Кіріспе
Француз жазушысы және журналисі (1931–2023)
Жак Пейроль (9 наурыз 1931 – 3 тамыз 2023), Gilles Perrault атты қаламды есімімен әйгілі француз жазушысы және журналисі болған.
Өмірбаян
Парижде Жакус Пейроль болып туған Перро Париждің Станислас колледжінде оқыды, содан кейін Саяси саясат институтында білім алды, нәтижесінде бес жыл жұмыс істеген заңгер болды. Алжирдегі әскери қызметінен шабыттанған «Парашютистер» (1961) атты эссесі сәтті болғаннан кейін журналист болып, Нерудің Үндістаны, 1964 жылғы Токиодағы жазғы Олимпиада ойындары және Америка Құрама Штаттарындағы афроамерикандықтардың мәселелері туралы мақалалар жазды. Содан кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыстың аз белгілі аспектілерін зерттеді. 1961 жылдан бастап Манш департаментінің Сент-Мари-дю-Монт қаласында тұрды, осы туралы «Les gens d'ici» («Бұл жердің халқы») кітабын жазды. «Le Secret du jour J» (1964) («D күнінің құпиялары», 1974) Қарсылық қозғалысы комитетінің сыйлығын жеңіп алды және халықаралық бестселлерге айналды. «Қызыл оркестр» (1967) одан да сәтті болды. 1969 жылы Перро «Le dossier 51» атты тыңдау романын жариялады. 1978 жылы Перро француз полициясының 1974 жылы сегіз жасар қыздың қазасына қатысты жүргізген тергеу әдісін сынаған «Le Pull over rouge» романын жариялады. Француз Кристиан Рануччи 1976 жылғы 28 шілдеде жасаған қылмысы үшін гильотинада аттырылды. Перроның Рануччидің кінәлі екендігіне күмән келтіруі Францияда өлім жазасы туралы пікірталасқа үлкен әсер етті. Ол 1 миллионнан астам дана сатылып, қоғамдық пікірдің бір бөлігіне елеулі әсер етті. Дегенмен, Перро екі рет сотталды, оның бұл іс бойынша жариялаған материалдары үшін: 1989 жылы тергеуді басқарған полицейлер туралы телешоуда «қызметтік өкілеттіктің теріс пайдалануы» туралы айтқандығы үшін (бірінші инстанцияда әрбір қорланған адамға 30 000 франк айыппұл салынды, 1990 жылы апелляцияда 40 000, содан кейін 1992 жылы кассацияда бес талапкердің әрқайсысына 70 000 франк, сондай-ақ жүргізушіге); және 2008 жылы ол және оның баспагері Файард Марсель полициясына қарапайым жала жапқандығы үшін кінәлі деп танылды. 1980 жылы Жан Космоспен бірлесіп «Жюльен Фонтан, судья» телесериалын жасады. 1990 жылы Перро Марокконың сол кездегі королі Хасан II-нің режимі мен адам құқықтарын бұзу туралы «Notre ami le roi» («Біздің досымыз король», 1993) еңбегін жариялады, ол Батыс әлемімен жақын қарым-қатынасы болғандықтан бұрынғысынан жағымды баяндалған. Перроның «Le Garçon aux yeux gris» (2001) кітабы Андре Тешинемен «Les Égarés» фильміне бейімделді. 1992 жылдан 1996 жылға дейін Перро Людовик XV-тің құпия қызметі туралы үш томдық «Президенттің құпиясы» атты кең ауқымды және толыққанды құжатталған эссе жариялады. Бірінші том, «La Passion polonaise», континенттік шығыс саясатына және Польшаның сол кездегі сайлаулы патшалығына арналған, екінші том, «L'ombre de la Bastille», Канада мен Үндістанның француз колонияларының британдықтарға жоғалуы туралы, ал үшінші том «La Revanche américaine» американдық көтерілісшілерге (Бенджамин Франклин мен Джордж Вашингтон) француз көмегі туралы. Кітапта белгілі драматург Пьер Огюстен Карон де Бомарше қару-жарақ сатушы, құпия агент және кеме иесі ретінде көтерілісшілерге соғыс жабдықтарын жеткізіп берудегі рөлі көрсетілген. Жиль Перро 2023 жылғы 3 тамызда 92 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.