Джон Бэттели: Англиялық антиквар және дін қызметкерінің өмірі мен еңбектері
John Battely
Джон Бэттели (1646-1708) – ағылшын антиквары, дін қызметкері. «Ричбороның ескерткіштері» және Сент-Эдмундсбері туралы еңбектері жарияланды. Тарих, археология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Баттли (басқаша "Баттли") (1646–1708) – ағылшын антиквары және дін қызметкері, 1688–1708 жылдары Кентербери архидиаконы. Ол өлімінен кейін жарық көрген екі антиквариаттық еңбектің авторы: «Antiquitates Rutupinae» («Ричбороның ескіліктері») және «Antiquitates S. Edmundi Burgi ad Annum MCCLXXII Perductae» («Сент-Эдмундсберінің ескіліктері, 1272 жылға дейін»). Джон Баттли, Уильям Сомнердің «Cantuaria sacra» еңбегін – Кентерберидің ескіліктері туралы алғашқы есептің редакторы, Николас Баттлидің ағасы болды. Джон Баттли 1646 жылғы 11 қарашада Бьюри Сент-Эдмундс қаласының Сент-Джеймс приходінде дүниеге келген. Оның әкесі Николас Баттли дәріханашы болған. Король Эдуард VI атындағы грамматикалық мектепте білім алғаннан кейін, 1662 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне қабылданды (B.A. 1665–6; Fellow, 1668; M.A. 1669; D.D. 1684). 1675 жылы Элиде дін қызметкері болып тағайындалды және архиепископ Санкрофттың, сосын архиепископ Тиллотсонның жеке капелланы болды. Баттли 1682–1684 жылдары Норфолк графтығындағы Хантон приходының пасторы болды, ал 1684 жылғы 19 қарашада Кент графтығындағы Адишам приходының пасторы болды. Бәлкім, осы кезде Баттли Ричборо сарайында зерттеу жұмыстарын бастаған. Алайда, 1687 жылы Баттли Шығыс Англияға қайтып келді. Ол Саффолк архидиаконы болып тағайындалды, бұл оған Норвич соборында орын алуға және туған жерінің рухани басшылығын жүзеге асыруға мүмкіндік берді. 1688 жылғы 24 наурызда Кентербери архидиаконы болып тағайындалды және сол жылы Истбридж ауруханасының басшысы болды. 1688 жылғы 5 қарашада (Вильгельм Оранский Торбейге қонған күні) Кентербери соборында канон болды (I орындық), ал 10 қарашада Дін туралы мақалаларға қол қойды. Джон Баттли 1708 жылғы 10 қазанда қайтыс болды, ал оның қағаздары оның жүрегі жақын туысы Оливер Баттлиге мұрагерлік етті. 1711 жылы Оливер Ричборо туралы еңбекті жариялады, ал 1745 жылы сэр Джеймс Берроумен бірлесіп Бьюри Сент-Эдмундс туралы еңбекті басып шығарды.
John Battely (also spelt 'Batteley') (1646–1708) was an English antiquary and clergyman, Archdeacon of Canterbury 1688–1708. He was the author of two antiquarian works published after his death: Antiquitates Rutupinae ('Antiquities of Richborough') and Antiquitates S. Edmundi Burgi ad Annum MCCLXXII Perductae ('Antiquities of St. Edmundsbury to 1272'). John Battely was the brother of Nicholas Battely, who edited William Somner's Cantuaria sacra, the first account of the antiquities of Canterbury. John Battely was born on 11 November 1646 in the Parish of St. James, Bury St. Edmunds. His father, Nicholas Battely, was an apothecary. After his education at the King Edward VI Grammar School, Bury St. Edmunds, he was admitted to Trinity College, Cambridge in 1662 (B. A. 1665–6; Fellow, 1668; M. A. 1669; D. D. 1684). He was ordained at Ely in 1675 and became domestic chaplain to Archbishop Sancroft and subsequently to Archbishop Tillotson. Battely was Rector of Hunton in Norfolk 1682–1684, and on 19 November 1684 he became Rector of Adisham in Kent. It was probably at this time that Battely began his research at Richborough Castle. In 1687, however, Battely returned to East Anglia. He was made Archdeacon of Suffolk, which entitled him to a stall at Norwich Cathedral and gave him nominal pastoral oversight of his native county. He was installed as Archdeacon of Canterbury on 24 March 1688 and became Master of the Eastbridge Hospital in the same year. On 5 November 1688 (the same day William of Orange landed at Torbay), he became a canon of Canterbury Cathedral (Stall I), and on 10 November he subscribed to the Articles of Religion. John Battely died on 10 October 1708 and his papers were inherited by his nephew Oliver Battely. In 1711 Oliver published the work on Richborough, before co operating with Sir James Burrough to print the work on Bury St. Edmunds in 1745.