Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бэрроу Грин – Англияның Кембриджшир графтығындағы ауыл және приход. 2011 жылғы халық санауы бойынша ауылдың халқы 378 адамды құрады. Топырақ құрамы әртүрлі: теріс қабатта балшық және бор тас кездеседі. Басты егістері – бидай, арпа және түйірлі дақылдар. Приходтың аумағы; 1921 жылы халық саны 334 адамды құрады. Келлидің анықтамалығында (1929) былай сипатталған: «Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының Кембридж және Бьюри тармағындағы Дуллингхам станциясынан оңтүстік-шығысқа қарай 2½ миль, ал Ньюмаркеттен оңтүстікке қарай 6 миль жерде орналасқан ауыл және приход, Радфилд сот округі, Ньюмаркет бірлестігі, шағын сот отырысы бөлімі және округтік сот ауданы, Шевли ауылдық деканаты, архидиакондық және Элли епархиясы».
Burrough Green is a village and parish in Cambridgeshire, England. The population of the village at the 2011 census was 378. The soil is various; subsoil, clay and chalk. The chief crops are wheat, barley and roots. The area of the parish is ; the population in 1921 was 334." It is described in Kelly's Directory (1929) as a "village and parish 2½ miles south east from Dullingham station on the Cambridge and Bury branch of the London and North Eastern Railway and 6 south from Newmarket, in the hundred of Radfield, Newmarket union, petty sessional division and county court district, rural deanery of Cheveley, archdeaconry and diocese of Ely."
Шіркеу
Сент-Августин шіркеуі – бұл 13 ғасырда салынған, ІІ дәрежелі* тізімдегі ескерткіш.
The parish church of Church of St Augustine is a Grade II* Listed Building which dates from the 13th century.
Қожалық
Сэр Томас де Бург (1199 ж. қайтыс болған) 12 ғасырда Елді мекеннің иесі болған, ал оның отбасы 14 ғасырға дейін онымен иелік еткен. Кембриджширдегі Борроу Гриннің сэр Джон де Бург, 1381 жылдың 24 ақпанында Ламбетте расталған Суффолк графы Уильям де Уффордтың өсиеті бойынша мұрагер болып табылады. Де Бурдың өсиеті 1384 жылы жасалған, және ол Борроу Грин шіркеуіндегі әдемі мазарда жерленген делінеді. Сэр Джонның ұлы Сэр Томас мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін, имение Сэр Джонның үлкен қызы Элизабет арқылы оның күйеуі Сэр Джон Инглеторпқа, рыцарьға (Кент) өтті, және ол оның отбасында шамамен 1500 жылға дейін қалды. 1574 жылы Борроу Грин сэр Энтони Кейджге сатылды, оның ұрпақтары Азамат соғысы кезінде көп қарызға батты. Иелік және оның жерлері неке арқылы Слингсби отбасына өтті, ал 1670 жылы Борроу Грин олардың резиденциясы болды. Содан кейін көптеген иелері болды, және уақыт өте жерлер мен үйлер сатылды. Шамамен 1575 жылы салынған, 1086 жылға дейін бар болған ескі ғимараттың орнына салынған Иелік үйі (немесе Ескі зал) шіркеудің жанында орналасқан, қазір шаруашылық үйі болып табылады, және 19 ғасырда осы мақсатта қайта жаңартылған.
Sir Thomas de Burgh (d.1199) was Lord of the Manor in the 12th century and the family were still in possession in the 14th century. Sir John de Burgh of Borrough Green in Cambridgeshire is a legatee in the Will of William de Ufford, Earl of Suffolk, proved at Lambeth on 24 February 1381/2. De Burgh's own Will was made in 1384 and he is said to be buried in a fine tomb in the church at Burrough Green. Upon the death of Sir John's son Sir Thomas, without issue, the manor passed via Sir John's eldest daughter Elizabeth to her husband Sir John Inglethorpe, Knt., in whose family it remained until about 1500. Burrough Green was sold to Sir Anthony Cage in 1574, whose descendants became greatly indebted during the Civil War. The manor and its lands passed by marriage to the Slingsby family and in 1670 Burrough Green was their seat. Thereafter numerous owners possessed the manor and village and over time the lands and houses were sold. The Manor House (or Old Hall), built c. 1575 replacing one which existed as early as 1086, stands near the church and is now a farmhouse, being remodelled as such in the nineteenth century.
Басқа
Бэрроу Грин бастауыш мектебі 400 жылдан астам уақыттан бері бар. Онда шамамен 100 бала білім алады. Мектептен кейінгі үйірме және балабақша да мектеп аумағында орналасқан. Мектеп түскі ас кезінде жоғарыда аталған оқу залын пайдаланады, сондай-ақ кішкентай бассейн де бар. Бэрроу Гриндегі оқу залы 1887 жылы миссис Порчер күйеуі Чарльз Порчердің естелігі ретінде салынған. Ол көбінесе қыс айларында қолданылады және шамамен 130 адамды қабылдай алады. Икнильд жолының бағыты Букингемширдегі Ивингхо маяғынан Саффолк графтығындағы Кнеттисхолл Хитке дейін 110 мильге созылып, ауылдан өтеді. Икнильд жолы – жаяу жүргіншілер, атпен жүрушілер және тас жол велосипедшілері үшін көп мақсатты маршрут, ол да ауылдан өтеді. Ауылда басқа ауылдармен жарысатын және ауылдың жасыл алаңында ойнайтын крикет клубы да бар.
Burrough Green Primary School has been in existence for over 400 years. It provides an education for around 100 children. There is also an after school club and a nursery on site. The school uses the reading room mentioned above for lunch times and also has a small swimming pool. The Reading Room at Burrough Green was built in 1887 by Mrs Porcher, as a memorial to her husband, Charles Porcher esq. ; it is in general use during the winter months and will hold about 130 persons. The Icknield Way Path passes through the village on its 110 mile journey from Ivinghoe Beacon in Buckinghamshire to Knettishall Heath in Suffolk. The Icknield Way Trail, a multi user route for walkers, horse riders and off road cyclists also passes through the village. There is also a cricket club in the village which plays on the village green and competes with other local villages.