Вирджинияның бұрынғы лейтенант-губернаторы Фрэнсис Фокуье

Кіріспе

Вирджинияның лейтенант-губернаторы

Фрэнсис Фаукьер (1703 – 3 наурыз 1768) – 1758 жылдан 1768 жылға дейін Вирджинияның лейтенант-губернаторы қызметін атқарған британдық отар әкімшісі. Гугеноттар отбасында Англияда дүниеге келген ол Вирджинияның британдық колониясына лейтенант-губернатор лауазымын атқару үшін көшіп келді. Томас Джефферсонның ұстазы және жақын досы Фаукьер губернатор ретінде американдық ақсүйектерге әдемі кештер жиі ұйымдастырды. Қазіргі Вирджиния штатындағы Фаукьер округі, Уильям және Мэри колледжінің кампусы мен Уильям және Мэри колледжінің құпия қоғамы – Фаукьер қоғамы оның құрметіне аталған.

Өмірбаян

Фукье Англияда дүниеге келген. Оның әкесі, доктор Джон Фрэнсис Фаукье, Клэрак, Лот-э-Гароннен шыққан француз гугеноты, Ұлыбританияға көшіп келіп, Исаак Ньютонның кезінде қаржы агенті және монетахананың меңгерушісінің орынбасары болып жұмыс істеді. Кейін доктор Фаукье Англия банкінің директоры болып, ұлына мол мүлік қалдырды. 1729 жылы ол Кэтрин Далстонға үйленді. Олардың екі ұлы болды. Әкесі сияқты, Фаукье ғылым мен өнеркәсіпте, сондай-ақ өнер мен қайырымдылықта білімі бар «Ренессанс адамы» ретінде тәрбиеленді. 1751 жылы ол Оңтүстік теңіз компаниясының директоры болды. Сол жылы ол тасталып қалған балаларға арналған «Foundling Hospital» қайырымдылық ауруханасының басқарушыларының бірі де болды. 1753 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1758 жылы Роберт Динвиддиден кейін Вирджиния колониясының вице-губернаторы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. Ол бірнеше қаржылық эсселер жариялады, соның ішінде 1756 жылы жарық көрген «Соғысты қолдау үшін ақша жинау» атты мақаласы, ол Вирджиниядағы алдыңғы губернаторының орнын басуға үміткерлікке ұсынылған болатын. Губернаторлар – Лудун графы (1756–63) және Джеффри Амхерст (1763–68) болмаған кезде ол бас әкімшілік лауазымын атқарды. Олмен бірге жіберілген нұсқауларда колония қазынашысының лауазымын Буржуаздар палатасының спикерінен алу талап етілді, бірақ ол бұл нұсқауға бағынбай, палатаның достығын қамтыды және сақтап қалды. 1759 жылы ол Эндрю Бернабиге колониялардың жағдайы туралы бірқатар бақылаулар жасауды тапсырды. 1760 жылы ол үкіметке колониядағы британдық саясатқа наразылықтың күшеюі туралы хабарлап, британдық салық саясатын өзгертуді ұсынды. Алайда 1765 жылы ол мөртаңбалық заңға қарсы қаулы қабылдағандықтан Буржуаздар палатасын таратып жіберді. Патрик Генри Фаукьеге біраз уақыт бойы қиындық тудырды; ол Генриді әрқашан «жас және асығыс» деп атады. Ол патшалыққа адалсыздықпен күрескеннен басқа, отаршылдарға көңіл жайып, ең қабілетті және танымал патшалық губернаторлардың бірі болды. Фаукье 1768 жылы 65 жасында Вирджинияда қайтыс болды. Уильям және Мэри колледжіндегі жатақхананың бірі оның құрметіне аталды. Өсиетнамасында ол Вирджиниядағы өмір салты оған құлдарға ие болуды талап еткенін айтып, он екі ересек құлына жаңа қожайынды өзі таңдауға рұқсат беруді және әйел құлдарды балаларынан ажыратпауды өсиет етті.

Fauquier was born in England. His father, Dr. John Francis Fauquier, was a French Huguenot from Clairac, Lot et Garonne who relocated to Great Britain where he worked as a financial agent and deputy master of the mint under Isaac Newton. Later in life Dr. Fauquier became director of the Bank of England and left his son a sizeable fortune. Around 1729, he married Catherine Dalston. They had two sons. Like his father, Fauquier was brought up to be a renaissance man with expertise in both science and industry, with interests in the arts and charity. He became director of the South Sea Company in 1751. In that same year he also became one of the governors of the charitable Foundling Hospital for abandoned children. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1753. He came to the colony of Virginia as lieutenant governor in 1758, succeeding Robert Dinwiddie, and remained in that position until his death. He published several financial essays, among them the idea Raising Money for Support of the War, which was published in 1756, and served as an audition for the replacement of his Virginian predecessor. In the absence of the governors—the Earl of Loudoun (1756–63) and Jeffery Amherst (1763–68)—he was the chief administrative officer. Instructions sent with him demanded that the office of treasurer of the colony be taken from the Speaker of the House of Burgesses, but he disobeyed these instructions and gained and maintained the friendship of the house. He commissioned in 1759 Andrew Burnaby to write a series of observations upon the state of the colonies. In 1760 he informed the government of the colonial trend toward opposition to British policies in the colony and proposed that British tax policy be changed. In 1765, however, he dissolved the House of Burgesses when it passed a resolution against the Stamp Act. Patrick Henry was a thorn in Fauquier's side for some time; he always called Henry "young and hotheaded". Except in combating disloyalty, he sympathized with the colonists, and was one of the ablest and most popular of the royal governors. Fauquier died in Virginia in 1768 at the age of 65. A residence hall at the College of William & Mary is named after Fauquier. In his will and testament, he lamented that his lifestyle in Virginia required him to own slaves, and he stipulated that his twelve adult slaves be allowed to choose their new masters and that female slaves not be separated from their children.

Шығармалары

Мемлекеттік қарыздарды арттырмай, қазіргі соғысты қаржыландыру жолдары мен шаралары туралы эссе (1756): Фаукье бұл эсседі Франциямен жүрген жеті жылдық соғыс кезінде жазды, ол үлкен қоғамдық пікірталас тудырды. Онда ол соғысты өндірушілерге немесе жұмысшыларға салық салу арқылы қаржыландыру үкіметке тым қымбатқа түсетінін айтты және үйлерге салық салуды ұсынды. Екінші басылымда ол жылжымайтын мүлікке және тұтынуға негізделген жеке салықты қолдау туралы аргументтер қосты.