Құбылыстық проктальгия: себептері, белгілері және емдеу жолдары
Proctalgia fugax
Прокталгия фугакс – ректальды және анус аймағындағы ұстамалы, қатты ауру. Леватор ани синдромының бір түрі, көбінесе түнде пайда болады. Симптомы, себептері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Проктальгия фугакс – леватор ани синдромының бір түрі, қуық-құбыршық аймағы мен жоғай аймақтарында кенеттен пайда болатын қатты ауырсыну. Ол, әсіресе, жамбас-құбыршық бұлшық етінің (pubococcygeal) спазмынан туындауы мүмкін.
Proctalgia fugax, a variant of levator ani syndrome, is a severe, episodic pain in the regions of the rectum and anus. It can be caused by cramping of the levator ani muscle, particularly in the pubococcygeal part.
Белгілері мен симптомдары
Ол көбінесе түн ортасында пайда болады және секундтан минутқа дейін созылады; егер ауырсыну мен жайсыздық жиырма минуттан ұзаққа созылса, онда леватор ани синдромы деп диагноз қою ықтимал. 2007 жылы 1809 науқас қатысқан зерттеуде, шабуылдар күндіз (33 процент) және түнде (33 процент) болған, ал орташа шабуыл саны 13-ке тең болды. Ауру балалық шақта басталуы мүмкін, бірақ көптеген зерттеулерде аурудың басталу орташа жасы 45 жас құрады. Көптеген зерттеулер көрсеткендей, әйелдер ерлерге қарағанда жиірек зардап шегеді, бірақ бұл ерлердің ректальді ауырсыну туралы медициналық кеңес алуға бейімсіздігімен байланысты болуы мүмкін. Ауруға шалдыққан адамдардың саны туралы мәліметтер әртүрлі, бірақ оның таралуы 8-18% дейін жетеді. Пациенттердің бар болғаны 17-20% ғана дәрігерге жүгінеді деп есептеледі, сондықтан оқиғаның жиілігі туралы нақты деректер алу қиын. Жиі немесе қанағаттандырмайтын шабуылдар кезінде түнде қабылданатын диазепамның төмен дозасы көмектесуі мүмкін.
It most often occurs in the middle of the night and lasts from seconds to minutes; pain and aching lasting twenty minutes or longer would likely be diagnosed instead as levator ani syndrome. In a study published in 2007 involving 1809 patients, the attacks occurred in the daytime (33 percent) as well as at night (33 percent) and the average number of attacks was 13. Onset can be in childhood; however, in multiple studies the average age of onset was 45. Many studies showed that women are affected more commonly than men, but this can be at least partly explained by men's reluctance to seek medical advice concerning rectal pain. Data on the number of people affected vary, but prevalence may be as high as 8–18%. It is thought that only 17–20% of patients consult a physician, so obtaining accurate data on occurrence presents a challenge. A low dose of oral diazepam taken at night may be of benefit for frequent or disabling attacks.
Емдеу
Жеңіл жағдайларда, қарапайым сендіру және жергілікті емдеу, мысалы, дильтиазем немесе нифедипин майы, сальбутамол ингаляциясы және жергілікті нитроглицерин қолданылады. Симптомы тұрақты жағдайларда жергілікті анестезиялық блокадалар, клонидин немесе ботулинтoксині инъекцияларын қарастыруға болады. Ауырлататын факторларға бағытталған қосалқы емдеуге жоғары талшықты диета, ішекке әсер ететін дәрілерді тоқтату (мысалы, іш қатуды тудыратын немесе күшейтетін дәрілер, соның ішінде есірткілер және ауыз арқылы қабылданатын кальций арналарын блокадалайтын препараттар; іш өтуді тудыратын немесе күшейтетін дәрілер, соның ішінде хинидин, теофиллин және антибиотиктер), жылы ванналар, тік ішек массажы, перинеумды күшейту жаттығулары, антихолинергиялық препараттар, есірткі емес анальгетиктер, седативтер немесе диазепам сияқты бұлшықеттерді босаңсытатын препараттар кіреді. Жиі, ауыр және ұзаққа созылатын шабуылдары бар пациенттерде ингаляциялық сальбутамол кейбір зерттеулерде шабуылдардың ұзақтығын қысқартатыны көрсетілген. Дәстүрлі емдеулерге марихуана свечалары, жылы ванналар (ауырсыну ұзаққа созылса), жылы клизмалар және релаксация техникалары жатады.
For milder cases, simple reassurance and topical treatment with a calcium channel blocker such as diltiazem, or nifedipine ointment, salbutamol inhalation and topical nitroglycerine. For persistent cases, local anesthetic blocks, clonidine or botulinum toxin injections can be considered. Supportive treatments directed at aggravating factors include high fiber diet, withdrawal of drugs which have gut effects (e. g., drugs that provoke or worsen constipation including narcotics and oral calcium channel blockers; drugs that provoke or worsen diarrhea including quinidine, theophylline, and antibiotics), warm baths, rectal massage, perineal strengthening exercises, anticholinergic agents, non narcotic analgesics, sedatives or muscle relaxants such as diazepam. In patients who have frequent, severe, prolonged attacks, inhaled salbutamol has been shown in some studies to reduce their duration. Traditional remedies have ranged from cannabis suppositories, warm baths (if the pain lasts long enough), warm to hot enemas, and relaxation techniques.