Кіріспе

Флоридадағы маяқ, АҚШ

Понсе-де-Леон шығанағындағы маяқ – Флорида штатының орталық бөлігіндегі Понсе-де-Леон шығанағында орналасқан маяқ және мұражай. Биіктігі 175 фут (53 метр), ол штаттың ең биік маяғы және АҚШ-тың ең биік маяктарының бірі (Солтүстік Каролина штатындағы Кейп Хэттерс маяғы 207 фут (63 метр) биік). Ол Сент-Огастин маяғы мен Кейп-Канаверал маяғының арасында орналасқан. Понсе-де-Леон шығанағы маяғын сақтау қауымдастығы қалпына келтірген бұл маяқ 1998 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесін алды.

Тарих

Қазіргі Понсе-де-Леон шығанағының алғашқы маяғы 1835 жылы Москито шығанағының оңтүстік жағында салынды. Өкінішке орай, шамға арналған май жеткізілмеді, және мұнара аяқталғаннан кейін көп ұзамай, күшті дауыл мұнараның негізіндегі құмның көп бөлігін шайып алып, оны әлсіретті. 1835 жылдың желтоқсанында Семинол тайпасы маяққа шабуыл жасап, шам бөлмесіндегі шыныларды сындырып, ағаш баспалдақтарына от қойды. Аймақ тастап кетілді. Соғыс мұнараны жөндеуге мүмкіндік бермеді, және келесі жылы ол құлап кетті. Москито шығанағының жағасында көптеген кемелер апатқа ұшырады, бірақ 1883 жылға дейін бұл жерге жарық орнатуға екінші рет әрекет жасалмады. 1887 жылы аяқталған және шығанақтың солтүстік жағында орналасқан жаңа маяқ, Light House Board стандартты жоспарлары негізінде, нақты орынға сәйкес түзетулермен салынды. Құрылысты бас инженер Орвилл Э. Бэбкок 1884 жылы Москито шығанағында суға батып қайтыс болғанға дейін қадағалады. Мұнара аяқталды және 32 шақырым қашықтықтан көрінетін шам 1887 жылы жағылды. 1897 жылы жазушы және журналист Стивен Крейн Кубада испан үкіметіне қарсы болашақ көтерілісті жариялау үшін жолға шықты, оның барған кемесі, SS Commodore, Флорида жағалауында батып кетті. Крейн бірнеше экипажбен бірге шағын қайыққа отырып құтылды, және олар ақырында Москито шығанағының жарығын көріп, сол бағытта жүрді. Крейн осы оқиғаны "Ашық қайық" атты әңгімесінде пайдаланды. Алғашқы шам керосинмен жанып тұрды; 1909 жылы ол қыздырылған май буымен жұмыс істейтін шамға ауыстырылды. 1924 жылы ескі жел тегірменін алмастырып, электр қуатын қамтамасыз ететін генератор орнатылды. 1933 жылы маяқтың шамдары 500 ваттты шаммен электрлендірілді. Бірінші реттік Френель линзасы сол кезде үшінші реттік айналмалы Френель линзасымен ауыстырылды. 1927 жылы Москито шығанағының атауы Понсе-де-Леон шығанағы деп өзгертілді. 1939 жылы маяқ жойылған Маяк қызметінен АҚШ Жағалау күзет қызметіне берілді, олар оны келесі үш онжылдық бойы бақылап ұстады. 1970 жылы Жағалау күзеті ескі маяқ стансасын тастап, Жаңа Смирна жағажайында жаңа маяқ орнатты. Тасталған мүлік содан кейін Понс-Инлет қаласына берілді. Қайта қарастырылған азаматтардың өтініші бойынша, Понс-Инлет қаласы 1972 жылы Жағалау күзетінен Light Station мүлкін қабылдады, ал мұражайды басқару үшін Lighthouse Preservation Association құрылды. Сол жылы маяқ тарихи орындар тізіміне енгізілді, бұл атауға ие болған он бір маяқтың бірі. Маяк және үш күзетшінің үйлері қалпына келтірілді және аптаның жеті күні бойы жұртшылыққа ашық. Маяк мұнарасына шығуға болады. Бастапқы 1867 жылғы Барбиер мен Фенстре бірінші реттік тұрақты линзасы (1887 жылы орнатылған) және 1860 жылғы "Генри Лепаут" айналмалы бірінші реттік Френель линзасы Кейп-Канаверал маяқ стансасында қолданылған. 1904 жылғы Барбиер, Бенард және Тюреннің үшінші реттік Френель линзасы мұнарада қайта қалпына келтірілді, ол бүгінде жеке навигацияға көмек ретінде жұмыс істейді және мұражай қызметкерлерімен күтіледі. Бұл Дейтона Бичтің оңтүстігінде орналасқан.