Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Richards; Ex parte Fitzpatrick and Browne (1955) 92 CLR 157, Австралия Парламентінің құпиялылық құқығына қатысты заңдық іс болды.
R v Richards; Ex parte Fitzpatrick and Browne (1955) 92 CLR 157, was a legal case concerning the right of privilege of the Australian Parliament.
Өмірбаян
1955 жылғы 3 мамырда Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Рид округінен сайланған Еңбек партиясының Өкілдер палатасының депутаты Чарльз Морган Парламентке 1955 жылғы 28 сәуірдегі «Bankstown Observer» газетінде жарияланған мақала оның жеке абыройына нұқсан келтіргенін және Парламент депутаты лауазымын атқаруға лайықтылығына күдік тудырғанын мәлімдеді. «MHR және иммиграциялық алаяқтық» деген тақырыптағы мақалада Морганның, Парламентке сайлану алдында заңгер болғаны, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Еуропадан Австралияға босқындарды көшірумен байланысты сыбайлас жемқорлық схемаларына қатысқандығы айтылды. «Bankstown Observer» газеті – Сиднейдің қалалық аймандары бойынша, соның ішінде Рид сайлау округінде тегін таратылатын апталық басылым. Газетті Банкстаун кәсіпкері және Морганның саяси қарсыласы Рэймонд Эдвард Фицпатрик иеленген. Морган сөзін аяқтағанда газет мақаласын тергеу үшін Өкілдер палатасының Артықшылықтар жөніндегі тұрақты комитетіне («Артықшылықтар комитеті») жолдау туралы ұсыныс жасады. Палата бұл ұсынысты бекітті.
On 3 May 1955, Charles Morgan, Labor member of the House of Representatives for the Division of Reid in New South Wales, informed Parliament that an article appearing in the Bankstown Observer for 28 April 1955 had impugned his personal honour and challenged his fitness to be a Member of Parliament. In an article headed "MHR and Immigration Racket", it was alleged that Morgan, a lawyer before entering Parliament, had engaged in corrupt schemes involving refugee migration from Europe to Australia before World War II. The Bankstown Observer, a free weekly newspaper distributed throughout areas of suburban Sydney that included the Reid electorate, was owned by Raymond Edward Fitzpatrick, a Bankstown businessman and political rival of Morgan. Morgan ended his speech by moving that the newspaper article be referred to the House of Representatives Standing Committee of Privileges (the "Privileges Committee") for investigation. The House approved the motion.
Арнайы құқықтарды қорғау комитеті
Кейінгі апталарда Құрметтер комитеті бұл мәселені қарастыру үшін бірнеше рет отырыс өткізді. Морган, Фицпатрик және Фрэнк Браун (сол кезде Bankstown Observer газетінің редакторы) комитет алдында сөйледі және оның мүшелерінен сұрақтар алды. 1955 жылғы 8 маусымда Өкілдер палатасына ұсынылған Комитет есебінде, құрметке қарсы бұзушылық болғандығы және Палатаға тиісті шаралар қабылдау ұсынылғандығы қорытындыланды.
Over the ensuing weeks, the Privileges Committee met on a number of occasions to deal with the matter. Morgan, Fitzpatrick and Frank Browne (the editor of the Bankstown Observer at the time) appeared before the committee and were questioned by its members. The Committee report, presented to the House of Representatives on 8 June 1955, concluded that a breach of privilege had occurred and recommended that the House take appropriate action.
Бақылаушыларға әсері
Фитцпатриктің кіші адвокаты, кейіннен Австралия Жоғарғы Сотының Бас судьясы болған Энтони Мейсонға бұл іс "ұмытылмас із қалдырды". 1996 жылғы мақаласында ол былай деп жазды: "Екі адам Парламенттің беделін түсіргені үшін кінәлі деп танылып, Парламентке өздерінің кінәлі немесе кінәсіздігі туралы сөйлеу мүмкіндігі берілмей, түрмеге қамалды. Олар сотқа қатыспаған күйде, қамау ордерінде қандай артықшылық бұзылғаны нақты көрсетілмей, сондай-ақ Артықшылықтар комитеті мен Палатада олардың атынан сөйлейтін адвокаттың қызметінен айырылғаннан кейін айыпталды. Сотқа қатысуға рұқсат берілмеген адвокат ретінде, Парламенттің заңды процедураны және табиғи әділдікті бұзғанына деген наразылығым 40 жыл өткен соң да сарқылмайды".
The case left an "indelible impression" on Anthony Mason, junior counsel for Fitzpatrick and later Chief Justice of the High Court of Australia. In a 1996 paper, he wrote "The two men were convicted and imprisoned by Parliament for contempt of Parliament without being given an opportunity to address Parliament on the question of their guilt or innocence. They were convicted in absentia, in the absence of any specification in the warrant of commitment of the nature of the breach of privilege of which they were convicted, and after they were denied representation by counsel who was to appear on their behalf in the Committee of Privileges and in the House. As counsel who was refused leave to appear, my sense of outrage over Parliament's denial of due process and natural justice remains undimmed after a lapse of 40 years".
Құжаттар жарияланды
1944 жылдан 1987 жылға дейін Артыққылықтар комитетінің барлық отырыстары жабық есіктердің артында өтті, ал ол қараған куәліктер мен басқа материалдардың ешқайсысы жарияланбады. 2000 жылдың желтоқсан айында Парламент Браун-Фитцпатрик ісі бойынша куәліктерді жариялауға дауыс берді, және қазір олар Австралия Ұлттық архивінде сақталуда.
From 1944 until 1987, all meetings of the Privileges Committee were held behind closed doors, and none of the evidence or other material it considered was made public. In December 2000, the Parliament voted to publish the evidence from the Browne Fitzpatrick case, and it is now held in the National Archives of Australia.