Ағылшын әскерінің офицері: Артур Астонның өмірі мен қызметі
Arthur Aston (army officer)
Ағылшын армия офицері Артур Астон (1590-1649) – Англия азамат соғысында I Чарльз патшаны қолдаған, Ирландияда қаза тапқан әскери сардар. Тарихы, отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Асттон (1590 - 1649) – ағылшын армиясының офицері, әскери сарбаз. Ол Англия азамат соғысында король Карл I-ді қолдағандығымен және Ирландиядағы өлімінің қатыгездігімен халыққа кеңінен танымал болды. Ол Чеширдегі көрнекті Рим католиктері отбасынан шыққан. Ол Ирландияны Кромвель басып алған кезде Дрогеда қамалында қаза тапты.
English Army officer
Sir Arthur Aston (1590 – 1649)
was a soldier, most noted for his support for King Charles I in the English Civil War, and in folklore for the gruesome manner of his death in Ireland. He was from a prominent Roman Catholic family originating in Cheshire. He was killed during the Siege of Drogheda during the Cromwellian Conquest of Ireland.
Орталық Еуропадағы алғашқы еңбек жолы
Астон Фулхэм, Мидлсекс қаласындағы тағы бір Артур Астонның ұлы және Чеширдегі Баклоу Хандредтегі Астонның Томас Астонның немересі болды. Астонның әкесі 1610 жылдары Ресейде қызмет еткен кәсіби әскер болған, католик болғандықтан, Польша патшасы III Сигизмундтың назарына ілігіп, оның сенімін жеңіп алды. Артур Астон аға 1621 жылғы түрік соғысы үшін Польша тәжі үшін 2000 британдық жалдамалы әскер жинауға келісті. Польшаға бағыт алған жалдамалылардың көпшілігін Дания боғазында протестанттық Дания кері қайтарғанмен, капитан Артур Астон кіші 1621 жылы әкесінің 300-ге жуық британдық және ирландтық ер адамдарын Польшаға сәтті жеткізді. Бұл әскерлер кейін Польша патшасының күзет жасағын құрады. Артур Астон аға 1624 жылы қайтыс болды. Астон 1627 жылға қарай майор шеніне жетті және поляк-швед соғыстарында көп қызмет етті. 1627 жылы Данциг маңында швед әскерлері оны тұтқынға алды. 1629 жылғы Альтмарк бітім шартынан кейін Астон Польшаны тастап Швеция қызметіне кірді және 1631 жылы швед Густав Адольфтың бұйрығымен ағылшын полкін құруға кірісті. Оның бөлімшесі 1632 жылы Ұлыбританиядан жеткізілді, бірақ Германияның екінші деңгейдегі майдандарында соғысты, Маккей полкі сияқты шотланд бөлімдерінің даңқына жете алмады. Оның қатары аурудың салдарынан күрт азайды, сондықтан 1634 жылы Астон қатарларын толықтыру үшін немістерді жалдады.
Aston was the son of another Sir Arthur Aston, of Fulham, Middlesex, and the grandson of Sir Thomas Aston of Aston in Bucklow Hundred, Cheshire. Aston's father was a professional soldier who had served in Russia in the 1610s, and, being a Catholic, had caught the attention and trust of the Polish king Sigismund III. Arthur Aston senior agreed to raise 2,000 British mercenaries for the Polish crown for the Turkish war of 1621. Though most of these mercenaries bound for Poland were turned back by Protestant Denmark in the Denmark Straits, Captain Arthur Aston Junior successfully landed about 300 British and Irish men of his father's levies in Poland in 1621. These troops later formed a guard for the King of Poland. Arthur Aston Senior died in 1624. Aston advanced to the rank of Major by 1627, and saw considerable service during the Polish Swedish wars. He was captured by Swedish troops near Danzig in 1627. After the Truce of Altmark of 1629, Aston left Poland for the service of Sweden and was commissioned by Gustavus Adolphus of Sweden to raise an English regiment in 1631. His unit was shipped from Britain in 1632, but fought in the secondary theatres of Germany, never attaining the fame of Scots units such as Mackay's Regiment. Its strength had fallen so much, mostly due to sickness, that by 1634 Aston was recruiting Germans to fill the ranks.
Англияның Азамат соғысындағы мансабы
1640 жылы Астон Британияға оралды және Екінші епископ соғысы кезінде король Чарльз үшін полк басқарды. Көптеген жақтарда оның дініне қатысты алаңдаушылық болды, ол қызметі үшін рыцарь атағын алса да, командирлігінен кетуге мәжбүр болды. 1642 жылы Бірінші ағылшын азаматтық соғысы басталғанда, Чарльз оның католик дініне байланысты оны жұмысқа алудан бас тартты, бірақ Рейн ханзадасы Руперт оны көндірді. Католиктерге қарсы насихатқа қарсы Эдвард Хайд Астон король армиясындағы жалғыз папист офицер екенін мәлімдеді, «егер ол сондай болса», дегенмен полковник шенінен жоғары кемінде алты офицердің де католик екені белгілі болды. Астон драгундардың генерал-полковнигі болып тағайындалды және Эджхилл науқаны кезінде осы қызметте болды. Чарльз Оксфордты соғыс кезіндегі астанасы еткен кезде, Астон Редингтегі форпостқа командир болып тағайындалды, бірақ авторитарлық әдістерімен халыққа ұнамады. Рединг қоршауға алынғанда ол жараланды (басына құлаған плитка тиді) және Эссекс графының парламентарийлері оны тұтқынға алды. Ол тұтқын алмасу арқылы босатылып, Принц Руперттің ат әскерінің генерал-майоры болды. Ол Бристольді шабуылдау және Ньюберидің бірінші шайқасында қатысты. Астон 1643 жылдың соңында Оксфордтың губернаторы болды және 1644 жылдың қыркүйегінде Хорспат қаласынан құлап, аяғын жоғалтқанға дейін танымал болмады, содан кейін губернаторлық қызметтен босатылды. Ол корольден үлкен зейнетақы алды, бірақ Бірінші ағылшын азаматтық соғысының қалған бөлігінде қандай да бір лауазымды атқармады. 1648 жылы Астон Ормонд графына қосылды, ол жақында Ирландиядағы Ирландия конфедерациясының және басқа да роялистік күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалған еді. (Жоғарыда айтылған дұрыс емес. Астон 1647 жылдың қаңтарында Ормондпен бірге Ирландияда болды, ол Лордтар палатасына Англияға оралуға немесе «осы доминиондардан» тыс жерге баруға рұқсат сұрады. Лордтар Англияға оралуға рұқсат бермеді, бірақ «осы доминиондардан» тыс жерге баруға рұқсат берді. Шындығында, Астон 1649 жылы Ирландияда болмауы керек еді.) Сілтеме: Лордтар палатасының журналы, 1647 жылғы қаңтар. Ол маңызды Дрогеда портының губернаторы болып тағайындалды. Дрогеда Паледегі протестанттық қала болды және бұрын Ирландия конфедерациясының екі қоршауында Парламентті қолдаған. 1649 жылы Оливер Кромвелл Дрогеданы қоршауға алды. Қоршау 11 қыркүйекте Кромвельдің әскерлері қаланы шабуылдағанда аяқталды. Кромвельдің әскерлеріне қарулы кез келген адамға ешқандай мейірім көрсетпеуге бұйрық берілді; Кромвельдің сөздерімен айтқанда, шайқастың қызуында «Мен қалада қарулы барлық адамдарды аяуға тыйым салдым» және көптеген қорғаушылар жеңіске жеткен парламентарий сарбаздарының қолынан қаза тапты. Астон және басқа да ағылшын роялистері қорғанысқа ие Миллмоунт бекінісіне шегінді. Олар көпірде келіссөздер жүргізгеннен кейін берілуге келісті, бірақ қаруларын түсіргеннен кейін қырғынға ұшырады. Көптеген адамдар парламентарий сарбаздары Астонды оның ағаш аяғымен миын шауып өлтіргенін, олардың пікірінше, ол аяғында алтын монеталарды жасырған деп санайды. Астонның Элизабет Томсон атты қызы болған және 1644 жылы физика ғылымдарының докторы атанған.
By 1640, Aston had returned to Britain, and he commanded a regiment for King Charles during the Second Bishops' War. There was uneasiness in many quarters about his religion, and he was forced to resign his command, although he received a knighthood for his services. In 1642, when the First English Civil War broke out, Charles initially refused to employ him on account of his Catholic faith, but Prince Rupert of the Rhine persuaded him to do so. To counter anti Catholic propaganda, Edward Hyde claimed that Aston was the only officer in the King's army who was a Papist, "if he were one", although at least six other officers of the rank of Colonel or above were also known to be Catholics. Aston was employed as Colonel General of Dragoons, and served in this capacity during the Edgehill campaign. When Charles made Oxford his wartime capital, Aston was made commander of an outpost at Reading, where he became unpopular through his authoritarian methods. He was wounded when Reading was besieged (struck on the head by a falling tile), and was captured by the Parliamentarians under the Earl of Essex. He was released by prisoner exchange and became Sergeant Major General of Horse to Prince Rupert. He fought at the Storming of Bristol and the First Battle of Newbury. Aston became governor of Oxford in late 1643 and again made himself unpopular, until he lost a leg as a result of a fall from a horse at Horspath in September 1644 and was relieved as governor. He received a large pension from the King, but did not hold any appointments during the rest of the First English Civil War. In 1648, Aston joined the Earl of Ormonde, who had recently been made Commander in Chief of the Irish Confederates and other Royalist forces in Ireland. (The above is incorrect. Aston was in Ireland, with Ormonde, in January 1647, when he petitioned the House of Lords for a pass to return to England, or to go beyond 'these Dominions'. The Lords refused a pass to return to England, but issued one to go beyond 'these Dominions'. In truth, Aston should not have been in Ireland in 1649.) Ref: House of Lords Journal January 1647. He was made governor of the vital port of Drogheda. Drogheda was a Protestant town in The Pale and had previously supported Parliament through two sieges by Irish Confederates. In 1649, Oliver Cromwell laid siege to Drogheda. The siege ended on 11 September, when Cromwell's forces stormed the town. Cromwell's troops were ordered to show no quarter to any man bearing arms; in Cromwell's words, in the heat of the action, "I forbade them to spare any that were in arms in the town ", and many of the defenders were killed by the victorious Parliamentarian soldiers. Aston and other English Royalists retreated to the defensible Millmount Fort. They eventually agreed to surrender after a parley on the bridge, but were massacred after they laid down their arms. It is widely believed that the Parliamentarian soldiers killed Aston by bashing his brains out with his own wooden leg, which they believed concealed gold coins. Aston was said to have had a daughter, Elizabeth Thomson alias Aston, and to have been made a Doctor of Physics in 1644.