Уолтемстоу Святой Марии шіркеуінің тарихы

Кіріспе

Walthamstow қаласындағы, Шығыс Лондондағы Walthamstow Village қорғалатын аймағындағы St. Mary's Church – Англия шіркеуінің приход шіркеуі. Ол 12 ғасырда салынған және бүгінгі күнге дейін қызмет етеді. Шіркеуде 150-ден астам мыс қаптамалар мен ескерткіштер сақталған, ең ескісі 1436 жылға дейін жетеді. Бірақ бастапқы нормандық шіркеуден қазірге дейін тек бірнеше бағананың негіздері мен олардың үстіндегі кескіш іздері ғана жеткен.

Тарих

Алғашқы шіркеу ғимараты 12 ғасырда салынған, оның көлемі шамамен 15 метрге 8 метр болған, ал шығыс жағында өлшемдері белгісіз киелі орын немесе ғибадатхана орналасқан. Ол, мүмкін, тас қиыршықтарынан тұрғызылған және қазіргі кемежай орнында болған. Шіркеудің солтүстік бөлігі 13 ғасырда, ал оңтүстік бөлігі 14 ғасырда қайта салынған деп саналады. 15 ғасырда батыс жағына мұнара қосылып, ал киелі орын шығысқа қарай кеңейтілген. 1535 жылы Лондонның алдерманы және Лондон қаласының гильдияларының бірі – Дрейперлер компаниясының басшысы сэр Джордж Моноу солтүстік бөлігін жөндеп, киелі орынның солтүстік қабырғасымен жалғасқан шағын шіркеуді салған. Сонымен қатар, Моноу мұнараның 12 метрлік жоғарғы бөлігін бұзып, оны Тюдор стиліндегі кірпішпен қайта тұрғызып, мұнараның оңтүстік-шығыс бұрышында спиральді баспалдақ салды. Сол жылы Роберт Торн (Моноу сияқты Бристольден шыққан және Лондон қаласының лорд-мэрі болған бай лондондық саудагер) ақшасымен оңтүстік бөлігі толығымен қайта құрылып, шығыс жағына шағын шіркеу қосылды. Қоғамға қосымша орын беру үшін ішкі галереялар 18 ғасырда салынды, алғашқысы 1710 жылы шіркеудің батыс жағында, ал сол ғасырдың ішінде солтүстік және оңтүстік бөліктерінде қосымша галереялар орнатылды. 1819 жылы бөлік галереялары батыс галереясымен біріктіріліп, батыс жағындағы қабырғалардың биіктігі артты. Сонымен қатар, шіркеудің ескі терезелері кірпішпен қапталып, қазіргі готикалық стильдегі терезелер орнатылды. 1843 жылы шіркеудің қалған қабырғаларының биіктігі батыс жағындағы биіктікке келтіріліп, кеме бағаналары биіктелді және қазіргі пішініне келтірілді, тек бағана негіздері ғана сақталды. Сондай-ақ, шығыс қабырғаға роза тәрізді терезе орнатылды. Жаңа шіркеу – Санкт-Петер шіркеуі 1845 жылы бөлінді. 1876 жылы галереялар кеме бағаналарынан "артқа жылжытылды" (яғни ені жартысына дейін қысқартылды), ескі гипстен жасалған төбе алынып тасталды және боялған ағаш төбе орнатылды. Реформациядан бері кемеде жиналған жеке орындықтар да алынып тасталды және олардың орнына ашық орындықтар қойылды, кейін 1920 жылдары қазіргі орындықтармен ауыстырылды, сонымен қатар шіркеудің артқы және бүйір жақтарындағы және галереялардағы емен панельдері Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған ескерткіш ретінде орнатылды. 1939 жылы сэр Уильям Маллинсон әкесінің есіне еменнен жасалған хор орындықтарын сыйлады. 1936 жылы шығыс қабырғаның құрылымдық ақаулары анықталды және жөндеу жұмыстары кезінде шіркеудің сол бөлігін қайта құруға, 3 метрге (12 фут) шығысқа қарай кеңейтуге және екі жағына да киелі орындар салуға мүмкіндік туды. 1939 жылы шіркеудің шығыс жағына тік бұрышты готика стиліндегі үлкен терезе қосылды. Сент-Мэри шіркеуі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қатты зақымдалды. 1940 жылы 4 қазанда оңтүстік бөлігінің шатыры өрт сөндіруші бомбадан қирады, ал сол жақтағы галерея кейіннен шіркеуді жөндеу үшін ағашпен қамтамасыз ету үшін бұзылды. 1944 жылы 8 қазанда бомба шіркеу мұнарасының солтүстік жағына зақым келтірді. Бір хабарламаға сәйкес, бомбаны жоюшы офицер түнде оқиға орнын тексеріп, "бомбаның пішінін және қанаттарының қисық шетін сезіне алды". Қонақ үйдің ауласы екі жексенбіге жабылды. "Бомбаның" – мұнарадан құлаған қалдықтардан жарылған ескі қорғасын сандық екені анықталды. 1942 жылдың көктемінде шіркеудің ауласын қоршап тұрған барлық қоршаулар және ескерткіштердің айналасындағы көптеген қоршаулар соғысқа көмектесу үшін металл сынықтарын қамтамасыз ету үшін алынып тасталды. Сол кезде тек солтүстік және оңтүстік қақпалары ғана сақталды. Соғыстан кейінгі шіркеуді қалпына келтіруге жаңа жылыту жүйесі (солтүстік вестибюльдің сыртында салынған қазандық үйімен) және органның қайта құрылуы кірді. Сыртқы қоршаулар 1955 жылы ауыстырылды. 1960 жылдардың басында оңтүстік бөлігінің шығыс жағы шағын шіркеу құру үшін қайта құрылды. 1995 және 2001 жылдар аралығында шіркеудің кең ауқымды жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның ішінде кеме бағаналарының батыс жағындағы үш қатар орындықтарды алып тастау, еденді қайта жаңарту және батыс есіктің жанында үлкен кіру аймағын құру. Еденді алып тастаған кезде шіркеудің астындағы крипттың бір бөлігі қайтадан ашылды. Сол жұмыстар кезінде, сағана мұнарасының астындағы кіреберіс вестибюлінің төбесі алынғанда, 16 ғасыда мұнараны қайта құру кезінде қолданылған бірнеше үлкен емен бағаналары табылды. Бұл бағаналарды жөндеуге және оларды тұрақты түрде ашық қалдыруға шешім қабылданды, ал 18 ғасылдың оңтүстік вестибюлінің төбесіндегі емен бағаналары да қалпына келтіріліп, ашық қалдырылды. Сол кезеңде мүгедектерге арналған дәретхана және тамақтану орны орнатылып, киелі орын жаңадан жобаланды. 2001 жылы киелі орынның едені төмендетіліп, кемеге кеңейтілді, құлшынатын орын үшін ашық кеңістік құрылды. Хор орындықтарының екеуі киелі орында қалды, ал қалғаны галереяның батыс жағына көшірілді. Қасиеттілік рәсімдерін кеме алдында өткізуге және үш жағынан тамақ беруге болады. 2016 жылы 10 шіркеу қоңырауын қалпына келтіруге бағытталған ірі жоба басталды, осылайша оларды кем дегенде 100 жыл бойы соғуға және болашақ ұрпақтардың олардан ләззат алуына мүмкіндік беруге болады. Соңғы рет қоңырауларға 1896 жылы 3 жаңа қоңырау қосылғанда жөндеу жұмыстары жүргізілген. 2016 жылдың ақпанында қоңырау бөлмесінің және сағат бөлмесінің (қоңырау бөлмесі мен қоңыраулар арасында) төбесіне жаңа люктер кесілді, бұл қоңыраулар мен олардың жинақтарын алып тастап, Loughborough қаласындағы John Taylor's Bell Foundry зауытына жеткізуге мүмкіндік берді, онда оларға арнайы жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның ішінде тазалау және қайта реттеу. Қоңыраулар үшін жаңа жинақтар жасалып, 2016 жылдың қыркүйегінде қайтарылды. Қоңыраулар қайтарылғаннан кейін, олар мұнараға көтеріліп, қоңырау бөлмесіне орнатылды, онда олар 1896 жылғы шойын рамаға қайта ілінді, ол қайта боялды. Қоңырау бөлмесіндегі жалюзилердің артында жаңа дыбыс басқару жапқыштары орнатылды, осылайша оларды ұзақ мерзімге соғу кезінде жабуға болады, әдетте "пеаль" деп аталады және шамамен 3 сағатқа соқады. Қоңыраулар бүгінде үнемі соғылып тұрады және қалпына келтіру жұмыстарының арқасында олар осылай болып қалуы мүмкін. 2019 жылы Сент-Мэри шіркеуі Creative Church жобасының аясында шіркеу ғимаратын қалпына келтіруге және жаңартуға арналған шамамен 1,5 миллион фунт стерлингтік National Lottery Fund Heritage грантын алғанын жариялады. Жұмыстар 2021 жылы басталуы жоспарланған және жобаның жалпы құны шамамен 3,37 миллион фунт стерлингті құрауы күтілуде. Жаңару жобасының мақсаты – қоғамдық өнер және мәдени шаралар үшін ыңғайлырақ ету үшін ежелгі ғимаратты жөндеу және жаңарту, сонымен қатар оның жұмыс істейтін шіркеу ретіндегі болашағын қамтамасыз ету. Жөндеу және жоспарларға орындықтарды алып тастау арқылы икемді орынды құру, жаңа кіру және галерея кеңістігін құру үшін кеңейтім салу, сыртқы қызмет көрсету терезесі бар кафе құру, дыбыс жүйесі мен жарықтандыруды жаңарту, үш қосымша дәретхана салу, мұралық көрмелер құру және шіркеудің екі артқы киелі орындарын жаңарту кіреді. Жобаның аясында қоғамдық өнер және мұра шаралары да жоспарланған.

The first church building on the site was constructed in the 12th century, and measured about 15 metres by 8 metres (46 feet by 24 feet) with a sanctuary or chancel of unknown size at the east end. It was probably built of flint rubble and stood where the present nave now stands. It is believed that the north aisle of the church was rebuilt in the 13th century and the south aisle in the 14th century, both extending east only as far as the current chancel arch. In the 15th century a tower was added at the west end and the chancel was also extended eastward. In 1535, Sir George Monoux, Alderman of London and Master of the Worshipful Company of Drapers, one of the guilds of the City of London, repaired the north aisle and built a chapel on the east end of it running along the north wall of the chancel. At the same time, Monoux demolished the top 40 feet (12 m) of the tower and rebuilt it in Tudor brick, adding a spiral stairway in a turret at the south east corner of the tower. In the same year, money from Robert Thorne (a wealthy London merchant who, like Monoux, originated from Bristol and became Lord Mayor of the City of London) was used to completely rebuild the south aisle and to add a chapel on its eastern end. Internal galleries to provide extra seating for the congregation were added in the 18th century, the first being constructed at the west end of the church in 1710, with further galleries being built in the north and south aisles during the course of the century. In 1819, the aisle galleries were linked with the western one, and the walls of the nave at the west end were increased in height. At the same time, the old windows of the nave were bricked up and the present Gothic revival ones cut. In 1843, the rest of the walls of the church were increased in height to match that of the west end, and the pillars of the nave were heightened and remodelled to their present shape, leaving only the column bases as the final remnant of the 12th century church above ground level. A rose window was also inserted in the east wall of the chancel. The new parish of St Peter's was split off from the parish in 1845. In 1876, the galleries were 'thrown back' from the nave pillars (i. e. reduced in width by one half), an older plaster ceiling was removed and a roof of stained wood installed. The private box pews which had accrued in the nave since the Reformation were also removed and replaced by open benches which were, in turn, superseded by the current pews in the 1920s, together with oak panelling to the rear and sides of the church and in the galleries as a First World War memorial. Choir stalls of carved oak were given to the church by Sir William Mallinson in 1939 in memory of his father. In 1936 the east wall was found to be suffering from structural failure and, during the course of repairs, the opportunity was taken to rebuild that part of the church and extend the chancel 3 metres (12 feet) east and to build vestries on either side. In 1939, a large window in perpendicular gothic style was added to the east end of the church. St Mary's suffered serious damage during Second World War. On 4 October 1940 the south aisle roof was destroyed by incendiary bomb and the gallery on that side was subsequently demolished to provide timber for repairing the church. On 8 October 1944, a bomb damaged the north side of the church tower. It was reported that a bomb disposal officer who investigated the scene in the dark could "feel the shape of a bomb and the jagged edge of its fins." The churchyard was closed for two Sundays pending investigations. It transpired that the "bomb" was an old lead coffin, broken open by debris failing from the tower. During the spring of 1942 all the railings surrounding the churchyard and most of those round the monuments were removed to provide scrap iron help the war effort. All that remained were the north and south gates. Post war restoration of the church included a new heating system (with a boiler house built outside the north porch) and the rebuilding of the organ. The railings outside were replaced in 1955. In the early 1960s the east end of the south aisle was remodelled to create a side chapel. Between 1995 and 2001, extensive refurbishment of the church took place, which included removing three rows of pews from the west end of the nave, reflooring and creating a larger entrance area adjacent to the west door. When the floor was removed some of the crypt underneath the church were rediscovered. During the same work, when the ceiling from the entrance lobby underneath the bell tower was removed, it revealed several large oak beams probably used during the reconstruction of the tower in the 16th century. It was decided that these beams would be refurbished and left permanently exposed; the 18th century beams of the south porch roof were similarly restored and left exposed. At the same period a disabled toilet and refreshment area were installed and the sanctuary was reordered. In 2001, the floor of the chancel was lowered and extended into the nave to provide an open space for worship. Two of the choir stalls were retained in the sanctuary and the rest relocated to the west end of the gallery. Communion can now be celebrated at the front of the nave and served on three sides. In 2016, a major project was launched to restore the 10 church bells so that they are able to be rung for at least another 100 years and future generations can enjoy them. The last major work that was done on the bells was in 1896 when 3 new bells were added. In Feb 2016, new hatches were cut into the ceiling of the ringing room and clock chamber (between ringing room and bells) and this allowed the bells and their fittings to be removed and taken to John Taylor's Bell Foundry in Loughborough for specialist work, including cleaning and re tuning. New fittings were made for the bells and they returned in Sept 2016. When the bells returned, they were hoisted up the tower and into the bell chamber, where they were re hung in their 1896 cast iron frame which had been re painted. New sound control shutters were fitted behind the louvres in the bell chamber, so that they can be shut when the bells are being rung for long periods of time, usually called a 'peal' and lasting for roughly 3 hours. The bells are rung regularly today and thanks to the restoration work, can do so for many years to come. In 2019, St Mary's announced it had secured a nearly £1.5 million National Lottery Fund Heritage grant to restore and renovate the church building as part of its Creative Church project. The works were scheduled to begin in 2021 and the project is expected to cost approximately £3.37 million in total. The regeneration project aims to repair and renovate the ancient building to make it more suitable for community arts and cultural activities, alongside securing its future as a working parish church. Renovations and plans include the removal of the pews to create more flexible seating, building an extension to create a new entrance and gallery space, creating a cafe with an outdoor serving window, upgrading the sound system and lighting, adding three additional toilets, creating heritage displays and renovating the church's two back vestries among other renovations. Free community arts and heritage activities are also planned as part of the project.

Қонақ үй

Шіркеу ауласында Бірінші дүниежүзілік соғыстағы үш және Екінші дүниежүзілік соғыстағы тоғыз әскери қызметкердің қабірлері орналасқан. Бұл аулада "Гүлдейтін Қабірлер" жобасы жүзеге асырылуда, онда жергілікті тұрғындар қазір зиярат етілмейтін қабірді өз қамқорлығына алады. Оннан астам тұрғын бау-бақшаның бас бағбаны Тим Хьюитт басқаратын қоғамдық бағбандалық жобасына қатысқан. 2021 жылы Сент-Мэри шіркеуінің ауласы шіркеулер санаты бойынша Лондонның "Күміс Гилт" сыйлығын жеңіп алды.

Бүгінгі Сент-Мэри

Сент-Мэри шіркеуі бүгінде белсенді қызмет етеді, көп ұлтты үлкен қауымы бар және жергілікті қоғамға көмек көрсетумен айналысады. Шіркеу қазір музыка мен жазу студиясы ретінде де пайдаланылады. Питер Маккарти бұрын шіркеуде "Ауылдағы музыка" атты концерттер циклын ұйымдастырған, ал "Лондон орманы хоры" сияқты басқа да жергілікті ұйымдар концерттерін өткізген. "Стоу (Уолтемстоу)" фестивалі де осы алаңды пайдаланған. Сент-Мэри сонымен қатар "Сент-Мэри музыка залына" үй иесі: әлемдік, халық және джаз музыкасы концерттері, құрылыс жұмыстары кезінде Гринлиф Роуд баптистік шіркеуінің "Киелі орынына" көшірілді.