Кіріспе

Medusagyne oppositifolia, медуза ағашы, Сейшель аралдарындағы Маэ аралына ендемик ағаш. Ол тропикалық Ochnaceae ағаштар мен бұталар тұқымдасының Medusagyne туысының жалғыз өкілі. 1970 жылдары бірнеше данасы табылғанға дейін жойылған деп есептелген бұл өсімдік, ашылған жемісінің ерекше медузаға ұқсас пішінінен аталған. Қабығы қара түсті және көптеген терең жарықтары бар. "Медуза ағашы" деген жергілікті атау, ашылған жемісінің сыртқы түріне және "медуза" сөзінің бос қалқып жүзетін қолшатыр тәрізді денелі теңіз жұлдызын сипаттау үшін де қолданылуына байланысты кейінірек берілген. Бұл өсімдік құрғақ климатқа бейімделген, ылғалды аралдар үшін бұл ерекшелік. Ол құрғақшылыққа төтеп бере алады және тұқымдары жел арқылы таралады. Бұл оның Гондванадан шыққандығын көрсетеді. Жемістері жасыл және дөңгелек; сыртқы қабығы піскенде қызғылт қоңыр түске енеді, содан кейін кеуіп, ішіндегі тұқымдарды ашып, олар желмен таралады.

Даму

Medusagyne oppositifolia гүлінің тозаңының онтогенезіндегі кейбір ерекшеліктер көрсетілген. Бұл ерекшеліктердің ішінде дамудың бастапқы кезеңінде фибриллалық аралықтан тұратын ірі онци бар, ол оның атриялық бөлігін көрсетеді.

Тіршілік ету ортасы

Ағаш ашық гранитті беткейлерде өседі, қазіргі уақытта барлық табылған орындары теңізге жақын орналасқан. Ботаникалық бақтарда өсіру өте ылғалды жағдайда сәтті жүзеге асты, бірақ бұл ағаштардың табиғи мекеніндегі ашық беткейлерде жоғары ылғалдылық болуы екіталай. Медуза ағаштары басқа түрлермен бәсекелесу және климаттың өзгеруі салдарынан ылғалды орман – олар үшін қолайлырақ мекенінен жоғалып кеткен болуы мүмкін деп есептеледі.

Қорғау

Маэ аралындағы медуза ағашының үш популяциясы (Берника, Кополия және Жасмин тауы) Морн Сейшель ұлттық паркінің ішінде қорғалады. Көптеген ботаникалық бақтарда көшеттер өсірілгенімен, көптеген мәселелер сақталып қалды және осы қызықты түрдің көбею биологиясын одан әрі зерттеу, болашағы үшін тиімді іс-қимыл жоспарын жасау үшін маңызды міндет болып табылады.