Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық саясаткер Джованни Джуриати (4 тамыз 1876 – 6 мамыр 1970) – итальяндық фашист саясаткері.
Italian politician
Giovanni Giuriati (4 August 1876 – 6 May 1970) was an Italian fascist politician.
Өмірбаян
Джуриати 1876 жылы Венецияда дүниеге келген. Заңгер және адвокат, ол 1903 жылы «Тренто және Триест» (Аустрия-Мажарстаннан бөлініп шығуды көздеген аймақтар) деп аталатын ирредентистік топқа қосылып, жақын арада оның президенті болды. 1915 жылдың басында ол Аустриядағы итальяндықтардан Авеццано қаласына, жер сілкінісінен зардап шеккен қалаға көмек жинады және Бірінші дүниежүзілік соғыста ерікті болып қатысты. Изонцо шайқасының біріншісінде жараланған, ал үшіншісінде екі рет награда алды. Д’Аннунцио Джуриатиге Зарадағы Карнаро легионының басшылығын тапсырды және 1920 жылдың ақпан айында оны Парижге, Фиуме әскери үкіметінің өкілі ретінде бейбіт келісімдерге қатысуға талпыныс жасады, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Содан кейін Джуриати Версальде құрбан болған барлық халықтар мен мүдделерді қорғау үшін Ұлттар Лигасына қарсы Фиуме лигасының құруын ұйымдастыруға кірісті. Осы уақытта ол Партито Национале Фашиста (PNF) партиясына қосылып, 1921 жылы Италияның депутаттар палатасына сайланды. Римге жасалған шабуылдан кейін Джованни Джуриати Бенито Муссолини үкіметінде Босатылған аумақтар министрі болды және 1925 жылы Қоғамдық жұмыстар министрлігін басқарды. 1934 жылдан кейін сенатор ретінде қызмет етті. 1943 жылы Италияның Одақтастарға қосылуына қарсы болды және Фашизмнің Ұлы кеңесінде Дино Гранди жасаған төңкерілгенге қолдау көрсетті. Солтүстік Италияда нацистік Германияның құрған Италия Социалдық Республикасы, Гранди мен оның Одақтастармен байланысы бар адамдарға қарсы Веронадағы сот процесін ұйымдастырды, оның барысында Джуриати өлім жазасына кесілді. Ол қуғын-сүргіннен құтылып, азат Италияда қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін оған тағылған саяси жемқорлық айыптарынан ақталды және Джуриати қарапайым өмірге шықты. 1970 жылы Римде қайтыс болды.
Giuriati was born in Venice in 1876. A law graduate and lawyer, he associated in 1903 with the irredentist group Trento e Trieste ("Trento and Trieste" – regions which it aimed to have secede from Austria Hungary), and soon became its president. In early 1915, he channelled aid from Italians in Austria for the earthquake hit town of Avezzano, and volunteered as a soldier in World War I. Wounded in the First Battle of the Isonzo, and again in the Third, he was twice decorated. D'Annunzio gave Giuriati command of the Carnaro legion in Zara and, in February 1920, sent him to Paris in a vain attempt to be admitted at the peace conference, as a representative of the military government of Fiume. Giuriati then worked to found the Fiume League, in opposition to the League of Nations, to represent all the peoples and interests sacrificed at Versailles. Meanwhile, he had joined the Partito Nazionale Fascista (PNF), being elected to the Italian Chamber of Deputies in 1921. After the March on Rome, Giovanni Giuriati became Minister of Freed Territories in the Benito Mussolini government, and took over the Ministry of Public Works in 1925. After 1934, he served as senator. In 1943, he joined the condemnation of Italy's participation in the Axis, agreeing to the coup carried out by Dino Grandi inside the Grand Council of Fascism. The Italian Social Republic, a Fascist state recreated by Nazi Germany in Northern Italy, engineered the in absentia Verona trial against Grandi and his pro Allies collaborators, during which Giuriati was sentenced to death. He escaped the wave of repression, and remained in liberated Italy. Charges of political corruption brought against him at the end of World War II were cleared, and Giuriati retired to a low profile life. He died in Rome in 1970.