Кіріспе

Льюис Е. "Лью" Лерман (Lew E. "Lew" Lehrman, 15 тамыз 1938 жылы туған) – американдық инвестициялық банкир, бизнесмен, саясаткер, экономист және тарихшы. Ол түпнұсқа дереккөздерге негізделген американдық тарихты оқып-зерттеуді қолдайды. 2005 жылы Ақ үйde Америка тарихына, президент Абрахам Линкольн туралы зерттеулерге және ақша-кредит саясатына қосқан үлесі үшін Ұлттық гуманитарлық медальмен марапатталды. 1982 жылы Лерман Нью-Йорк штатының губернаторы лауазымына демократ Марио Куомоға қарсы сайлауға түсіп, сайлауда екі проценттік айырмамен жеңіліске ұшырады. Лерман Абрахам Линкольннің 200 жылдығына арналған комиссияның және Линкольн форумының кеңесшілер тобының мүшесі болды. Ол "Линкольн Пеорияда: шешімді момент" (2008), "Линкольн: шағын қадамдармен" (2013), "Черчилль, Рузвельт және компания" (2017) және "Линкольн мен Черчилль: соғыстағы мемлекет қайраткерлері" (2018) кітаптарының авторы. Ақша-кредит саясаты бойынша жазған еңбектері: "True Gold Standard, Newly Revised and Enlarged, Second Edition" (2012), "Money, Gold, and History" (2013) және (бірлескен автор ретінде) "Money and the Coming World Order" (1976) және "The Case for Gold" (1982). Лерман Линкольн институты үшін жазады, ол 16-шы президент туралы веб-сайттар жасады. Ол 1981 жылы құрылған "L. E. Lehrman & Co." инвестициялық фирмасының аға серіктесі. Сондай-ақ ол 1972 жылы құрылған мемлекеттік саясатты зерттеу және гранттар беру жөніндегі Лерман институтының төрағасы. 2005 жылдың 10 қарашасында АҚШ президенті Джордж Буш Овалдық кеңседе өткен салтанатты шарада Лерман мен Ричард Гилдерге Ұлттық гуманитарлық медаль табыс етті. Лерман католик дініне кірді.

Ерте өмір және білім

Лерман 1938 жылғы 15 тамызда Пенсильвания штатының Харрисбург қаласында Роуз (Герман) және Бенджамин Сакс Лерманның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Rite Aid Corporation компаниясының төрағасы болған. Оның отбасы еврейлерден еді. Лерман Пенсильвания штатының Поттстаун қаласындағы "Хилл" мектебінде, пансионда оқыды. Лерманның тарихты оқытумен айналысуы 1960 жылы Йель университетінде Карнеги оқытушысы болып жұмыс істеуімен басталды, содан кейін Гарвард университетінде Вудро Вильсон стипендиясы бойынша магистратураны аяқтады.

Мансап

Лерман – Rite Aid корпорациясының бұрынғы президенті, жазушы, кәсіпкер және экономика тарихы бойынша маманы.

Ритуалды көмек

Rite Aid Corporation – Орталық Пенсильваниядағы Луис Лерман мен Ұлы атымен танымал отбасылық көтерме азық-түлік бизнесінің өркендеген жемісі, оның негізін Лерманның әкесі Луис қалап, ал ұлы Бенджамин кеңейтті. Лерман жасөспірім кезінде мереке күндері фирмада жартылай штатпен жұмыс істеді. Кейін Йель және Гарвардта білімін жалғастырғанда жазғы және мерекелік уақытта компанияда жұмыс істеді, содан кейін Армия резервіне қатысты. 1962 жылы Пенсильванияда компания денсаулық және сұлулық дүкендерін ашуды бастады; ол сол кезде клиенттер мен дүкендерді жалға алуда шағын қалалардағы бәсекелес болды. Лерман 1964 жылы компанияға толық уақытпен қосылды – осы жылы Нью-Йорк штатында алғашқы Rite Aid дәріханасы ашылды. The New York Times газеті хабарлағандай, "Лерман қаладан қалаға барып, үй иелері жалдаушыларды, тіпті бейтаныс адамдарды іздейтін ескі дүкендерді іздеуге мәжбүр болды". "Ол және оның серіктестері бір жерді тапқаннан кейін, сенбі күндерін бояу мен жөндеуге (әдетте 10 000 доллардан кем шығынмен) және жексенбі күндерін тауарларды сөрелерге орналастыруға арнады. Дүйсенбі күні дүкен жұмыс істеуге ашылды". Rite Aid 1968 жылы акцияларды сәтті сату арқылы акционерлік қоғамға айналды және кеңейтуді жалғастырды. Ол кезде компания акцияларының 32 пайызына ие болған Льюис Лерман компанияның президенті және ең ірі акционері болды. Лерманның жеңесі Алекс Грасс, Лерманның әкесі бизнеске әкелген, ақырында бас атқарушы директор болып тағайындалды. Лерман 1977 жылы Rite Aid президенті қызметінен, ал 1981 жылы компанияның атқару комитетінің төрағасы қызметінен кетіп, ақырында компаниямен барлық байланыстарын үзді. Лерманның 1982 жылғы Нью-Йорк штатының губернаторлық науқанында "Rite Aid-ті құруға көмектесу" деп атаған рөлі саяси мәселеге айналды, өйткені компанияның төрағасы және бас директоры Грасс компанияның өсуіне Лерманға несие берген жарияланған мақалаларға наразылық білдірді. New York Magazine журналының Майкл Крамері Лерман туралы мақала үшін Грасспен сұхбаттасты. "Лерман – негізін қалаушы емес. Мен болдым", – деді Грасс. Грасс Rite Aid-тің негізін қалау туралы нұсқасын келтіргеннен кейін Крамер былай деп жазды: "Грасс, әрине, Лерманды кемсітуде, ал фактілерге келетін болсақ, олар мүлдем факті емес, немесе кем дегенде даулы фактілер. Оларды мен сөйлескен бұрынғы және қазіргі Rite Aid қызметкерлері мен директорлары күмәнмен қабылдады". Крамер басқа да Rite Aid қызметкерлері мен директорларының сөздерін келтірді. Бір компания директорының айтуынша, Лерман "ұйқысы кеткен шағын компанияны алып, оған жаңа өмір сыйлады". Rite Aid директоры және Италиядағы бұрынғы елші Максвелл Рабб былай деді: "Льюдің рөлі кем дегенде басқалардың рөліне тең болды". Лерман 1980-ші жылдардың аяғында Morgan Stanley-дің басқарушы директоры болды. Morgan Stanley-ден кейін 1991 жылы L. E. Lehrman & Co. инвестициялық компаниясын құрды. Ол сондай-ақ Джордж Буштың Arbusto Energy компаниясына инвестиция салды.

Нью-Йорк губернаторының сайлау науқаны

Лерман 1977 жылға дейін Rite Aid президенті болды және келесі жылы Нью-Йорк губернаторы лауазымына түсу үшін 1981 жылы барлық лауазымдарынан қанағаттама жасады. Ол "сайланатын лауазым – нәрсені іске асырудың жалғыз жолы" деді. Ол сайлау науқанындағы жарнамаларында қызыл ілгек кигенімен танымал болды. 1982 жылдың 16 маусымында Лерман "Манхэттендегі Республикалық Мемлекеттік Комитетінің қаумал жиналысында салмақты дауыстардың 68,88 пайызын" алып, губернаторлыққа ресми GOP үміткері болып тағайындалды. Кейін ол алғашқы сайлауда жеңіске жетіп, республикалық партияның губернаторлыққа үміткері атанды. Танымал тарихшы Сэмюэл Г. Фридман былай деп жазды: "Лерманның мақсаттары партияның төлем қабілеттілігінен немесе билікті тәртіпті түрде беруден әлдеқайда асып түсті. Манифестімен бірге халықтық көтеріліс қажет болды. Лерман екі нәрсені де Rite Aid желісін құрғандай құруды жоспарлады – қалалар мен қалашықтарға сапар шегіп, Main Street-ке назар аудару арқылы". Республикалық губернаторлыққа үміткер салықты азайту бағдарламасы бойынша заң шығарушы республикалықтардың бірқатар жетекші мүшелерімен қақтығысқа түсті. "Албани ішіндегі" соңғы пікірталас барысында олардың арасындағы айырмашылықтар туралы сұрағанда Лерман: "Мен бұл мәселені сайлаушыларға ұсындым. Мен бұл мәселені заң шығарушыларға ұсынбаймын. Нью-Йорк штатын кім басқарады? 211 заң шығарушы ма, әлде 18 миллион еркін адам ба? Сұрақ осы. Нью-Йорк штатының үкіметін кім басқарады? Ол саясаткерлер мен бюрократтарға тиесілі ме, әлде мұнда тұратын 18 миллион адамға пайда әкелу үшін бе? Міне, мәселе" деді. Республикалық және Консервативтік партиялардың тізімі бойынша сайлауға түскен Лерман сол кездегі вице-губернатор Марио Куомодан 51–48 есебімен жеңілді, бұл күтілгеннен әлдеқайда аз болды. Куомо Демократиялық және Либералдық партиялардың тізімі бойынша сайлауға түсті, бұған дейін Демократиялық партияның алғашқы сайлауында Нью-Йорк қаласының мэрі Эдвард И. Кохты жеңген еді. Лерман бірнеше басқа республикалық үміткер жарыстан шыққаннан кейін адвокат Пол Дж. Курранға қарсы алғашқы сайлауда республикалық партияның үміткерлігін жеңіп алды. Саяси ғалымдар Питер В. Колби мен Джон К. Уайт жарыста штаттың солтүстігі мен оңтүстігі арасындағы айқын бөліністі атап өтті, Куомо Нью-Йорк қаласында 575 000 дауыс артықшылығын алды. "Лерман штаттың қалған бөлігінде 400 000 дауыспен жеңіске жетті" және "елді 57 округтің 52-сін" жеңіп алды. Екі губернаторлық үміткердің арасындағы пікірталастар штаттың экономикалық және қылмыстық проблемаларына қатысты мәселелер бойынша өткір пікір алмасуларға толы болды. "1982 жылғы губернаторлық науқанның соңғы апталарында Марио М. Куомо мен Льюис Е. Лерманның қоғамдық кездесулері мазмұнды, көбінесе жанды, кейде қарқынды, бірақ үнемі азаматтық идеялар алмасуын тудырды", – деп еске алды жарысты журналист ретінде жазған Э. Дж. The New York Times газеті қазан айының басында New York Post-та өткен пікірталастан кейін "Лейтенант-губернатор Марио М. Куомо мен Льюис Е. Лерман Нью-Йорк губернаторы сайлауының алғашқы дебатында 50 минут бойы үзіліссіз сөйлесті. Екі минуттық кіріспе сөздер 25 минутқа созылды, екі "қарқынды, бірақ ашуланбаған" үміткер өзара сөздер алмасып, өздерінің ресми емес уақыт шектерін сақтады. Бір сәтте Куомо мырза төрт сарапшыға ыммен қарап: "Шайынша, оларға ойнауға рұқсат беруіміз керек" деді". Ұлттық және мемлекеттік жұмыссыздықтың жоғары деңгейі Лерманның сайлау науқанына зиян тигізді. Губернаторлық сайлау науқаны "Рейгэн экономикасы бойынша референдум" деп жарияланды. Алайда, сайлау Рейгэн экономикасы мен жұмыссыздық туралы референдум болғанда, Куомо өз партиясының сайлаушылар тізіліміндегі үлкен басымдылығын көрсететін және бірнеше наразы республикашылар мен тәуелсіздерге орын беретін маржамен жеңіске жетер еді, деп хабарлайды Принстон университетінің губернаторлық науқаны туралы диссертациясына сәйкес. "Оның орнына Лью Лерман теледидар мен тікелей пошта сияқты технологияларды қолданып, өзіне жағымды мәселелерді, мысалы, өлім жазасы, қылмыс, әлеуметтік арамзашылық, мектептердегі дұға және [Хью] Кэри әкімшілігінің танымалдылығы туралы "жағымсыз" үгіт-насихат жүргізе алды. Оның үстіне, ол өзінің экономикалық жоспарын кеңінен жариялау арқылы Рейгэн экономикасы мәселесін шешуге мүмкіндік алды". Лерман өзі АҚШ-та жұмыссыздық 10 пайыздан асқан кезде сайлаудағы республикалық стратегияны сынға алды: "Мен Рейгэн әкімшілігі экономиканы қалай қайта құруға және келесі 10 жылда 20 миллион жұмыс орнын қалай құруға болатынын нақты көрсетуге үлкен күш салуы керек деп санаймын", – деді ол The New York Times газетіне. Ол былай деп қосты: "«Бұрынғысынша қалу» сияқты ұран жеткіліксіз". Ол кезде Лерманның телеарнадағы жарнамасының көлемі бұрын-соңды болмаған деңгейде болды. The Christian Science Monitor газеті науқанның соңында былай деп хабарлады: "Жарнамалар соншалықты жиі көрсетілгендіктен, The New Yorker журналында попугайдың теледидардың қасына қойылған суреті жарияланды. Попугай: «Мен Лью Лерманмын. Лью Лерман губернаторлыққа!» дейді. Телевизиялық жарнамалар Льюис Лерманды әйелдерге таныс есімге айналдырды. Бруклиндегі Боро Парк ауданындағы науқан барысында бір жасөсперік: «Міне, теледидардағы адам!» деп айғайлады". Куомо Лерманның шығындарын науқан мәселесіне айналдыруға тырысты. Куомо "Лерман – теледидар мен радио жарнамалары арқылы кез келген бейне жасауға болатын таза тақта еді", – деп жазды Mario M. Cuomo-ның күнделіктерінде. "Сауалнамалар көрсеткендей, алтын стандарт немесе Рейгэн экономикасы бейнені жақсартпайды – халық бұрынғысы туралы көп білмейді және Нью-Йорк штаты Рейгэн рецессиясы мен бюджет кесімінен қатты зардап шегіп отыр – сондықтан бұл мәселелер назардан тыс қалды. Оның орнына, төрт-бес миллион долларлық теледидар жарнамалары Лерманды жұмыс орындарын қалай жасауды білетін жақсы отбасылық адам ретінде бейнеледі – оның табысты бизнес-карьерасы дәлелдеді – және қылмысты тоқтатуға – капитал жазасымен". Куомо күнделігінде Лерманның тікелей пошта мен теледидар жарнамасына жұмсаған жоғары шығындарына шағымданып, бірақ 1982 жылдың қазан айының соңында мойындады: "Қызық мәселе туындады. Бізде жұмсауға жеткілікті қаражат бар – тіпті одан да көп!". Куомо жеңіске жетті және 1994 жылы қайта сайлауда жеңіліске ұшырағанға дейін үш мерзімге губернатор болып қызмет етті.

Академиялық және тарихты қорғау

1970 жылдары Лерман Йель университетіне Йель университетінің кеңесі үшін гуманитарлық ғылымдарды оқыту бағдарламасын қарауды басқару үшін оралды. Gilder Lehrman Collection үшін Льюис Лерман мен Ричард Гилдер тарихи құжаттарды жинап, оларды ғалымдар мен жалпы жұртшылыққа қолжетімді жинаққа біріктірді. Алғаш Морган кітапханасына сақталған Гилдер Лерман жинағы қазір Нью-Йорк тарихи қоғамында сақталуда. 2006 жылға қарай GLC 60 000-нан астам құжаттар мен тарихи заттарды жинады, олардың көп бөлігі 18-19 ғасырлардағы Америкаға қатысты. Осы кезеңдердегі материалдар Джордж Вашингтонның Вернон тауындағы, Геттисбургтегі, Морган кітапханасындағы және Нью-Йорк тарихи қоғамындағы көрмелерде пайдаланылды. Лерманның өзі Америка тарихының орталық мәнінде Абрахам Линкольннің мұрасы туралы жазды және лекция оқыды. 1972 жылы Лерман Нью-Йоркте Lehrman Institute қоғамдық саясатты зерттеу институтын құрды, ол экономикалық және сыртқы саясатты тарихи тұрғыдан зерттеуге бағытталған. Лерман мен инвестор-меценат Ричард Гилдер, екеуі де Йель университетінің бұрынғы студенттері және Wolf's Head Society мүшелері, 1994 жылы Гилдер Лерман Америка тарихы институтын және Гилдер Лерманның американдық тарихи құжаттар жинағын құрды. Лерманның айтуынша, "жинақты құрудың мақсаты құжаттарды жеке қолынан алып, оларды американдық студенттерге [және] американдық мұғалімдерге қызмет ететін орынға орналастыру болды". Олар сондай-ақ Геттисбург колледжінде Линкольн және солдаттар институтын құрды, ол "Абрахам Линкольн, американдық Азамат соғысының солдаты немесе олардың дәуіріне қатысты тақырыптар туралы ағылшын тіліндегі ең үздік ғылыми еңбек үшін" жыл сайын Линкольн сыйлығын табыстайды, сондай-ақ Йель университетіндегі Гилдер Лерман құлдықты, қарсылықты және оны жоюды зерттеу орталығындағы үздік жұмыстар үшін Фредерик Дуглас сыйлығын береді. "Соңғы екі буын ішінде мемлекеттік және жеке мектептер азаматтық сабақтарды алып тастап, американдық тарихты әлеуметтік зерттеу сабақтарымен алмастырды", - деді Лерман газетке берген сұхбатында. "Көптеген американдық колледждерде бүгін сіз американдық тарихты толық оқымай-ақ дипломмен бітіруге болады. Мен бұл елдің еркіндігін құрметтеймін, бірақ американдық тарих туралы білімсіздікті жақсы нәрсе деп есептемеймін". 2008 жылы Humanities журналына берген сұхбатында Лерман Гилдермен бірге бастаған күш-жігерін былай сипаттады: "[Б]із тарихты қоғамдық нәрсе еткіміз келеміз. Сондықтан Дик пен мен, Габор Бориттпен бірлесіп, Линкольн мен Азамат соғысы дәуіріндегі ең үздік еңбек үшін Линкольн сыйлығын, ал Дэвид Дэвистің көмегімен, құлдықты жою, қарсылық және құлдық туралы ең үздік еңбек үшін Фредерик Дуглас кітап сыйлығын құрдық. Біз көпшіліктің қызығушылығын оятуға көмектескіміз келеді. Ал ғалымдар мен мұғалімдер американдық тарихты жазуға, зерттеуге және оқытуға салған үлкен еңбегі үшін құрметке лайық". Бірінші сыйлық "Линкольннің туғанына 182 жыл толуына орай 1991 жылдың 12 ақпанында жарияланды, ал кейінгі сыйлықтар жыл сайын оның туған күні қарсаңында, ақпанның 11-де жарияланды". Линкольн сыйлығының алғашқы иегері - кинорежиссер Кен Бернс, ол PBS телеарнасындағы "Азамат соғысы" сериалы үшін марапатталды. Кейінгі жеңімпаздарға тарихшылар Майкл Берлингэм, Ричард Дж. Карвардин, Дэвид Х. Дональд, Эрик Фоннер, Джон Хоуп Франклин, Дорис Кернс Гудвин, Аллен К. Гюльзо, Джеймс Макферсон, Джеймс Оукс және Дуглас Л. Уилсон кірді. Консервативті көзқарастарынан Лерман мен Гилдердің тарих жобаларын қолдауы кейде дау тудырды. 2005 жылы Дэвид Брайон Дэвис, өзін "солшыл демократ" деп сипаттаған, олармен Йель университетінің Гилдер Лерман құлдықты, қарсылықты және оны жоюды зерттеу орталығында жұмыс істеген, оларды қорғады: "Біздің үлкен саяси айырмашылықтарымызға қарамастан, мен ешқашан менің оқытуымға, жазуымға, құлдық туралы ұлттық көрмені ұйымдастыруға немесе Гилдер Лерман Америка тарихы институтының кеңесші кеңесінің мүшесі ретінде ұсыныстар жасауға қатысты ешқандай идеологиялық ықпалға ұшыраған емеспін". 2013 жылы Лерман революциялық соғыс дәуіріндегі әскери және азаматтық басшылар туралы эсселер жинағын жариялады. Соңғы жылдары, 2017 және 2018 жылдары Лерман "Черчилль, Рузвельт және компания: Характер мен мемлекеттік басқару туралы зерттеулер" кітабын жариялады, ол АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы ерекше қарым-қатынас соғысты жеңген одақты қалай нығайтқанын қарастырады, сондай-ақ "Линкольн және Черчилль: Соғыстағы мемлекет қайраткерлері" атты еңбегінде Абрахам Линкольн мен Уинстон Черчилльдің бас қолбасшылар ретінде өз елдерін қалай жеңіске жеткізгендері туралы баяндайды.

Линкольн институты

Лерман Авраам Линкольнның өмірін зерттеумен айналысатын ғалымдар мен топтарға қолдау және көмек көрсету мақсатында Линкольн институтын құрды. Институт Линкольн туралы баспа материалдарын, телерадио өнімдерін, конференцияларды және интернет ресурстарын дамыту мен таратуға көмектеседі, сондай-ақ ғалымдарды бірлесіп жұмыс істеуге және тарихи материалдарды дамытуға, сонымен қатар бастапқы дереккөздерді физикалық және электрондық форматта көрсетуге үлес қосуға шақырады. Институт сонымен қатар Авраам Линкольн және оныңмен бірге өмір сүрген және жұмыс істеген адамдар туралы алты веб-сайтты жасайды және қолдайды. 2013 жылы Лерман Линкольн және Азамат соғысы туралы эсселер жинағын "Lincoln "by littles"" деген атпен жариялады.

Консервативті себептер

Лерман азаматтық және консервативті істерде белсенді. Ол бір жыл бойы «Жаңа американдық ғасыр жобасы» директорлар кеңесінің мүшесі болды. 1970 жылдардың соңында ол Америка Кәсіпкерлік Институтының сенімді мүшесі болды және 1990 жылға дейін The Heritage Foundation-ның сенімді адамы болды. Ол Манхэттен институтының және Пирпонт Морган кітапханасының ертедегі сенімді мүшесі болды. 1983 жылы ол Никарагуадағы антикоммунистік Контра партизандарын қолдауға көмектескен «Америка үшін азаматтар» ұйымын құруға көмектесті, бұл Оливер Норттың науқанына көмек болды. Ұйымның бастамашысы президент Рональд Рейганның досы Жакелин Х. Юм болды, ол жобаны ойлап тапты және президент Рейганды Лерманды тартуға көндірді. Рейган Лерманға телефон шалып: «Президентпен ұзақ сөйлестік. Біздің талқылауымыздың қорытындысы өте қарапайым болды. Бізге ұлттық азаматтық лига, белсенді ұйым қажет екендігіне келістік, оның мүшелері экономикалық және ұлттық қауіпсіздік саясатына назар аударатын негізгі қағидаларға келісетін болар еді. Біздің бірінші мақсатымыз – американдықтардың пікір қалыптасу ортасын өзгерту және пікір көшбасшыларын ықпал ету. Біз Конгресс округтік комитеттері арқылы әрбір қалада, ауылда және қалада ақыл-ой талқылауына қатысамыз». Рейган күнделігінде былай деп жазды: «Лью Лерман мен Джек Хьюм келді. Олардың Конгресс деңгейінде қолдаушыларды ұйымдастыруға арналған керемет жоспары бар». Ол кезде Лерман болашақта Республикалық партиядан президенттікке үміткер болу мүмкіндігі қарастырылды. Саяси колумнисттер Эванс пен Новак Рональд Рейган Дональд Т. Реганды таңдамас бұрын оны АҚШ-тың қазынашылық министрі етіп тағайындауды қарастырғанын хабарлады. Өзінің естеліктерінде Рейган «менің сынға ұшырағандарымды жібіткім келді, сондықтан Нью-Йорктің белгілі консерваторы Льюис Лерманды қазынашылық министрінің орынбасары етіп тағайындауға кеңес берді» деп жазды. Алайда, Рейган мұны істегісі келмеді, ол былай деп жазды: «Лерман қабілетті, тіпті керемет адам болғанымен, мен бас тарттым. Мен онымен қақтығысатынымызды білдім, өйткені ол екінші орынға қанағаттанбайтын болар еді. Мен өз саясатын жүзеге асыратын адамды емес, әкімшіні іздедім». Лерман сондай-ақ қазынашылық министрінің ақша-несие мәселелері жөніндегі орынбасары лауазымына қарастырылды. Министр Рейган монетарист Берил Уэйн Спринкельді артық көреді. Спринкельден айырмашылығы, Лерман жетекші академик монетарист Милтон Фридманның құбылмалы валюта бағамы саясатын сынады. Қаржы министрі Рейган «мен таба алатын ең жақсы монетаристті іздедім» деді. Лерман президентке ақша-кредит және фискалдық саясат туралы бірнеше меморандумдарды жазды, соның ішінде «Реган президенттігінің басында қаржылық тәртіп үшін күрес» және конгрессмендер Дэвид Стокман мен Джек Кемппен бірлесіп жазған «ГОП экономикалық Дюнкерктен аулақ болу». Консервативті колоннашылар Роуланд Эванс пен Роберт Новак «Стокман Лерманның аргументтеріне қатты таң қалды және оларды өзінің нақтырақ мақаласына шабыт ретінде пайдаланды» деп жазды. New York Times газетінің журналисі Леонард Силк Рейган әкімшілігінің лауазымына Лерман тағайындалса, «бұл Рейган әкімшілігінің экономикалық саясатының бағытын көрсетеді. Бірақ ол әлі де солай емес және дәстүрлі консерваторлардың арасында күшті қарсылық бар» деп ескертті. Банктік пайыздық мөлшерлемелері 20 пайыздан асып, жылдық инфляция 15 пайызға жақындаған кезде, Лерман алғаш ұсынған және кейіннен Стокман мен Кемп қолдаған экономикалық төтенше жағдай ақыры қабылданбады. 1985 жылы ұйымды қысқа уақытқа болашақ лоббист және сотталған Джек Абрамофф басқарды. Кейіннен Абрамофф ұйымның қаражатын дұрыс пайдаланбағаны үшін жұмыстан шығарылды. Сол жылы «Америка үшін азаматтар» Ангола, Никарагуа, Ауғанстан және Лаос елдеріндегі антикоммунистік көтерілісшілердің Анголадағы кездесуін демеушілік етті. Лерман Демократиялық Интернационал деп аталған шараға жеке қатысты. Лерман 1986 жылдың қыркүйегінде «Америка үшін азаматтар» ұйымынан кетіп, оның орнын Швейцариядағы бұрынғы елші Джеральд П. Кармен басты.

Алтын стандартты қорғау

Лерман ерте кезден-ақ "Шарль де Голльдің қаржы министрі Жак Руеффтің жанкүйеріне айналып, алтын стандартына шын сенуші болды". 1981 жылы ол конгрессмен Рон Полмен бірге АҚШ-тың Алтын комиссиясының құрамына кірді. 1982 жылы олар Мюррей Ротбардты қоса алған экономистер тобымен бірлесіп "Алтынға қатысты дәлелдер" кітабын жазды. Лерманның ерекше көзқарасы The Wall Street Journal, The Washington Post, National Review, American Spectator және The Weekly Standard сияқты көптеген мерзімді басылымдарда жарияланды. Сонымен қатар, Лерман "Ақша және болашақ әлемдік тәртіп" кітабына үлес қосты, ол алғаш рет Нью-Йорк университетінің баспасында жарық көрді және 2012 жылы "Лерман институты" баспасында қайта басылды. Алтын стандартына оралуды қолдау үшін Лерман Гранттың пайыздық ставкаларына қадағалаушы редакторы Джеймс Грантпен бірікті, олар 2011 жылдың наурызында және 2012 жылдың қыркүйегінде АҚШ Өкілдер палатасының Ішкі ақша-кредит саясаты және технология жөніндегі Қаржылық қызметтер кіші комитетіне куәлік берді. 2011 жылы Лерман "Алтын стандартты қазір" жобасын іске қосты, ол ақша-кредит саясаты жаңалықтарын жинақтап, "Америка алтын стандартын бір жақты түрде қайта жаңарту арқылы көшбасшылық етуі керек" дегенді жақтады. 2013 жылы Лерман "Ақша, алтын және тарих" жинағын жариялады, онда ақша-кредит саясаты бойынша жазбалары мен алтын стандартын қолдауы жинақталған. Бір сыншы "Лерман – қазіргі заманда алтынды қолдайтын өте аз топтың бірі, ол практикалық консервативті зиялылық пен уақытша, жартылай пісірілген идеализмді бөліп тұратын алшақтықты сәтті жаба алады" деп атап өтті. Лерман қағаз валютасының еңбек ететін американдықтарға зиян екенін бірнеше рет айтты. "Мен алтын стандартын қолдауға негіз болатын басты аргументім, - деді Лерман 2013 жылғы сұхбатында, - ол сатып алу қабілетін, жалақыны, еңбекақыны сақтайды, олар Вашингтондағы Конгресс залдарында немесе басқа жерде, Уолл-стрит сияқты билік орталықтарында өзін қорғауға шамасы келмейтін барлық адамдар үшін".

Лерман америкалық зерттеулер орталығы

2005 жылы Лерманның қаржысымен Колледждер аралық зерттеулер институты Лерман америкалық зерттеулер орталығын құрды. Институттың сайтында көрсетілгендей, орталықтың мақсаты – «әсіресе америкалық зерттеулер саласында, белсенді талқылау мен терең ойлауға мүмкіндік жасайтын ортаны құру арқылы жоғары білімді дамыту» болды. Орталық түрлі бағдарламаларды ұсынды, оның ішінде жас ғалымдар үшін Принстон университетінде өтетін екі апталық жазғы мектеп және оқыту ресурстарының онлайн кітапханасын ұйымдастырды. «Мен Йель университетінде студенттердің тарихшылармен тығыз байланыста болғанда қаншалықты көп білім алатынын көрдім», - деді Лерман бір журналға берген сұхбатында. «Біз осы үлгіні Лерман институтында, Гилдер Лерман институтында және енді ИСИ-дегі Лерман америкалық зерттеулер орталығында іске асыруға тырыстық».