Кіріспе

Luckenwalde ( ) – Германияның Бранденбург жеріндегі Телтов-Фламинг ауданының орталығы. Ол Фламинг даласының солтүстігіндегі Нюте өзенінің жағасында, Берлиннің оңтүстігіне қарай шамамен 50 километрдей қашықтықта, Нюте-Ниплиц табиғи паркінің шығыс жиегінде орналасқан. Қалалық аумаққа Франкенфельде және Колценбург ауылдары кіреді.

Шолу

Бұрынғы славяндық Лугакин қонысын 1147 жылы Венд крест жорығы барысында Мейсендік маркграф Конрад Веттин басып алды. Люкенвальде қамалы алғаш рет 1216 жылы Бранденбург епископтығының бургуарды ретінде танымал болды, ал 1285 жылы Зинна аббаттығы оны сатып алды. Зиннамен бірге ол 1773 жылы Бранденбург маркграфтығына қосылғанға дейін Магдебург архиепископтығының және оның мұрагері – Магдебургтің пруссиялық герцогтығының билігінде болды. 17 ғасырда пайда болған Луккенвальде мата және жүн фабрикалары Пруссия королі Фридрих II билікке келген соң ғана дамыды және көп ұзамай Германиядағы ең ірі фабрикалардың біріне айналды. Басқа дәстүрлі салаларға мақта матасын басып шығару, бояу, сыра қайнату, металл және қоладан бұйым жасау кірді. 1808 жылы Луккенвальде ресми түрде қала құқығын алды. 20 ғасырдың басында Луккенвальде бас киімдердің маңызды өндірушісі ретінде танылды. 1921 жылы екі ірі бас киім шеберханасы – Херманн мен Штайнберг бірігіп, Люкенвальдедегі өнеркәсіптік аймақта фабрикасын құрды. Фабрика жобасын 1923 жылы неміс сәулетшісі Эрих Мендельсон жасады, ол экспрессионизм архитектурасының маңызды ескерткіші саналады. Соғыс кезеңінде және одан кейін шапка фабрикасы құлдырап, 2001 жылы қайта жаңартылды, бірақ 2013 жылға дейін ғимарат бос тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалада тұтқындарға арналған Stalag (Stalag III A) лагері болды. Сонымен қатар, азаматтық тұрғындар үшін де жұмыс лагері құрылды. Нацистер адамдарды соғысқа жұмыс істеуге мәжбүрледі, әйтпесе сол жерде жұмыс істейтіндердің отбасылары азапқа ұшырады. Азық-түлік жетіспеушілігі мен қажырлы еңбек мыңдаған адамдың өміне қиындық тудырды. Олардың арасында поляктар, итальяндықтар, француздықтар және тағы да көптеген ұлт өкілдері болды. Олар қаланың және айналасындағы бірнеше жерде жұмыс істеді. 1945 жылдың 22 сәуірінде Луккенвальде Қызыл Армия тарапынан босатылды.

Көлік

Лукенвальде станциясы Берлин-Халле темір жолында орналасқан.