Мин дәуіріндегі зергерлік өнер және әшекей бұйымдары
Jewelers in Ming China
Мин әулетінде зергерлік өнер: тағайындалған шеберлер, әулеттік тапсырыстар, санаттар мұрагерлікпен берілуі. Зергерлердің өмірі мен еңбегі туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мин дәуірінде зергерлік бұйымдар жасау және бағалы металдар мен асыл тастарды пайдалануды зергерлік кәсібімен айналысатын шешілген адамдар жүзеге асырды. Көбінесе зергерлер осы кәсіпке туылып, шеберханаларда жұмыс істеп, көптеген әдемі бұйымдар жасады. Олардың тапсырыс берушілері негізінен императорлық отбасы мен сарай болды, бірақ кейде олар ақсүйектердің өзге мүшелері үшін немесе будда және даостық храмдар үшін де бұйымдар жасады. Бұрынғы Юань дәуірінің жүйесін қабылдаған Мин дәуірі зергерлік сияқты барлық қолөнер кәсіптерін мұраға қалдырып, ұрпақтан ұрпаққа берілетін етіп белгіледі. Бірінші Мин императоры, Хунъу императоры тұсында, Мин сарайының талаптарын орындау үшін, сондай-ақ жеке зергерлер мен олардың отбасының құқықтарын қорғау үшін қолөнер шеберлігіне қатысты күрделі жүйе құрылды. Әртүрлі зергерлерді қорғау үшін гильдиялар мен басқа да серіктестіктер құрылды. Императорлық сарайда Императорлық зергерлік қызметі де болды, бұл зергерлік кәсібіне ресми бақылаудың және зергер еңбегіне тұрақты сұраныстың бар екенін білдірді. Мин дәуірінде зергерлер жиі қолданған әдістердің бірі – филигрань. Олар алтын мен күміс сияқты жұқа металл сымдарын бұрап, күрделі өрнектер мен әдемі пішіндер жасады. Шашқа тағылатын қысқыштар Мин дәуіріндегі филигрань өнерінің ең жақсы мысалдарының бірі болып табылады. Бұл бұйымдар нәзік және күрделілігімен көзге түсетін, тіпті керемет сезім тудыратын. Шашқа тағылатын қысқыштар арқылы зергердің ең жақсы жұмысын көруге болады, өйткені олар Мин сарайының әйелдері үшін өте бағалы болды, ал қысқыштың дизайны мен сәні оның иесінің мәртебесін көрсететін. Зергерлердің Мин дәуірінде жиі қолданған тағы бір әдісі – асыл тастарды қадау. Оңтүстік-Шығыс Азиядан әкелінген әдемі кесілген асыл тастар алтын филигрань өрнектеріне орнатылып, өте сәнді бұйымдар жасалды. Алтын, күміс және жаде Мин дәуірінде зергерлер үшін ең көп қолданылатын материалдар болды. Басқа материалдармен қатар, түрлі асыл тастар мен інжулер де жиі қолданылды. Императорлық сарай мүшелері үшін түрлі бас киімдер, белбеулер, әшекейлер және мәртебені көрсететін басқа да бұйымдар жібек пен алтыннан, сондай-ақ басқа да қымбат асыл тастардан жасалды. Зергерлер зергерлік бұйымдар мен киім-кешектерден басқа, Мин сарайында қолданылатын кеселер, табақтар, науалар және пинцеттер сияқты сәнді заттар жасады. Осы сұранысқа ие өнімдерді жасау үшін қажетті шикізатты алу үшін зергерлер кендерді бақылайтын, аймақтан импортты және көршілес мемлекеттерден түсетін сыйлықтарды басқаратын сарай евнухтарына жүгінуге мәжбүр болды. Зергерлердің Мин дәуіріндегі ең жақсы жұмыстарын көрсететін кейбір бұйымдар қабірлерде сақталған. Бұл әдістер, тәжірибелер және бағалы металдар мен асыл тастарды пайдалану Мин дәуірінде пайда болған жоқ; керісінше, осы стильдер бұрынғы Юань дәуірінен, моңғолдардан мұрагерлікке көшкен деп саналады. Мин дәуірінде зергерлер бұл әдістерді одан әрі жетілдіріп, зерттей отырып, Мин дәуірінің ерекшеліктерін жасады.
The fashioning of jewelry and the usage of precious jewels and metals under the Ming Dynasty was conducted by a select number of people in the occupation of jeweler. Typically born into the profession, jewelers worked in workshops and, using a myriad of techniques, creating many beautiful objects. They were primarily commissioned by the Royal Family and Royal court, although occasionally they created pieces for other members of the nobility or for Buddhist and Taoist temples. Adapting the system from the previous Yuan Dynasty, the Ming Dynasty mandated all artisanal professions, such as that of a jeweler, hereditary and binding from generation to generation. Beginning under the first Ming Emperor, the Hongwu Emperor, a complex system revolving around artisan craftsmanship developed in order to both fulfill the quotas imposed by the Ming Court as well as to protect the rights of the individual artisan and his family. Guilds and other partnerships also developed in order to protect the different artisans themselves. Within the Royal Court, there was also the Imperial Jewelry Service, which meant that there was both always some sort of official oversight over the jeweler profession as well as a steady demand for the labor of a jeweler. One technique commonly used by jewelers during the Ming period was filigree. Jewelers would twist together thin pieces of metal, such as gold or silver, to create intricate patterns and beautiful shapes. Hairpins provide some of the best example of filigree work during the Ming period. These pieces were delicate and appeared almost otherworldly in their complexity. Through hairpins one can often get a glance at a jeweler's best work, as hairpins were highly prized by the elite women in the Ming Court. and the level of design and grandeur of the hairpin represented the status of the lady it adorned. Another technique often associated with jewelers in the Ming times was gem embedding. Beautifully cut gemstones, imported from Southeast Asia, would be placed in designs of delicate gold filigree, creating truly ornate pieces. Gold, silver, and jade were some of the most commonly used materials by the jewelers in Ming times. Assorted gemstones and pearls were also used frequently along with the other materials. For the members of the Royal Court, a variety of headdresses, belts, trinkets, and other ornaments worn to denote status were made from a combination of silks and gold and other precious jewels. Beyond jewelry and other wearable goods, jewelers also created ornate items such as cups, bowls, trays, and tweezers for use within the Ming Court. In order to procure the raw materials to create these highly sought after products, jewelers had to turn to the court eunuchs who oversaw the mines, imports from surrounding regions, as well as tributes from neighboring states. It is from some of these pieces, preserved in the tombs, that one can see some of the best work of jewelers during the Ming Dynasty. These techniques, practices, and usage of precious metals and gemstones did not originate under the Ming Dynasty; rather, it is thought that the particular styles were inherited from the previous Yuan Dynasty, the Mongols. Under the Ming Dynasty jewelers further refined and explored these techniques to create pieces distinctive of the Ming period.