Томас Уайатт Уилсон Бинфорд: Индианаполистің көрнекті қайырымдасы және қоғам қайраткері
Tom Binford
Томас У. Бинфорд – Индианаполистің белгілі кәсіпкері, қайырымдысы және азаматтық құқықтар көшбасшысы. Pacers командасының президенті, Indy 500 басшысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Томас Уайт Уилсон Бинфорд (6 сәуір 1924 - 14 қаңтар 1999) – Индианаполис қаласындағы кәсіпкер және меценат. Индианаполистің ең беделді тұлғаларының бірі – Томас У. Бинфорд, пионер, болашақты көре білуші және азаматтық құқықтар жолындағы көшбасшы болды. Ол қала мен штатының қоғамдық, қайырымдылық, мәдени және саяси өміріне белсенді қатысып, сезімталдығымен, ақылға қонымды кеңестерімен, жеке және қаржылық көмегімен, сондай-ақ адалдығымен құрметке ие болды. Жеке қызығушылықтарымен қатар, Бинфорд 1975 жылы «Индиана Пейсерс» баскетбол командасын сатып алуға бастама көтерді және бір жыл бойы оның президенті және бас менеджері қызметін атқарды. 1974 жылдан 1995 жылға дейін Бинфорд «Индианаполис 500» жарысының бас стюарды болып қызмет етті, осы кезеңде жарыс АҚШ Авто Клубының басқаруынан Indy Racing League басқаруына көшті.
Thomas Wyatt Wilson Binford (April 6, 1924 – January 14, 1999) was an Indianapolis based entrepreneur and philanthropist. One of Indianapolis' most influential men, Thomas W. Binford, was a pioneer, visionary, and civil rights leader. He participated in civic, philanthropic, cultural, and political aspects of the city and state and was valued for his sensitivity, wise counsel, personal and financial support, and sincerity. In addition to his many personal interests, Binford spearheaded a group to buy the Indiana Pacers basketball team in 1975 and served as its president and general manager for one year. From 1974 to 1995, Binford served as the Chief Steward of the Indianapolis 500, presiding over its transition from United States Auto Club governance to Indy Racing League governance.
Өмірбаян
Бинфорд Принстон университетінде оқыды, онда ол Phi Beta Kappa мүшесі болды. 1975-1976 жылдары ДеПау университетінің міндетті президенті болды. Банктік тәжірибесі болмаса да, Бинфорд 1976 жылдан 1981 жылға дейін Индиана штатындағы ең ірі банк – Индиана Ұлттық корпорациясының төрағасы және бас атқарушы директоры болып сайланды. 1973-75 жылдардағы экономикалық төмендеу кезінде компания зиян шеккеннен кейін оны жаңартты. «Колтс» командасын Индианаполиске әкелуде маңызды рөл атқарды. Оның ең үлкен үлесі – Индианаполис қаласында азаматтық құқықтар және нәсілдік мәселелерді жемісті және қарым-қатынассыз талқылауға мүмкіндік беретін орта құру болды. Оның құрметіне Индианаполистің солтүстік-шығысындағы бір көше Бинфорд бульвары деп аталды. Бинфорд 1973 жылғы Индианаполис 500 жарысында бас стюард қызметін атқара бастады. 1978 жылы FISA президенттік сайлауына қатысты, бірақ Жан Мари Балестрге 29 дауысқа қарсы 11 дауыспен жеңілді. Оның ең атақты жарыстары 1981 жылғы және 1995 жылғы Индианаполис 500 жарыстары болды. 1981 жылы Бинфорд Боби Унсерді қауіпсіздік шаралары кезінде жасаған заңсыз пастар үшін бір айналымға жазалады. Бес айдан кейін USAC апелляциялық кеңесі оның шешімін күштен шығарды. 1995 жылы Бинфорд Жақ Вильнёвті жарыстың басында қайта бастау ережесін бұзғаны үшін жазалады, ал кейіннен Скотт Гудйерді соңғы қайта бастау кезінде қадамдарды басып өтуі үшін тоқтатып, айыппұл төлеуге міндеттеді. 1995 жылғы жарыс бас стюард ретінде оның соңғы жарысы болды, содан кейін 1996 жылы зейнетке шықты. Бинфорд Индианаполистегі кеңсесінде ми қан кетуінен зардап шекті, кейін Методист ауруханасында қайтыс болды. Ол Индианаполистегі Краун Хилл зиратында жерленген.
Binford attended Princeton University, where he was a member of Phi Beta Kappa. He was interim president of DePauw University in 1975 76. Although he did not have any prior banking experience, Binford was elected chairman and chief executive officer of Indiana National Corporation, the holding company for the largest bank in the state of Indiana, from 1976 to 1981, turning the company around after it lost money during the 1973–75 recession. He was instrumental in bringing the Colts to Indianapolis. His greatest contribution was creating an environment in the city of Indianapolis where issues of civil rights and race could be discussed productively and without rancor. A street in northeastern Indianapolis was renamed Binford Boulevard in his honor. Binford began serving as chief steward during the 1973 Indianapolis 500. In 1978, Binford was a candidate in the FISA presidential election but lost the election to Jean Marie Balestre by 29 votes to 11. His most notable races include the 1981 Indianapolis 500 and the 1995 Indianapolis 500. Binford penalized Bobby Unser one lap for illegal passes under a caution in 1981. His penalty was overruled by a USAC appeals board five months later. In 1995, Binford penalized Jacques Villeneuve early in the race for a restart violation and later gave a stop and go penalty to Scott Goodyear after Goodyear passed the pace car on the final restart. The 1995 race was his last as chief steward before retiring in 1996. Binford suffered a cerebral hemorrhage while he was at his office in Indianapolis and later died at Methodist Hospital. He is buried at Crown Hill Cemetery in Indianapolis.