Кіріспе

Рада Бурнье (; 15 қараша 1923 – 31 қазан 2013) Үндістанның Адьяр қаласында дүниеге келді. 1980 жылдан бастап 2013 жылы қайтыс болғанға дейін Адьярдағы Теософиялық қоғамның президенті қызметін атқарды. 1960-1978 жылдар аралығында Қоғамның Үндістан бөлімшесінің бас хатшысы болды, ал одан бұрын үнді фильмдерінде және Жан Ренуардың "Өзен" фильмінде актриса ретінде ойнады.

Өмірбаян

Рада Бурньер Нилаканта Шри Рамның (Т. С. Адьярдың бесінші президенті) және Шримати Бхагиратхинің қызы болды. Шримати Радха теософиялық мектептерде білім алған және Рукмини Деви Арундалдың классикалық үнді би мектебінің (Калакшетра қоры) студенті болған. Ол Бенерасс индуистік университетінде білім алып, B.A. дәрежесін үздік бітіріп, санскрит пәнінен M.A. дәрежесін алды, университетте бірінші орын алды. Ол Жан Ренуардың 1951 жылғы «Өзен» (Le Fleuve) фильміндегі басты рөлді ойнады және үнді фильмдерінде жай ғана «Радха» деп көрсетілді. 1935 жылы Теософиялық қоғамға қосылып, бірнеше жыл бойы жастар мен ересектер ложаларының президенті болды. Ол Мадрас теософиялық федерациясының президенті (1959–1963) және ТС-ның Үндістан бөлімшесінің бас кеңсесінің кітапханашысы және қызметкері (1945–1951) болды. Ол 1960 жылдан бері ТС (Адьяр) Бас кеңесінің мүшесі болды, сондай-ақ оның атқару комитетінде, қаржы комитетінде және Теософиялық баспа Кеңесінде көп жылдар бойы жұмыс істеді. 1960 жылдан бастап ол әлем бойынша тұрақты түрде дәріс оқыды және көптеген конгрестерде, жиналыстарда және жазғы мектептерде қонақ спикер ретінде қатысты. Рада Бурнье Теософиялық қоғамның үш Дүниежүзілік конгресін басқарды: 1982 жылы Найробиде (Кения); 1993 жылы Бразилиада (Бразилия) және 2001 жылы Сиднейде (Австралия). 1990 жылдың шілдесінде ол Нидерландыдағы Наардендегі Халықаралық теософиялық орталықта «Адамның қайта жаралуы» тақырыбында екі сәтті семинар өткізді, онда көптеген елдерден қатысушылар болды. Сессиялардың бірінде «Қайта жаралу және Т. С. мақсаттары» тақырыбында сөйлеген ол: «Жалпыадамдық бауырластық, ешқандай көңіл көшіруі жоқ, ешқандай кедергісіз сананың қалыптасуы – бұл қайта жаралу, өйткені мұндай сана қалыпты санадан мүлдем өзгеше». Ол 1980 жылдан бері редакторы болған «The Theosophist» және басқа теософиялық журналдарда көптеген мақалалардың авторы болды. Ол 1954 жылдан бері Адьяр кітапханасы мен ғылыми-зерттеу орталығының жұмысын қадағалап, басшылық жасады және кітапхананың ғылыми-зерттеу журналдары мен басылымдарының редакторы болды. Рада сонымен қатар санскрит еңбектерін жариялау үшін аударды. Рада Бурнье Калифорниядағы Охай қаласындағы Кротона теософиялық институтының басшысы, Сиднейдегі Манор орталығының және Голландияның Наарден қаласындағы Халықаралық теософиялық орталықтың президенті болды. Ол Олкотт білім беру қоғамының, Энни Бесант 1908 жылы құрған Теософиялық қызмет орденінің, Бесант білім беру серіктестігінің президенті болды және 1968 жылы Үндістан үшін «Жаңа өмір» қозғалысын құрды, ол үндістер арасында дұрыс азаматтық, дұрыс құндылықтар мен дұрыс құралдарды насихаттайды. Ол «Le Droit Humain» мүшесі болды және Халықаралық Комасондық Шығыс Орденінің негізін қалаушысы және басшысы болды. Ол сондай-ақ Джидду Кришнамуртидің жақын серігі және Кришнамурти қорының Индиядағы сенімді адамы болды. 1980 жылдың 4 қарашасында Кришнамурти оның шақыруымен 47 жылдық үзілістен кейін Адьярға келді. Ол онымен және бірнеше тұрғындармен бірге кешеннің басты қақпасынан теңіз жағалауына дейін серуендеді және 1909 жылы К. В. Лидбитер ашқан жағажайды аралады. Екі жылдан кейін, 1982 жылдың желтоқсанында, ТС-ның Адьярдағы жүз жылдық съезі кезінде Кришнамурти Адьярда Бодхи ағашын отырғызды. Рада Бурнье 2013 жылдың 31 қазанында сағат 21:00-де Адьярдағы үйінде жүрек соғысынан қайтыс болды. Ол Бейсант Нагар крематорийінде кремацияланды, ал оның күлі әкесінің (Н. Шри Рам) күлі орналасқан Адьярдағы ТС халықаралық штаб-пәтеріндегі Еске алу бағында сақталды.

Жеке өмір

Рада Бурнье 1932 жылы Үндістанға келген швейцариялық фотограф Раймонд Бурньеге үйленді. Ол 2013 жылы, 90 жасында, Ұлыбританияның Ченнай қаласында ұзаққа созылған аурудан кейін қайтыс болды.

Шығармалары

Адамның қайта жаралуы, лекциялар мен талқылаулар. Теософиялық баспа үйі, Уитон 1991; Басқа жол жоқ. Теософиялық баспа үйі, Уитон 1985; Өзіндік білім жолы. Теософиялық баспа үйі, Уитон 1993; Шындық, сұлулық және жақсылық. Теософиялық баспа үйі, Уитон 1985;