Кіріспе
Майкл Джеймс МакАлари (15 желтоқсан 1957 – 25 желтоқсан 1998) – американдық журналист және колоннист, 12 жыл бойы Нью-Йорк Daily News газетінде қызмет еткен, бастапқыда полиция бөлімінде жұмыс істеген. Ол 1998 жылы гаитилік иммигрант Абнер Луимаға жасалған полицияның зорлық-зомбылығын ашып көрсеткен мақалалары үшін Пулитцер сыйлығына ие болды.
Michael James McAlary (December 15, 1957 – December 25, 1998) was an American journalist and columnist who worked at the New York Daily News for 12 years, beginning with the police beat. He won a Pulitzer Prize in 1998 for his columns exposing police brutality against Haitian immigrant Abner Louima.
Өмір және мансап
1957 жылы туған МакАлари журналистік карьерасын Бостонда спорт жазушы ретінде бастады. Ол Нью-Йоркке көшіп, «Нью-Йорк Пост» газетінде ұқсас қызметке орналасты. 1985 жылы ол Лонг-Айлендтегі ірі газет – «Нью-Йорк Ньюсдей» репортері болды. Ол бұл қызметтен кетуге және «Нью-Йорк Daily News» газетінде бағана жазушы болуға шешім қабылдады. Ол сондай-ақ «Post» үшін бағаналар жазды, жиі оның және «Daily News» арасында ауысып тұрды. 1988 жылы МакАлари Нью-Йорктің 77-ші учаскесіндегі жемқор полицейлер туралы «Buddy Boys» атты деректік кітап жазды. Ол сондай-ақ Сильвестр Сталлоне мен Роберт Де Ниро жұлдыздығымен түсірілген «Cop Land» фильмінің сценарийін жазуға қатысты. 1990 жылы МакАлари қалалық бандиттік соғыста досы қаза тапқан «Lefty» есімді бандит басшысы туралы мақала жазды. Төрт жылдан кейін МакАлари Lefty-мен қайтадан сұхбаттасты. Ол кезде бұрынғы бандит басшысы – әскери қызметкер, отбасылық бақытты және колледж студенті еді. Ол өзінің өзгеруіне МакАларидің 1990 жылғы мақаласын себеп деп есептеді. 1994 жылы жазған мақаласының соңында МакАлари: «Мен оның талантына бейілдімін. Журналист ретінде адамдарды айыптауға және тіпті әділсіз айыпталғандарды босатуға болады. Міне, сіздің жұмысыңыз. Бірақ енді мен білемін, кем дегенде бір рет маңызды оқиға жаздым», – деді. «Daily News» үшін МакАлари 1997 жылдың тамызында Нью-Йорк полициясының Бруклиндегі станциясында гаитилік иммигрант Абнер Луиманы қинау фактісін жариялады. Келесі жылы тамыздан қазанға дейінгі оқиғаларды қамтығандығы үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ «Жылдың жаңалықтары» номинациясында финалист болды. 1994 жылы «Daily News» үшін МакАларидің ең даулы оқиғасы Бруклиндегі Проспект паркі арқылы азық-түлікпен үйге бара жатқанда зорланғанын айтқан әйел туралы болды. Аты-жөні жарияланбаған полиция дереккөздері МакАлариге оның бұл оқиғаны өйлеп тапқанын, себебі ол лесбияндарға қарсы зорлық-зомбылыққа қарсы митингті насихаттағысы келгенін айтты. Полиция мамандары оның әңгімесінде қайшылықтар бар екенін және физикалық дәлелдердің жетіспейтінін мәлімдеді. Полиция кейін ДНК дәлелін тапты, бірақ сол кезде ешкім тұтқындалмады. МакАлари оқиғаның бастапқы полиция есебін қабылдады және осы оқиға туралы үш бағана жазды, оның бірі «Зорлаудың нағыз қылмысы» деп аталады. Әйел МакАлариді жала жабу үшін сотқа берді, бірақ іс тоқтатылды, өйткені МакАлари полициядан алынған ақпаратқа сүйенген. 2018 жылы, заманауи технологияларды пайдалана отырып, Нью-Йорк полициясы ДНК-ны Джеймс Эдвард Уэббке сәйкестендірді, ол кезде ол сериялық зорлаудан айыпты болып, басқа қылмыстары үшін 75 жылдан өмір бойына түрмеде отырған. 1994 жылғы Проспект паркі ісі бойынша Уэббті соттау мерзімі өткен. Газет және Нью-Йорк полициясы әйелден «оларды алдап кеткендері үшін» ресми түрде кешірім сұрады. МакАларидің кумирлері – Нью-Йорк журналистері Джимми Бреслин, Мюррей Кемптон және Пит Хамилл еді. Луима ісін баяндаған кезде МакАлари колореялық ракпен емделіп жатқан. Ол шабуыл туралы ақпарат алғаннан кейін химиотерапия сеансынан шығып кетті. Ол 1998 жылдың 25 желтоқсанында, 41 жасында, Пулитцер сыйлығын жеңіп алғаннан кейін сегіз ай өткен соң қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде Нью-Йорк штатының Беллпорт қаласында тұрған. Нора Эфрон МакАлари туралы «Lucky Guy» пьесасын жазды, ол 2013 жылдың 1 сәуірінде Бродвейде шектеулі мерзімге ашылды, басты рөлді драматургтің ұзақ жылдардан бергі досы және кино әріптесі Том Хэнкс ойнады.