Шестлiк қағидасы бойынша тізілген Сент-Мэри және Сент-Маргарет шіркеуі (Англия). Тарихы 1175 жылға дейін сонады, қайта жаңартылып, неоклассикалық стильде өзгертілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Мэри және Сент-Маргарет шіркеуі, Кастл-Бромвич – Англияның Солихалл қаласындағы Англия шіркеуіне қарасты I санаттағы қасиетті орын.
St Mary and St Margaret Church, Castle Bromwich is a Grade I listed parish church in the Church of England in Castle Bromwich, Metropolitan Borough of Solihull, England.
Тарих
Бұл жерде 1175 жылға дейін шағын ағаш Норман шіркеуі белгілі болған, ол, мүмкін, де Бромвич әулеті үшін салынған. Шіркеу XII ғасырда, мүмкін одан да ертерек, таспен қайта салынған. 15 ғасырда Норман шіркеуіне үлкен жартылай ағаштан жасалған құрылым және батыс жағына ағаш мұнара қосылды, бұл, мүмкін, Деверё әулетінің мүшесі жасаған. Қазіргі шіркеу 1726 және 1731 жылдар аралығында сэр Джон Бриджман II-нің тікелей қатысуымен ағылшын Ренессансы және неоклассикалық стильде кеңейтілді. Жаңа кірпіш мұнара 1725 жылы, қазіргі негізгі шіркеуден сәл алыс салынды. Содан кейін зал мен шіркеу жергілікті Бромвич сарайының сазбалшығынан жасалған кірпіштерді пайдаланып қайта салынды. Архитекторы – Вустерлік Томас Уайт болды. Ескі ағаш шіркеу кірпіш пен сылақпен жабылды. Массивті емен ағаштары әлі де шатырдың қабырғаларын ұстап тұр, олардың екеуі де енді тек шатырда ғана көрінеді, себебі жалпақ төбе де салынған. Осылайша, бұл ерекше және бірегей, өйткені ол «шіркеу ішіндегі шіркеу», яғни норман және орта ғасырлық шіркеу георгиандық шіркеудің ішінде орналасқан. Шіркеу ішіндегі дөңгелек сылақталған бағаналар 20 дюймдік, 23 фут биіктіктегі массивті емен ағаштарын жабады, олар тас тіреулерге тіреледі. 1878 жылға дейін шіркеу Бромвич сарайының шіркеуі, оған іргелес Якоб стиліндегі сарай және үлкен Астон приходының бір бөлігі болды. Кейін ол Англия шіркеуінің Бромвич сарайының приход шіркеуіне айналды. Бромвич сарайының бақтары сарайды қоршап тұр. Солтүстік бақта екі темір қақпа бар, олар шіркеу аумағына жетелейді. Бромвич бастапқыда бір приход болған, бірақ 1967 жылы, ауылдың шығысында Сент-Клемент шіркеуі салынған кезде екіге бөлінді.
A small wooden Norman chapel was known on the site before 1175, probably built for one of the de Bromwich family. The chapel was remade of stone in the 12th century, possibly earlier. In the 15th century the Norman chapel had a large half timbered structure and wooden tower added to the west end, probably by a member of the Devereux family. The present church was extensively altered between 1726 and 1731 by Sir John Bridgeman II to give an English Renaissance, neo classical, style. The new brick tower was built first in 1725, a little way away from the existing main church. The Hall and Church were then rebuilt using bricks made of local Castle Bromwich clay, fired close by. It is thought that the architect was Thomas White of Worcester. The old timber church was now encased in brick and plaster. The massive oak timbers still carry the roof trusses, both of which can only be seen in the roof now as a flat ceiling was also built. It is therefore unusual and unique, as it is a "church within a church", a Norman and medieval church within a Georgian one. The circular plastered pillars inside the church cover 20 inch square 23 feet high solid oak timbers, which stand on stone piers. Until 1878, the church was a chapel to Castle Bromwich Hall, the adjacent Jacobean mansion, and part of the large Aston Parish. It then became the Church of England parish church of Castle Bromwich. Castle Bromwich Hall Gardens surround the Hall. The North Garden has double iron gates, which lead to the Church grounds. Castle Bromwich was originally one parish but was split into two in 1967, when St Clement's Church was built in the east of the village.
Ерекшеліктері
Ғибадатхана I санаттағы ескерткіш болып табылады. Кірпіштен тұрғызылған мұнарасында сағат орнатылған және ішінде алты қоңырау бар. 1947 жылға дейін мұнараның төрт бұрышындағы тас құмыралардың үстінде желбағы орнатылған. 1952 жылы қоңыраулар қайта құйылғаннан кейін олардың орнына төрт ескі қоңырау тілшесі қойылды. Ішінде екі бүйірлік шағын ғибадатхана (олардың бірі Lady Chapel деп аталады) және дәстүрлі ағаш қос орындықтар бар. Алдыңғы жақтағы қорапша орындықтар бастапқыда Бриджмен отбасы үшін арналған. 1752 жылғы сэр Джон Бриджменге арналған ескерткіш тақтасы және 1842 жылы қайтыс болған Брэдфорд графинясының естелігіне арналған терезе бар. Сирек кездесетін үш қабатты, үстінде дыбыс күшейткіш тақтасы бар мінбар бар. Онда биік мінбар, оқу тұғынағы және кеңсе қызметкері отыруға арналған орындық бар. 1966 жылы барлық терезелерді толтырған көкшіл Виктория дәуірінің шынысы, көбірек жарық кіргізу үшін мөлдір шынымен ауыстырылды. Аз бөлігі әлі де мұнарада сақталған. Фоден бөлмесі (бір шіркеу күзетшісінің құрметіне аталған) қосымша үй-жай беру үшін оңтүстік жағында (жолдан жасырылған) қарапайым кірпіштен салынды, ол 2012 жылы бұзылып, оның орнына әлдеқайда үлкен қауымдық зал салынды. 1980 жылы Lady Chapel-де кеңістік арттыру үшін бірнеше қорапша орындықтар алынып тасталды. 2006 жылдың қазан айында шіркеу аумағына ұялы телефон тірегін орнату туралы ұсыныс, эстетикалық себептерге байланысты қызу пікірталас тудырды.
The church is a Grade I listed building. The brick tower has a clock face and contains a peal of six bells. Weathervanes stood on top of the stone urns at the four corners of the tower before 1947. These were replaced after the bells were recast in 1952 by four of the old bell clappers. Inside, the church has two side chapels (one is called the Lady Chapel) and traditional wooden pews. The box pews at the front were originally reserved for the Bridgeman family. There is a stone tablet with an epitaph to Sir John Bridgeman of 1752 and a window dedicated to the memory of the Countess of Bradford who died in 1842. There is a rare three tiered pulpit with a sounding board above. It has a high pulpit, a reading desk and a seat for the clerk. In 1966, bluish Victorian glass which filled all of the windows was replaced with clear glass to let in more light. A little still remains in the tower. The Foden Room (named after one of the Churchwardens) was also built in ordinary brick on the south side (hidden from the road) to give additional accommodation, this was demolished in 2012 and replaced with a much larger community hall. Some box pews were removed in 1980 to give added space in the Lady Chapel. A proposal to site a mobile phone mast on the church aroused some controversy in October 2006, due to aesthetic concerns.
Ағза
Органның сипаттамасын Ұлттық құбырлы орган тізілімінде табуға болады.
A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register.
Ұйымдар
Шіркеуді пайдаланатын топтар мен ұйымдар: Хор, қоңыраушылар, Аналар одағы, Жолсеріктер (жексенбі мектебі), Жастар тобы, Дұға тобы және Киелі кітапты оқу тобы.
Groups and organisations that use the church are the Choir, Bellringers, Mothers Union, Wayfarers (Sunday School), Youth Group, Prayer Group and Bible Study Group.