Солтүстік Каролинадағы "Hunting Quarters" аймағының тарихы
Hunting Quarters
Солтүстік Каролина штатындағы Sea Level және Atlantic қалаларының тарихы. Hunting Quarters аймағының түпнұсқасы, индейлер мен алғашқы қоныс салушылар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аңшылық орындары – Солтүстік Каролина штатының Картерет округінде, қазіргі уақытта Си-Левел және Атлантик қалалары ретінде белгілі болған шығыс аймақтың бастапқы атауы. XVIII ғасырдың басында ағылшын отбасы қоныстанған бұл аймақты, жергілікті корее тайпасы, мол аң-құс, балық және устрицаға байланысты Аңшылық орындары деп атаған.
Hunting Quarters is the original name for the area of eastern North Carolina in Carteret County currently known as the towns of Sea Level and Atlantic. The region, originally settled by an English family in the early 18th century, was named Hunting Quarters by the local Coree Indians, living on the plentiful game, fish and oysters.
Тарих
Патша Карл II-нің кейбір "Жер иеленуші лордтары", сэр Джордж Картерет олардың көптеген бірі, Англияда Солтүстік Каролинаға әкелінген әрбір отарлаушыға жол ақысын төлеушіге жер ұсынып жарнамалаған. Осылайша, 1702 жылғы 28 қазанда капитан Джон Нельсон, өзінің кемесінің иесі және операторы, "Жерге тіркеу" деп аталатын құжатты тіркеді, ол оған қазіргі Картерет округіндегі, Солтүстік Каролинадағы алты жүз акр жерді берді. Ол жерді сақтап қалу үшін оны игеруі және пайдалануы керек еді, әйтпесе ол жоғалып кетер еді, осылайша "Аңшылар кварталының плантациялары" пайда болды. Капитан Джон мен оның әйелі Энн Белл, Джозеф Белл мен Маргареттың қызы, Неуз өзенінің солтүстік және оңтүстік жағында үлкен жерлерді сатып алды, онда олар балаларын өсірді. Олар плантацияларда әдеттегі егіндермен қатар көптеген жеміс бақтарын отырғызды. Олар теңіз ісімен де байланыста болды. Басты плантация Неуз өзенінің солтүстік жағында, ал кішкентайы оңтүстік жағында, қазіргі Гарбакон сағасының жанында орналасқан. Ол Кревен, Картерет (Аңшылар кварталы, Теңіз деңгейі, Мерримон, Адамс Крик және Кор Банктерде) және Хайд округтерінде жерге ие болды. Олардың ұлы Томас 1750 жылы қайтыс болғаннан кейін, әйелі мен екі ұлы Томас кіші және Джонды қалдырды, капитан Джон ұлдарын ұлына берді, оның ұлы Джеймсті бақылаушы етіп тағайындады және жесір Элизабетке жеміс бақтары мен жерлерден түскен табыстың үштен бір бөлігін өмір бойына беруді бұйырды. 1759 жылы Томас кіші ересек болғанда, ол кіші інісі Джонға осы аймақты, сондай-ақ "жақсырақ күтім мен тұрмысқа" аңшылар кварталын берді. Джон үйленгені және қырық жасында қайтыс болғаны көрінеді. Томас кіші 1800 жылдан кейін қайтыс болды және өзінің "Hunter" кемесімен өте жақсы кеме жүргізу бизнесін құрған, сондай-ақ өте табысты плантацияға ие болған. Энн қайтыс болғаннан кейін капитан Джон Мэри Льюис Тейлорға үйленді. Ол Мэриге құл сыйлап, өмір бойына Аңшылар кварталының жартысына иелік ету құқығын берді. Олардың балалары болмады, бірақ Мэридің бұрынғы некесінен үш баласы болды. Джон 1760 жылы, ал Мэри 1799 жылы қайтыс болды.
Some of King Charles II "Lords Proprietors", Sir George Carteret being one of many, had advertised in England offering of land to the provider of passage for each colonist brought to North Carolina. Thus, on October 28, 1702, Captain John Nelson, owner and operator of his own ship filed what was called an "Entry to Land" which gave him title to six hundred acres of land in what is now Sea Level, Carteret County, North Carolina. In order to keep his land he was required to occupy and use the land or it would be forfeited, thus "Hunting Quarters Plantions" was born. Captain John and his wife Ann Bell, daughter of Joseph Bell and Margaret, acquired large tracts of land on the north and south side of the Neuse River where they raised their children. They planted a number of orchards on the plantations and well as the usual crops. They remained active with the sea as well. The main plantation was on the north side of the Neuse River and a smaller plantation was on the south side near the present day site of Garbacon Creek. He owned property in Craven, Carteret (Hunting Quarters, Sea Level, Merrimon, Adams Creek and on Core Banks) and Hyde Counties. When their son Thomas died in 1750 leaving his wife and two sons, Thomas Jr. and John, Captain John transferred to the boys, appointing his son James as overseer and instructing him that the widow Elizabeth was to receive one third of the profits of the orchards and the grounds for her lifetime. When young Thomas Jr. became of age in 1759, he gave his younger brother John of this area as well as in Hunting Quarters for "his better maintenance and livelyhood". It appears that John married and died in his forties. Thomas Jr. died after 1800 and had apparently built a very good shipping business with his ship the "Hunter", as well as having a very prosperous plantation. After Ann died, Captain John married Mary Lewis Taylor. He provided for Mary by giving her a slave and rights to one half of his Hunting Quarters property for her lifetime. They had no children but Mary had three from an earlier marriage. John died in 1760 and Mary in 1799.