Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Креглинген – Германия Федеративтік Республикасының Баден-Вюртемберг жеріндегі қала. Халық саны шамамен 4700 адамды құрайды.
Creglingen is a town in the Main Tauber district of Baden Württemberg, Germany. It has around 4,700 inhabitants.
Бөлімшелер
Креглинген қаласының құрамына келесі аудандар кіреді (1972 жылғы әкімшілік реформадан бері): Архшофен, Блюмвейлер, Крейнталь, Эрдбах, Финстерлохр (Шонах, Бургсталл және Зельденек ауылдарымен бірге), Фрауэнтал, Фрейденбах, Мюнстер, Нидерримбах, Оберримбах, Лихтель, Рейнсбронн (Нидерштейнах ауылымен бірге), Реутсахсен, Ширмбах, Шмербах, Шён, Шварценбронн, Вальдманншофен (Зехсельбах ауылымен және Фучсхоф және Зеевизенхоф шағын елді мекендерімен бірге), Вольфсбух, Вайлер.
The town Creglingen contains the following districts (since the municipal reform of 1972): Archshofen, Blumweiler, Craintal, Erdbach, Finsterlohr (together with the villages Schonach, Burgstall and Seldeneck), Frauental, Freudenbach, Münster, Niederrimbach, Oberrimbach, Lichtel, Reinsbronn (together with the village of Niedersteinach), Reutsachsen, Schirmbach, Schmerbach, Schön, Schwarzenbronn, Waldmannshofen (together with the village of Sechselbach and the hamlets Fuchshof und Seewiesenhof), Wolfsbuch, Weiler.
Тарих
Б.з.б. 200-100 жылдары осы қаланы құрған кельттер айналасындағы жазықтар мен аңғарларда да шаруашылық жүргізген. 1349 жылы Креглинген қаласы император Карл IV-тен (Карл IV) қала құқығын алды.
The Celts who founded the town between 200 and 100 B. C. also farmed the surrounding plateaus and valleys. In 1349, Creglingen received its town charter from Emperor Karl IV (Charles IV).
Көрікті жерлер
Креглинген қаласының сыртындағы Херрготтскирхе шіркеуімен танымал. Онда Тильман Рименшнайдердің кеш готикалық мүсінінің шедеврі – Marienaltar орналасқан. Бұл шіркеу – 1384 жылы егіс жыртып жатқан шаруаның зақымдалмаған қасиетті нан табысынан кейін құрылған зыярат ғимараты. Осы нан кереметтердің себебі деп есептелгендіктен, адамдар осы жерге көптеп жиналды. Жергілікті билеушілер Конрад пен Готфрид фон Хогенлоге Браунек 1386-96 жылдары готикалық шапель салдырды. Зыяраттың өркендеген шағында, шамамен 1500 жылы, қазірге дейін сақталған бірнеше құрбандық алтарьдары жасалды. Рименшнайдердің орталық алтары қасиетті нанның табылған жерінде орнатылды. Мүсіндер липа ағашынан, ал алдыңғы жақтағы рамалар қарағайдан жасалған. Жалпы биіктігі 11 метр болатын бұл алтарь кішкентай шіркеуде ерекше көзге түсетін. 1530 жылы Реформация осы аймаққа жеткенімен, оның иконаларға қарсы күресі жергілікті шіркеуді зақымдаған жоқ. Дегенмен, басты алтарьдың қанаттары жабылды, себебі бейнеленген Марияның көтерілуі протестанттық қауымдарға ұнамады. Оның жақсы сақталуы алтарь қанаттарының жабық болуымен және 1832 жылға дейін барлық жері жерлеу гүл шоқтарымен жабылғандығымен байланысты.
Creglingen is known for the Herrgottskirche outside of the town. It contains a masterwork of late Gothic sculpture by Tilman Riemenschneider, the Marienaltar. The church is a pilgrimage chapel, established following a reported discovery of an undamaged communion wafer by a peasant ploughing his field in 1384. This wafer was thought to be the cause of miracles and people flocked to the site. The local lords, Konrad and Gottfried von Hohenlohe Brauneck, had a Gothic chapel built in 1386–96. At the pilgrimage's peak around 1500 a number of altars were ordered that remain in the church today. The central altar by Riemenschneider was built on the spot where the wafer was reportedly found. The figures are made from the wood of linden trees, the surrounding frames from pine trees. At a total height of 11 meters the altar dominated the small church. Although Reformation reached the area in 1530, its iconoclasm spared the local church. The altar wings of the main altar were closed, however, as the depicted Assumption of Mary was offensive to the Protestant congregations. Its good state of preservation is owed to the fact that the wings of the altar remained closed and the whole was covered by funeral wreaths until 1832.