1812 жылғы корей шаруалар көтерілісі

Кіріспе

1812 жылғы корей шаруаларының көтерілісі

Хонг Гёнг Рае көтерілісі – 1811 жылдың 18 желтоқсаны мен 1812 жылдың 19 сәуірі аралығында Жосон мемлекетінде болған шаруалар көтерілісі. Оны Хонг Гёнг Рае және Пхенган провинциясының янбандары басқарды, олар үкімет жүргізетін, жоғары пайыздық қарыздарға негізделген салық саясатына наразы болды. Кедей шаруалар бір жылдық өте нашар егістіктен кейін, олардың қарамастан "астық қорына" үлес қосуға мәжбүр болғандықтан, оларға қосылды. Бұл көтеріліс Гвансео шаруалар соғысы деп те аталады. Көтеріліс бастапқыда үлкен табысқа жетті. Ең жоғары нүктесінде көтерілісшілер Чончон өзенінің солтүстігіндегі аймақтың көп бөлігін, соның ішінде Маньчжуриядан (сол кезде Цинь Қытайының бір бөлігі) болатын шабуылдарға қарсы тұру үшін бекітілген Чжунджу қаласын бақылады. Көтерілісшілер әрбір ауданды басып алғанда, халыққа мемлекеттік астық таратып берді. Алайда, Пайн Гроув және Төрт Пайн даласы шайқастарында көтерілісшілер жеңіліске ұшырады, бұл оларды Чжунджуға қайта шегінуге мәжбүр етті. Сол жерде олар үкімет әскерлерінің қоршауына түсті. Көтеріліс бірнеше айдан кейін, 19 сәуірде, үкімет әскерлері қала қабырғасын ұнтақпен жарып өткенде басылды. Хонг Гёнг Рае шайқаста қаза тапты. Басқа көтерілісшілер де шайқаста қаза тапты немесе жазаланды. Көтеріліске қатысқан мыңдаған адам, тіпті 10 жастағы балалар да жазаланды. Хонг Гёнг Рае көтерілісі сәтсіз аяқталғанымен, Кореяның әртүрлі аймақтарында әділ қоғам құруды көздеген басқа да халықтық қарулы көтерілістерге серпін берген болуы мүмкін. Осының нәтижесінде 1894 жылы Дунхак көтерілісі болды, ол оңтүстік Чолла провинциясында орталықтандырылды.

Өмірбаян

Сундзо патшасы жас кезінде таққа отырғанда, Енгдзо патшаның екінші ханымы – жесір ханыша Жонсун патша регент ретінде билік жүргізіп, мемлекеттік істерге әсер етті. Сундзо патшасы саясатты реформалауға тырысқанымен, үкіметтің негізгі принциптері нашарлап кетті. Мемлекеттік емтихан жүйесі дұрыс болмай, мемлекеттік қызметкерлерді тағайындауда сыбайлас жемқорлық үстемдік құрды, соның салдарынан қоғамда тәртіпсіздік туып, халық арасында көтерілістер болды.

Қанағатсыздық факторлары

Көптеген әлеуметтік, саяси, экономикалық және интеллектуалдық факторлар көтеріліске ықпал етуі мүмкін. Бұл тақырыпта зерттеме жазған Сун Джу Ким мыналарды қарастырды: Пьонган провинциясындағы шаруалар арасындағы кедейлік пен наразылық. Бұған аймақтың Оңтүстік Кореямен салыстырғанда табиғи түрде төмен құнарлы топырағы, сол кездегі қолайсыз ауа райы, оның салдарынан егіннің ішінара қырылуы және нашар өнімге қарамастан несиелерге алынған жоғары пайыздық үстеме ақылар себеп болды. Әсіресе, жақсы жағдайдағы жер иелері үшін де-факто салық ставкалары жоғары болды. Бұл астық қоры мен ақшалай несиелер түрінде көрініс берді, оларды жоғары пайызбен қайтару қажет болды. Шекаралық сауда саясаты және Қытайдан импортталған тауарларға салық салу Пьонган саудагерлеріне кері әсер етті. Белгілер мен пайғамбарлық еңбектер, әсіресе Чонгамнок, Жосон (И) әулетінің құлап, оның орнына жаңа, әділ әулет орнатылатынын болжады. Янбандар арасындағы бәсекелестік үкіметтің янбандарды оңтүстіктен Пьонган провинциясына көшіруге ынталандыруы немесе мәжбүрлеуінен туды. Бірақ бұл саясат бұрынғы және жаңадан келген янбан ұйымдары арасында шиеленісті күшейтті. Жосон сарайында Пьонган провинциясынан келген жоғары деңгейдегі мемлекеттік қызмет емтиханын сәтті тапсырғандарға жасалған кемсітушілік. Сун Джу Ким осы соңғы себепті (Пьонган провинциясынан келгендерге жасалған кемсітушілік) басты себеп деп санайды. Ол бұл тұжырымға дәлел ретінде көтерілістің басында бүлікшілер жариялаған манифестті келтірді, ол былай басталады:

Көтеріліс туралы зерттеме жасаған тағы бір ғалым, Андерс Карлссон, бұл бағалаумен келіспеді және қарсы аргументтер келтірді. Ол манифест, классикалық қытай тілінде жазылғандықтан, білімсіз армияға немесе тіпті оның көптеген басшыларына түсініксіз болар еді деп санайды. Оның пікірінше, оның басты мақсаты бүлікшілікті заңдастыру және оған қосылмаған білімді элитаның қолдауын алу болған. Оның еңбегінде пайғамбарлық еңбектерде айтылған идеологиялардың маңыздылығына баса назар аударылды. Алайда, соңында ол түрлі ықтимал себептердің салыстырмалы маңыздылығы сақталады деген қорытындыға келді.

Революцияның негізгі аргументтері

Гон Гён Рае (геомант) бүлікшілікті қолдау үшін, геомантикалық тұрғыдан қолайлы жерлерді іздеп, халықтың наразылығын толық түсіну және революциялық идеологияны тарату мақсатында кеңінен саяхаттады. Ол төңкеріске жақтастар табу үшін екі негізгі аргументке сүйенді: 1. Конфуцийдің ұстанымы бойынша, халықтың өміріндегі ауыршылықтар мен соңғы кезде болған табиғи апаттар – билеуші династиядан Көк мандатының алынуының белгісі немесе салдары. Үкіметтегі жемқорлық, ашаршылық, қысқы найзағайлар және жер сілкіністері сияқты оқиғалар, бір әулеттің орнын екіншісі басатын мәңгілік династиялық циклмен байланысты болды. 2. «Чонгамнок» құпия жазбаларында бұрыннан-ақ династияның құлауы және жаңа, дерлік утопиялық династияның орнауы болжамдалған. Бұл еңбекте Чон (Чон) тегі бар «Нағыз Адам» әскер басқарып, осы өзгерістерді әкелетіні айтылған. Тіпті 1812 жыл да болжамдалыпты. Көтерілісшілердің жетекшілері өздерінің ізбасарлары «Нағыз Адам Чон» әскерінің алғы шебі болады деп мәлімдеді және олар сол аттас жетекшіні пайдаланды.

Көтерілісшілердің басшылары

У Кунч'ик кәсіби геоманг болған және өзінің құпия пайғамбарлық туралы білімін бүлікшілердің ісіне жанашырларды тарту үшін қолданған. Ол Хонг Кён Раемен бірге оқыған Көк айдаһар ғибадатханасында кездесті. Олар 1801 жылы қайтадан кездесіп, көтеріліс үшін жақтастарын жинап алу мүмкіндігін талқылады. Көтерілісшілер алғашқы шабуыл жасағанда, ол кранға ұқсайтын шапан киіп, ақ қауырсыннан жасалған желдеткішпен жүретін. Ол көтеріліске ақша жинаған алтын кен орнының директоры болған көрінеді. Сондай-ақ, ол жекпе-жек өнерін жақсы меңгерген, кейбір шайқастарда бүлікші күштерге жеке өзі басшылық еткен. Көтеріліс аяқталғаннан кейін ол Чжонджудан қашып кетті, онда Хонг Гён Рае мен басқа көтерілісшілер үкіметтік әскерлер қоршауға алды, бірақ бірнеше күннен кейін тұтқындалды. Тергеу кезінде ол көтеріліске қосылуға мәжбүр болғанын айтты, бірақ дәлелдер оның жетекшілердің бірі болғанын көрсетеді. Оның талаптары қабылданбады, ол өлім жазасына кесілді. Ким Саён (Ким Сар Ён) янбан болды. Кедей болса да, оның Пьонган провинциясының лауазымды адамдарымен көптеген туыстық байланыстары болды, бұл оған оларды көтерілісшілерге тартуға көмектесті. Ол көтерілісшілердің екі әскерінің бірін басқарды. Оның әскері бірінші болып Чжонджуға кірді және ауданның орындықтарын, гарнизондарын және басқа да стратегиялық орындарды батысқа қарай басып алды. Алайда оның әскері Төрт қарағай өрісі шайқасында жеңілді және кейіннен үкіметтік күштер тарады. Кейін ол Чжонджудағы қалған көтерілісшілерге қосылып, шайқаста қаза тапты. Хонг Чонггак (Хонг Чонг гак), Хонг Бонг уи деп те аталады, кедей саудагер және әйгілі күшті. Ол 31 қаңтарда 1812 жылы Касонға алғашқы шабуылға жетекшілік еткен екінші көтерілісші армияның басшысы болып тағайындалды. Ол Чжонджудан шығысқа қарай бірнеше маңызды қалаларды / стратегиялық орындарды басып алды, бірақ ішкі көтерілісшілердің даулары салдарынан Анжуға жоспарланған ілгерілеуді кешіктіру оның армиясын Пайн Гроувта жеңген аймақтық үкімет армиясын ұйымдастыруға мүмкіндік берді. Кейін ол Чжонджудағы көтерілісшілерге қосылып, оны қорғауға көмектесті. Алайда ол үкіметтік күштердің қабырға астына оқ-дәрі салу үшін пайдаланған туннельдер қазуынан туындайтын қауіпті мойындамады. Чжонжудың құлдырауынан кейін ол тұтқындалып, өлтірілді. Ким Чан Си - мемлекеттік қызметтегі төменгі деңгейлі емтиханнан өткен янбан. Үкіметте оның қарыздар екені айтылған, сондықтан ол бүлікшілерге қосылған. Ол жергілікті янбан арасында танымал болды, бұл басқаларды жалдауға көмектесті. Ол 1812 жылы Жосон әулетінің құлдырауын алдын ала айтқан ән сияқты жұмбақ жасады, ол Jeonggamnok-қа енгізілді. Ол сондай-ақ көтерілісті ақтауға арналған көтерілістің манифестін (китай тілінде жазылған) жасады. Пайн-Гроув шайқасынан кейін ол Чжонджудан солтүстікке қарай орналасқан лагерьде басқа көтерілісшілерге қосылды. Көтерілісшілердің қарсылығы көтерілген кезде, ол Амнок (Ялу) өзенінің маңындағы шекаралық аймақтағы қолдаушылардан көмек алу үшін миссияға аттанды. Алайда жолшыбай ұйықтап жатқанда оның басын шауып өлтіреді. Ол бас бойын үкіметтен сыйлық алуға тырысқан басқа адамға сатқын ретінде сатқан, бірақ екеуі де өлім жазасына кесілген.

Wu Kun cheok (U Kunch'ik) was a professional geomancer and used his knowledge of secret prophecies to recruit sympathizers to the rebel cause. He first met Hong Gyeong rae at the Blue Dragon Temple, where they had studied. They met again in 1801 when they discussed the possibility of rallying supporters for a rebellion. When the rebels launched their first attack, he dressed in a crane like robe and carried a white feathered fan. He appears to have been the director of a gold mine that raised money for the rebellion. He also mastered martial arts and personally commanded rebel forces in some battles. At the end of the rebellion, he escaped from Jeongju, where Hong Gyeong rae and other rebels were besieged by government troops but were captured a few days later. While under interrogation, he claimed he was forced to join the rebellion, but evidence indicates that he was one of the masterminds. His claim was not accepted, and he was executed. Kim Sar yong (Kim Sayong) was a yangban. Although poor, he had many family connections with officials in Pyongan Province, which helped him recruit them to the rebel cause. He led one of the two rebel armies. His army was the first to enter Jeongju and captured the district seats, garrisons, and other strategic locations west of Jeongju. However, his army was defeated at the Battle of Four Pine Field and subsequently dispersed by government forces. He then joined the remaining rebels in Jeongju, where he fell in battle. Hong Chong gak (Hong Ch'onggak), also known as Hong Bong ui, was a poor peddler and famously strong. He was appointed head of the second rebel army which led the first attack at Kason on 31 January 1812. He captured several important towns/strategic locations east of Jeongju, but a delay in his planned advance on Anju due to an internal rebel dispute allowed the organization of a regional government army that defeated his army at Pine Grove. He then joined the rebel force at Jeongju, where he aided in its defense. However, he failed to recognize the danger posed by the tunneling efforts of the government forces, which was used to place a gunpowder charge under the wall. After Jeongju fell, he was captured and executed. Kim Chan si was a yangban who had passed the lower level civil service exam. Government reports indicated that he was in debt, which led him to join the rebels. He was popular among the local yangban, which helped in recruiting others. He composed a puzzle like song that foretold the fall of the Joseon dynasty in 1812, which was incorporated into the Jeonggamnok. He also composed the rebel manifesto (written in literary Chinese), which was intended to justify the rebellion. After the battle of Pine Grove, he joined other rebels in a camp north of Jeongju. When the tide was turning against the rebels, he went on a mission to recruit help from sympathizers along the border region near the Amnok (Yalu) river. However, while on the way, he was beheaded as he slept. The betrayer sold his head to another who attempted to get a reward from the government; however, both men were executed.

Мемлекеттік қызметкерлер

Ли Ёнсик (Ли Ёнсик) – Гваксанның (Кваксан) билеушісі. Ол бүлікшілерге түсіп қалды, бірақ адал әскери шенеунік көмегімен қашып құтылды. Оның екі бауыры мен бір ұлы көтерілісшілердің құрбаны болды. Қашып шыққаннан кейін, ол Чжонджуға бүлікшілердің қаупі туралы ескерту үшін барды, бірақ кеш келді. Содан кейін ол Анжуға барды, онда жақын орналасқан Пайн Гроув (Сонглим) шайқасында жеңіске жеткізген күштерді басқарды. Ол сондай-ақ Төрт қарағай алаңындағы (Сасонгра) шайқаста аймақтық әскерге жетекшілік етті және онда да жеңіске жетті. Осы екі шайқастағы жеңіліс бүлікшілер үшін ауыр соққы болды. Ли Хе Сын (И Хаесунг) – Анжу әскери штабының әскери инспекторы. Ол Пайн Гроувтегі аймақтық үкімет күштерін басқарды. Бүлікшілер үстемдікке ие болғандай болғанда, Ли Ёнсик басқарған күштер аймақтық күштердің жеңісін қамтамасыз етті. Орталық үкімет әскерінің офицері оның қорқақ болғанын және шайқасқа қатысу үшін қақпадан сүйреп шығаруға тура келгенін мәлімдеді. Бірақ жеңіске жеткеннен кейін ол қатыгез және ашкөз болып кетті. Шайқастан кейін ол алған мүліктерді алып кетуге 30 жылқы қажет болды. Оның әскерлері жаулап алынған бүлікшілердің қалаларын тонап, өртеп тастады. Олар Чжонджуды қоршауға да қатысты. Басқа да маңызды мемлекеттік шенеуніктер: Пак Кипунг (Парк Кипунг) – орталық үкіметтің тыныштықты орнату күшінің жоғарғы қолбасшысы. Ол 1812 жылдың 15 ақпанында Чжонджуға келді және қоршауды толыққанды басқаруды өз мойнына алды. Ю Хёвон Пактың орнын басты, өйткені ол көтерілісті басуға қабілетсіз болды. Ю 9 сәуірде Чжонджуға келді. Чжонджуды қоршап тұрған күшке Пхеньян провинциясының әскерлерінің ірі тобы да кірді. Қоршау кезінде 8 мыңнан астам үкіметтік әскер орналастырылды.

Дайындық

1810 жылдың желтоқсаны мен 1812 жылдың қаңтары: Көтеріліске материалдық дайындық 1810 жылы Хонг Гён Рае мен Ву Кун Чек Көк айдаһар ғибадатханасында қайта кездескен кезде басталған секілді. Хонг Гён Раемен бірге Чжон Чэмин (Chŏng Chemin) есімді адам болды, ол көтерілістің номиналды жетекшісі болды, осылайша Чжонгамноктағы Чжон есімді адам Жосон әулетін құлату үшін әскер басқарады деген болжамды орындады. Хонг Гён Рае сондай-ақ, мыңдаған Мин әулетінің әскерлері аймақта жасырын орналасқанын және көтеріліс басталғанда оларға қосылатынын мәлімдеді. Көтерілістің себептерін баяндаған манифесте бұл әскерлер Мин әскерлері (яғни, бұрынғы Қытай Мин әулетінің тегінен тарағандар) деп аталып, Кореяның янбандары үшін оңтайлы қабылдануы күтілді. Бұл уәде орындалмады, бірақ ол жауынгерлерді тартуға көмектесті. Көтерілісшілер отбасы янбан ұйымдарындағы байланыстар мен достық қарым-қатынастар арқылы янбанның жасырын желісі мен далалық офицерлерін тартты. Бұл желілер көтерілісшілерге қажетті материалдарды сатып алу үшін қаражат жинауға да септі. Қарапайым сарбаздарды іздеу үшін алтын кеншілеріне арналған жарнама таратылды. Ашаршылықтың салдарынан көптеген шаруалар мен саудагерлер өмір сүрудің жолын табуға асыққандықтан, бұл тиімді тәсіл болды. Тіпті банкрот болған янбандар да жарнамаға жауап берді, бірақ көтерілісшілер көбінесе жеңіл жұмысты жек көретін. Олар Дабоб (Табок) ауылында құпия база құрды. Хонг Гён Рае өз отбасымен бірге, анасы, әйелі, ұлдары, бауырлары және жүректерімен бірге сол жерге көшіп келді. Жоғарыда айтылғандай, онда екі әскер құрылып, форма мен қару-жарақпен жабдықталды: бірі Ким Сар Ён басшылығымен, екіншісі Хонг Чонг Гак басшылығымен.

Көтеріліс

31 қаңтар – 15 ақпан 1812: Көтерілістің бастапқы кезеңдерінде көтерілісшілердің жағдайы сәтті болып көрінді. Көтеріліс 1 ақпанда басталмақ еді, бірақ аудан басшылары күдікке келгендіктен, науқан 31 қаңтарда басталды. Алғашқы басып алынған қала – Қасан, оның құпия базасы Дабогтан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. Шабуылға 30-дан 40 атты әскер мен 150-ге жуық жаяу әскерді басқарған Хонг Чонг Гак жетекшілік етті. Аудандық кеңседегі бір кызметкер көтерілісшілерді құшақтап қарсы алды, бірақ билеуші мойынсұнудан бас тартты және ұлымен бірге қаза болды. Келесі күні Хонг әскері паром стансасы арқылы Бакчонға (Пакчон) жылжып, базалық лагерін құрды. Стратегиялық дау Хонг Кён Раеге қарсы сәтсіз қастандық әрекетіне және Хонг әскерінің одан әрі ілгерілеуінің кешігуіне әкелді. Көтерілісшілер үкімет шабуылға дайындалуға үлкермес бұрын, Чеонгчон өзенінің оңтүстігіндегі қабырғалы Анжу қаласына жылдам жеткісі келді, бірақ жоспарларын іске асыра алмады. Осы уақытта Ким басқаратын көтерілісшілер Гваксанды (Кваксан) басып алды, онда оларды «бесінші колонна» қарсы алды. Жараланған билеуші алдымен бекіністі Жонджу қаласына қашып, қалаға шабуыл болатыны туралы ескертті. Бірақ ескертуге ешқандай пайда болмады, өйткені «бесінші колонна» билікті өз қолына алды. 2-4 ақпан аралығында Ким мен Хонг әскерлері Жонджуға жиналды. Екі көтерілісші армияның біріккен күштері Кимнің басшылығымен 4 ақпанда Сеонгчхонды қарсылықсыз басып алды. Дегенмен, қабырғалы Гусеонг (Кусонг) қаласы көтерілісшілерге берілмеді. Хонг Жонджуда күшін толықтырып, 7 ақпанда Тачхонды басып алу үшін солтүстік-шығысқа қарай жорық жасады. Қала оңай басып алынды, өйткені билеуші Хонг әскері келмес бұрын қашып кетті. Кимнің әскері де сәттілікке жетті. 10 ақпанға дейін көтерілісшілер Гусеонгтың оңтүстігіндегі маңызды астық қоймасын және Чхольсандағы (Ч'ольсан) аудандық орталықты басып алды. Осы кезде көтерілісшілер Пхенган провинциясының көп бөлігін Чеонгчон өзенінің солтүстігінде бақылап тұрды. Көтерілісшілер ауданды басып алған сайын, мемлекеттік астық қоймаларын ашып, халыққа астық таратып, қолдау табатын. Олар өздерінің шаруа сарбаздарына жалақы төлеу үшін мемлекеттік қаражатты да қолданды. Енгбён (Йонгбён) қаласы табиғи бекініс болғандықтан, шығыстағы табысқа ерекше мән берілді. Үкімет әскерлері көтерілісшілер шабуылға шығар алмай тұрып, олардың желісін анықтап, көтерілісшілердің басшыларын өлтірді. Гусеонгтан (Кусонг) келген үкіметтік әскерлер де қаланы сәтті қорғады. Сонымен қатар, Анжуға жылдамдықпен шабуыл жасамауы аймақтық күштердің ұйымдастырылуына уақыт берді. Хонг әскері Анжуға шабуыл жасағанда, оларды айналасындағы аудандардан жиналған аймақтық үкімет әскерлері және көтерілісшілер басып алған аймақтардан шығысқа қашып келген әскерлер қарсы алды. Шайқас Анжудан солтүстікке қарай 10 ри (4 шақырым) жердегі Пайн Гроувте болды, онда көтерілісшілер 11 ақпанда ауыр жеңіліске ұшырады. Ли Хе Сунг Анжу күштеріне жетекшілік етті, бірақ Ли Ён Сиктан маңызды күшейте түсті. Хонг әскерінің Пайн Гроувте жеңілгеннен кейін де Ким әскері Йонгчон (Йонгчон) және басқа да стратегиялық маңызға ие орындарды басып алды. Олар қалаға шабуыл жасап, оны басып алуды жоспарлаған еді, бірақ көтерілісшілерге қосылуға ниеттенген әскери басшы ойын өзгертіп, тіпті оның көтерілісшілерге қолдау көрсеткен әйелі мен ұлын өлімге ие қылды. Сонымен қатар, Ким әскері мен Ли Ён Сик әскері арасындағы шайқастан кейін көтерілісшілердің жағдайы нашарлады. Бұрын айтылғандай, Ли Гваксанның қашып кеткен билеушісі еді. Ол әскерді қайта ұйымдастырып, Пайн Гроув шайқасында маңызды көмек көрсетті. Ким мен Ли арасындағы шайқас 21 ақпанда Төрт қарағай алаңында болды. Кимнің көтерілісші әскері ауыр жеңіліске ұшырады. Үкімет әскерлерінің үздіксіз шабуылдары Ким әскерінің ыдырауына және сарбаздарының тарауына әкелді. Ол кейін Жонджудағы көтерілісшілерге қосылды, онда бекініс сияқты қаланы қорғау жұмыстары жүріп жатқан еді.

31 January to 15 February 1812: In the early stages of the rebellion, the rebels appeared to be quite successful. The starting date had been set for 1 February, but the campaign had to be launched on 31 January because district leaders had become suspicious. The first district town to be captured was Kasan, located only a few miles from their secret base at Dabog. The attack was led by Hong Chong gak, who led a force of 30 to 40 cavalrymen and about 150 foot soldiers. A clerk of the district office welcomed the rebels, but the magistrate refused to submit and was killed along with his son. The following day Hong's army moved to Bakcheon (Pakch'on) by way of the ferry station downstream and set up its basecamp there. A dispute over strategy led to an unsuccessful assassination attempt on Hong Gyeong rae and a delay in the further advance of Hong's army. The dissidents had hoped to move swiftly to Anju, the walled city south of the Cheongcheon River before the government had a chance to prepare for an attack, but they never put their plan into action. Meanwhile, the rebel army led by Kim captured Gwaksan (Kwaksan), where the fifth column greeted them. The wounded magistrate escaped first to the fortified town of Jeongju, where he warned of the impending attack on the town. The warning was of no avail because the fifth column was able to take over. The armies of Kim and Hong converged on Jeongju from 2 to 4 February. The combined force of the two rebel armies under the command of Kim took over Seongcheon on 4 February after it surrendered without a fight. However, the walled town of Guseong (Kusŏng) did not surrender to the rebels. Hong replenished his forces at Jeongju and marched northeast to take over Tacheon on 7 February. The town fell easily because the magistrate fled before Hong's army arrived. Kim's army was also successful. By 10 February, the rebels captured an important granary south of Guseong and the district seat at Cheolsan (Ch'ŏlsan). At that point, the rebels controlled much of the Pyeongan Province north of the Cheongcheon River. Whenever rebels took over a district, they opened the government granaries and distributed the grain to the people to gain support. They also took government funds to use as payment for their peasant soldiers. The walled town of Yeongbyeon (Yŏngby'ŏn), a natural fortress, was a notable exception to the success in the east. Government forces discovered a rebel network in the town before an attack by the rebels could be mounted, and the rebel leaders were executed. Government troops from Guseong (Kusŏng) also arrived and successfully defended the town. In addition, the failure to move swiftly to Anju allowed time for a regional force to be organized there. When Hong's army moved to attack Anju, they were met by the regional government forces assembled from surrounding districts and forces who had fled from rebel captured areas to the east. The battle occurred at Pine Grove, about 10 ri (4 kilometers) north of Anju, where the rebels suffered a disastrous defeat on 11 February. Lee Hae Seung led the Anju force, but he received crucial reinforcement from Lee Young Sik. Even after the defeat of Hong's army at Pine Grove, Kim's army captured the district seat at Yeongcheon (Yongch'ŏn) and other strategic facilities. There were plans to capture the walled city of Uiju, but these failed when the military leader there who had planned to join the rebels changed his mind and even executed his wife and son, who were rebel sympathizers. Moreover, prospects for the rebels diminished following a battle between Kim's army and that of Lee Young Sik. As previously noted, Lee was the magistrate of Gwaksan who had escaped. He was able to reorganize an army and provided crucial reinforcements at the battle of Pine Grove. The battle between Kim and Lee occurred at the battle of Four Pine Field on 21 February. Kim's rebel army suffered a disastrous defeat. Continued attacks from government forces caused Kim's army to disintegrate, and his soldiers were dispersed. He then joined the rebels at Jeongju, where the defense of the fortress like town was underway.

Чжонджуды қоршау

15 ақпаннан 29 мамырға дейін 1812 жыл: Чжонджуды қоршау 1812 жылғы 15 ақпанда Ли Хэ Сын басқаруымен аймақтық әскердің келуімен басталды. Оған жетеу провинциялық рота Пхеньян мен Сеулден келген орталық үкіметтің тыныштандыру армиясына қосылды. Парк Ки Пун тыныштандыру армиясын басқарып, қоршауды өз бақылауына алды. Қоршау бойында үкімет әскерлерінің саны 8000-нан асты. Қала ішіндегі халық саны балалар мен қарттарды қоса алғанда шамамен 4000 адамды құрады. 360-қа жуық жаттығудан өткен көтерілісшілер болды. Олар аймақтық күштердің талқан жеңіліске ұшырағанын және қосымша әскерлердің келгенін көрді, содан кейін халық қорғануға бел буды; олар басқа амалдары жоқ деп ойлаған болса керек. Бастапқыда көтерілісшілердің рухы жоғары болды және олар үкімет әскерлерінің қабырғаға шабуыл жасау немесе қақпаны бұзу әрекеттерін қайтарып тастады. 17 және 19 ақпанда ірі шабуылдар орын алды. 27 ақпандағы шабуылда қақпаны жару үшін дайындалған оқ-дәріге толы арба қолданылды, бірақ ол келіп жетпеді. 16 наурыз және 6 сәуірдегі шабуылдарда қорғаушыларға оқ атуға мүмкіндік беретін шайқас арбалары пайдаланылды, бірақ олар да сәтсіз аяқталды. Көтерілісшілердің рухы бастапқыда жоғары болғанымен, азық-түлік пен жабдықтар азайғанда, олар әлсіреп қалды. Хонг Гён Рэ цин әскерлерінің қоршауды бұзуға келе жатқанын айтып, көтерілісшілердің рухын көтеруге тырысты. Ол олардың 29 мамырда келетінін жариялады. Осы уақытта үкімет әскерлерінің басшылығы өзгерді. Ю Хёвон тыныштандыру армиясының жаңа басшысы болып тағайындалды. Армия қабырғаның астынан екі туннель (қаланың шығыс және солтүстік жағынан) қазып, оларға оқ-дәрі толтыруды жоспарлады. Көтерілісшілер туннельдерге жеткілікті мән бермеді. 29 мамырда, көтерілісшілер цин әскерлерін күткен күні, солтүстік туннельде оқ-дәрі жарылысы болды. Армия қабырғаны бұзып, үкімет әскерлеріне қалаға енуге мүмкіндік берді. Хонг Гён Рэ шайқаста қаза тапты. Басқа көтерілісшілердің басшылары, оның ішінде У Кун Чок және Хонг Чонг Гак тұтқындалып, жазаланды. Сонымен қатар, 3000-ға жуық адам тұтқындалды және 2000-ға жуық адам, тіпті 10 жастағы балалар да өлім жазасына кесілді. Көтеріліс аяқталды.

15 February to 29 May 1812: The siege of Jeongju began with the regional army's arrival under Lee Hae Seung's command on 15 February 1812, which seven provincial companies joined Pyongyang and the central government pacification army from Seoul. Park Ki pung led the pacification army and took control of the siege. The government forces totaled over 8,000 throughout the siege. The population within the town was about 4,000, including children and the elderly. There were about 360 trained rebel soldiers. They witnessed the destruction of the regional force and arriving conscripts, and the population was committed to the defense; they presumably assumed they had no other choice. Initially, morale was high, and the defenders repulsed many attempts of government troops to scale the walls or breach a gate. Major attacks occurred on 17 and 19 February. An attack on 27 February included a cart loaded with gunpowder intended to destroy the gate, but it got stuck and never reached the gate. Attacks on 16 March and 6 April included battle carts intended to allow soldiers to fire down on the defenders, but these also failed. While rebel morale was high initially, it began to falter as food and supplies dwindled. Hong Gyeon Rae tried to lift spirits by claiming that Qing troops were on their way to break the siege. He declared that they would arrive on 29 May. Meanwhile, there was a change in the leadership of the government forces. Yu Hyowon was named the new leader of the pacification army. The army embarked on a plan to dig two tunnels (on the east and north side of the town) under the wall and plant gunpowder charges there. The rebels were fatally dismissive of the tunnels. On 29 May, the same day the rebels expected Ming troops, a gunpowder charge exploded in the north tunnel. The army breached the wall, finally allowing the government forces to enter the city. Hong Gyeong rae was killed in the fighting. Other rebel leaders, including Wu Kun cheok and Hong Chong gak, were captured and executed. In addition, nearly 3000 people were arrested and about 2000 executed, including boys as young as 10. The rebellion was over.

Мұра

Жосон үкіметі бұл көтеріліс туралы үлкен алаңдады. Салдарында, көтерілістің басты себептері аштық кезіндегі жемқорлық пен артық салық екені анықталды. Ли Хэ Сын жемқорлықтың көрнекті мысалы ретінде белгіленді. Үкімет аталған провинцияға көмек шараларын енгізді. Оларға: жақсы егін болғанша салықтарды тоқтату, қарыздарды кешіру және аймақтың ғалымдарының жоғарылауына мүмкіндік беру үшін провинциялық мемлекеттік қызмет емтиханы өткізу кірді. Дегенмен, бұл Кореяның әртүрлі аймақтарында әділ қоғамды құруға бағытталған басқа да халықтық қарулы көтерілістерге серпін берді. Осылардың шешімі 1894 жылғы Дунхак көтерілісі болды, ол оңтүстік Жеолла провинциясында орын алды.