Франц Хайлер: Нацисттік саяхатшы және SS Gruppenführer
Franz Hayler
Франц Хайлер (1900-1972): Нацисттік саяхатшы, Рейх экономика министрлігінің мемлекеттік хатшысы, SS Gruppenführer. Өмірбаяны мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік саясаткер және СС-тің топ жетекшісі (1900–1972)
Nazi politician and SS Gruppenführer (1900–1972)
Франц Хайлер (1900 жылдың 29 тамызы – 1972 жылдың 11 қыркүйегі) – Германияның жеке кәсіпкері, үшінші рейх кезінде Экономика министрлігінің мемлекеттік хатшысы және Рейх экономика министрінің орынбасары болған. Ол нацистік партияның мүшесі және СС-тің топ жетекшісі болды.
Franz Hayler (29 August 1900 – 11 September 1972) was a German self employed businessman who rose during the Third Reich to become State Secretary in the Reich Ministry of Economics and deputy to the Reich Economics Minister. He was a member of the Nazi Party and an SS Gruppenführer.
Ерте өмір
Хайлер Мюнхендегі дәрігердің ұлы еді. Ол халық мектебінде және гуманистік гимназияда оқыды. 1917 жылы 3-ші Бавария Корольдік жаяу артиллерия полкіне қосылып, Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты. Ол неміс ұлтшылдығымен ерте араласып, 1919 жылы Бавария Кеңес Республикасына қарсы Рур аймағында және Жоғарғы Силезияда «Фрейкорпс Оберланд» құрамында шайқасты, соның нәтижесінде бірінші дәрежелі Силезия бүркіті орденін алды. Кейін Мюнхенде саяси ғылымдарды оқып, докторлық диссертациясын қорғады және «Corps Bavaria Munich» студенттік қауымдастығының мүшесі болды. 1923 жылдың қараша айында Адольф Гитлердің сәтсіз «Сыра залы төңкерісіне» қатысып, кейіннен Қан орденімен марапатталды.
Hayler was the son of a Munich doctor. He attended Volksschule and a humanistic Gymnasium. He joined the 3rd Royal Bavarian Foot Artillery Regiment in 1917 and fought in the First World War. He became involved in German nationalism early on, fighting with the Freikorps Oberland in 1919 against the Bavarian Soviet Republic, in the Ruhr area and Upper Silesia, and earning the Silesian Eagle, first class. He then studied political science in Munich, earning a doctorate and was a member of the Corps Bavaria Munich student association. In November 1923, he was a participant in Adolf Hitler's failed Beer Hall Putsch, and would later be awarded the Blood Order.
Іскерлік мансап
1927 жылдан бері дербес кәсіпкер болып жұмыс істеген Хейлер бірнеше бизнес бірлестіктерінде басшылық лауазымдарды атқарды, 1933 жылдың маусымында Отар тауарлары, деликатестер және азық-түлік саудасымен айналысатын неміс саудагерлерінің қауымдастығының төрағасы, 1934 жылдың мамырында Wirtschaftsgruppe Einzelhandel (Бөлшек сауда тобы), ал 1938 жылдың мамырында Reichsgruppe Handel (Рейх сауда тобы) төрағасы болды. 1941 жылы ол Рейхсферэйнинг Коле (Рейх Көмір бірлестігі) мүшесі болып қабылданды. Ол сонымен қатар Берлиндегі Deutsche Industriebank және Berlinische Lebens Versicherungs Gesellschaft [de], ірі өмір сақтандыру компаниясының қадағалау кеңесіне де кірді.
Hayler, who had been a self employed businessman since 1927, also held executive positions in several business associations, becoming the leader of the Association of German Merchants of Colonial Goods, Delicatessen and Food Retail in June 1933, the leader of the Wirtschaftsgruppe Einzelhandel (Retail Business Group) in May 1934, and leader of the Reichsgruppe Handel (Reich Trade Group) in May 1938. In 1941, he was made a member of the Reichsvereinigung Kohle (Reich Coal Association). He also sat on the supervisory boards of the Deutsche Industriebank in Berlin and the Berlinische Lebens Versicherungs Gesellschaft [de], a large life insurance company.
СС қызметі
1933 жылдың ортасында Хейлер СС-ке қосылды (мүшелік нөмірі 64,697), 1934 жылдың 4 сәуірінде СС Untersturmführer шеніне кірді. Кейіннен нацистік партияның барлау қызметі – СД бас кеңсесіне бекітілді, ол 1939 жылдың 10 қыркүйегінде СС Оберфюрер шеніне көтерілді. Одан кейін СС бригада фюреріне, ал 1943 жылы СС группа фюреріне дейін шені өсті. 1944 жылдың 17 тамызында ол "Соғысқа еңбегі үшін" орденімен марапатталды.
In mid 1933, Hayler joined the SS (membership no. 64,697), being commissioned an SS Untersturmführer on 4 April 1934. Later assigned to the main office of the SD, the Nazi Party's intelligence service, he rose to SS Oberführer on 10 September 1939. He would later be promoted to SS Brigadeführer and, finally, SS Gruppenführer in 1943. On 17 August 1944, he was awarded the Knight's Cross of the War Merit Cross.
Саяси мансап және соғыстан кейінгі кезең
1931 жылы 1 желтоқсанда Хейлер нацистік партияға (мүшелік нөмірі 754 133) қосылды. 1936 жылғы наурыз айындағы Рейхстаг сайлауында ол өзінің кандидатурасын ұсынды, бірақ сайланбады. Дегенмен, 1942 жылдың 11 қыркүйегінде ол Рейхстаг депутаты болып тағайындалды және нацистік режим құлағанға дейін қызмет етті. 1943 жылдың қараша айында Хейлер Рейх экономика министрлігіне кіріп, Фридрих Ландфридтің орнын басып, мемлекеттік хатшы болды – министрліктегі жоғары әкімшілік лауазым. Ол сондай-ақ экономика министрі Вальтер Функтың орынбасары болды. Ол «Экономиканың достары шеңбері» (Freundeskreis der Wirtschaft) деп аталатын неміс өнеркәсіпшілерінің тобының мүшесі болды, олардың мақсаты нацистік партия мен бизнес және өнеркәсіп арасындағы байланысты нығайту еді. Ол сонымен қатар «Әскери экономикалық жетекші» (Wehrwirtschaftsführer) лауазымын да атқарды. 1945 жылы Германия Екінші дүниежүзілік соғыста жеңілгеннен кейін Хейлер бірнеше жылға тұтқынға алынды. Ол 1946 жылдың 7 мамырында Нюрнберг процесінде Функтың қорғанына куә ретінде пайда болды. Соғыстан кейінгі кезеңде ол Мюнхенде кәсіпкер және инвестор болып жұмыс істеді.
On 1 December 1931, Hayler joined the Nazi Party (membership number 754,133). In the March 1936 Reichstag election, he stood for office but was not elected. However, on 11 September 1942, he was selected as a deputy to the Reichstag and continued to serve until the fall of the Nazi regime. Hayler entered the Reich Ministry of Economics in November 1943, succeeding Friedrich Landfried as State Secretary, the senior civil service position in the ministry. He also served as the deputy to Walther Funk, the Reichsminister of Economics. He was a member of the Freundeskreis der Wirtschaft (Circle of Friends of the Economy), a group of German industrialists whose aim was to strengthen the ties between the Nazi Party and business and industry. He also held the post of Wehrwirtschaftsführer (Military Economic Leader). After Germany's defeat in the Second World War in 1945, Hayler was interned for several years. He appeared on 7 May 1946 at the Nuremberg Trials as a defense witness on Funk's behalf. In the post war period he worked as an entrepreneur and investor in Munich.