Қара итті акула (Centroscyllium fabricii) – Атлант мұхитында кездесетін, денесі қара қоңыр, биолюминесцентті мүшелері бар акула түрі. Теңіздің тереңдігінде тіршілік етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Акула түрлері
Species of shark
Қара итбалық (Centroscyllium fabricii) – этмоптеридтер тұқымдасына жататын итбалық акуласының бір түрі. Ол континенттік шельфтің сыртқы бөлігінде және континенттік беткейде кеңінен таралған. Әйелдер әдетте еркектерге қарағанда терең суларда мекендейді, ал аймаққа байланысты, кішкентай акулалар үлкендерге қарағанда басқа тереңдікте кездесуі мүмкін. Бұл түр Атлант мұхитында, Гренландия мен Исландиядан Вирджиния және Батыс Африкаға дейін, сондай-ақ Африканың оңтүстік-батысы мен Аргентинаның оңтүстігінде кеңінен таралған. Өзінің тұқымындағы ең ірі мүшесі болып табылатын қара итбалықтың ұзындығы әдетте шамалы болады. Оның денесі қара қоңыр түсті, төменгі жағы жоғарғысынан қараңғырақ, денесінде шашыраңқы, өте кішкентай биолюминесцентті мүшелер орналасқан. Оның екі арқа қанатының алдында қалың тікендер болады, ал анальдық қанаты жоқ. Белсенді және топтап жүретін қара итбалық – мүмкіндікті пайдаланатын жыртқыш және қоқыс жегіш, ол негізінен сүйекті балықтармен, қабықшалылармен және бас аяқты моллюскалармен қоректенеді. Ол жатыр ішінде дамып шығатын ұрпақтарды туады, аналықтары 4-ден 40-қа дейін шабақтарды туады, олар сары жұмыртқа қапшығы арқылы толық дамуға дейін қоректенеді. Көбею маусымы нақты белгіленбеген, жұптасу және шабақ туу жыл бойы жүреді. Қара итбалық Солтүстік Атлантикадағы терең теңіздегі коммерциялық балық аулаудың қосалқы аулауына елеулі үлес қосады; оның коммерциялық құны төмен және көбінесе тасталады. Оның ареалының үлкен бөлігінде терең су балық аулауы аз және Атлантиканың солтүстік-батысындағы популяциясы тұрақты болып көрінетіндіктен, Халықаралық табиғатты қорғау одағы осы түрді жалпы алғанда «Алаңдатуға орын жоқ» санатына енгізген. Бірақ Солтүстік-Шығыс Атлантикада оның санының қатты балық аулау қысымынан азайған болуы мүмкін деген баға берілген.
The black dogfish (Centroscyllium fabricii) is a species of dogfish shark in the family Etmopteridae. It is common over the outer continental shelf and continental slope at depths of Females generally inhabit deeper water than males, and depending on the region, smaller sharks may occur at different depths than larger ones. This species is distributed widely in the Atlantic Ocean, from Greenland and Iceland to Virginia and West Africa in the north, and off southwestern Africa and Argentina in the south. The largest member of its family, the black dogfish, typically measures long. It has a stocky, dark brown body that is darker below than above, and bears scattered, minute bioluminescent organs. Its two dorsal fins are preceded by stout spines, and the anal fin is absent. Active and schooling, the black dogfish is an opportunistic predator and scavenger that mainly consumes bony fishes, crustaceans, and cephalopods. It is aplacental viviparous, with females producing litters of four to 40 pups that are sustained to term by a yolk sac. There is no well defined breeding season, and mating and birthing take place year round. The black dogfish contributes significantly to the bycatch of deep sea commercial fisheries operating in the North Atlantic; it is of little commercial value and is usually discarded. As large portions of its range see little deepwater fishing activity and its northwestern Atlantic population seems to be stable, the International Union for Conservation of Nature has listed this species under Least Concern overall. It has been assessed as Near Threatened in the northeastern Atlantic, where its numbers may have declined from heavy fishing pressure.
Таксономия және филогенезия
Қара иттің алғашқы белгілі нұсқасы Гренландиядағы Джулианхоб маңынан жиналды және 1825 жылы Дания зоологы Йоханнес Рейнхардт оны "Ichthyologiske bidrag" еңбегінде сипаттады. Рейнхардт оған Гренландия балықтарын зерттеуді бастаған миссионер және табиғатты зерттеуші Отто Фабрициус құрметіне Spinax fabricii деген ат берді.
The first known specimen of the black dogfish was collected near Julianehåb in Greenland and described by Danish zoologist Johannes Reinhardt in his 1825 Ichthyologiske bidrag. Reinhardt gave it the name Spinax fabricii in honor of missionary and naturalist Otto Fabricius, who pioneered the study of Greenlandic fishes.