (in the 91st Regiment of Foot) from 1760. By 1762 he was a major, and served in the campaign against the Spanish invasion of Portugal (1762). After a period on half pay in 1763, he was appointed to the 14th Regiment of Foot in 1764. He was promoted to lieutenant colonel in 1765. Between 1766 and 1768, Dalrymple was in Halifax, Nova Scotia. In 1768, he was placed in command of a detachment of two regiments sent to Boston, Massachusetts, to support embattled royal officials who were having trouble enforcing the unpopular Townshend Acts. Troops in his command (although he was not directly involved) were involved in the Boston Massacre, in which five Bostonians were killed during a confrontation with a group of soldiers. Amid continuing hostility, Dalrymple acceded to the request of Acting Governor Thomas Hutchinson to remove his troops to Castle William, an island fortress in Boston harbour. In 1772 1773 Dalrymple received a local promotion to major general and commanded a force which captured the West Indian island of St Vincent. He returned to Britain in 1773. He continued to be in touch with his American Loyalist friends in Boston. He was saddened but not surprised by the Boston Tea Party. After the American War of Independence broke out in 1775, Dalrymple returned to North America. He served as quartermaster general 1779 1783. He was promoted to brigadier general (1779) and then major general (1782). After the end of the war Dalrymple was attacked for alleged corruption, but General William Howe stoutly defended his former subordinate and the allegations were dropped. Dalrymple then went into politics. He represented Wigtown Burghs in the British House of Commons from 1784 to 1790. Between 1796 and 1798 he sat for Duleek in the Irish House of Commons. Dalrymple was promoted to lieutenant general 1793 and general 1798. Lt. Governor of Royal Hospital Chelsea 22 Mar 1798 to 2 Apr 1804; and 19 Oct. 1804 to his death. He was Colonel of the 47th (Lancashire) Regiment of Foot from 1794 to his death.