Венеция, Италия: қала музыканың дамуына үлкен үлес қосты. «Музыка Республикасы» деп аталған қаланың бай музыкалық тарихы орта ғасырлардан бастау алады. 🇮🇹🎶
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның Венеция қаласы Италия музыкасының дамуында маңызды рөл атқарды. Венеция мемлекеті – яғни, ортағасырлық және жаңа заманғы Венеция теңіз республикасы – көбінесе "Музыка республикасы" деп аталатын. Ал 17 ғасырдағы анонимді француздың айтуынша: "Әр үйдің ішінде біреу музыкалық аспапта ойнап немесе ән салып отырады. Музыка әр жерде естіледі".
none
The city of Venice in Italy has played an important role in the development of the music of Italy. The Venetian state—i. e. the medieval and Early Modern Maritime Republic of Venice—was often popularly called the "Republic of Music", and an anonymous Frenchman of the 17th century is said to have remarked that "In every home, someone is playing a musical instrument or singing. There is music everywhere."
Кіріспе
Венециядағы музыканың бай тарихы қаланың орта ғасырдың басында негірленген кезінен басталады, бірақ 15 ғасырға дейінгі музыка туралы ақпарат аз. Шығыс және Батыспен кең сауда байланыстарының арқасында, ол Еуропаның, Солтүстік Африканың және Таяу Шығыстың көптеген аймақтарынан келген стильдердің үнемі әсеріне іш болды. Венеция өте сирек кездесетін шеберлікке ие көптеген музыканттарды тәрбиелегенімен, республика дипломатиялық байланыстар арқылы талантты орындаушылар мен композиторларды іздеуді жиі жалғастырды. Инструментальдық музыканың дамуындағы маңызды кезеңдер Венецияда жазылды: 16 ғасырда лютня және орган үшін, 17 ғасырда аспаптық ансамбль үшін, ал 18 ғасырда виртуоздық орындау үшін. 1637 жылы ақы төлейтін жұртшылыққа есіктерін ашқан опера театрларының құрылуы, музыкалық номерлермен қойылымдардың ақсүйек көрермендер алдындағы жеке орындалуының ұзақ кезеңінен кейін болды. Бұл комедиялардың ерте операмен байланысы әлі толық зерттелмеген мәселе болып табылады. Көптеген саяхатшылар үшін ең ұзақ есте қалған нәрсе – аспаптық және вокалдық музыканың жеке концерттері сияқты таңдаулы аудитория алдында орындалған мерекелік шіркеу музыкасы болды. Тіпті, венециялық гондолашылар айтқан баркарола әуендері классикалық музыканың маңызды жанрына айналды. Республиканың құлауы (1797), Наполеон билігінің құлпырауы, Австрия басқармасының шектеулері және Италия мемлекетінің (1866 жылдан бері) ауытқулары Венеция мәдениетінде көптеген өзгерістерге әкелді, олар Венецияда орындалған музыкаға ерекше із қалдырды. Венеция Нино Рота, Луиджи Ноно және басқа да композиторлардың еңбектері арқылы жаңа музыканың қалыптасуы үшін маңызды орталық болып қала берді. Венетода жоғары деңгейдегі музыканттар мен ансамбльдер өсіп-дамып жатыр.
The rich history of music in Venice extends back to the founding of the city in the early Middle Ages, although relatively little is known about music prior to the 15th century. Because of the wide geographical span of its trade relations with both the East and the West, it was continuously influenced by styles that originated in many parts of Europe, North Africa, and the Middle East. Although Venice bred a great many musicians of rare skill, the Republic frequently searched for talented performers and composers through diplomatic networks. Important chapters in the development of instrumental music were written in Venice: for lute and for organ in the 16th century, for instrumental ensemble in the 17th, and for virtuoso performance in the 18th. The institution of opera theaters, open to a fee paying public in 1637, followed a long period of private performance before noble audiences of plays with musical numbers. The relationship of these commedie to early opera remain a little explored area. Festive church music, often performed before the same select audiences as private concerts of instrumental and vocal music, was what many visitors remembered the longest. Even the traditional barcarola tunes sung by Venetian gondoliers developed into an important genre of classical music. The many transformations that Venetian culture underwent in connection with the collapse of the Republic (1797), the turbulence of Napoleonic rule, the strictures of Austrian administration, and the vicissitudes of the Italian state (since 1866) have left their distinct marks on the music made in Venice. Venice has remained an important venue for the gestation of new music through the activities of such composers as Nino Rota, Luigi Nono, and several others. The Veneto continues to breed musicians and ensembles of the highest rank.
Дін музыкасы
Венеция шіркеу музыкасының ерекше дәстүрін қалыптастырды. Киелі Марк базиликасында және қаладағы басқа ғимараттарда әсем музыкамен қызметтер өткізілді. Осы шығармашылық ортадан туған көрнекті венециялық композитор – Клаудио Монтеверди (1610 жылы жарық көрген Vespro della Beata Vergine). Андреа Габриели мен Джованни Габриели де осы дәстүрді дамытты, екеуі де базиликаның акустикасына бейімделген, мыс құбылыстарының антифоналдық композицияларымен танымал болды. Габриелилер динамикалық белгілермен және кеңістікте орналасу бағытымен бірге қос және үш хорды қолданып, мыс антифоникалық эффектінің биігіне жетті. Қазіргі күнге дейін мыс құбылы музыканттары Габриелилердің музыка әдебиетіне қосқан үлесі үшін оларға риза. Sacrae Symphoniae (1597) және Canzoni (1608) – жарық көрген алғашқы музыкалық туындылардың қатарында.
Venice developed a distinctive tradition of church music. There were services with elaborate music at St Mark's Basilica and other buildings in the city. The seminal Venetian composer to emerge from this creative milieu was Claudio Monteverdi (see Vespro della Beata Vergine published in 1610). Others were Andrea Gabrieli and Giovanni Gabrieli, both known for antiphonal compositions of brass music, derived for the acoustics of the Basilica. The Gabrielis established the pinnacle of brass antiphonal effect with double and triple choirs, complete with dynamic markings, and spatial location direction. Brass players to this day remain indebted to the Gabrielis for their contributions to the literature. The Sacrae Symphoniae (1597) and Canzoni (1608) are among the first published works of music.
Венециядағы опера
1590 жылдардың соңындағы алғашқы опералар Флоренцияда жеке көрермендер үшін қойылса, опера коммерциялық жоба ретінде 1630 жылдары Венецияда S. Cassiano приходындағы жаңа Teatro Tron театрындағы қойылымдармен басталды. Бұл театр жұртшылыққа есігін алғаш рет ашты. Опера үшін екінші театр – SS. Джованни е Паоло театры да ашылды. 1640 жылы Сан-Мозе театры, ал 1641 жылы Новиссимо театры пайда болды. Венецияда операның сәтті басталуына Клаудио Монтевердидің үлкен үлесі болды, ол 1613 жылы Мантуядан осы қалаға көшіп келіп, Венецияның музыкалық өмірін жаңартты. Монтеверди мен операның Венециядағы табысы Италияның басқа қалаларында да осындай театрлар ашылуына себеп болды. Мысалы, Неапольде 1621 жылы алғашқы опера театры – Сан Бартоломео театры ашылды, онда халық «солтүстіктен келген жаңа музыканы» – «музика Венециананы» (Венеция музыкасы) тыңдауға шақырылды. Венецияда опера маусымы Карнавалға сәйкес келетін, яғни оразаға дейінгі апталар болатын. 17 ғасырдың соңында опералық қойылымдар азайып, театрлар көбірек адамның қалтасына сай баға белгілеген кезде қайта жанданды. Операның әлеуметтік функциясы мен Венециядағы опера маусымының уақыты тығыз байланысты. Карнавал – Венецияның халықаралық кездесу ортасына айналған кезеңі, тіпті операда да музыкадан өзге мәселелер талқыланған уақыт. Театрлар байлар мен билік иелері үшін, мысалы, түріктермен соғысқан Венеция Республикасының қазіргі және болашақ жағдайы туралы пікір алмасу алаңы болды.
While early opera of the late 1590s was put on for private audiences in Florence, opera as a commercial endeavor started in Venice in the 1630s with performances in the new Teatro Tron in the parish of S. Cassiano, the first opera house ever opened to the public. A second theater, the Teatro di SS. Giovanni e Paolo was also opened for opera. Then in 1640 came the Teatro San Moisè and in 1641 the Teatro Novissimo. Crucial to the successful beginnings of opera in Venice was the presence of Claudio Monteverdi, whose move to that city from Mantua in 1613 rejuvenated the musical life of Venice. The success of Monteverdi and opera in Venice led directly to the opening of similar theaters elsewhere in Italy. In Naples, for example, the first opera house, the San Bartolomeo Theater, was opened in 1621, when the public was invited to hear the "new music from the north"—"musica Veneziana" (Venetian music). In Venice, the opera season corresponded to the Carnevale—that is, the weeks leading up to Lent. Operatic productions decreased a bit in the late 17th century, but picked up as theaters started charging prices that more people could afford. The social function of the opera and the timing of the opera season in Venice go hand in hand. Carnevale was a time of the year when Venice was an international meeting ground, a time when matters besides music were discussed, even at the opera. Theaters were forums for the rich and powerful to discuss the present and the future of the Venetian Republic in its wars against the Turks, for example.
Жетімдер үйлері
Тарихи тұрғыдан алғанда, Венеция Республикасындағы ең маңызды төрт "емхана" (аурулар мен қарттарға күтім жасаудан басқа) шын мәнінде жетімдер үйлері болды, онда кішкентай балаларға пайдалы мамандықтар оқытылды. Осы мамандықтардың бірі – музыка болды, сондықтан емханалар сол заманғы нағыз музыка консерваторияларына айналды. Антонио Вивальди Ospedale della Pietà-да сабақ берді. (Неапольдегі испан жетімдер үйлері/консерваторияларының ұқсас функциясымен салыстырыңыз.)
Historically, the four most important "hospitals" in the Republic of Venice (besides caring for the sick and elderly) were, in fact, orphanages where young children might be taught a useful trade. One of these trades was music; thus, the hospitals developed into true music conservatories of the day. Antonio Vivaldi taught at the Ospedale della Pietà. (Compare the similar function of Spanish orphanages/conservatories in Naples.)
Қазіргі орындары мен іс-шаралары
Венециядағы ең танымал опера театры және әлемдегі ең белгілі театрлардың бірі – 1786 жылы салынған Ла Фениче. 1996 жылы болған өрттен кейін қайта жаңартылып, қайта ашылды. Театр Венеция биенналесінің, өнер, музыка, сәулет, би, кино және музыка фестивалінің көптеген музыкалық шараларын қабылдайды. Биеннале 1890 жылдары басталып, қазіргі заманғы композиторлар мен заманауи музыканың маңызды орталығы ретінде танылды. Биеннале үшін басқа да орындарға Театро Пикколо Арсенале, Театро алле Тез және Театро Верде жатады. Қала Бенедетто Марчелло атымен аталатын музыка консерваториясына ие. Бұл Италиядағы ең тарихи және танымал консерватория. Ол 1867 жылдан бастау алады және қазір Палаццо Пианиде орналасқан. Оның белгілі түлектерінің қатарында Эрманно Вольф Феррари, Джан Франческо Малипиеро, Тоти Даль Монте, Бруно Мадерна, Луиджи Ноно, Мария Киара, Катия Ричиаррелли, Люсия Валентини Террани, Джузеппе Синополи, Сара Мингардо, Лусиана Д'Интино және тағы да көптеген таланттар бар. Сан-Марко базиликасы, әлемдегі ең танымал ғимараттардың бірі, 1318 жылдан бері хормейстерлеріне ие (!), олардың ішінде Монтеверди де бар. Сансовино кітапханасы – музыкалық қолжазбалардың құнды жиынтығы, оның ішінде Франческо Каваллидің 17 ғасырдағы опералық ноталары сақталған. Антонио Вивальдидің көптеген қолжазбалары Сан-Джорджо аралындағы Антонио Вивальди қорының ғимаратында Джорджо Чини қорында сақтаулы. Аралда көптеген басқа да музыкалық қоры бар және жыл бойы классикалық концерттер өтетін маңызды орын. Музыканы зерттеу және сақтау бойынша ең маңызды ұйымдардың бірі – Уго және Ольга Леви қоры. Қор Фениче мұражайын қаржыландырады, ал оның тарихи құжаттары Ла Фениче опера театрын жаңартуға көмектесті. Қала сонымен қатар композитор Ричард Вагнерге арналған жылдық лекциялар мен концерттер сериясын өткізеді.
The best known opera house in Venice and one of the most famous in the world is La Fenice, built in 1786. After a disastrous fire in 1996, it was rebuilt and is again open. The theater hosts many of the musical events for the Venice Biennale, a running festival of art, music, architecture, dance, cinema and music. The Biennale was started in the 1890s and has developed a reputation as an important venue for modern composers and contemporary music. Other venues for the Biennale are the Teatro Piccolo Arsenale, Teatro alle Tese, and the Teatro Verde. The city has a music conservatory, named after Benedetto Marcello,It is the most historic and famous conservatory in Italy. It stems from the 1867 and is currently housed in Palazzo Piani, Its famous alumni include Ermanno Wolf Ferrari、Gian Francesco Malipiero、Toti Dal Monte、Bruno Maderna、Luigi Nono、Maria Chiara、Katia Ricciarelli、Lucia Valentini Terrani、Giuseppe Sinopoli、Sara Mingardo、Luciana D'intino and many more,Lua prominent villa from the 17th century. The Basilica of San Marco, one of the most recognizable buildings in the world, has had choirmasters since 1318 (! ), including names such as Monteverdi. The Sansovino Library is a treasure trove of music manuscripts, including 17th century opera scores by Francesco Cavalli. Many of Antonio Vivaldi's manuscripts are preserved by the Giorgio Cini foundation in the premises of the Antonio Vivaldi Foundation on the tiny island of San Giorgio. The island is home to a number of other musical foundations and is an important site for classical concerts during the year. One of the most important organizations for music research and preservation is the Ugo and Olga Levi Foundation. The foundation sponsors the Fenice Archives, and its historical documents facilitated the recent restoration of La Fenice opera house. The city also hosts an annual series of lectures and concerts dedicated to composer Richard Wagner.
Оркестрлер
Венецияда көптеген музыкалық оркестрлер бар: Orchestra della Fenice, Rondò Veneziano, Interpreti Veneziani және Венеция барокко оркестрі.
Venice has many orchestras of music: Orchestra della Fenice, Rondò Veneziano, Interpreti Veneziani, and Venice Baroque Orchestra.