Ганс Фридрих Блунк: Өмірі мен нацистік кезеңдегі қызметі

Кіріспе

Неміс заңгері және жазушысы Ханс Фридрих Бланк (3 қыркүйек 1888 – 24 сәуір 1961) – неміс заңгері және жазушысы. Үшінші рейх кезінде ол нацистік мәдени орындарында түрлі қызметтер атқарды.

Өмір

Мектеп мұғалімінің ұлы Бланк Гамбургтың жанындағы Алтона қаласында дүниеге келді және Киль университетінде және Гейдельбергтің Рупрехт Карл университетінде заң оқыды. Соңғы университетте Бланк 1912 жылы «Die Anefangsklage. Eine rechtsgeschichtliche Studie» диссертациясы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол офицер болып қызмет етті. 1920-1928 жылдары үкімет кеңесшісі, ал 1925-1928 жылдары Гамбург университетінде синдикт болып жұмыс істеді. Бланк 1919 жылдан 1924 жылға дейін Ахренсбургтің Виерберген ауданында, кейіннен Хойсдорф қаласында тұрды. 1931 жылы Бланк Плённің жанындағы Гребиндегі «Мёленхофф» имениесіне көшіп барды. 1920-1940 жылдар аралығында Бланк көптеген романдар мен повестьтер жариялады, олар қазіргі уақытта ұлттық социализмге жол ашу әрекеті ретінде қарастырылады. Бланк әсіресе скандинавиялық тақырыптар мен ханзалық тарихқа қызығушылық танытты, оларды ұлтшылдық көзқарас пен «völkisch» идеологиясымен байланыстырды. Оның шығармаларында герман құдайларымен қақтығыстар, норвегия сагалары, ертегілер, әуесқойлар туралы әңгімелер және төменгі саксон поэзиясы бар. Адольф Гитлер мен нацистер билікке келгеннен кейін, Бланк 1933 жылдың 7 маусымында Пруссия өнер академиясының поэзия бөлімінің екінші төрағасы болып сайланды; алғашқы төрағасы Ханс Йост болды. Бланк бұған дейін барлық еврей мүшелері шығарылғаннан кейін бос қалған лауазымдардың бірін иеленді. 1933 жылы Бланкке Рейх әдебиет палатасының (Reichsschrifttumskammer) бірінші президенті лауазымына тағайындалуға бұйрық берілді, оның міндеті әдеби өндіріс пен таратуды бақылау және үйлестіруді күшейту болды. Бланк сол жылы Адольф Гитлерге «ең адал міндеттеме» сертіне қол қойды. Алайда, 1935 жылдың қазан айында Ханс Хинкельдің ықпалымен ол осы лауазымынан алынды. Оның ізбасары Йосттан айырмашылығы, Бланк әлі НСДАП (Нацистік партия) мүшесі болған жоқ және Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен еврейлерді қуғындауға қарсы сөйледі. Бланк Рейх әдебиет палатасының шетелдік өкілі және құрметті «Еңісі бойынша төраға» болып тағайындалды. 1936 жылы Бланк «Шетелдегі неміс жұмыстары қоры» («Stiftung Deutsches Auslandswerk») құрды, оның мақсаты – шетелде үшінші рейхтің жағымды бейнесін тарату болды. Ол 1937 жылы нацистік партияға мүше болды. Бланк үшінші рейхтегі нацистік ақындар қауымдарының бірі – «Еутинер Дихтеркрейс» мүшесі болды, оның демеушісі Хинрих Лохсе болды (басқа мүшелері Гуннар Гуннарссон, Хелен Войт Диедерикс және Густав Френссен). Бланк алғашқы президенті болды, содан кейін 1940 жылдан бастап ол қорының құрметті президенті болды, ол рейх министрліктерімен және НСДАП ұйымдарымен келісе отырып, шетелдегі неміс компанияларының қызметін үйлестірді. 1952 жылы Бланк өзінің естеліктерін «Unwegsame Zeiten» («Қиын уақыттар») деген атпен жариялады. Ол 1961 жылдың 24 сәуірінде қайтыс болды.

A schoolteacher's son, Blunck was born in Altona near Hamburg and studied law at the University of Kiel and the Ruprecht Karl University of Heidelberg. At the latter university Blunck earned his PhD in 1912 with the dissertation Die Anefangsklage. Eine rechtsgeschichtliche Studie. He was called into the forces in the First World War and served as an officer. Between 1920 and 1928, he worked as a government adviser, and from 1925 until 1928 as a syndic at the University of Hamburg. Blunck lived from 1919 to 1924 in the Vierbergen district of Ahrensburg and later lived in Hoisdorf. In 1931, Blunck moved to his estate "Mölenhoff" in Grebin near Plön. Between 1920 and 1940, Blunck published many novels and narratives, which are regarded in modern times as an attempt to establish the way to National Socialism. Blunck was especially interested in Nordic themes and Hanseatic history, which he framed with an emphasis on nationalistic aspects and the "völkisch" body of thought. His work includes conflicts with the Germanic pantheon, Norse sagas, fairy tales, ghost stories and Low Saxon poetry. After Adolf Hitler and the Nazis seized power, Blunck was chosen on 7 June 1933 to be the second chairman of the Section for Poetry of the Prussian Academy of the Arts; the first chairman was Hanns Johst. Blunck had before this taken up one of the posts left open after all Jewish members had been excluded. In 1933, Blunck was ordered to take the post of the first President of the Reich Literature Chamber (Reichsschrifttumskammer), whose job was to further the control and Gleichschaltung of literary production and distribution. Blunck signed the "vow of most faithful allegiance" to Adolf Hitler in the same year. However, by October 1935, he was removed from this position at Hans Hinkel's instigation. Unlike his successor Johst, Blunck was not yet a member of the NSDAP (Nazi Party) and spoke out against persecution of Jews who served in World War I. Blunck was named foreign representative of the Reich Literature Chamber and Honorary "Chairman by Seniority." In 1936, Blunck founded the "Foundation of German Works Abroad" ("Stiftung Deutsches Auslandswerk"), whose goal was to propagate a positive picture of the Third Reich abroad. He joined the Nazi party in 1937. Blunck became a member of the "Eutiner Dichterkreis", one of the most ardent Nazi poet societies in the Third Reich, whose patron was Hinrich Lohse (other members were Gunnar Gunnarsson, Helene Voigt Diederichs, and Gustav Frenssen). Blunck was first president, and then from 1940 forward, he served as honorary president of the foundation, which in consultation with Reich ministries and NSDAP organizations coordinated foreign based German companies' activities. In 1952, Blunck published his memoirs under the title Unwegsame Zeiten ("Pathless Times"). He died on 24 April 1961.