Дэниел Стоколс: Әлеуметтік экология және денсаулық психологиясының көрнекті ғалымы

Кіріспе

Американдық ғалым Дэниел Стоколз (1948 жылы туған), Америка Психологиялық қауымдастығының (АПА) мүшесі және АПА мен Психологиялық ғылым қауымдастығының құрметті мүшесі.

Білім

Стоколз өзінің докторлық білімін Солтүстік Каролина Университетінде әлеуметтік психология саласында аяқтады, сонымен қатар әлеуметтану, қала және аймақтық жоспарлау бойынша қосымша пәндерді оқыды және Қоғамдық денсаулық мектебінде ғылыми-зерттеу жобаларына қатысты. Ол 1973 жылы Солтүстік Каролина Университетінде әлеуметтік психология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. 1969 жылы Чикаго университетінен бакалавр (B.A.) дәрежесін алды.

Академиялық лауазымдар

1973 жылы Стоколз Калифорния университеті Ирвайннің әлеуметтік экология бағдарламасына ассистент-профессор ретінде қосылды. 1988 жылдан 1998 жылға дейін Стоколс әлеуметтік экология бағдарламасының директоры және жаңа әлеуметтік экология мектебінің алғашқы деканы болды, бұл мектеп 1992 жылы UC Регенттерінің шешімімен осы саланың алғашқы мектебі ретінде құрылды. Қазіргі таңда ол UCI-де әлеуметтік экология және денсаулық сақтау ғылымдары мектебінің зерттеу профессоры және канцлердің еңбегі үшін арналған профессоры болып табылады.

Зерттеу

Стоколстың зерттеулері қоршаған орта және денсаулық психологиясы, қала құрылысы, халық денсаулығы және трансдисциплинарлық командалық ғылым салаларын қамтитын көптеген тақырыптарды қарастырды. Оның қалалық стрес факторларына қатысты мінез-құлық және денсаулық реакциялары туралы зерттеулері Лос-Анджелес халықаралық әуежайының ұшу жолындағы бастауыш мектеп оқушыларына әуежай шуының әсеріне, сондай-ақ кеңістіктік тығыздық, көпшілік орта, тұрғын үйді көшіру және сағат шарықталу кезіндегі автокөлікпен жүрудің ересектерге тигізетін әсерлеріне бағытталған. Оның Интернеттің экологиялық психологиясы жөніндегі зерттеулері адамдардың ақпараттық жүктеме туралы түсініктері мен олардың жеке әл-ауқаты арасындағы байланысты зерттеді. Стоколстың зерттеулерінің басқа да салаларына адам және орта жүйелерінің төзімділігі мен тұрақтылығына әсер ететін факторлар, сондай-ақ салааралық зерттеу командаларының қатысушылары арасындағы ынтымақтастық процестерін жеңілдететін немесе шектейтін жағдайлар кіреді. Ол сонымен қатар трансдисциплинарлық оқыту мен білім беруді жақсарту стратегияларын және студенттер мен ғалымдардың трансдисциплинарлық бағдарының (ТДО) дамуын зерттеді. Стоколс 2005-2011 жылдар аралығында Ұлттық қатерлі ісік институтының, Қатерлі ісікпен күресу және халықты зерттеу ғылымдары бөлімінің ғылыми кеңесшісі және NCI Science of Team Science командасының мүшесі болып қызмет етті. Қазіргі уақытта ол Ұлттық академиялардың Кек болашақ жобасы (NAKFI) консультанты және UCI Клиникалық және аудармалық ғылым институты мен Ұлттық ғылыми кеңестің Командалық ғылым комитетінің мүшесі.

Оқыту

Стоколз әлеуметтік экология принциптері және теорияны дамыту стратегиялары бойынша аспирантуралық семинарлар оқытады. Ол UCI-дегі қоршаған орта психологиясы курсын оқытады, ол iTunes-те онлайн түрде қолжетімді. У. Стоколс UC Irvine университетіндегі Әлеуметтік экология мектебінің, Халық денсаулығы бағдарламасының және М.Д.-Ph.D. бағдарламасының аспиранттары мен магистранттарына ғылыми жетекші болып табылады.

Таңдалған жарияланымдар

Стоколз, Д. (баспаға дайындалып жатыр). Цифрлық дәуірдегі әлеуметтік экология: жаһандану дәуіріндегі күрделі мәселелерді шешу. Нью-Йорк: Academic Press/Elsevier. Холл, К. Л., Стипельман, Б. А., Фогель, А. Л., және Стоколз, Д. (2017). Пәнаралық командалық зерттеуді түсіну: Командалық ғылымнан тұжырымдамалар мен тұжырымдамалық үлгілер. Фродеман, Р., Клейн, Дж. Т., және Пачеко, Р. С. (ред.). Оксфордтық пәнаралық нұсқаулық. Екінші басылым. Нью-Йорк: Оксфорд университетінің баспасы, 338–356 б. Gui, X., Forbat, J., Nardi, B., & Stokols, D. (2016). Лос-Анджелесте көшеде қаңғып жүретіндер арасында ақпараттық және коммуникациялық технологияны қолдану. First Monday, 21(9). Шнайдер, М., & Stokols, D. (2015). Экология және денсаулық. Smelser, N. J., & Baltes, P. B. (ред.). Әлеуметтік және мінез-құлық ғылымдарының халықаралық энциклопедиясы. Оксфорд, Англия: Elsevier Science Publishers, 85–105 б. Мисра, С., Стоколз, Д., және Ченг, Л. (2015). Трансдисциплинарлық бағдар шкаласы: факторлық құрылым және ғылыми жарияланымдардың интеграциялық сапасы мен ауқымымен байланысы. Бірлескен денсаулық сақтау және трансляциялық медицина журналы, 3(2), 1042, 1–10. Томлинсон, Б., Нарди, Б., Паттерсон, Д., Ратури, А., Ричардсон, Д., Сафорес, Дж. Д., Стоколз, Д. (2015). Балама, орталықтандырылмаған инфрақұрылымдарға қарай. Даму үшін есептеулер симпозиумының 6-шы жылдық мәжілісі (ACMDEV), 2015 жылғы желтоқсан. Лондон, Ұлыбритания. Карлин, Б., Дэвис, Н., Сангуинетти, А., Гэмбл, К., Киркби, Д., және Стоколз, Д. (2014). Сақтау өлшемдері. Энергиялық мінез-құлықтың айырмашылықтарын зерттеу. Қоршаған орта және мінез-құлық, 46(4), 423–452. Фогель, А. Л., Стипельман, Б. А., Холл, К. Л., Небелинг, Л., Стоколз, Д., және Спруйт Метц, Д. (2014). Трансдисциплинарлық командалық ғылыми тәсілді дамыту: Ұлттық қатерсіздік институты гранттарынан алынған сабақтар. Трансляциялық медицина және эпидемиология журналы, 2(2), 1027. Стоколз, Д. (2014). Трансдисциплинарлық мамандардың келесі буынын даярлау. O'Rourke, M. O., Crowley, S., Eigenbrode, S. D., Wulfhorst, J. D. (ред.). Пәнаралық зерттеулердегі байланыс пен ынтымақтастықты арттыру. Лос-Анджелес, Калифорния: Sage Publications, 56–81. Stokols, D., Hall, K. L., & Vogel, A. L. (2013). Трансдисциплинарлық қоғамдық денсаулық сақтау: негізгі сипаттамалары, анықтамасы және табысқа жету стратегиялары. Haire Joshu, D., & McBride, T. D. (ред.). Трансдисциплинарлық қоғамдық денсаулық сақтау: зерттеулер, әдістер және тәжірибе. Сан-Франциско: Jossey Bass Publishers, 3–30. Stokols, D., Lejano, R., & Hipp, J. (2013). Адам және орта жүйелерінің тұрақтылығын арттыру: әлеуметтік-экологиялық көзқарас. Ecol & Society, 18(1): 7. Lejano, R., & Stokols, D. (2013). Әлеуметтік экология, тұрақтылық және экономика. Экологиялық экономика, 89, 1–6. Мисра, С., Стоколз, Д., және Хебергер Марино, А. (2013). Веб-сауалнамаларда жауап беру деңгейін арттыру үшін сипаттамалық, бірақ тыйым салатын нормативтік шақырулар. Көпсалалы бағалау журналы, 9(21), 1–10. Фогель, А. Л., Холл, К. Л., Фиор, С. М., Клейн, Дж. Т., Беннетт, Л. М., Гадлин, Х., Стоколз, Д., Небелинг, Л. К., Вучти, С., Патрик, К., Споттс, Е. Л., Похл, С., Райли, В. Т., және Фальк Крезенкси, Х. (2013). Командалық ғылым құралдар жиынтығы: онлайн білім алмасу арқылы зерттеу ынтымақтастығын арттыру. American Journal of Preventive Medicine, 45(6), 787–789. Мисра, С., & Стоколз, Д. (2012). Қоршаған ортадағы ақпараттық жүктеменің психологиялық және денсаулықтық салдары. Қоршаған орта және мінез-құлық. Мисра, С., Стоколз, Д., және Хебергер Марино, А. (2012). Бағалау зерттеулерінде жауап беру деңгейін арттыру үшін нормаға негізделген шақыруларды пайдалану: далалық тәжірибе. American Journal of Evaluation. Холл, К., Стоколз, Д., Стипельман, Б., Фогель, А., Фенг, А., Мазимор, Б., Морган, Г., Мозер, Р. П., Маркус, С. Е., және Берриган, Д. (2012). Командалық ғылымның құндылығын бағалау: орталық және зерттеуші бастаған гранттарды салыстыратын зерттеу. American Journal of Preventive Medicine, 42(2), 157–163. Холл, К., Фогель, А., Стипельман, Б., Стоколз, Д., Морган, Г., және Гелерт, С. (2012). Трансдисциплинарлық командалық негізделген зерттеудің төрт кезеңді моделі: мақсаттар, командалық процестер және стратегиялар. Translational Behavioral Medicine, doi: 10.1007/s13142-012-0167-y. Vogel, A., Feng, A., Oh, A., Hall, K., Stipelman, B., Stokols, D., Okamoto, J., Perna, F., Moser, R., & Nebeling, L. (2012). Ұлттық қатерсіздік институтының трансдисциплинарлық зерттеу және оқыту бастамасының тағылымдамадан өтушілердің трансдисциплинарлық зерттеу құзыреттеріне және ғылыми өнімділігіне әсері. Translational Behavioral Medicine, doi: 10.1007/s13142-012-0173-0. Стоколз, Д. (2011). Ландшафт сәулет және жоспарлау саласындағы трансдисциплинарлық іс-қимыл зерттеулері. Landscape Journal, 30(1), 1–5. Триведи, С., & Стоколз, Д. (2011). Әлеуметтік кәсіпорындар және корпоративтік кәсіпорындар: негізгі айырмашылықтар және анықтамалық ерекшеліктер. Журнал кәсіпкерлігі, 20(1), 1–32. Stokols, D., Hall, K. L., Moser, R. P., Feng, A., Misra, S., & Taylor, B. K. (2010). Пәнаралық командалық ғылыми бастамаларды бағалау: тұжырымдамалық, әдістемелік және трансляциялық перспективалар. Frodeman, R., Klein, J. T., & Mitcham, C. (ред.). Оксфордтық пәнаралық нұсқаулық (471–493 б.). Нью-Йорк: Оксфорд университетінің баспасы. Stokols, D., Misra, S., Runnerstrom, M., & Hipp, A. (2009). Экологиялық дағдарыс дәуіріндегі психология: жеке қайғыдан ұжымдық әрекетке. American Psychologist, 64(3), 181–193. Stokols, D., Misra, S., Moser, R. P., Hall, K. L., & Taylor, B. K. (2008). Командалық ғылымның экологиясы: трансдисциплинарлық ынтымақтастыққа ықпал ететін контекстуалды факторларды түсіну. American Journal of Preventive Medicine, 35(2S), S96–S115. Стоколз, Д. (2006). Трансдисциплинарлық іс-қимыл зерттеулеріне қарай. American Journal of Community Psychology, 38, 63–77. Stokols, D., Harvey, R., Gress, J., Fuqua, J., & Phillips, K. (2005). Белсенді өмір салты зерттеулері үшін трансдисциплинарлық ғылыми ынтымақтастықтың in vivo зерттеулері: алынған сабақтар және салдары. American Journal of Preventive Medicine, 28(2S2), 202–213. Stokols, D., Fuqua, J., Gress, J., Harvey, R., Phillips, K., Baezconde Garbanati, L., Unger, J., Palmer, P., Clark, M., Colby, S., Morgan, G., & Trochim, W. (2003). Трансдисциплинарлық ғылымды бағалау. Nicotine & Tobacco Research, 5, S1, S21–S39. Стоколз, Д. (1995). Қоршаған орта психологиясының парадоксы. American Psychologist, 50, 821–837. Стоколз, Д. (1992). Денсаулықты сақтау үшін денсаулықты ортаны құру және сақтау: денсаулықты жақсартудың әлеуметтік экологиясы. American Psychologist, 47, 6–22. Stokols, D., and Altman, I. (ред.) (1987). Қоршаған орта психологиясы туралы нұсқаулық, 1 және 2 томдар. Нью-Йорк: John Wiley and Sons.

Stokols, D. (in press). Social ecology in the digital age: Solving complex problems in a globalized world. New York: Academic Press/Elsevier. Hall, K. L., Stipelman, B. A., Vogel, A. L., & Stokols, D. (2017). Understanding cross disciplinary team based research: Concepts and conceptual models from the Science of Team Science. In Frodeman, R., Klein, J. T., & Pacheco, R. C. S. (Eds.). Oxford Handbook of Interdisciplinarity. Second edition. New York: Oxford University Press, pp. 338–356. Gui, X., Forbat, J., Nardi, B., & Stokols, D. (2016). Use of information and communication technology among street drifters in Los Angeles. First Monday, 21(9). Schneider, M., & Stokols, D. (2015). Ecology and health. In N. J. Smelser & P. B. Baltes (Eds). The International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences. Oxford, England: Elsevier Science Publishers, pp. 85–105. Misra, S., Stokols, D., & Cheng, L. (2015). The Transdisciplinary Orientation Scale: Factor structure and relation to the integrative quality and scope of scientific publications. Journal of Collaborative Healthcare and Translational Medicine, 3 (2), 1042, 1–10. Tomlinson, B., Nardi, B., Patterson, D., Raturi, A., Richardson, D., Saphores, J D., Stokols, D. (2015). Toward Alternative Decentralized Infrastructures. Proceedings of the 6th Annual Symposium on Computing for Development (ACMDEV), December 2015. London, UK. Karlin, B., Davis, N., Sanguinetti, A., Gamble, K., Kirkby, D., & Stokols, D. (2014). Dimensions of conservation. Exploring differences among energy behaviors. Environment and Behavior, 46(4), 423–452. Vogel, A. L., Stipelman, B. A., Hall, K. L., Nebeling, L., Stokols, D., & Spruijt Metz, D. (2014). Pioneering the transdisciplinary team science approach: Lessons learned from National Cancer Institute grantees. Journal of Translational Medicine and Epidemiology, 2(2), 1027. Stokols, D. (2014). Training the next generation of transdisciplinarians. In O'Rourke, M. O., Crowley, S., Eigenbrode, S. D., Wulfhorst, J. D. (Eds. ), Enhancing communication & collaboration in interdisciplinary research. Los Angeles, CA: Sage Publications, 56 81
Stokols, D., Hall, K. L., & Vogel, A. L. (2013). Transdisciplinary public health: Core characteristics, definitions, and strategies for success. In Haire Joshu, D., & McBride, T. D. (Eds. ), Transdisciplinary public health: Research, methods, and practice. San Francisco: Jossey Bass Publishers, 3 30. Stokols, D., Lejano, R., & Hipp, J. (2013). Enhancing the resilience of human environment systems: A social ecological perspective. Ecol & Society, 18(1): 7. Lejano, R., & Stokols, D. (2013). Social ecology, sustainability, and economics. Ecological Economics, 89, 1–6. Misra, S., Stokols, D., & Heberger Marino, A. (2013). Descriptive, but not injunctive, normative appeals increase response rates in Web based surveys. Journal of MultiDisciplinary Evaluation, 9(21), 1–10. Vogel, A. L., Hall, K. L., Fiore, S. M., Klein, J. T., Bennett, L. M., Gadlin, H., Stokols, D., Nebeling, L. C., Wuchty, S., Patrick, K., Spotts, E. L., Pohl, C., Riley, W. T., & Falk Krzesinksi, H. (2013). The team science toolkit: Enhancing research collaboration through online knowledge sharing. American Journal of Preventive Medicine, 45(6), 787 789. Misra, S., & Stokols, D. (2012). Psychological and health outcomes of perceived information overload. Environment & Behavior. Misra, S., Stokols, D., & Heberger Marino, A. (2012). Using norm based appeals to increase response rates in evaluation research: A field experiment. American Journal of Evaluation. Hall, K., Stokols, D., Stipelman, B., Vogel, A., Feng, A., Masimore, B., Morgan, G., Moser, R. P., Marcus, S. E., & Berrigan, D. (2012). Assessing the value of team science: A study comparing center and investigator initiated grants. American Journal of Preventive Medicine, 42(2), 157–163. Hall, K., Vogel, A., Stipelman, B., Stokols, D., Morgan, G., & Gehlert, S. (2012). A four phase model of transdisciplinary team based research: Goals, team processes, and strategies. Translational Behavioral Medicine, doi: 10.1007/s13142 012 0167 y.
Vogel, A., Feng, A., Oh, A., Hall, K., Stipelman, B., Stokols, D., Okamoto, J., Perna, F., Moser, R., & Nebeling, L. (2012). Influence of a National Cancer Institute transdisciplinary research and training initiative on trainees' transdisciplinary research competencies and scholarly productivity. Translational Behavioral Medicine, doi: 10.1007/s13142 012 0173 0. Stokols, D. (2011). Transdisciplinary action research in landscape architecture and planning. Landscape Journal, 30 (1), 1–5. Trivedi, C., & Stokols, D. (2011). Social enterprises and corporate enterprises: Fundamental differences and defining features. Journal of Entrepreneurship, 20 (1), 1 32. Stokols, D., Hall, K. L., Moser, R. P., Feng, A., Misra, S., & Taylor, B. K. (2010). Evaluating cross disciplinary team science initiatives: Conceptual, methodological, and translational perspectives. In R. Frodeman, J. T. Klein & C. Mitcham (Eds. ), The Oxford Handbook on Interdisciplinarity (pp. 471–493). New York: Oxford University Press. Stokols, D., Misra, S., Runnerstrom, M., & Hipp, A. (2009). Psychology in an age of ecological crisis: From Personal Angst to Collective Action. American Psychologist, 64 (3), 181–193. Stokols, D., Misra, S., Moser, R. P., Hall, K. L., & Taylor, B. K. (2008). The ecology of team science: Understanding contextual influences on transdisciplinary collaboration. American Journal of Preventive Medicine, 35(2S), S96 S115. Stokols, D. (2006). Toward a science of transdisciplinary action research. American Journal of Community Psychology, 38, 63–77. Stokols, D., Harvey, R., Gress, J., Fuqua, J., & Phillips, K. (2005). In Vivo studies of transdisciplinary scientific collaboration: Lessons learned and implications for active living research. American Journal of Preventive Medicine, 28(2S2), 202–213. Stokols, D., Fuqua, J., Gress, J., Harvey, R., Phillips, K., Baezconde Garbanati, L., Unger, J., Palmer, P., Clark, M., Colby, S., Morgan, G., & Trochim, W. (2003). Evaluating transdisciplinary science. Nicotine & Tobacco Research, 5, S 1, S21 S39. Stokols, D. (1995). The paradox of environmental psychology. American Psychologist, 50, 821–837. Stokols, D. (1992). Establishing and maintaining healthy environments: Toward a social ecology of health promotion. American Psychologist, 47, 6 22. Stokols, D. and Altman, I. (Eds.) (1987). Handbook of environmental psychology, Volumes 1 and 2. New York: John Wiley and Sons.