Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын өнер жинаушысы және антикварі (1737–1805) британдық қарулы күштердің офицері.
English art collector and antiquarian (1737–1805)
the British officer of arms
Чарльз Таунли (1 қазан 1737 – 3 қаңтар 1805) – ағылшын елінің бай помещик, антикварі және коллекционер, Таунли әулетінің мүшесі. Ол Италияға үш мәрте сапар шегіп, антикалық мүсіндер, вазалар, монеталар, қолжазбалар, және ескі шеберлердің суреттері мен картиналарын сатып алды. Оның коллекциясынан ең маңызды туындылардың көпшілігі, әсіресе Таунли мәрмәрлері (немесе Таунли мәрмәрлері) қазір Британ мұражайының грек және рим антиктері бөлімінде сақталуда. Бұл мәрмәрлер сол кезде, және бүгінге дейін, Эльгин мәрмәрлерімен салыстырғанда көлеңкеде қалып отыр.
Charles Townley FRS (1 October 1737 – 3 January 1805) was a wealthy English country gentleman, antiquary and collector, a member of the Towneley family. He travelled on three Grand Tours to Italy, buying antique sculpture, vases, coins, manuscripts and Old Master drawings and paintings. Many of the most important pieces from his collection, especially the Townley Marbles (or Towneley Marbles) are now in the British Museum's Department of Greek and Roman Antiquities. The marbles were overshadowed at the time, and still today, by the Elgin Marbles.
Өмірбаян
Чарльз Таунли 1737 жылдың 1 қазанында Англияда, Ланкаширдегі Бернлидің жанындағы Тоунли Холл отбасылық үйінде дүниеге келді. Ол Уильям Таунлидің (1714–1741) және Сесилияның үлкен ұлы, Ланкаширдің Стандиштен шыққан Ральф Стандиштің қызы және мұрагері, Норфолк герцогының 6-шы герцогы Генри Ховардтың немересі болды. Католик отбасында туғандықтан, ол мемлекеттік қызметтен де, ағылшын университеттерінен де шеттетілді. Білімін Дуайдағы ағылшын колледжінде алды, содан кейін биолог және рим-католик дін қызметкері Джон Турбервилл Нидхэмнің жетекшілігінде оқыды. Ол өз мүлігін жақсартты. 1765 жылы Англиядан Ұлы саяхатқа шығып, Римде бекініс орнатты. Оның жинаған заттары 1778 жылы Парк-стритте мақсат үшін салынған үйге, қазіргі Queen Anne's Gate, №14, Лондонның Вест-Энд аймағына орналастырылды. Ол 1805 жылдың 8 қаңтарында сол жерде қайтыс болды. 1791 жылдың наурыз айында Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1786 жылы Дилетанттар қоғамының мүшесі болды және 1791 жылы Британ мұражайының қамқоршысы аталды. Таунлидің күнделіктері, есеп кітаптары, шоттары, хаттары және каталогтары бар үлкен мұрағаты 1992 жылы Британ мұражайына қосылды. Оның серігі және досы, мүсінші Джозеф Ноллекенс 1807 жылы Таунлидің Каррара мәрмәрінен жасалған бюстін жасады. Бюст Таунлиді тек бас және мойны бейнеленген, иықтары мен қолдары жоқ, жалаңаш мойны, шашы шалақ және ойлы мінезі бар күйде көрсетеді. Ұлттық мұра ескерткіш қоры, 2008 жылғы есепінде бюсті «шеберлікпен орындалған» деп сипаттады және бюсті сатып алуға 187 000 фунт стерлинг көмектесті, осылайша ол коллекционердің бұрынғы отбасылық үйі Бернлидің шетіндегі Таунли Холл мұражайына қайтарылды.
Charles Townley was born in England at Towneley Hall, the family seat, near Burnley in Lancashire, on 1 October 1737. He was the eldest son of William Towneley (1714–1741) and Cecilia, daughter and heiress of Ralph Standish of Standish, Lancashire, and granddaughter of Henry Howard, 6th Duke of Norfolk. From a Catholic family and thus excluded both from public office and from English universities, he was educated at the English College, Douai, and subsequently under John Turberville Needham, the biologist and Roman Catholic priest. where he made improvements to his estate. In 1765 he left England on the Grand Tour, where he established a base in Rome. which was deposited in 1778 in a house built for the purpose in Park Street, now No. 14 Queen Anne's Gate, in the West End of London, where he died on 8 January 1805. He was elected a Fellow of the Royal Society in March 1791. He became a member of the Society of Dilettanti 1786, and made a trustee of the British Museum in 1791. A large archive of Townley's papers, including diaries, account books, bills, correspondence, and catalogues, was acquired by the British Museum in 1992. A bust of Townley was made in Carrara marble in 1807 by his associate and friend, sculptor Joseph Nollekens. It shows Townley in herm form – head and neck only, without full shoulders or arms – with a bare neck, dishevelled hair and a pensive expression. The National Heritage Memorial Fund, in whose 2008 9 annual report the bust is described as "masterfully executed", made a grant of £187,000 to help purchase the bust so that it could be returned to Towneley Hall Museum in the collector's former family home on the outskirts of Burnley.
Иоганн Зоффань суреті
Чарльз Таунли отбасының ең танымал мүшесі болды, ал қазір Таунлиде сақталатын қазыналардың бірі – Йохан Зоффани салған, Таунлидің лондондық үйіндегі әңгімесінің суреті. Ол өзінің ең маңызды мүсіндерінің (қырықтан астам бейнеленген) қиялға қосылған орналасуымен оралған. Онымен бірге үш әріптес зергер – палеограф Чарльз Астл, құрметті Чарльз Фрэнсис Гревилл, Ф.Р.С. және Пьер Франсуа Хьюг д’Ханкарвилл талқылап отыр. Алдыңғы жағында Таунлидің «Дискобол», «Қабық ұстаған нимфа» (оның ең танымал нұсқасы Боргезе коллекциясында сақталған) және Барберини стиліндегі Фаун мүсіндері тұр. Оттық алдындағы тұғыршада Барберини коллекциясынан алынған «Күрескен балалар» мүсіні 1768 жылы Таунли жасаған алғашқы маңызды сатып алу болды (Винкельман оны Поликлеиттің жоғалған түпнұсқасы деп анықтаған). Шындығында, Таунлидің грек мүсіндерінің арасында тек сол қабырғадағы қабір рельефі, қабырға тірегіне қойылған Менада бюсті ғана түпнұсқа болып көрінеді. Зоффанидің Таунли мәрмәрлерінің жинағындағы кішкентай жазу үстелінде «Клити бюсті» орналасқан. Ол мәрмәр, гипс және париандық мәрмәрге ұқсас ақ бисквит фарфорынан жасалған париандық бұйымдар түрінде кеңінен көшірілген. Гете осыдан екі данаға ие болған. «Клити бюсті» Таунлидің ең сүйікті мүсіні болған және 1780 жылғы католиктерге қарсы бүлік кезінде үйінен қашқанда оны өзімен бірге алып кеткен. Остияда Гавин Гамильтон тапқан және Папалық штаттан жасырын түрде екі бөлікке бөлініп әкелінген «Таунли Венерасы» римдік құдық басындағы барабан тәрізді тұғыршада орналасқан. Артындағы кітап сөресінде тұрған мәрмәр «Таунли вазасы» да жасырын түрде экспортталған, ол 1774 жылы Гавин Гамильтон Монте Кагнолодан қазып шығарған.
Charles Townley became the most famous member of the family and another of the treasures now at Towneley is a conversation piece by Johan Zoffany of Townley in his London house surrounded by an imaginary arrangement of his major sculptures (over forty are represented). Engaged in discussion with him are three fellow connoisseurs, the palaeographer Charles Astle, Hon. Charles Francis Greville, F. R. S., and Pierre François Hugues d'Hancarville. Prominent in front are Townley's Roman marble of the Discobolus, the Nymph with a Shell, of which the most famous variant was also in the Borghese collection and a Faun of the Barberini type. On a pedestal in front of the fireplace, the Boys Fighting from the Barberini collection had been Towneley's first major purchase, in 1768 (Winckelmann had identified it as a lost original by Polykleitos). In point of fact, Towneley's only Greek original appears to have been the grave relief on the left wall above the Bust of a Maenad posed on a wall bracket. The so called Bust of Clytie perches on the small writing table, in Zoffany's assembly of the Townley marbles. It was extensively reproduced in marble, plaster, and the white bisque porcelain called parian ware for its supposed resemblance to Parian marble. Goethe owned two casts of this. The Bust of Clytie was apparently Townley's favourite sculpture and the one he took with him when he was forced to flee his home during the anti Catholic riots of 1780. The Townley Venus on a Roman well head that serves as drum pedestal had been discovered by Gavin Hamilton at Ostia and quietly shipped out of the Papal States as two fragmentary pieces. The marble Townley Vase, also furtively exported, stands on the bookcase at the rear: it was excavated about 1774 by Gavin Hamilton at Monte Cagnolo.