1970-1975 жылдар аралығындағы Кхмер Республикасының қарулы күштері

Кіріспе

Кхмер Республикасының 1970-1975 жылдар аралығындағы біріккен әскери күштері.

Кхмер Ұлттық Қарулы Күштері (; , FANK) – қазіргі Камбоджа мемлекеті ретінде танылатын, 1970-1975 жылдар аралығында болған Кхмер Республикасының ресми қарулы қорғаныс күштері болды. FANK – 1953 жылы Франциядан тәуелсіздік алғаннан бері Камбоджа Корольдігінің қорғанысына жауапты болған Корольдік кхмер қарулы күштерінің (FARK) жалғасы еді.

Жалпы шолу

Жаңа атаумен бұрынғы Корольдік қарулы күштерінің тікелей жалғасы болғандықтан, FANK Камбоджа азамат соғысында жақтас рөл атқарды. Бұл соғыс 1970 жылғы наурыз айында премьер-министр генерал Лон Нол мен оның туысы Сирик Матак жасаған мемлекеттік төңкеріс салдарынан принц Нородом Сианук Мемлекет басшысы қызметінен алынғаннан кейін күшейді. Корольдіктің қарулы күштері 1967 жылғы сәуірден бастап Салот Сар (әсіресе Пол Пот ретінде танымал) басқарған Кампучия Коммунистік партиясының көтерілісін басуға қатысқанмен, Сианук тақтан түсірілгенге дейін Камбоджа қоғамының жалпы қолдауына ие болды, себебі ханзада халықтың символы саналды.

Тарих

20 қараша 1953 жылы Франция Камбоджаның француз протекторатына толық тәуелсіздік берді, бұл жас король Нородом Сианукқа француз билігіндегі Индокитайдағы алғашқы постколониялық мемлекеттің үкіметін басқаруға мүмкіндік берді. Келесі жылы қол қойылған Женева келісімдерімен Индокитай соғысы аяқталды, француз әскері мен Камбоджада әлі де әрекет етіп жүрген вьетнамдық Вьетминь партизандық бөлімшелері оның аумағынан шығуға міндетті болды, сондай-ақ жаңа қорғаныс күштері құрылуы керек еді. 1950 жылдың қыркүйегінен бастап француздармен оқытылып, АҚШ-тан жабдықталған Камбоджа Корольдігінің қарулы күштері (FARK) негізінен француз отаршылдық бөлімдерінен ауыстырылған кхмер сарбаздарынан құралды, бірақ кхмер текті бұрынғы Вьетминь және кхмер Иссарак партизандарына да қосылуға рұқсат берілді. Офицерлер корпусының көптеген жоғары лауазымды өкілдері отаршылдық режимнің шенеуніктері болған. Мысалы, Лон Нол француз протектораты кезінде Камбоджа полициясының командирі болды. 1955 жылы генерал Лон FARK штаб бастығы болып тағайындалды, ал 1960 жылы Қорғаныс министрі болды. Осы уақытта Камбоджа АҚШ демеушілігімен құрылған SEATO альянсының протоколдық мүшесі ретінде қабылданды және оның басшылығымен FARK Сианук режиміне америкалық ықпалдың басты тірегіне айналды, өйткені 1964 жылдың тамызына дейін АҚШ-тың әскери көмегі қарулы күштер бюджетінің 30% құрады, содан кейін Камбоджа үкіметі одан бас тартты. 1966 жылғы жалпы сайлауда оның фракциясы биліктегі Сангкум партиясының Ұлттық Ассамблеядағы көптеген орындарын жеңіп алғаннан кейін генерал Лон премьер-министр болып сайланды, осылайша мемлекеттік институттарды әскерилердің қатаң бақылауына алды, дәл Сианук қауіптенгендей. Алайда, ол 1967 жылы автокөлік апатынан кейін қызметінен кетіп, екі жылдан соң монарх солшыл оппозицияға қарсы жаңа тазалау наурызын бастағанда қайтадан оралды. Француз билігін қолдаған консервативті кхмерлердің өкілі ретінде Лон Нол Сианук бейтараптық саясатын ешқашан қабылдаған жоқ. Принцтің солшыл қозғалыстарға қарсы жүргізген кездейсоқ тазалаулары Лонның өсіп келе жатқан коммунистік көтеріліске деген ашуын басаңдататын болса да, оны шын мәнінде Сианук Солтүстік Вьетнаммен және Вьетконгпен жасаған құпия келісімдері алаңдатты, бұл оларға Камбоджаның Оңтүстік Вьетнаммен шекарасында базалық лагерьлер құруға және үлкен жабдықтау инфрақұрылымын (Хо Ши Мин жолы) салуға мүмкіндік берді. Лон сондай-ақ 1968 жылдан бастап Сианук АҚШ-ты қанағаттандыруы, B-52 бомбалауына және Камбоджадағы NVA/VC базалық аймақтарына қарсы шекарадан тыс рейдтерге рұқсат беруі кеңінен дамыған коммунистік көтерілісті тоқтатуда тиімсіз болады деп білді. Ол қолға алған шаралардың бірі - Сианук қайтадан сол жаққа бұрылған жағдайда оны қолдайтын FARK офицерлер корпусының ішінде күшті антикоммунистік фракция құру болды.

On November 20, 1953, the French protectorate of Cambodia was granted full independence by France, allowing the young King Norodom Sihanouk to lead the government of the first post colonial state in French ruled Indochina. Under the terms of the Geneva Accords signed the following year which ended the Indochina War, French Army and Vietnamese Vietminh guerrilla units still operating in Cambodia were obliged to withdraw from its territory and that a new defense force was to be raised. Trained by the French and equipped by the United States since September 1950, the armed forces of the new Kingdom of Cambodia (FARK) were formed mainly by Khmer regular soldiers recently transferred from French colonial units, though ex Vietminh and former Khmer Issarak guerrillas of Khmer origin were also allowed to join. Most of the senior members of the Officer corps had been officials in the colonial regime. Lon Nol, for example, served as Commander of the Cambodian Police under the French protectorate. In 1955 Gen. Lon was promoted to Chief of Staff of the FARK, and in 1960 was appointed Minister of Defense. Meanwhile, Cambodia was admitted as a protocol state member of the US sponsored SEATO alliance and under his command the FARK became a bastion of American influence on the Sihanouk regime, particularly because US military aid constituted 30% of the armed forces’ budget until August 1964, when it was renounced by the Cambodian government. Following his faction's seizure of a large number of seats of the ruling Sangkum party's representation at the National Assembly in the 1966 general elections, Gen. Lon was elected Prime Minister, thereby locking the state institutions under the firm grip of the military, just as Sihanouk had apprehended. However, he resigned from the post in 1967 after a car accident, only to return two years later when the monarch mounted a renewed purge against leftist dissidents. As a representative of the conservative Khmer who had supported the French rule, Lon Nol never accepted Sihanouk's neutralist policy of non alignment. Though the Prince's sporadic purges of leftist movements would quench Lon's wrath at the growing communist insurgency, what truly worried him was Sihanouk's covert deals with North Vietnam and the Viet Cong, which allowed them to establish base camps on the Cambodian side of the border with South Vietnam and built a massive supply infrastructure (Ho Chi Minh trail). Lon also knew that Sihanouk's balancing appeasement of the US from 1968 onwards by allowing B 52 aerial bombings and ‘hot pursuit’ cross border raids against NVA/VC base areas within Cambodia would be ineffective in stopping the wider, home grown communist insurgency. One of the measures he was able to undertake was the build up of a strong anti communist faction within the FARK's officer corps that would back him should Sihanouk shift again towards the left.

АҚШ-пен сәйкестендіру

1970 жылдың 17 наурызында Сианук Қытай мен КСРО-ға мемлекеттік сапармен елден кеткен кезде, Пномпендегі Ұлттық Ассамблея ханзаданы бірауыздан қызметтен шеттету арқылы билікке келді. Лон Нол 18 тамызда автоматты түрде оның орнына мемлекет басшысы болды, және ол бұл қадам конституциялық заңды екенін мәлімдегенімен, көптеген камбоджалықтардың консервативті көзқарасымен келіспеді, олар ханзаданың құдайдың құдіретімен билік ететініне сенетін. Құлатылғаннан кейін Қытайға паналаған Сианук Бейжіңде саяси база құрып, Маоизмге ұмтылған Қызыл Кхмер басшылығымен және басқа да солшыл оппозициялық топтармен одақтасты. 1970 жылдың сәуір айында осы топтар батысқа бағытталған Кхмер Республикасын қарулы түрде құлатуға бағытталған «FUNK» атты бірлескен ұйым құрды. Лон Нол сонымен қатар көптеген наразы «FARK» жоғары шенді офицерлерімен де жұмыс істеді, олар оның көптеген көзқарастарымен келіссе де, Сиануктың құлатылуы тым батыл қадам деп ойлады. Осы патшалық офицерлердің көпшілігі генерал Лонның американдықтардың көмегімен ескі «FARK» әскерін жаңа республикалық режимнің сипатына сәйкес «FANK» әскеріне айналдырғаннан кейін наразылық білдіріп, қарулы күштерден кетіп қалды. Керісінше, жаңа сарбаздар 1960 жылдары Сианук режиміне қарсы күрескен және оны әрқашан коммунистік одақтас ретінде қараған, АҚШ қолдаған «Хмер Серей» антикоммунистік партизандық тобынан оңай қол жеткізілді, оған қатаң ұлтшыл Сон Нгок Тхань жетекшілік етті. Лон Нол әкімшілігінің тез арада қабылдаған шараларына Солтүстік Вьетнам армиясы (NVA) мен Вьетконг бөлімшелерінің кхмер жерінде құрған базаларын тастау туралы ультиматумдар және Вьетконгке арналған қару-жарақтардың Камбоджа теңіз порттарында түсірілуіне жол бермеу кірді. Алайда, осы шаралар, сонымен қатар сол жылы Камбоджадағы НВА/ВК бекіністеріне қарсы АҚШ Армиясы/Вьетнам Республикасы Армиясының (ARVN) жүргізген шабуылы, күшті қарсылыққа ұшырады. Шындығында, жаңадан құрылған Кхмер Республикасы мен оның жеткіліксіз дайындалған қарулы күштері 1970 жылдардың басында НВА-ның агрессивті реакциясына тап болды, бұл НВА бұрынғыдағыдай Оңтүстік Вьетнамдағы Вьетконг бөлімшелеріне қолдау көрсетумен шектелген, тіпті 1968 жылғы қаңтардағы Тет шабуылындағы ауыр жеңілістен кейін де. Нәтижесінде Лон Нол билігінің кезеңінде Солтүстік Вьетнамның әскери күштері төменгі Меконг және Басак дәліздерінде, сондай-ақ Камбоджаның солтүстігінде және солтүстік-шығысында, әсіресе 1972 жылдан бастап күшейді. «FANK» әскерінің оларды ығыстыруға жасаған бұрынғы сәтсіз шабуылдарына жауап ретінде, күшті НВА бөлімшелері 1971-1972 жылдары осы аймақтарда қатыгез қарсы шабуылдар жасады – Камбоджада алғаш рет ауыр артиллерия, танктер және «SA-7 Grail» зениттік ракеталық кешендерін қолданып. Бұл кең ауқымды операциялар екі тарапты да шаршатып, 1973 жылдың қаңтарында Вьетнамдағы жауынгерлік әрекеттерге АҚШ-тың тікелей қатысуын аяқтаған Париж бейбіт келісімдеріне қол қойылды. Келісімдер Кхмер Республикасы мен Оңтүстік Вьетнамға ауыр соққы берді, өйткені АҚШ-тан алған әскери және қаржылық көмек елу пайыздан астамға қысқарды (бірақ Камбоджадағы американдық әскери қызметкерлер әртүрлі әскери көмек бағдарламаларын үйлестіруді жалғастырды, кейде 1975 жылға дейін тыйым салынған кеңес беру және жауынгерлік міндеттерге қатысты). Осы уақытқа дейін американдық кеңесшілер мен техниктермен қаруланған, жабдықталған және күтілген «FANK» енді жаңа шындыққа тап болды, онда олар өз жабдықтарын жөндеуге және әскерлерін барынша аз бюджетпен оқытуға мәжбүр болды.

On March 17, 1970, while Sihanouk was absent from the country on a state visit to China and the USSR, Lon Nol assumed power when the National Assembly in Phnom Penh unanimously voted the Prince out of office. Lon Nol automatically succeeded the latter as Head of State on August 18, and although he claimed that the move was constitutionally legal, it quickly ran afoul of the conservative mentality of the Cambodians, many of whom believed that the Prince ruled through divine favour. To further aggrieve matters, Prince Sihanouk, who had sought refuge in China after being deposed, established a political base in Beijing and entered into an alliance with the increasingly Maoist oriented Khmer Rouge leadership and other leftist opposition groups. In April 1970 these disparate groups formed the FUNK, an umbrella organization dedicated to the armed overthrow of the pro western Khmer Republic. Lon Nol also had to deal with a number of dissident FARK senior officers whom, though sharing most of his views, felt that the overthrow of Sihanouk had been one step too far. Many of these royalist officers resigned in protest from the armed forces' structure when Gen. Lon proceeded to transform with American help the old FARK into the FANK to accommodate the character of the new Republican regime. By contrast, new recruits were readily available from the ranks of the far right Khmer Serei, a US backed anti communist guerrilla group led by the hardline Nationalist Son Ngoc Thanh which had fought against Sihanouk's regime during the 1960s and who always viewed him as a communist crony. The measures quickly implemented by Lon Nol's administration included the issue of ultimata demanding North Vietnamese Army (NVA) and Vietcong units to vacate the bases they had established on Khmer soil, and prevented arms shipments bound to the Vietcong from being unloaded at Cambodian sea ports. These same measures however, coupled by the effects of the joint US Army/Army of the Republic of Vietnam (ARVN) Cambodian Incursion launched that same year against NVA/VC sanctuaries in Cambodia, resulted in a heavy backlash. In reality, the newly created Khmer Republic and its ill prepared armed forces were soon caught off guard in the early 1970s by the aggressive reaction of the NVA, which had previously limited its actions to providing support to Vietcong units operating at South Vietnam even after its devastating defeat in the January 1968 Tet Offensive. The outcome was that the period of Lon Nol's rule actually saw an increase of North Vietnamese military presence in the lower Mekong and Bassac corridors and in the north and northeast Cambodia, particularly from 1972 onwards. In response to the earlier FANK's failed ground offensives to expel them, strong NVA units launched in turn throughout 1971 72 ferocious counter offensives on these areas – using heavy artillery, tanks, and SA 7 Grail surface to air missiles for the first time in Cambodia –, which dwarfed the Tet Offensive numerically. These massive scale operations only served to exhaust both sides however, and led to the signing in January 1973 of the Paris Peace Accords which marked the official end of American direct involvement on combat operations in Vietnam. The Accords hit both the Khmer Republic and South Vietnam hard, as the military and financial aid that they received from the US was cut by over fifty percent (though American military personnel in Cambodia continued to coordinate the various military aid programs, sometimes finding themselves involved in prohibited advisory and combat tasks until 1975.) The FANK, which until that date had been armed, supplied, and maintained by American advisors and technicians, now faced a new reality in which they had to repair their own equipment and train their troops as best as they could with far less of a budget.

Азамат соғысы жылдары

Сиануктың қытайлық қолдау көрсеткен ФУНК коалициясын құруы және оның республикаға қарсы көтеріліске халықтық қолдау көрсетуі, Сианукист Камбоджа шаруаларының көзінде оған сенімділікті арттырды, олардың көптегені оның қатарына құйыла бастады. Бұл қадам, Қызыл кхмерлерге өз бақылауындағы ауылдардан шаруаларды жалдауға мүмкіндік берді, әйтпесе олар мүдделі болмас еді. Сонымен қатар, көптеген саяси орташа камбоджалықтар Лон Нолдың авторитарлық (және тұрақсыз) республикалық режимін ұнатпай қалды, оның сыбайласқан тәсілдері мен саяси және азаматтық құқықтарды Сиануктан гөрі әлдеқайда көп шектеген қатал билігі себеп болды. 1973 жылғы қаңтардағы Париж бейбіт келісімінен кейін Лон Нол көршілес Оңтүстік Вьетнамға жаңадан шабуыл жасауға дайындық ретінде Меконг Бассак аймағының төменгі бөлігінде Солтүстік Вьетнам күштерінің заңсыз жиналуын тоқтатуға күш жеткізбеді. Ол сондай-ақ американдық ЦРУ немесе Оңтүстік Вьетнамның Нгуен Ван Тхьё режимімен тиісті үйлесімде соғыс жүргізе алмады. Осы уақытта FANK әскерлері азаматтарға қарсы көптеген адам құқықтарын бұзушылықтар жасады, әсіресе этникалық вьетнамдықтарды (NVA/VC-ді қолдады деген айыппен) қуғынға салып, Сианукті қолдаған кхмер шаруаларын қудалады, бұл қате саясат соңғыларын Пол Поттың құшағына итерді. Елдің шалғай аймақтарында, әсіресе таулы өңірлерде, FANK қызыл кхмерлердің шаруаларды қорқыту науқанын тоқтатуға және оларды қорғауға шамасы келмеді. 1971 жылдың ортасынан кейін республикалық үкімет негізгі қалалық орталықтарды, негізгі гарнизондарды және төменгі Меконг Бассак дәліздерін нығайтуға баса назар аударды, осылайша ауылдың көп бөлігін қызыл кхмерлердің жауынгерлік рекруттеріне ашық қалдырды. 1967-68 жылдары Баттамбанг провинциясындағы Қампучия Революциялық Армиясының (RAK) бекіністеріне қарсы жүргізілген операциялар кезінде Лон Нол шаруалардың принц Сианукқа адалдығына сене алатын болса, қазір ол жалғыз қалды. Оның әлсіреп бара жатқан әскері, негізгі қалаларға шектелген гарнизондық күшке дейін азайды және ұлттың өзінен гөрі Пномпень режимінің әскери қанаты ретінде қарастырылды. Оларға қарсы ФУНК-тың қарулы күші, Камбоджа Халықтық Ұлттық Азаттық Қарулы Күштері (CPNLAF) тұрды, ол елдің шекарасының бұзылуынан қару-жарақ пен оқ-дәрілерді еркін алды. CPNLAF FANK-тан әлдеқайда кішкентай болғанымен, FANK жоғарғы басшылығы әрдайым азайып бара жатқан қорынан NVA және қызыл кхмерлерге қарсы күресуге келген еріктілердің саны көбейген кезде, оларды жеткілікті жабдықпен қамтамасыз ету мәселесімен күресті. Соғыс барысында қару-жарақ, оқ-дәрі, тіпті оқу алаңдары да сирек бола бастады, FANK ел ішінде жаңа рекруттерді оқыта алмады, осылайша олар жаңадан келген сарбаздар мен рухы құлаған ардагерлерден тұратын армияға айналды. FANK 1970 жылдың мамыр айынан бастап стратегиялық тұрғыдан нашар жағдайға түсті, Лон Нолдың ультиматумына жауап ретінде NVA елдің солтүстік-шығыс аймақтарын (Стунг Тренг, Ратанакири, Крати және Мондулкири провинцияларын) басып алғаннан кейін және сол жылы Кампот, Кох Конг, Кампонг Чам, Пре Виахер, сондай-ақ Сием Рип, Одар Меанчи, Кампонг Том, Прей Венг және Свай Риенг провинцияларының бөліктері қызыл кхмерлерге өткеннен кейін.

The creation of the Chinese sponsored FUNK coalition by Sihanouk and the lending of his popular support to the anti Republican insurgency gave it greater legitimacy in the eyes of the pro Sihanoukist Cambodian peasantry, many of whom began to flock into its ranks. This move inadvertently also allowed the Khmer Rouge to recruit peasants from the villages on the rural areas under their control that otherwise would have been uninterested. In addition, many politically moderate Cambodians came to dislike Lon Nol's authoritarian (and unstable) republican regime, due to his corrupt ways and oppressive rule that curbed political and civil rights far more than Sihanouk had done. In the wake of the January 1973 Paris Peace Accords, Lon Nol proved unable to halt the illegal build up of North Vietnamese forces in the lower Mekong Bassac area in preparation for a renewed offensive in neighbouring South Vietnam. He also failed to engage in a properly coordinated war effort with either the American CIA or the Southern Vietnamese Nguyen Van Thieu regime. Meanwhile, FANK troops committed numerous Human Rights abuses against civilians, particularly the persecution of ethnic Vietnamese (who were accused of supporting the NVA/VC) and the repression of Khmer peasant villagers who rioted in support of Sihanouk, misguided policies that drove the latter into the arms of Pol Pot. In the remote areas of the country, notably in the highland regions, the FANK proved incapable of restraining the Khmer Rouge's fearsome intimidation campaigns that targeted the peasantry, let alone protecting them. After mid 1971, the Republican government focused on consolidating its hold over the key urban centers, the main garrisons and the lower Mekong Bassac corridors, thus leaving most of the countryside virtually open to Khmer Rouge recruiting drives. Whilst during the 1967–68 operations waged against the Khmer Rouge's Revolutionary Army of Kampuchea (RAK) strongholds in Battambang Province Lon Nol could rely on the peasantry's loyalty to Prince Sihanouk, he was now alone. His deteriorating army, reduced to a garrison force confined to the main cities, was increasingly regarded as the military wing of the Phnom Penh regime rather than of the nation itself. Facing them was the FUNK's armed wing, the Cambodian People's National Liberation Armed Forces (CPNLAF) which received arms and ammunition freely from the nation's porous borders. While the CPNLAF was far smaller, the FANK High Command was always faced with the problem of how to provide adequate equipment for the swelling number of volunteers who flocked to fight the NVA and the Khmer Rouge from their dwindling stocks. As the war progressed, weapons and ammunition, not to mention training grounds, became rarer, the FANK was unable to train in country their new recruits, leaving it an army of raw conscripts and demoralized veterans. The FANK was already placed at a strategic disadvantage since May 1970, following the seizure of the northeastern areas of the country (the provinces of Stung Treng, Ratanakiri, Kratie, and Mondulkiri) by the NVA in response to the Lon Nol ultimatum and the loss to the Khmer Rouge of several peripheral eastern and southwestern Cambodian provinces (Kampot, Koh Kong, Kampong Cham, Preah Vihear, plus portions of Siem Reap, Oddar Meanchey, Kampong Thom, Prey Veng, and Svay Rieng Provinces) during that same year.

Құлау

1975 жылдың қаңтарында, солтүстік Вьетнамның көктемгі шабуылымен бірге оңтүстік қорғанысын қиратқан кезде, Қызыл кхмерлер 250 мыңнан астам беженің толысқан Пномпеньге жақындап, оны қоршауға алды. Президент Лон Нол, ФАНК бас қолбасшысы генерал Состен Фернандес және Кхмер Республикасының басқа да шенеуніктері тиімді қарсылық көрсетуді ұйымдастыра алмады, сонымен бірге Пномпеньдегі беженің мен тұрғындарды азықтандыруды қамтамасыз ете алмады. 1 сәуірде маршал Лон Нол президенттік лауазымынан қалып, Тайландқа ұшақпен кетіп қалды, бірақ көптеген жоғары лауазымды азаматтық және әскери шенеуніктер қалуға шешім қабылдады. Кейін, 17 сәуірде қарулы күштердің Бас штабының бастығы генерал-лейтенант Сак Сутсахан өзінің отбасымен және басқа шенеуніктердің туыстарымен бірге тікұшақпен Кампонг-Томға эвакуацияланды, осылайша ФАНК-тің біртұтас жауынгерлік күш ретіндегі болмысы аяқталды. Тағдырлы Кхмер Республикасының әскерінің соңғы тұғыры Тай шекарасына жақын Дэнгрек тауларындағы Преа Вихер ғибадатханасының маңында болды. ФАНК-тің 9-шы бригадалық тобының қалдықтары 1975 жылдың сәуір айының соңында Лон Нол режимі құлағаннан кейін бірнеше апта бойы сол аймақты басып ұстады. Өз үкіметі капитуляциялағанмен, ФАНК сарбаздары Пномпень құлағаннан кейін шамамен бір ай бойы өздерінің позицияларын қатаң қорғады, Қызыл кхмерлердің осы соңғы бекіністі басып алуға жасаған бірнеше сәтсіз әрекеттеріне қарсы тұрды. Тайланд шенеуніктері хабарлағандай, Қызыл кхмерлер 22 мамырда ғибадатхана орналасқан төбені артиллериямен атқылап, оған шабуыл жасап, қорғаушыларды жеңіске жеткізді.

Аймақтық командалық

Соғысқа дейін Камбоджа "Әскери аймақтар" (MR, ) деп аталатын жеті әскери округке бөлінді, олар елдің 23 провинциясы мен аудандарының аумағына шамамен сәйкес келетін бірден онға дейін әскери кіші аудандарды қамтиды. Олар 1969 жылдың қыркүйегінен бастап келесідей ұйымдастырылды: Бірінші әскери аймақ – штаб-пәтері Кампонг-Чам қаласында, Кампонг-Чам провинциясының астанасы, MR 1 Кампонг-Чам, Прей-Венг және Свай-Риенг әскери кіші аудандарын қамтыды. Екінші әскери аймақ – штаб-пәтері Кампонг-Спеуде, Кампонг-Спеу провинциясының астанасында орналасқан, MR 2 Кампонг-Спеу, Кампот, Такео, Сракар-Неак, Кампонг-Сейла, Тхмар-Кео, Кириром, Кеп-Бокор және Кох-Конг әскери кіші аудандарын қамтыды. Үшінші әскери аймақ – Батамбанг провинциясының астанасы Батамбанг қаласында орналасқан, MR 3 Батамбанг, Пурсат, Тхмар Пук, Стунг Меанчи және Кампонг Чханнанг әскери кіші аудандарын қамтыды. Төртінші әскери аймақ – Сейм-Рип провинциясының астанасы Сейм-Рип қаласында орналасқан, MR 4 Сейм-Рип, Кампонг-Том, Преа Вихер, Оддар-Мянчи және Ангкор-Чум әскери кіші аудандарын қамтыды. Бесінші әскери аймақ – штаб-пәтері Стунг Тренг қаласында, Стунг Тренг провинциясының астанасында орналасқан, MR 5 Стунг Тренг және Ратанакири әскери кіші аудандарын қамтыды. Алтыншы әскери аймақ – штаб-пәтері Кратье қаласында, Кратье провинциясының астанасында орналасқан, MR 6 Кратье және Мондулкири әскери кіші аудандарын қамтыды. Пномпень арнайы әскери аймағы (PPSMZ, ) – штаб-пәтері Пномпеньде орналасқан, ол Ұлттық астана аймағын және оның айналасын, Удонг Меанчи және Кандал әскери кіші аудандарын қамтыды. 6-шы MR және оның Кратьедегі өңірлік штабы жау басталғаннан кейін көп ұзамай жергілікті камбоджалық гарнизон әскерлерінің жау жаққа қашып кетуінен кейін мәңгілікке жоғалды. Меконг өзенінің төменгі ағысында арнайы әскери аймақ, Арнайы Меконг аймағы – SMZ немесе 12-ші тактикалық аймақ (фр. Zone Spéciale du Mekong – ZSM; Zone Tactique 12) 1971 жылдың ортасында Камбоджаның астанасы мен Оңтүстік Вьетнам шекарасының арасында орналасқан Кандал провинциясында құрылды. 1973 жылы тағы екі әскери аймақ (8-ші және 9-шы әскери аймақтар) құрылды.

Prior to the War, Cambodia was divided into seven military districts termed 'Military Regions' (MR, ) encompassing one to ten military sub districts of unequal size roughly corresponding to the areas of the country's 23 provinces and districts. They were organized since September 1969 as follows:

First Military Region – headquartered at Kampong Cham, capital of Kampong Cham Province, the MR 1 covered the Kampong Cham, Prey Veng, and Svay Rieng military sub districts. Second Military Region – headquartered at Kampong Speu, capital of Kompong Speu Province, the MR 2 covered the Kampong Speu, Kampot, Takéo, Srakar Neak, Kampong Seila, Thmar Keo, Kirirom, Kep Bokor, and Koh Kong military sub districts. Third Military Region – headquartered at Battambang, capital of Battambang Province, the MR 3 covered the Battambang, Pursat, Thmar Pouk, Stung Meanchey, and Kampong Chhnang military sub districts. Fourth Military Region – headquartered at Siem Reap, capital of Siem Reap Province, the MR 4 covered the Siem Reap, Kampong Thom, Preah Vihear, Oddar Meanchey, and Angkor Chum military sub districts. Fifth Military Region – headquartered at Stung Treng, capital of Stung Treng Province, the MR 5 covered the Stung Treng and Ratanakiri military sub districts. Sixth Military Region – headquartered at Kratié, capital of Kratié Province, the MR 6 covered the Kratie and Mondulkiri military sub districts. Phnom Penh Special Military Zone (PPSMZ, ) – headquartered at Phnom Penh, it covered the National Capital zone and its environs, the Udong Meanchey and Kandal military sub districts. The 6th MR and its regional HQ at Kratie were lost permanently upon the desertion of the local Cambodian garrison troops to the enemy soon after the beginning of hostilities. A special military zone for the lower Mekong River, designated the Special Mekong Zone – SMZ or 12th Tactical Zone (French: Zone Spéciale du Mekong – ZSM; Zone Tactique 12) was established in mid 1971 at Kandal Province, situated between the Cambodian Capital and the South Vietnamese border. Two additional military regions (8th MR and 9th MR) were created in 1973.

Оқу орындары

Әуе күштері академиясы Почентонгтан провинциялық астана Баттамбангқа көшірілді, ал офицерлерді даярлау мектебі Пномпеньден Одунның солтүстігіндегі Кампонг Чханнан провинциясындағы Лонгвекке көшірілді. Кандал, Кампонг-Спеу, Реам, Сисофон және Лонгвекте жаңа жаяу әскерді оқыту орталықтары салынды, ал 1972 жылдың қараша айында Баттамбанг маңында кхмерлік арнайы күштері басқаратын қосымша Recondo мектебі ашылды, ол алыс қашықтықтағы барлау тобын (LRRP) даярлауға арналған. Кхмер Ұлттық теңіз күштерінің офицер курсанттарын даярлау үшін 1971 жылдың соңында Чруй Чхангвар теңіз базасында теңіз академиясы құрылды, ал Камбоджа астанасынан оңтүстікке қарай бір шақырым жерде кіші офицерлерге арналған мамандандырылған курстарды ұсынатын әскери қызметкерлерді даярлау орталығы құрылды. 1973 жылдың мамыр айында кхмерлік әуе күштері армия үшін алдыңғы қатардағы әуе нұсқаушыларын (FAG) даярлау мақсатында Әуе-жер операциялары мектебі (AGOS) ашылды.

Шетелдік көмек

1970 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай Кхмер Республикасы АҚШ, Оңтүстік Вьетнам, Лаос Корольдігі, Таиланд, Индонезия, Филиппин, Қытай Республикасы (Тайвань), Австралия және Жаңа Зеландиядан әскери көмек сұрады және алды. FANK мүмкіндіктерін арттыру үшін 1971 жылдың басында Оңтүстік Вьетнамда американдықтардың басқаруымен режімдік оқу бағдарламасы басталды. 1971 жылдың ақпаны мен 1972 жылдың қарашасы аралығында АҚШ Армиясының Вьетнамдағы жеке оқу бағдарламасы (UITG) басқаруындағы оқу орталықтары бұрынғы MIKE Force базалық лагерьлерінде – Long Hải, Phuc Tuy және Chi Lang-та құрылды. Бұл орталықтарда Камбоджа армиясын, KAF әуежайының қауіпсіздігін және MNK теңіз жаяу әскерлерін негізгі жеңіл жаяу әскер, бронетехника, артиллерия және теңіз тактикасы бойынша қайта оқыту жүргізілді. FANK қызметкерлеріне арнайы оқыту да ұйымдастырылды. Парашютшілердің тактикалық курстары Австралиядағы Van Kiep LRRP оқу орталығында және Сайгон маңындағы Long Thanh және Tan Son Nhut әуе базаларындағы Вьетнам Республикасы армиясының (ARVN) әуедегі жаттығу орталықтарында өткізілді. 60-қа жуық камбоджалық студенттер Индонезияға Batujajar әуедегі жаттығу мектебінде Пара Команда курсына қатысу үшін жіберілді. Арнайы күштер (SF) курстары Оңтүстік Вьетнамның Кам Ранх шығанағына жақын орналасқан Dong Ba Thin базалық лагеріндегі LLDB оқу орталығында, сондай-ақ Таиландта, Лопбури провинциясының Fort Narai-дағы Тайланд Корольдік армиясының (RTA) Арнайы соғыс орталығында өткізілді, ал партизандық және "командалық" техникаларды Тайланд Корольдік полициясының (RTP) Полиция әуелік жабдықтау бөлімі (PARU) өзінің Phitsanulok және Hua Hin оқу лагерлерінде оқытты. Рейнджерлер/LRRP курстары Оңтүстік Вьетнамдағы Nha Trang қаласындағы Американың әскери көмек көрсету командасының (MACV) Recondo мектебінде және Таиландтың Narai фортында орналасқан RTA Recondo мектебінде өткізілді. Қосымша SF және SEAL жаттығулары АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатындағы Fort Bragg, Сан-Диего қаласындағы Коронадо әскери-теңіз амфибиялық базасында және Филиппиндегі Subic Bay әскери-теңіз базасында жүргізілді. Тайваньнан келген қытайлық нұсқаушы ұшқыштар KAF Battambang әуе академиясына ұшқыштарды оқыту үшін жіберілді, ал кхмер курсанттары мен ұшқыштар экипаждары L 19, O 1, UH 1, T 28, AC 47, EC 47, AU 24 және C 123 оқуларына Оңтүстік Вьетнамға, Таиландқа және АҚШ-қа жіберілді. Хмер ұшқыштарының жоғары курстары мен арнайы дайындығын Нахон-Патхом провинциясындағы RTAF Kamphaeng Saen Flight Training School-де тай инструкторлары және Таиландтағы Udon, U Tapao және Takhli әуе базаларындағы 56-шы арнайы операциялар қанатының американдық кеңесшілері жүргізді, ал басқалары Оңтүстік Вьетнамдағы Bien Hoa әуе базасында бақылаушылар курстарына қатысуға жіберілді. Сондай-ақ, Флорида штатындағы Pensacola әскери-теңіз базасында АҚШ әскери-теңіз флотының оқу курстарына қатысып, Австралияның Виктория штатындағы Корольдік Австралия әуе күштерінің (RAAF) East Sale әуе базасында курстарға қатысты. Он төрт камбоджалық әскери-теңіз офицері АҚШ-қа әртүрлі әскери-теңіз оқу орындарында жоғары курстарға қатысу үшін жіберілді. Сегіз оқушы АҚШ-тың Мэриленд штатындағы Аннаполистегі (USNA) әскери-теңіз академиясына, ал екі аға офицер Ньюпорттағы (Род-Айленд) әскери-теңіз колледжіне және Афинадағы (Грузия) әскери-теңіз жабдықтау корпусының мектебіне (NSCS) оқыды. Тағы төрт оқушы Маре аралындағы әскери-теңіз кеме жасақтауындағы (MINSY) және Калифорния штатындағы Vallejo қаласындағы жағалаудағы әскери-теңіз операциялар орталығында шағын қайық тактикасы мектебінде оқыды.

Soon after its creation in 1970, the Khmer Republic requested and received military assistance from the United States, South Vietnam, the Kingdom of Laos, Thailand, Indonesia, the Philippines, the Republic of China (Taiwan), Australia and New Zealand. To upgrade FANK capabilities, a regimented training programme began in early 1971 in South Vietnam under American auspices. Between February 1971 and November 1972, training centers run by the US Army Vietnam Individual Training Program (UITG) were set up at the former MIKE Force base camps of Long Hải, Phuc Tuy, and Chi Lang to re train Cambodian Army, KAF airfield security and MNK Naval Infantry troops in basic light infantry, armour, artillery, and marine tactics. More specialized training was also provided to selected FANK personnel. Paratroops' tactical courses were held at the Australian operated Van Kiep LRRP Training Center, and at the Army of the Republic of Vietnam (ARVN) Airborne Training Centers of Long Thanh and Tan Son Nhut Air Base, near Saigon; some 60 Cambodian students were later sent to Indonesia to attend the Para Commando course at the Batujajar Airborne Commando School, near Bandung in West Java. Special Forces' (SF) courses were undertaken at the LLDB Training Center at Dong Ba Thin Base Camp near Cam Ranh Bay, South Vietnam, but also in Thailand, at the Royal Thai Army (RTA) Special Warfare Center at Fort Narai, Lopburi province, while Guerrilla and 'Commando' techniques were taught by the Royal Thai Police (RTP) Police Aerial Resupply Unit (PARU) at their Phitsanulok and Hua Hin training camps. Ranger/LRRP courses were conducted at the American operated Military Assistance Command Vietnam (MACV) Recondo School at Nha Trang, South Vietnam, and at the RTA Recondo School co located at Ft. Narai, Thailand. Additional SF and SEAL training was undertaken respectively at Fort Bragg, North Carolina and Naval Amphibious Base Coronado in San Diego, California in the United States, and at Subic Bay Naval Base in the Philippines. Chinese instructor pilots from Taiwan were posted on loan at the KAF Battambang Air Academy to train its pilots whereas Khmer cadets and air crews were sent for L 19, 0 1, UH 1, T 28, AC 47, EC 47, AU 24, and C 123 training to South Vietnam, Thailand, and the United States. Most of the advanced courses and specialized training of Khmer combat pilots was conducted by Thai instructors at the RTAF
Kamphaeng Saen Flight Training School in Nakhon Pathom Province and by American advisors of Detachment 1, 56th Special Operations Wing at Udorn, U Tapao and Takhli airbases in Thailand, while others were dispatched to attend observer courses at Bien Hoa Air Base, South Vietnam. A small number also went to train with the US Navy at the Naval Air Station Pensacola, Florida and attended courses at the Royal Australian Air Force (RAAF) East Sale Airbase in Victoria, Australia. An input of fourteen Cambodian naval officers were sent to the United States to attend advanced courses at various US naval training institutions. Some eight students attended the US Naval Academy (USNA) at Annapolis, Maryland, whilst two senior officers went to the Naval War College (NWC) in Newport, Rhode Island and the Navy Supply Corps School (NSCS) in Athens, Georgia; four other students attended the small boat tactics school at the Mare Island Naval Shipyard (MINSY) and the adjacent Naval Inshore Operations Center at Vallejo, California.