Кіріспе
Ирандық бахайлар, Нурейн и Найирейн ("екі нұрлы шам" деген мағынаны білдіреді) – Бахаулланың, Бахай дінінің негізін қалаушының ізбасарлары, әлемдік дін, парсы текті. Олар 1879 жылы бахаи болғандары үшін басы кесілді. Бахаулла олардың құрметіне көптеген хаттар мен тақташалар жазды, сондай-ақ оларға кеңінен танымал болған атақтар берді: шейіттердің патшасы және шейіттердің сүйіктісі. Үлкен ағасы – Мырза Мұхаммед Хусейн, оған Махбубуш-Шухадаʼ (Шейіттердің сүйіктісі) атағы берілді. Оның інісі – Мырза Мұхаммед Хасан, оған Султануш-Шухадаʼ (Шейіттердің патшасы) атағы берілді. Соңғысы Бахаулланың он тоғыз елшісінің бірі ретінде танылды. Екеуі де Исфахан қаласының тумалары, бай және сауда-саттыққа қабілетті болған. Олар 1879 жылы Исфахан қаласында үш адамның салдарынан басы кесілді: Мир Мұхаммед Хусейн, Исфаханның имам-жұмасы; Шейх Мұхаммед Бакир, Исфаханның тағы бір ықпалды мұсылман дін қызметкері; және сол кезде Исфаханды басқарған Насириддин Шахтың ұлы, Сұлтан Масуд Мирза.
Núrayn i Nayyirayn (نورين نيران, meaning "twin shining lights") are two brothers who were followers of Baháʼu'lláh, the founder of the Baháʼí Faith, a global religion of Persian origin. They were beheaded in 1879 as a result of being Baháʼís. Numerous letters and tablets were written in their honour by Baháʼu'lláh, who gave them the titles which they are commonly known as: the King of Martyrs and the Beloved of Martyrs. The older brother was Mírzá Muhammad Husayn, given the title Mahbúbu's͟h S͟huhadáʼ (Beloved of Martyrs). His brother was Mírzá Muhammad Hasan, given the title Sultánu's͟h S͟huhadaʼ (King of Martyrs). The latter was identified as one of the nineteen Apostles of Baháʼu'lláh. The two were both natives of Isfahan, and were both rich and highly endowed with trading acumen. They were beheaded in the city of Isfahan in 1879 as a result of three persons: Mir Muhammad Husayn, the Imám Jum'ih of Isfahan; Shaykh Muhammad Baqir, another influential Muslim cleric of Isfahan; and Sultán Mas'úd Mírzá, the son of Násiri'd Dín Sháh, who governed Isfahan during the time.
Өмірбаян
Бауырлары әкесі Мирза Ибрагимнің жолын жалғастырды. Олар көп жыл бойы имам Джумихқа оның істерін басқаруға көмектесіп, оның атынан көптеген төлемдер жасады, соның нәтижесінде үлкен сома жиналды. Бауырлар саудагерлер болғандықтан, Гонконгтан Кавказға дейін кең және табысты сауда желісіне ие Афнанмен (Бабтың туыстары) және голландиялық Йохан Коллиганмен сауда жасады. Екі ағайынды өте қайырымды, турашыл және мейірімді адамдар ретінде белгілі болды. Олардың саудадағы сәттілігінің бір себебі – адал және тура сауда-саттықтары болды. Олар имамға қарызын сұрағанда, ол уақытты кешіктіріп, төлеуден жалтарды. Ол тағы бір ықпалды ислам басшысы – шейх Мұхаммед Бакирмен кездесіп, олар екеуін жою жоспарын жасады. Олар Исфаханның әкімі Сұлтан Масуд Мирзаға жүгінді, ол оларды бахаилар деп айыптап, түрмеге тастауға бірден келісті.
Шейіт болу
Екі бауырласты азаптап, сенімінен бас тартса және оның басшыларын қарғыса босататындарын уәде еткенімен, олар ешқашан осыдан бас тартпады. Ынтымақтастық жасағандар Тегерандағы шахқа хат жазып, "елдің қауіпсіздігін ойлап", екі бахаиді ұстап, түрмеге қамағандарын және оларды өлім жазасына кесуге рұқсат беруді сұрағандарын хабарлады. Шах бұл өтінішті қабылдамай, оларды тұтқын ретінде Тегеранға жіберуді бұйырды. Бұл голландиялық Йохан Коллиганның олардың кінәсіз екендігіне куәлік бергеніне қарамастан болды. Соңында олар Тахт-и Фулад зиратына жерленді.
Салдары
Бахаулла екі бауырдың қазасына күйініш білдіріп, олардың өлтірілуіне себеп болған адалсыздықты айыптаған бірнеше тақталар жазды. Осы тақталардың бірі – «Лаух-и Бурхан», Шейх Мұхаммед Бакирге арналған, оған «Құрт» атағын, ал Исфаханның имамы Джумих Мұхаммед Хусейнге «Ана Ырысқыл» атағын берді. Екеуі де Исфаханның әкімімен бірге бауырларға қарсы үш басты қастандық жасаушы болды. Бахаулла Шейх Мұхаммед Бакирдің ұлына «Құрттың ұлына» деген хат жазды. Мырза Мұхаммед Хасаннан Фатима Бегум есімді әйелі және Мырза Абдулхусейн есімді ұлы қалды. Бахаулла оларға өткен оқиғалардың орнын толтыру үшін Аккаға келуді бұйырды. Мырза Абдулхусейн сол қалада қайтыс болды. («Имандылардың естеліктері», 173-бет). Абдул-Баханың төрт қызының үшіншісі – Руха Ханум, Шейіт Патшасының тағы бір ұлы – Мырза Джалалға үйленді. Ол 1940 жылдары Аһдті бұзды.