Кіріспе
Уэльстік саясаткер және теңеуші Ричард Пеннант, 1-ші барон Пенрхин (1737 – 21 қаңтар 1808), - Уэльстік саясаткер және ақсүйек, ол 1761 жылдан 1790 жылға дейін британдық парламентте Петерсфилд және Ливерпуль округтерін өкілдік еткен парламент мүшесі болды. Ол Солтүстік Уэльстегі Бангор қаласының шетінде орналасқан Пенрин қамалының иесі болған. Пеннант Ямайкадағы алты қант плантациясы мен құлдардың да иесі болды. Парламентте Пеннант британдық құлдықты жою қозғалысына қарсылық көрсетті. Уэльсте Пеннант уэльс тақтасы өнеркәсібінің дамуында маңызды рөл атқарды. 1783 жылы ол үшінші Жоржтан ирландтық жұртшылық құрметі берілді және 1808 жылы қайтыс болды, өзінің мүлкін Джордж Хей Докинске қалдырды.
Richard Pennant, 1st Baron Penrhyn (1737 – 21 January 1808), was a Welsh politician and nobleman who served as an member of parliament in the British Parliament, representing Petersfield and Liverpool from 1761 to 1790. He was the owner of Penrhyn Castle, an estate on the outskirts on Bangor, North Wales. Pennant was also an absentee owner of six sugar plantations and slaves in Jamaica. In Parliament, Pennant opposed the British abolitionist movement. In Wales, Pennant was a major figure in the development of the Welsh slate industry. He received an Irish peerage from George III in 1783, and died in 1808, leaving his estates to George Hay Dawkins.
Ерте өмір
Пеннант Ливерпульдегі саудагер Джон Пеннанттың және оның әйелі Бонелла Ходжестің, Ямайка британдық колониясынан шыққан бай мұрагері болған, екінші ұлы еді. Ол Хакнидегі Ньюком мектебінде оқыды және 18 қаңтар 1754 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжіне қабылданды.
Саяси мансап
Пеннант 1761 жылғы жалпы сайлауда Уильям Джолиффпен бірге Уильям Бекфордпен келісім бойынша Петерсфилдтен парламент депутаты ретінде Халық палатасына кірді. Ол келесі сайлауда Ливерпульді Халық палатасында өкілдік етуді жоспарлаған, бірақ 1767 жылы бос орын туғанда, 1767 жылғы 4 желтоқсанда өткен қосымша сайлауда қарсылығызсыз сайланды. Ол 1768 жылы Ливерпульде және 1774 жылы қайтадан жеңіске жетті. 1780 жылғы жалпы сайлауда Ливерпульде жеңіліске ұшырады. Чарльз Джеймс Фокстың ұсынысымен король Георг III оған ирландтық пэрлік тағайындады және 1783 жылы Ирландияның Лоу графтығындағы Пенрхиннің 1-ші бароны атанды. Ирландтық пэрлікке ие болу оны Халық палатасына сайлауға қатысудан айырмады, себебі Одақ актілеріне дейін де, кейін де ирландтық пэрліктер Лордтар палатасында отыра алмайтын, бірақ Халық палатасында отыра алатын пэрлерді құру үшін қолданылды. 1784 жылғы жалпы сайлауда Пенрхен тағы да Ливерпульден үміткер болып, парламентке депутат ретінде сайланды. Келесі парламентте ол Батыс Индия және Ливерпульдегі саудаға қатысты отыздан астам сөз сөйлеген. 1788 жылғы мамыр айында құл саудасы мәселесі талқыланды, және сауданы қолдаған жалғыз екі депутат – Пенрхен мен Бамбер Гаскойн болды. Ол 1790 жылғы жалпы сайлауда Ливерпуль үшін тағы да үміткер болып, дауыс беруде көш бастады, бірақ сэр Банастре Тарлтонның пайдасына бас тартты.
Эстондар және шифер өндірісіне қатысу
Пеннанттың Уэльстің Кернарфоншир аймағында көптеген мүлігі болды, оның жартысын әйелі Энн Сусанна Пеннант, британдық армия офицері Хью Варбуртонның қызынан мұраға алды; қалған жартысын Варбуртонның серіктесі болған әкесінен мұраға алды. Пенрин карьерінің иесі ретінде, ол Уэльстің тақта индустриясының дамуында елеулі рөл атқарды. Пеннант Ямайкадағы алты қант плантациясының да иесі болды, олар алты жүзден астам африкалық құлдың күштеп жұмыс істеуімен жұмыс істеді. Дегенмен, Пеннант ешқашан аралға бармады, оларды Британиядағы өз иеліктерінен басқарды. Пеннанттың қант плантацияларынан түскен байлығы жолдар мен док құрылысына, сондай-ақ Уэльстің тақта индустриясына, ең бастысы Пенрин карьеріне инвестицияланды.
Өлім және мұра
1808 жылғы 21 қаңтарда қайтыс болғаннан кейін Пенрхиннің барлық мүлкі оның екінші туысы, саясаткер Джордж Хей Доукинске өтті, ол кейіннен Доукинс Пеннант тегін қабылдады. Доукинстің қызы Джулиана мен оның күйеуі, олар да Пэннант тегін қабылдаған жағдайда, мүліктің бірлескен мұрагерлері болып тағайындалды, және олар бұл талапты қабылдады. Доукинстің күйеу баласы Эдвард Гордон Дуглас кейіннен Ландайгидің 1-ші бароны Пенрхин атанды. Жесір қалған леди Пенрин Гросвенор алаңындағы үйге көшіп кетті.