Кіріспе

1983 жылғы жеке детектив/жасырын операциялар рөлдік ойыны

Мерсеньерлер, тыңшылар және жеке детективтер (MSPE) – Майкл А. Стакполл жазған және алғаш рет 1983 жылдың сәуір айында Flying Buffalo, Inc. компаниясының бөлімшесі болған Blade баспасында жарық көрген үстел үстіндегі рөлдік ойын. Кейіннен 1986 жылы Sleuth Publications баспасы екінші басылымын шығарды.

Кейіпкерлер

MSPE кейіпкердің қасиеттерін кездейсоқ тастау арқылы анықтайды. Ойыншы дағдылық ұпайларды пайдаланып кейіпкерге дағдыларды сатып алады. Дағдылар бірнеше деңгейде қолжетімді, бірақ дағды деңгейі жоғарылаған сайын құны экспоненциалды түрде өседі.

Ойынның механикасы

MSPE-нің негізгі ойын механизмі – құтқару лақтылымы. Dungeons & Dragons-тың құтқару лақтылымынан айырмашылығы, MSPE-дегілер тек қауіптен қашу үшін ғана қолданылмайды. Керісінше, MSPE құтқару лақтылымы – атрибутты тексеру. Ойын шебері құтқару лақтылымының қиындығын анықтайды, содан кейін ойыншы екі алты жақты текше тастап, кейіпкерінің тиісті атрибутының мәнін қосады. MSPE құтқару лақтылымына дағдылар да қосымша әсер ете алады, онда қолданылатын дағдының деңгейі де ескеріледі. MSPE «еркін» дағды үйлесімділігін қолданады, онда кез келген дағды кез келген атрибутпен бірге қолданылуы мүмкін. Ал көптеген басқа рөлдік ойындарда «қатаң» үйлесімділік қолданылады, онда әр дағдыға сәйкес атрибут болады және ол тек сол атрибутпен ғана қолданылады. Шайқас үшін MSPE Tunnels and Trolls жүйесін пайдаланады, зымырандық қарулар үшін кеңейтілген ережелермен (қазіргі заманда қарудың маңыздылығын ескере отырып) және жақын шайқас өнері үшін қосымша ережелермен. 1984 жылғы қаңтарда шыққан White Dwarf журналында Джон Сазерленд ережелердің дұрыс ұйымдастырылмағанын және тым көп нәрсені қамтуға тырысқанын, нәтижесінде мазмұнының жеткіліксіз екенін айтты. Сазерленд жүйеге 10 балдық шкала бойынша 4 бал ғана берді: «Бұл ережелер тым көп нәрсе ұсынуға тырысады, бірақ өте аз нәтиже береді. Ойын идеясы жақсы, бірақ орындалуы нашар. Агата Кристиден Джеймс Бондқа дейінгі алуан түрліліктің кең аумағы жоқ. Тұрды тым кеңге тартқандықтан автор ештеңе ұстай алмайды». Ник Дэвисон Mercenaries, Spies & Private Eyes ойынын британдық Imagine журналы үшін қарап шығып, «MS&PE – тым көп идеяларды біріктіруге жасалған сәтсіз әрекет. Бұл басқа ұқсас рөлдік ойындарға қарағанда арзан болғанымен, кітапқа кіріспе сценарийі енгізілмеген» деді. 1984 жылғы қарашадағы Dragon журналының (91-ші нөмірінде) Кен Ролстон «ЦРУ және ФБР сияқты нақты институттар туралы ақпараттың жеткіліксіздігін» сынға алды. «Экономика туралы мәліметтер жоққа шығарылған (осы кезеңді ескере отырып, бұл практикалық шешім), және жалпы алғанда, кампания деңгейінде рөлдік ойынды қолдау жеткіліксіз». Алайда, Ролстонға «жағымды, жеңіл және практикалық» жазу стилі ұнады, сондай-ақ ереже кітабындағы «Аңтару өнері» және «Тірі куәліктерді пайдалану» атты екі тарауды ерекше пайдалы деп бағалады, оларды «құпия FRP ойын шеберлері үшін міндетті оқу» деп атады. Ролстон қорытындылай келе, жүйеге арналған қосымша оқиғалар мен басқа да жарияланған материалдардың жетіспеушілігін атап өтті. «Қолжетімді қосымшалар аз. Егер сіз ойынды сатып алсаңыз, көптеген оқиғаларды өзіңіз құрастыруға дайындалыңыз». 1985 жылғы ақпан айындағы Dragon журналының (94-ші нөмірінде) Арлен Уокер кейіпкердің өмірбаяны кейіпкерді құру процесінің маңызды бөлігі екеніне таң қалды: «Ойыншы кейіпкері үшін ойлап тапқан өмірбаяны кейіпкерді құруда маңызды рөл атқарады, ал MS&PE – мұны мойындайтын сирек ойындардың бірі». Ол сонымен қатар атыс қаруын емес, басқа қаруларды қолдануға баса назар аударуын ұнатып, «Егер сіз A командасының рөлін ойнауға тырысып жатсаңыз, бұл кемшілік болуы мүмкін, бірақ егер сіз ойыншыларыңызды қозғалатын нәрсені (және қозғалмайтын көптеген нәрселерді) атудан басқа нәрсе жасауға итергіңіз келсе, бұл нақты артықшылық болып табылады» деді. Уокер нақты ұсыныспен аяқтады: «Егер сіз қазіргі заманда рөлдік ойын ойнауды жоспарласаңыз, сіз Джеймс Бондқа немесе Джордж Смайлиге немесе тіпті Неро Вольфке қызығушылық танытсаңыз, бұл тамаша жүйе болар еді. Егер сіз ойынға еркіндік беретін жүйені іздесеңіз, бұл ең жақсысы». 1999 жылы Pyramid журналы Mercenaries, Spies and Private Eyes ойынын мыңжылдықтың ең бағаланбаған ойындарының бірі деп атады. Редактор Скотт Харинг ойынды «Неге бұл ойын одан да танымал болмады деп түсіне алмайтын» ойындардың бірі деп сипаттады, бірақ Flying Buffalo баспасында мұндай ойындар жеткілікті болғандықтан, бұл арасында байланыс болуы мүмкін деп ойлады. Басқа шолулар мен пікірлер Different Worlds журналы №36 (қыркүйек/қазан, 1984).