Кіріспе

Тұқымын қоршап тұрған қатты ішкі қабаты бар, ет тәрізді жеміс. Ботаникада дрюпа (немесе тас жеміс) – сыртындағы ет тәрізді бөлігі (экзокарп немесе қабық, және мезокарп немесе еті) тұқымын (дәнін) қоршап тұрған қатайған эндокарптың бір қабығымен (пип (Ұлыбритания), шұңқыр (АҚШ), тас немесе пирена) жабысқан, ашылмайтын жеміс. Бұл жемістер көбінесе бір ғана карпельден, әсіресе жоғары орналасқан жұмыртқалықтан дамиды, бірақ олар дрюпаның нақты анықтамасына толық сәйкес келмейді.

Терминология

Друпа мен жидектің арасындағы шекара әрқашан нақты болмайды. Сондықтан, кейбір дереккөздер авокадоны да қамтитын Persea туысына жататын түрлердің жемісін друпа деп сипаттайды, ал басқалары авокадо жемісін жидек деп атайды. Нақтырақ жағдайларда "друпа тәрізді" немесе "друпалық" сияқты терминдер қолданылуы мүмкін.

Экология

Көптеген дрюпалар тәтті, ет тәрізді сыртқы қабатымен жануарлардың назарын тартады, осылайша өсімдік популяциясы тұқымдарының таралуынан пайда көреді. Эндокарп (қабық немесе тас) кейде жемістің ет тәрізді бөлігі желінгеннен кейін түсіп қалады, бірақ көбінесе жұтылып, ас қорыту жолынан өтеді және тұқымы ішінде зақымдалмаған күйде нәжіспен топыраққа қайтарылады. Ас қорыту жолынан өту эндокарптың қалыңдығын азайтуға мүмкіндік береді, соның салдарынан өніп-өсу деңгейі артады. Бұл процесс скарификация деп аталады.

Мысалдар

Друптардың әдеттегі түрлеріне абрикос, зәйтүн, локват, персик, слива, шие, манго, пекан және амла (үнділік жиде) жатады. Басқа мысалдарға шұбар (Prunus spinosa) және плющ (Hedera helix) кіреді. Кокос та друп болып табылады, бірақ мезокарпы талшықты немесе құрғақ (Орталық Чилиде және Солтүстік Американың Сонора шөліндегі Вашингтония филифераның қабығы деп аталады). Друп сияқты "жемістер" цикадтар, гинкголар және кейбір кипаристер сияқты көптеген жалаңаш тұқымды өсімдіктерде де кездеседі.