Кіріспе

Флорида штатының жағалауындағы Кеп-Сент-Джордж аралы (Кішкентай Сент-Джордж аралы деп те аталады) – Флориданың Солтүстік шығанағындағы жағалау аймағында, Сент-Винсент аралының оңтүстік-оңтүстік-шығысында, Сент-Джордж аралының батысында және Флорида штатының Франклин округіне қарасты Апалачикола қаласынан оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай 8–10 миль жерде орналасқан тосқауыл арал. Бұрын ол Сент-Джордж аралының бір бөлігі болған, бірақ 1954 жылы АҚШ Армиясының инженерлік корпусы Боб Сайкс Кат деп аталатын кеме жүзе алатын арнаны салғанда негізгі аралдан бөлінді.

Тарих

Еуропалықтар келгенге дейін жүздеген жылдар бойы Сент-Джордж аралында әртүрлі үнді мәдениеттері қоныстанған. Аралдың ескі бөліктерінде біздің заманымыздың 750-1450 жылдары аралығында жасалған керамика сынықтары кездеседі. 1830 жылдары Апалачикола мақта өнеркәсібінің өркендеуіне байланысты Флориданың ең ірі портына айналды. Апалачикола шығанағына кіретін және шығатын кемелердің көптігіне байланысты маяк қажет болды. 1831 жылы Флориданың аумақтық заң шығарушы органы жаңа маяқ салу үшін Конгресс бөліп берген 11,800 долларды алды. Бірінші маяк 1833 жылы аралдың батыс жағында, шығанаққа бағыттайтын негізгі жол – Батыс асуының жанында салынды. Сент-Джордж аралының пішініне байланысты кемелерді дұрыс бағыттау үшін оңтүстік ұшында екінші маяк салынды. Екінші маяк нашар салынғандықтан және күшті дауылдардан үш жыл ғана тұрды. 1852 жылы оның орнына жаңа маяк салынды, ол шығанақтан 500 ярдтан астам қашықтықта орналасқан. Алайда, 1990 жылға қарай жағалау эрозиясы маяқтың осалдығын көрсетті. Маяк 2005 жылдың 10 шілдесінде суға құлап, ауа райының салдарынан қирады. 2006 жылдың 1 желтоқсанында жақын маңдағы Сент-Джордж аралында Кейп-Сент-Джордж маягының жаңа көшірмесі аяқталды. 1910 жылдан 1916 жылға дейін Кейп-Сент-Джордж аралындағы қарағайлар терпентин алу үшін "қақ жағылды". Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде арал жақын маңдағы Апалачиколада орналасқан B-24 бомбалаушылары үшін оқу полигоны ретінде пайдаланылды. 1950 жылдан 1956 жылға дейін қарағайлар қайтадан терпентин алу үшін жиналды. Терпентин лагерінің ескі ғимараттары әлі де Үкімет догында сақталған. Кейп-Сент-Джордж аралы 1977 жылы Экологиялық қауіпті жерлер бағдарламасы бойынша дамудан қорғау және Апалачикола шығанағын сақтауға үлес қосу мақсатымен сатып алынды. Кейп-Сент-Джордж мемлекеттік қорығы, қазір Кішкентай Сент-Джордж аралы деп аталады, қазір Флориданың Қоршаған ортаны қорғау департаментінің Флорида жағалау кеңсесіне тиесілі және Апалачикола ұлттық эстуарлық зерттеу қорығы (ANERR) басқарады. Аралдың шалғай орналасқандығы және жабайы табиғаты Флориданың түпкілікті табиғи ландшафтының қалдықтарын зерттеуге және тамашалауға мүмкіндік береді.

География

Аралда кең жазықтар, ежелгі қалдық құм төбелері мен құмдақтар және тұзды батпақтар бар. Ескі құмды сілемдер арасындағы төмен жатқан ойыстарда көлдер мен батпақтар кездеседі. Сонымен қатар, жағалауда шағын тоғай және қара күрке батпағы да табылады.

Демалыс

Кіші Сент-Джордж аралында жаяу серуендеу, жағажайда демалу, каякпен жүзу, жабайы табиғатты қарау, қарапайым кемпинг және балық аулау сияқты әртүрлі демалыс мүмкіндіктері бар. Аралға тек қайықпен ғана баруға болады, бірақ көптеген жергілікті фирмалар аралға бір күндік саяхаттар ұйымдастырып, жабдықтарды жалға береді. Аралға барудың негізгі жолдары – Сайк кесуі, сондай-ақ Маршалл және Үкімет доктері. Демалыс мүмкіндіктерін сипаттайтын ақпараттық стендтер Батыс Пасс, Маршалл Хаус және Сайк кесуі орналасқан. Барлығы жеті «Із қалдырма» кемпинг алаңы бар: Вест-Пасс орналасқан жерде екі алаң, Үкімет догінде екі алаң, Сайк кесуінде екі алаң және тарихи маяк орналасқан жердегі бір қорғалған кемпинг платформасы. Флорида айналасындағы тұзды су арқылы жүзу жолымен келе жатқандар осы алаңдарда басымдыққа ие. Алаңдар тегін, ANERR ұйымында брондау міндетті емес, бірақ ұсынылады. Аралдың орталық бөлігіне жақын екі қарапайым жаяу серуендеу жолы бар. Арал қырқасы жолы Ұзын жолдан батысқа қарай созылып, шығанаққа дейін жетеді, онда әдемі көрініс ашылады. Жолмен жүріп, Олд Бэй жолымен қайтып оралу арқылы 3 мильдік айналым жасауға болады. Тағы бір қарапайым жол құм қырқасымен өтеді және келушілерді Үкімет догіндегі кемпингтен Гольф жағажайына (1 миль) жеткізеді. Аралдың шығыс бөлігіндегі Сайк кесуі жолы 0,9 мильдік жол болып табылады, ол Гольф жағажайымен жалғасып, 1,6 мильдік айналым жасауға мүмкіндік береді. Кіші Сент-Джордж аралындағы барлық жолдар мен жағажайларда жаяу жүруге болады. Моторлы көліктерге рұқсат жоқ. Жануарларды әкелуге болады, бірақ аралдың жағажай және құмды аймақтары жағалау құстары мен теңіз тасбақаларының көбеюі үшін маңызды болғандықтан, оларды әрдайым бауырымен ұстау керек.

Өсімдіктер

Кейп-Сент-Джордж аралы бірнеше өсімдіктер қауымдастығымен жабылған. Жаңа құм төбелерде бұталар мен теңіз сұлысын кездестіруге болады, ал төмен жатқан шалғындықтар мен саванналарда қызыл қарағайлы ормандар өседі. Аралдың шығыс және батыс жағындағы су шайыған жерлерде сирек кәдімгі пальметтолар таралған.

Жабайы табиғат

Арал құрлықтан алыс болғандықтан сүтқоректілердің саны аз; ең көп кездесетіні – егершелер, койоттар және батпақ тышқандары. Дегенмен, құстар әртүрлі және көктем мен күзде көші-қон кезінде көптеп табылады. Ерекше жыртқыш құстарға саяшы соқыр, ақбас бүркіт және оспрей жатады. Жаз бойы жағажайда қауіпті жағдайдағы логгерхед теңіз тасбақалары, жойылу қаупі төніп тұрған жасыл теңіз тасбақалары мен былғары теңіз тасбақалары, сондай-ақ, острикодерлер мен жойылу қаупі төніп тұрған қарлы құстар да ұялайды. Құдықтар мен батпақтарда құмырсқалар мен жалпақбас жыландар көптеп кездеседі. Аралдың жоғары құм төбелерінде тіпті бірнеше жер тышқандары да мекендейді. 1997 жылы арал жойылу қаупі төніп тұрған қызыл қасқырды көбейту үшін пайдаланылды.