Кіріспе

Австралиялық тарихшы (1947–2021)

Стюарт Форбс Макинтайр (21 сәуір 1947 – 22 қараша 2021) – Австралиялық тарихшы және 1999 жылдан 2008 жылға дейін Мельбурн университетінің гуманитарлық ғылымдар факультетінің деканы. Ол Австралияның ең беделді тарихшыларының бірі деп саналды.

Ерте өмір және білім

Форбс Макинтайр мен Элисон Стивенс Макинтайрдың ұлы Стюарт Макинтайр 1947 жылғы 21 сәуірде Мельбурнда дүниеге келген. Оның білімі Скотт колледжінде, кейін Мельбурн университетінде жалғасты. Студент кезінде тарих мамандығын таңдап, 1968 жылы бакалавр дәрежесін алды. Ол сондай-ақ Монаш университетінен (1971) магистр және Кембридж университетінен (1975) докторлық дәрежесін алды, осы үшін оған Блэквуд сыйлығы табысталды. 1976 жылы ол әлеуметтік антрополог Марта Брутонға үйленді. 1970 жылдардың басында Монаш университетінде аспирантурада оқыған кезінде Макинтайр Австралия Коммунистік партиясының (АКП) сол қанаттағы фракциясына қосылды, бұл фракция сол кампуста ерекше күшті болды. Оның АКП мүшелігі Ұлыбританияда оқып жүргенде тоқтады, ал Австралияға оралғаннан кейін ол Австралияның Еңбек партиясына қосылды. Одан кейін ол өзін демократиялық социалист деп есептеді. Тарихшы ретінде ол Генри Пеллинг сияқты еңбек тарихшыларының дәстүрімен жақындық танытты, Пеллинг оның Ұлыбританиядағы докторлық диссертациясының жетекшісі болған.

Академиялық мансап

Макинтайр Австралияда да, халықаралық деңгейде де ұзақ академиялық мансап жасады. 1977–1978 жылдары Макинтайр Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінде ғылыми қызметкер болды. Ол 1979 жылы Австралияға Перттегі Мердок университетінде оқытушы болып оралды, ал келесі жылы Мельбурнға қайтып, 1981 жылға дейін Мельбурн университетінде дәріс берді. 1982–83 жылдары ол Канберрадағы Австралия ұлттық университетінде ғылыми қызметкер болды, ал 1984 жылы Мельбурн университетінде аға оқытушы болып тағайындалды. 1988 жылдан бастап Макинтайр Мельбурн университетінде тарих пәнінің оқытушысы қызметін атқарды. Үш жылдан кейін ол профессор атанды және тарихтан Эрнест Скотт кафедрасын иеленді. 1999 жылы өнер факультетінің деканы болып тағайындалды. 2002 жылы Мельбурн университетінің лауреат профессоры болды. Макинтайр сонымен қатар Гриффит университетінде (1986), Кантербери университетінде (1988), Батыс Австралия университетінде (1988), Австралия ұлттық университетінде (1991) және Отаго университетінде (1992) қонақ ғалым немесе зерттеуші болып жұмыс істеді. 1987–1996 жылдары Макинтайр Австралия Ұлттық кітапханасы (NLA) кеңесінің мүшесі, ал 1989–1998 жылдары Виктория штатының Мемлекеттік кітапханасы (SLV) кеңесінің мүшесі болды. 2003 жылы Австралия ғылыми-зерттеу кеңесінің (ARC) гуманитарлық және шығармашылық өнерлер тобының төрағасы қызметін атқарды. 2005 жылы Макинтайр сол кездегі федералды білім министрі Брендан Нельсонның ARC-нің әріптестерінің сараптамасынан өткен бірнеше гранттарға жеке вето салған әрекетіне қатысты пікір білдірді. Ол сондай-ақ Австралия гуманитарлық академиясының мүшесі болды.

Жарияланымдар

Макинтайр тарихшы ретінде өнімді жұмыс істеді. Ол көптеген кітаптар жариялады, соның ішінде докторлық диссертациясына негізделген, 20 ғасырдың басында Ұлыбританиядағы марксизм тарихы, Австралиядағы еңбек қозғалысының тарихы және Австралия Коммунистік партиясы тарихының бірінші томы – «Редс»; екінші томы – «Партия» 2022 жылы, оның өлімінен кейін жарық көрді. Оның ең танымал еңбегі – «Тарих соғыстары» (Анна Кларкпен бірлесіп жазған), Австралия тарихының әртүрлі аспектілеріне қатысты жаңаша түсіндірулерге байланысты болған қоғамдық пікірталас туралы зерттеу. Кітапты Австралияның бұрынғы премьер-министрі Пол Китинг таныстырды, ол осы мүмкіндікті пайдаланып, Австралия тарихына қатысты консервативті көзқарастарды және оларды қолдаушыларды (сол кездегі премьер-министр Джон Ховард сияқты) сынға алып, олардың «қиялдау қабілетінің жетіспеушілігінен» зардап шегетінін айтты және «Тарих соғыстары» осы пікірталастың «көрінісін ашады» деді. 2011 жылдың 26 қаңтарында Макинтайр Австралия орденінің офицері атанды.