Кіріспе
"Жұлдыз" – Уильям Блейк поэзиясы мен өнерінде рухани мифологиясын зерттеу үшін пайдаланған адам психикасының төрт қырлы табиғатының бір бөлігі, Адамзат, Эманация және Көлеңкемен бірге. Блейктің психикасының бір құрамы ретінде, "Жұлдыз" оның өлеңдерінде айтылғанда символдық мағынаға ие болады. Профессор Джозеф Хоганның сөзіне сәйкес, "Жұлдыз жеке тұлғаларды басқалардан ажыратады [ ] Ол Эманациядан бөлінгенде, барлық нәрсені өзгермейтін мән-жайлармен түсіндіруге тырысатын ақыл-ойға айналады". Сондықтан, Сэмюэл Фостер Деймонның пікірінше, "Жұлдыз" – "адамдықтан бөлінген ақыл-ойды" және "өзіне бейілді жеке басты" бейнелейді, ал Александр С. Гурлей айтқандай, "Жұлдыз" – "өзін қорғауға бағытталған рационализациямен" сипатталады. "Жұлдыз" Блейктің көптеген шығармаларында кездеседі, оның ішінде "Иерусалим", "Милтон: поэма" және "Төрт Зоа" кіретін шығармалары бар. Блейктің мифологиялық туындыларында кең таралғандықтан, ғалымдар "Жұлдызды" Юнг архетипі талдауы сияқты түрлі сындық көзқарастары арқылы қарастырды, осы арқылы Блейктің мифологиясын интеллектуалдық тарих пен оның жеке өміріндегі тәжірибесіне бейімдеуге тырысты.
Ғылыми көзқарас
Тарихи сыншылар кейде Блейктің мифологиялық идеяларына, мысалы, "Спектр" сияқты, оның өмірлік тәжірибесінен тікелей шабыт іздейді. 1966 жылы жарияланған "Коупер – Блейктің Спектрі ретінде" атты мақаласында Мортон Пэйли Уильям Блейк Спектр кейіпкерін жасағанда ақын Уильям Коупер, оның философиясы және ақылынан ойланғанын айтады. Оның пікірінше, Блейктің Коуперге деген құрметі мен зиятек және әлеуметтік байланыстары Блейкке үлкен Блейк мифологиясының ішінде Спектр архетипін құруға көмектескен. Кейбір сыншылар Блейктің мифологиясын оның мифологиялық элементтерін кең ауқымды интеллектуалдық тарих аясында түсіндіру үшін пайдаланған. Мысалы, Лорейн Кларк өзінің "Блейк, Кьеркегор және Диалектика Спектрі" кітабында Спектр мен Лос арасындағы қарым-қатынас Блейктің тарих пен философияға деген көзқарасының өзгергенін көрсетеді деп мәлімдейді. Ол Блейк "Төрт Зоа", "Милтон" және "Иерусалим" шығармаларында "Лос пен Спектрге" назар аударғанда, ол бұрынғы еңбектеріндегі Орк пен Уризеннің гегельдік "әрқайсысы да, сонымен қатар" диалектикасынан Кьеркегорға тән "екінің бірі" диалектикасына көшкенін айтады. Жалпы, Блейктің мифологиясы айқын архетиптерінің арқасында психоаналитикалық сынға өте ыңғайлы. Ғалым Марк Райанның сөзіне сүйенсек, белгілі әдеби сыншы Нортроп Фрай Юнг архетиптеріндегі Спектрді жиі жеке тұлғамен (персона) теңестірген. Алайда, Райан архетипілік тәсілді қолданатын көптеген сыншылар "Көлеңке" мен "Спектрді" психиканың қараңғы жағына қатысты түсініктермен автоматты түрде байланыстырады, әр кейіпкердің көлеңкесі әртүрлі интерпретацияларға ашық екенін ескермейді.
Some critics have used Blake's mythology to help map elements of his mythology within a larger intellectual history. For example, in his book Blake, Kierkegaard, and the Spectre of Dialectic, Lorraine Clark argues that Spectre and its relationship to Los signals a change in Blake's approach to history and philosophy. He says that Blake in his focus on "the Los and Spectre in The Four Zoas, Milton and Jerusalem, Blake turns from a Hegelian "both and" dialectic of Orc and Urizen in his earlier works to something very Kierkegaardian "either/or". In general, Blake's mythology lends itself to psychoanalytic criticism, because of its clear archetypes. According to scholar Mark Ryan, the acclaimed literary critic Northrop Frye often aligned Spectre with persona in Jung's archetypes. On the other hand, Ryan says that many other critiques using archetypal approaches "tend to automatically relate the "Shadow" and the "Spectre," as pertaining to the concept of the dark side of the psyche, without considering the possibility that each character's shadow is, by implication, open to different modes of interpretation."