Кіріспе

Гарлемдегі қауымдастық театр тобы. American Negro Theatre (ANT) 1940 жылдың 5 маусымында драматург Абрам Хилл мен актер Фредерик О’Нил бірлесіп құрды. «Халық театрын» құруға бекінген олар, Харлемдегі Федералдық театр жобасының Негр бөлімінен және В.Е.Б. Дю Бойстың қара драманың «төрт негізгі қағидасынан» шабыт алды: ол афроамерикандықтар үшін, олар туралы, олармен және олардың қасында болуы керек. ANT алғашқы тоғыз жылында ондаған мың қара көрермендерге арналған 12 түпнұсқа қара пьеса және жеті бейімдеу шығарды. Компания өндірген қара драматургтардың ішінде Каунти Каллен («Жұмаққа бір жол»), Теодор Браун («Моисей төмен түссін» және «Табиғи адам»), Оуэн Додсон («Уақыт бағы»), Альвин Хилл («Қатты басып жүр») және Кертис Кукси («Жұлдызды түн») болды. Театрлық қойылымдарынан бөлек, 1945 жылы ANT апта сайынғы радио бағдарламасын шығарды, оның репертуарында Шекспир, Диккенс және опера болды. Сахна мен экран жұбы Осси Дэвис пен Руби Ди, киноактер Сидни Пуатье және әнші-актер Гарри Белафонте. 1996 жылы Корнел Уэстпен сұхбаттасқанда Белафонте American Negro Theatre-дың театрдың қаншалықты «керемет» екенін қалай ашқанын айтты. Белафонте өзінің алғашқы қойылымын ANT-да көргенін, сол түні спектакльде ойнаған Кларис Тейлордың үй шаруасына көмекші болып жұмыс істегенде оған сыйлық ретінде екі билет берілгенін еске алды. Оқытудан басқа, Арчер ANT үшін пьесаларды қойды, ең бастысы 1948 жылы бірінші ханым Элеонора Рузвельт үшін Кэтрин Гаррисон Чапиннің «Сөздерді айтушы ақиқат» пьесасының біріктірілген қойылымын, онда Белафонте мен актриса Джилл Миллер қатысты. Бірақ, келесі бірнеше жылда ANT қаржылық қиындықтар мен Анна Лукастаның табысынан кейін миссиясы үшін күресте құлап қалды, оның басты актрисасы Элис Чайлдресс бас рөлді сомдағаны үшін Тони сыйлығына ие болды. Театр өнерінің зерттеушісі Джонатан Шенделл ANT-тың «репертуарын классикалық қара драматургтарды қосу, барлық қойылымдарда қара актерлер мен команданы басымдылықпен пайдалану және Маркус Гарви паркіндегі Uptown Shakespeare-дің тегін қойылымдары сияқты қоғамдық жұмыстар» ең маңызды мұраларының бірі деп санайды. Сондай-ақ, ол өнер саласындағы кәсіби қара актерлер, режиссерлер және басқа да өнерпаздардың бір буынын тәрбиеледі, олар бүгінгі күнге дейін мәдениетке әсер етеді.

Тарих

Хилл мен О’Нил американдық негр театрына тез арада қолдау тапты, олар оны АНТ деп атады, бір-біріне тәуелді қауымның идеясын нығайту мақсатында, бірнеше театр достарын жинады, олардың ішінде: Говард Огуста, Джеймс Джексон, Вирджил Ричардсон, Клэр Лейба, Джефферсон Д. Дэвис, Вивиан Холл, Остин Бриггс Холл, Стэнли Грин, Фанни Макконнелл және Кеннет Маниго. Бірге олар АНТ-ны «кооператив ретінде ұйымдастырды, және барлық мүшелер шығындар мен пайданы бөлісті. Театрдың бизнес-моделі жеке басты рөлдердің орнына ансамбльдік актерлік өнер саясатына сай келді». «On Strivers’ Row» пьесасы бес ай бойы сахнада тұрды, ал 1941 жылдың наурыз айында Хилл оны Аполло театрына көшірді, онда ол бір апта бойы Дон Берлидің сөзіне, Дж.П. Джонсонның музыкасына және Леонард Харпердің хореографиясына қойылған мюзикл ретінде көрсетілді. 1944 жылы АНТ Рокфеллер орталығының Бас білім беру кеңесіне ұсыныс жолдады, онда олардың мақсаттары (1) өнерді, (2) жанды театрды және (3) мақтаныш пен құрметті дамыту екенін түсіндіріп, компания қызметкерлерінің жалақысына қаржы сұрады. Ұсыныс нәтижесінде 22 000 доллар көлемінде грант берілді. Бұл мақсаттар АНТ өнімдерінің бағдарламаларында да жарияланды. Компанияның ең сәтті туындысы «Анна Лукаста» ақырында оның құлауына әкелді. Юджин О’Нилдің «Анна Кристи» пьесасынан шабыттанған «Анна Лукаста» алғашқыда Пенсильвания штатының шағын қаласындағы кедей поляк отбасының тарихы ретінде жоспарланған болатын. Йордан Хиллге «Анна Лукаста» авторлық құқығының бес пайызын беруге келісті. АНТ «Анна Лукастадан» көп авторлық сыйақы алмады, ал Бродвейдегі келесі үш АНТ пьесасы сәтті болмады. Нәтижесінде компания ішінде жіктер пайда болды, көптеген актерлер «халық театрына» деген бұрынғы ұстанымдары мен Хиллдің компаниямен арадағы үзіліс есебінен «Анна Лукастаның» табысын қайталауға бекінді. Африкалық американдықтардың ерекше дарыны мен қабілеттерін көрсететін, театр өнері мен қолөнерінде оқытылған тұрақты актерлік труппаны дамыту. Қазіргі қара нәсілділердің өмірін адалдықпен және тұжырымдылықпен бейнелейтін, түсіндіретін және сын түйіндейтін пьесаларды қою. Ел бойынша басқа қара театр топтарымен байланыс орнату және оларға жетекшілік ету. Театр саласындағы нәсілдік бейтараптық емес, нәсілдік мақтанышты дамыту үшін өзінің ресурстарын пайдалану.

Конституция

1940 жылы АНТ алғаш құрылғанда, топ Федералды театр жобасының мұратын көрсететін 30 беттік конституция жасады. Конституцияға сәйкес: Халық театры – аса құнды институт. Ол ұйымдастырылатын таптық сезімдердің ең жақсы арнасын ұсынады. Ол азаматтардың амбициясын арттырады, жұмыс пен табыс көзін қамтамасыз етеді, сондай-ақ мыңдаған адамға ұлттық деңгейдегі пайдалы еңбек терапиясының бір түрін ұсынады. Анық айтқанда, біз театрды көбінесе коммерциялық кәсіп ретінде қарастыруға үйрендік, ол құнды болғанда тым қымбат, ал құнды болмағанда арзан да жалықтыратын болады. Біз оны көбінесе құмар ойыншылардың инвестициясы ретінде немесе өмірдің қатал шындығына төтеп бере алмайтын дилетанттар мен шындықтан қашқандардың ойын алаңы ретінде танимыз. Бізге шын мәнінде ұлттық театр болатын халық театры керек. Театрды қалайтын адамдар оны ұйымдастырып, оның құрылуы мен қолдауына қатысты шығындардың бір бөлігін төлеуге тиіс. Халықтың осы жауапкершілікті қабылдауға құлшынбайтынын түсіне отырып, мұндай жобаны дамытуға ынталандырудың басты жауапкершілігі осы міндетті өз мойнына алуға дайын, театр өнерінің мәнін шын іздеуге ұмтылған, өздерінің талантымен, еңбегімен және театрға деген терең құрметімен оны жасайтын адамдардың үстіне түседі.

Галерея

(Таңдау қолжетімділікпен шектелді.)