Кіріспе

53-ші (Шропшир) жаяу әскер полкі – 1755 жылы құрылған британ әскерінің полкі. Чилдерс реформалары бойынша 1881 жылы ол 85-ші (Корольдің жеңіл жаяу әскері) жаяу әскер полкімен бірігіп, Корольдің Шропшир жеңіл жаяу әскерін құрды.

Ерте тарих

Полк Солтүстік Англияда полковник Уильям Уитмор тарапынан Жеті жылдық соғыста қызмет ету үшін 55-ші жаяу полк ретінде құрылды. 1756 жылы бар болған 50-ші және 51-ші полктар таратылғаннан кейін, ол 53-ші жаяу полк болып қайта номерленді. Отанға оралғаннан соң, 1768 жылы Ирландияға көшті.

Америка революциялық соғысы

Полк 1776 жылы сәуірде Ирландиядан Солтүстік Америкаға аттанды және 1776 жылы мамыр айында Квебек қаласына келді, Америка революциялық соғысы кезінде континенттік армия әскерлерінің қаланы қоршауын күшпен тоқтатуға көмектесті. Ол 1776 жылы маусымда Трой-Ривьер шайқасында және 1776 жылы қазанда Валькур аралы шайқасында сэр Гай Карлтонның басшылығымен қызмет етті. Оның флангтық бөлімшелері (гренадерлер және жеңіл жаяу әскер) талқанға ұшыраған Саратога жорығы кезінде генерал Джон Бургойнмен бірге болды. 53-ші полк лейтенанты Ричард Хоутон 1780 жылы Роялтонға шабуыл жасап, Шығыс Вермонттағы үш қаланы өртеп жіберді. 1782 жылы полк графтық атауын қабылдады және 53-ші (Шропшир) жаяу әскер полкі аталды.

Наполеон соғыстары

1793 жылғы наурыз айында полк француз революциялық соғыстарына қатысу үшін Фландрияға аттанды. Полк 1793 жылғы мамыр айында Фамар шайқасында әрекет етті. Сондай-ақ, 1793 жылғы қазан айында Ниупортты қоршауға алуға және 1794 жылғы мамыр айында Турне шайқасына қатысты. Ол сондай-ақ 1796 жылғы маусым айында Сент-Винсентте карибтердің көтерілісін басуға көмектесті; 1797 жылғы ақпан айында және 1797 жылғы сәуір айында Тринидад және Пуэрто-Рикоға экспедициялар жасалды. Полк 1802 жылы үйіне оралды. 1803 жылы полктің қатарын арттыру үшін екінші батальон құрылды. Ол 1814 жылғы қазанда Англия-Непал соғысы кезінде Налапани шайқасындағы шайқаста жеңіске жетіруге көмектесті. 1-ші батальон 1817 жылы үшінші англо-маратха соғысы кезінде Пиндари күштеріне қарсы шайқастарға қатысып, 1823 жылғы шілде айына дейін үйіне оралмады. Осы уақытта 2-ші батальон 1809 жылғы наурыз айында Пиреней соғысына қатысу үшін Португалияға аттанды. Ол 1809 жылғы мамыр айында Портудың екінші шайқасына және 1809 жылғы шілдеде Талавера шайқасына қатысты. Содан кейін 1811 жылғы сәуірде Альмейданы блокадалауда, 1811 жылғы мамырда Фуэнтес-де-Оноро шайқасында, сондай-ақ 1812 жылғы шілдеде Саламанка шайқасында және 1813 жылғы маусымда Витория шайқасында күш көрсетті. Содан кейін батальон француз армиясын Францияға қуып, 1813 жылғы шілдеде Пиреней шайқасында, 1813 жылғы күзінде Сан-Себастьянды қоршауда, 1813 жылғы қарашада Нивель шайқасында, сондай-ақ 1814 жылғы сәуірде Тулуза шайқасында шайқасты. Батальон 1814 жылғы шілдеде үйіне оралды. 1815 жылғы тамызда 2-ші батальон Наполеонды Сент-Елена аралына жер аударылуына сүйемелдеді. Ол 1817 жылғы қыркүйекте үйіне оралды және 1817 жылғы қазанда Кентербериде таратылды.

Виктория дәуірі

1844 жылдың шілдесінде полк Үндістанға қайта оралды, онда 1846 жылдың қаңтарында Әливал шайқасында және 1846 жылдың ақпан айында Собраон шайқасында Бірінші англо-сик соғысы барысында, сондай-ақ 1849 жылдың ақпан айында Екінші англо-сик соғысы кезінде Гужрат шайқасына қатысты. Одан бөлек, 1857 жылдың маусым айында Каунпур қамалына, 1857 жылдың қарашасында Лакхнауды құтқаруға және 1858 жылдың көктемінде Лакхнауды жаулап алуға қатысты. 1870 жылдардағы Кардуэлл реформасы аясында, бір батальондық полктер Біріккен Корольдіктегі ортақ депо мен жұмылдыру округін бөлісу үшін біріктірілген болатын. Сондықтан 53-ші полк 43-ші (Монмутшир) жаяу әскер полкімен біріктіріліп, Шрусберидегі Копторн казармасындағы №21 округке бекітілді. 1881 жылдың 1 шілдесінде Чилдерс реформасы күшіне енді және полк 85-ші жаяу әскер полкімен (Бакс еріктілері) бірігіп, Корольдің Шропшир жеңіл жаяу әскерін құрды.