Эрнест Дональд Ачесон: Британдық дәрігер және эпидемиологтың өмірбаяны
Donald Acheson
Эрнест Дональд Ачесон (1926-2010) – британдық дәрігер, эпидемиолог, Ұлыбританияның бас медициналық қызметкері (1983-1991). Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дәрігер және эпидемиолог (1926–2010)
British physician and epidemiologist (1926–2010)
Сэр Эрнест Дональд Ачесон (17 қыркүйек 1926 – 10 қаңтар 2010) – британдық дәрігер және эпидемиолог, 1983 жылдан 1991 жылға дейін Ұлыбританияның бас медициналық қызметкері қызметін атқарды. Ол Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында дүниеге келген.
Sir Ernest Donald Acheson (17 September 1926 – 10 January 2010) was a British physician and epidemiologist who served as Chief Medical Officer of the United Kingdom from 1983 to 1991. He was born in Belfast, Northern Ireland.
Ерте өмір
Ачесон 1926 жылдың 17 қыркүйегінде Белфаста дүниеге келген. Оның әкесі, капитан Малкольм Кинг Ачесон, МК, МД, халық денсаулығы саласында маманданған дәрігер, ал анасы Дороти Жозефина (құрметті есімі Реннольдсон) – Тайнсайд кеме құрылысшысының қызы болған. Ол Мерчистон Касл мектебінде, Оксфордтың Брэсеноз колледжінде білім алған (MA, DM, 1968 жылы Fellow, 1991 жылы құрметті Fellow). Оның үлкен ағасы Рой Ачесон (сондай-ақ Мерчистон және Брэсеноз колледжінің түлегі) Кембридж университетіндегі қоғамдық медицина профессоры және Черчилль колледжінің мүшесі болды.
Acheson was born in Belfast on 17 September 1926. His father, Captain Malcolm King Acheson, MC, MD, was a doctor who specialised in public health, and his mother, Dorothy Josephine (née Rennoldson), was the daughter of a Tyneside ship builder. He was educated at Merchiston Castle School, Brasenose College, Oxford (MA, DM, Fellow 1968, Honorary Fellow 1991). His elder brother, Roy Acheson (also Merchiston and Brasenose alumnus), was Emeritus Professor of Community Medicine in the University of Cambridge and Fellow of Churchill College.
Мансап
Ачесон медицинаны Миддлсекс ауруханасында оқыды, онда ол Бродерип стипендиаты болды. 1951 жылы біліктілік алғаннан кейін Миддлсекс ауруханасында тәжірибе жинады, сосын Корольдік әуе күштерінің медициналық қызметіне қабылданды, эскадрилья басшысының міндетін атқарушы (1953–1955) шеніне жетті. 1957 жылдан 1968 жылға дейін Оксфорд университетінде жұмыс істеді: Университет колледжінің мүшесі (1957–1959), Редклиф ауруханасының Нюфилд медицина бөліміндегі медициналық тәлімгер (1960), Оксфорд жазбаларын байланыстыру зерттеуі мен клиникалық эпидемиология бөлімінің директоры (1962–1968) және медицина бойынша мамыр оқырманы (1965). Саутгемптон университетімен байланысы 1963 жылы басталды, ол университетте клиникалық эпидемиология профессоры және Корольдік Оңтүстік Гэмпшир ауруханасының құрметті консультанты болып тағайындалды. Ол 1983 жылға дейін екі лауазымды да атқарды. 1968 жылы Саутгемптон университетінің жаңа Медицина мектебінің алғашқы деканы болды және 1978 жылға дейін осы қызметте болды. 1977 жылы Макмастер университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1979 жылдан 1983 жылға дейін Медициналық зерттеулер кеңесінің Экологиялық эпидемиология бөлімінің директоры қызметін атқарды. Содан кейін бас дәрігер (1983–1991) болып тағайындалды, британ үкіметінде Денсаулық сақтау, Әлеуметтік қамсыздандыру, Білім және ғылым, және Ішкі істер министрліктерінде қызмет етті. Бас дәрігер қызметін атқару кезеңінде ол ВИЧ/ЖҚС бойынша ақпарат алу үшін «Адвокат» және «Нью-Йорк тумасы» журналдарының көшірмелерін кеденнен жасыру үшін дипломатиялық пошта арқылы Ұлыбританияға контрабандалық жолмен әкелді. Бас дәрігер лауазымынан кеткеннен кейін ол Лондон гигиена және тропикалық медицина мектебінде және Лондон университетінде жұмыс істеді. 1997 жылы Блэрдің жаңа үкіметі оны денсаулықтағы теңсіздіктерді тәуелсіз зерттеу комиссиясын басқаруға тағайындады, нәтижесінде Ачесон есімімен аталатын есеп жарық көрді. 1998 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінде Харвеян лекциясын оқыды. Ачесон Ұлыбритания және Ирландия дәрігерлер қауымдастығының (1979) және Британ медициналық қауымдастығының (1996–1997) президенті болды. Ол Корольдік дәрігерлер колледжінің (FRCP), Англия Корольдік хирургтар колледжінің (FRCS), Корольдік акушерлер мен гинекологтар колледжінің (FRCOG), Халық денсаулығы медицинасы факультетінің (FFPHM) және Кәсіптік медицина факультетінің (FFOM) мүшесі болды. 1986 жылы Ұлыбритания империясының ең жоғары орденінің кавалер-командоры болып тағайындалды. Саутгемптон университетінің (DM 1984), Ньюкасл университетінің (DSc 1984), Белфаст Королева университетінің (MD 1987), Абердин университетінің (LLD 1988), Ноттингем университетінің (MD 1989), Бирмингем университетінің (MD 1991), Салфорд университетінің (DSc 1991) және Ольстер университетінің (DSc 1994) құрметті докторлық дәрежесіне ие болды.
Acheson studied medicine at the Middlesex Hospital, where he was a Broderip scholar. Having qualified in 1951, he practised at Middlesex Hospital and then entered the Royal Air Force Medical Branch, achieving the rank of Acting Squadron Leader (1953–55). From 1957 until 1968 he worked at the University of Oxford, as Fellow of University College (1957–59), medical tutor in the Nuffield Department of Medicine at Radcliffe Infirmary (1960), Director of the Oxford Record Linkage Study and Unit of Clinical Epidemiology (1962–68), and May Reader in Medicine (1965). His association with the University of Southampton began in 1963 when he was appointed Professor of Clinical Epidemiology in the university and Honorary Consultant Physician at Royal South Hampshire Hospital. He held both positions until 1983. In 1968 he became the first Dean of the new Medical School at the University of Southampton, serving in that capacity until 1978. In 1977 he was Visiting Professor at McMaster University. From 1979 until 1983 he was Director of the Medical Research Council Unit in Environmental Epidemiology. He then became Chief Medical Officer (1983–1991), serving the British government in the Department of Health, Department of Social Security, Department of Education and Science, and Home Office. During his time as Chief Medical Officer, he smuggled copies of The Advocate and New York Native into Britain in diplomatic bags to avoid them being seized by customs so that he could keep abreast of developments relating to HIV/AIDS. After leaving office as Chief Medical Officer he held positions at the London School of Hygiene and Tropical Medicine and University College London. In 1997 he was commissioned by the new Blair government to chair the Independent Inquiry into Inequalities in Health, which led to the publication of the eponymous Acheson Report. In 1998 he delivered the Harveian Oration to the Royal College of Physicians. Acheson was President of the Association of Physicians of Great Britain and Ireland (1979) and the British Medical Association (1996–97). He was a Fellow of the Royal College of Physicians (FRCP), Royal College of Surgeons of England (FRCS), Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (FRCOG), Faculty of Public Health Medicine (FFPHM), and Faculty of Occupational Medicine (FFOM). In 1986 he was appointed Knight Commander of the Most Excellent Order of the British Empire. He held honorary doctorates from the University of Southampton (DM 1984), University of Newcastle (DSc 1984), Queen's University of Belfast (MD 1987), University of Aberdeen (LLD 1988), University of Nottingham (MD 1989), University of Birmingham (MD 1991), University of Salford (DSc 1991), and University of Ulster (DSc 1994).
Өмірбаян
Бір дәрігердің одиссеясы – әлеуметтік жара (2007). (Абрамис академиялық баспасы).
One Doctor's Odyssey – the Social Lesion (2007). (Abramis Academic Press).